Epistula ad Theodosium imperatorem

t

19

20

21

22

23

24

25

26

27

28

29

30

{Διαθήκη πρὸς τοὺς πολίτας.}προτείνουσι δ' οὖνὅμως διαθήκην πρὸς τοὺς πολίτας διατεταγμένην, καθ' ἣν μὴ ἀναφέρειν εἰκόνας ἐπ'ἐκκλησίας ἢ ἐν κοιμητηρίοις παρεγγυᾷ.προσέχετε ἑαυτοῖς καὶ κρατεῖτε τὰς παραδόσεις ἃς παρελάβετε· μὴἐκκλίνητε δεξιὰ μηδὲ ἀριστερά.καὶ ἐν τούτῳ μνήμην ἔχετε, τέκνα ἀγαπητά, τοῦ μὴ ἀναφέρειν εἰκόναςἐπ' ἐκκλησίας μήτε ἐν τοῖς κοιμητηρίοις τῶν ἁγίων· ἀλλ' ἀεὶ διὰμνήμης ἔχετε τὸν θεὸν ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν. ἀλλ' οὔτε κατ' οἶκονκοινόν· οὐκ ἔξεστι γὰρ Χριστιανῷ δι' ὀφθαλμῶν μετεωρίζεσθαι καὶῥεμβασμῶν τοῦ νοός, ἀλλ' ἐγγεγραμμένα καὶ ἐντετυπωμένα ἔστω πᾶσιτὰ πρὸς τὸν θεόν.εἴ τις τὸν θεῖον τοῦ θεοῦ λόγου χαρακτῆρα κατὰ τὴν σάρκωσιν ἐξὑλικῶν χρωμάτων ἐπιτηδεύει κατανοῆσαι ... 〈ἔστω ἀνάθεμα〉.{Πρὸς Ἰωάννην τὸν Αἰλείας ἐπί-σκοπον ἐπιγεγραμμένη ἐπιστολή.}〈Τῷ αἰδεσιμωτάτῳ ἀδελφῷ πάπᾳἸωάννῃ Ἐπιφάνιος ἐπίσκοπος ἐνΚυρίῳ χαίρειν.〉 Ἔδει ἡμᾶς ἀγαπητὲ μὴ τῇ οἰήσειτῶν κλήρων φέρεσθαι, 〈ἀλλὰ ...〉 〈... φησὶ γὰρ ἡ θεία γραφή·(Paul. ad. Cor. 10, 10) μηδὲ γογγύ-ζετε καθάπερ τινὲς ἐγόγγυσαν καὶἀπώλοντο ὑπὸ τοῦ ὀλοθρευτοῦ (cf.10, 9 ὑπὸ τῶν ὄφεων ἀπώλοντο) ... ...〉 ὁ δὲ θεὸς τῆςεἰρήνης ποιήσει μεθ' ἡμῶν κατὰ τὴναὑτοῦ φιλανθρωπίαν εἰς τὸ συν-τριβῆναι τὸν σατανᾶν ὑπὸ τοὺςπόδας ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν καὶἀποδιωχθῆναι πᾶσαν πρόφασιν πο-νηρὰν εἰς τὸ μὴ σχισθῆναι τὸνσύνδεσμον ἐξ ἡμῶν τῆς τοῦ Χριστοῦἀνυποκρίτου ἀγάπης καὶ εἰρήνηςκαὶ ὀρθῆς πίστεως καὶ ἀληθείας. Ἐπεὶ δὲ ἤκουσα ὅτι τινὲς ἐγόγ-γυσαν καθ' ἡμῶν, ὅτι ἐν τῷ δια-βαίνειν ἡμᾶς ἐπὶ τὸν ἅγιον τόποντῆς Βεθῆλ τοῦ συναγελασθῆναι τῇσῇ τιμιότητι ὡς ἤλθομεν εἰς τὴνκώμην τὴν λεγομένην Ἀναυθά,θεασάμενοι λύχνον καιόμενον καὶἐρωτήσαντες ἔγνωμεν ἐκκλησίανεἶναι ἐν τῷ τόπῳ, εἰσερχόμενοι δὲτοῦ εὐχὴν ἐπιτελέσαι εὕρομεν βῆ-λον ἐν τῇ θύρᾳ βαπτὸν ἐν ᾧ ἐζω-γράφητο ἀνδροείκελόν τι εἰδω-λοειδές, ὃ ἔλεγον τάχα ὅτι Χριστοῦἦν τὸ ἐκτύπωμα ἢ ἑνὸς τῶν ἁγίων(οὐ γὰρ μέμνημαι ἐγὼ θεασά-μενος), καὶ εἰδὼς ὅτι μύσος ἐστὶν ἐνἐκκλησίᾳ τοιαῦτα εἶναι, διέρρηξααὐτὸ καὶ συνεβούλευσα ἀμφιάσαιἐν αὐτῷ πένητα τελευτήσαντα, οἱδὲ γογγύσαντες ἔλεγον· ‘ἔδει αὐτὸνἀλλάξαι ἐκ τῶν ἰδίων τὸ βῆλονπρινὴ αὐτὸ σχίσῃ’, καίτοιγε ἐμοῦὑποσχομένου ὅτι ἀντ' αὐτοῦ ἀπο-στελῶ ἕτερον, ἐβράδυνα δὲ τοῦἀποστεῖλαι διὰ τὸ ἀναγκαῖόν μεζητεῖν (προσεδόκων γὰρ ἀπὸ Κύ-πρου ἀποστέλλεσθαι), νῦν οὖν ὅπερ εὗρον ἀπέστειλα.καταξίωσον οὖν κελεῦσαι τῷ πρε-σβυτέρῳ τῆς παροικίας δέξασθαιπαρὰ τοῦ ἀναγνώστου τὸ ἀπεσταλ-μένον, καὶ παρακαλῶ πρόσταξονἵνα μὴ τοιαῦτα ἁπλοῦται ἐν ταῖςἐκκλησίαις· πρέπει γὰρ τῇ σῇ τιμιότητι περὶπάντων φροντίζειν καὶ ἀκριβολο-γεῖν περὶ τῶν συμφερόντων τῇ τοῦθεοῦ ἐκκλησίᾳ καὶ τοῖς λαοῖς 〈τοῖςἐμπεπιστευμένοις σοι〉.{Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἐπιφανίου ἐπισκόπουΚύπρου εἰς τὰ Βαΐα.}{Κύριε, εὐλόγησον.} Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιὼν, τέρπου καὶ ἀγάλλου[καὶ εὐφραίνου], πᾶσα ἡ Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ· ἰδοὺγὰρ πάλιν ὁ Βασιλεὺς πρὸς σὲ παραγίνεται. Ἰδοὺ ὁσὸς νυμφίος ἐπὶ πώλου [ὡς ἐπὶ θρόνου] καθήμενοςἔρχεται. Ἐξέλθωμεν εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ, σπεύσω-μεν ἰδέσθαι τὴν δόξαν αὐτοῦ, προφθάσωμεν φαιδρῶςεἰς τιμὴν τῆς εἰσόδου αὐτοῦ. [Πάλιν τῷ κόσμῳ σω-τηρία, πάλιν ὁ Θεὸς ἐπὶ σταυρὸν ἔρχεται.] Πάλιν ὁβασιλεὺς Σιὼν, τῶν ἐθνῶν ἡ προσδοκία ἐπὶ τὴν Σιὼνἔρχεται, πάλιν τῷ κόσμῳ σωτηρίαν χαρίζεται, πάλιντὸ φῶς ἐφίσταται, πάλιν ἡ πλάνη πέπαυται, πάλινἀνθεῖ ἡ ἀλήθεια, πάλιν ἡ Ἐκκλησία χορεύει, πάλινἡ Συναγωγὴ χηρεύει, πάλιν αἰσχύνονται δαίμονες,πάλιν κατάρα λύεται, πάλιν Ἑβραῖοι ταράττονται,πάλιν ὁ δράκων συντρίβεται, πάλιν τὰ ἔθνη εὐφραί-νονται, πάλιν Σιὼν καλλωπίζεται. Χριστὸς ἐπὶ πώ-λου ὡς ἐπὶ θρόνου καθήμενος ἔρχεται· οἱ οὐρανοὶ,