Fragmenta

πατάξαι τὴν γῆν, καὶ κρήνην ἀναφανῆναι, ἣν ἀπὸ τοῦ κέρατοςτοῦ βοὸς Βουκεραΐδα καλεῖσθαι. Οὕτω <Θέων> ἐν τοῖς ὑπο-μνήμασι τοῦ ά Αἰτίου Καλλιμάχου. Et. M. pg. 160. s. v. Ἄστυρον· Τὸ ἄστυ, Καλλίμαχος·„Ἡ μὲν ἀερτάζουσα μέγα τρύφος ὑψιζώνου ἀστυρὸν εἰσανέ-βαινεν.“ Εἴρηται παρὰ τὸ ἄστυ ὑποκοριστικῶς ἀστυρόν. Οὕτω<Θέων> ἐν ὑπομνήματι τοῦ β τῶν Αἰτίων.Stephanus Byz.s. v. Αἴνεια .....<Θέων δ'> Αἰνειάδας ταύτην καλεῖ ὑπομνηματίζων τὸν Λυκόφρονα(v. 1263). Αἰνειὰς δὲ μετὰ τὴν Ἰλίου πόρθησιν εἰς Θρᾴκηνπαρεγένετο καὶ ἔκτισε πόλιν Αἰνειάδας ὅπου τὸν πατέρα ἔθα-ψεν. Steph. B. pg. 176b (= 399 M.) s. v. Κύτινα· πόλις Θεσ-σαλίας, ὡς <Θέων> ἐν ὑπομνήματι Λυκόφρονος (1389). ὁ πο-λίτης Κυτιναῖος. ἔστι καὶ Κυτίνιον μία τῶν τριῶν τῶν Δωρικῶν.τὸ ἐθνικὸν Κυτινιώτης.s. v. Ἀργυρῖνοι· ἔθνος Ἠπειρωτικόν,ὡς Τίμαιος καὶ Θέων, καὶ Λυκόφρων” εἰς Ἀργυρίνους καὶΚεραυνίων νάπας”.οἱ δὲ (συντεθείκασι λέξεις κατὰ στοιχεῖον)τὰς κωμικὰς ἰδίᾳ καὶ τὰς τραγικάς, ὡς Θέων καὶ Δίδυμος καὶἕτεροι τοιοῦτοι.Hesych. s. v. Ἀγνῶτες· <θεῷ> οὕτωλέγεσθαί φασι τοὺς μετὰ τὸν τῆς Ἰλίου πλοῦν Φαλεροῖ προ-σχόντας καὶ ἀναιρεθέντας ὑπὸ Δημοφῶντος ταφῆναι. Hesychii lexico s. v. Σκίταλοι· ἀπὸ τῶν ἀφροδισίων καὶτῆς προυνικίας τῆς νυκτερινῆς θεούς τινας ἐσχημάτισεν. <Θέων>δέ φησι πεπλᾶσθαι τοὔνομα.apud Phrynichum pg. 377 ed. Lob.: Σαπρὰνοἱ πολλοὶ ἀντὶ τοῦ αἰσχράν. <Θέων> φησὶν ὁ γραμματικὸς εὑ-ρηκέναι παρὰ Φερεκράτει ληρῶν. ἅπαντα γὰρ, ἃ φέρει μαρτύρια,ἐπὶ τοῦ παλαιοῦ καὶ σεσηπότος εὕρηται κείμενα.[ ]Πολυδέκτηι. λυγρόν τ' [ἔρανον][ εὐ]ωχουμένοις γ(ὰρ) αὐτοῖς τ?ο?ύ?τοι?ς?[ἔδειξεν ὁ Περσεὺς τὴ]ν κεφαλὴν κ(αὶ) οὕ(τως) ἀπελιθώθησαν.{ἢ ἀπὸ κοινοῦ τοῦ ἀμαύρωσε}[ ]βιαζομένης γ(ὰρ) τῆς Δα-[νάης ὑπὸ τοῦ Πολυδ]έ?κ?τ?ο?υ? συνέβη αὐτὴν κατα-[φυγεῖν πρὸ]ς? τὸν βωμὸν τοῦ τὸν δὲ[Πολυδέκτην] εὐλαβούμενον τὸν Περσέα πέμψαι[ἐπὶ Μεδούσης] κ?αρατ?ο?μία?ν ὡς ἀπολούμενον καὶ[ ] τὸν μ(ὲν) Πολυδέκτην θεωρήσαντα[τὴν τῆς Γοργόνο]ς? κεφαλὴν ἀπολιθωθῆναι κ(αὶ) σωθῆ-[ναι τὴν Δανάη]ν. ἔνιοι δ(ὲ) φα(σὶν) οὐ ταύτην (εἶναι) τὴν Γορ-[γόνα ἀλλὰ τὴν] γηγενῆ ἣν ἡ γῆ ἀνέδωκεν ἐν τῶι πολέ-[μωι τῶι τῶν γι]γάντων πρὸς τοὺς θεούς. τὸν ἀπὸ[χρυσοῦ φαμεν αὐ]τορύτου τὸν Περσέα· ὁ γ(ὰρ) Ζεὺς χρυ-[σὸς γενόμενος] συνῆ[λ]θε τῆι Δανάηι. ἀλλ' ἐπεὶ ἐκ[τούτων ] ἀλλ' ἐπεὶ ἡ Παρθένος φ(ησ)ὶ ἤγ(ουν) Ἀθηνᾶ[ἐρρύσατο τὸν φί]λ?ον ἄνδρα τότε κατεσκεύαζε τὸ μέ-[λος· οὕτω γ(ὰρ) φ(ησ)ὶ σ]υνεργῆσαι τὴν Ἀθηνᾶν τῶι Περσεῖ[ ]εσι!ς τῆς Γοργόνος. ὄφρα τὸν Εὐρυ-[άλας ἐκ καρπαλιμ]ᾶν γεν[ύων] ἕως το(ῦ) εὗρεν θεός {ἐρικλάγκταν· μεγαλοκλάγκταν}[εὗρεν γ(ὰρ) ἡ θεὸς ἤγ(ουν)] Ἀθηνᾶ τὴν αὐλητικὴν ὅπως μι-[μήσαιτο σὺν ἔν]τεσι τῶν αὐλῶν τουτέστιν τοῖς[ὀργάνοις θρῆνον] τῶν καρπαλιμῶν γενύων τῆς[Γοργόνος Εὐρύα]λας ἱστᾶσ[α] γόον· ἀπὸ δὲ τῆς μιᾶς[καὶ τὴν ἑτέραν τ]ὴν Σθεννώ παρίστησι. ἀλλά μιν[λεπτοῦ διανι]σόμενον χαλκοῦ θ' ἅμα ἔνιοι θαμὰ.[ καὶ δονάκων] τοὶ παρὰ καλλιχόρον νάοισι ἄκυρον τὸ[δονάκων· Εὐριπί]δης δ' ἐν Οἰδίποδι· τόν θ' ὑμνοποιόν δόνα-[κα ὃν ἐκφύει (?) Μέ]λ?ας ποταμὸς ἀηδόν' εὐπνόων αὐλῶν σοφήν ε!ο?[!]!εχ?ο?υ![!!!!!!!]ε?!τ?ο?!![!!!!]υ?ο?ν[!!!!]!!![]δαι?![!]νιανοθ![!!!]φ!!!!!![!]παρεχετα?ι?ητοι[!]![!!!!]τ?ον!ον![!!!!!]![!!!!!!]ηνημε?!!!!!σ?ταω?![!!!]ουδειπρ[!]![!!!]υειν!!α?σ?!!θουσα!!!ρας?⸏τοῦ[τ]ο? δὲ ὥσ?π(ερ) ἐπισφραγίζων [π]ο?εῖ. τό γε μόρσιμο(ν)οὔ πα̅ φυκτόν [τ]ὸ γ(ὰρ) μοιρίδι[ο]ν οὐκ (ἔστι) παραφυγεῖνἀλλ' ὅ[σ]α? ἡ μοῖρα β?[ού]λ?εται !!!!! εὐτυχῆσαι![!!!!!] κ(αὶ) οὐ παρφ[υ]κτόν Θέω[νος] τοῦ Ἀρ?τεμιδώρου Πινδάρου Πυθιονικῶν Ὑπόμνημα