Contra gentes (Ms fn)

ὁ μὲν περὶ τῆς θεοσεβείας, καὶ τῆς τῶν ὅλων ἀληθείας γνῶσις οὐ τοσούτον· τῆς παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἀνων διδασκαλίας δείται ὅσον ἄφα αὔτης ἔχει τὸ γνώριμον· μόνον ουχι γὰρ· καθ’ ἡμέραν τοῖς ἔργοις κέκραγε· καὶ ἱλίου λαμπρότερον· ἐἀυτὴν διὰ τῆς χριστοῦ χῦ διδασκαλίας ε ἐπιδείκνυται· ποθοῦντι δέ σοι ὅμως, τὰ περὶ ταύτης ἀκούσαι· φέρε ὦ μακάριε· ὣς ἂν οἳ οί τε ὦμεν· ὀλίγα τῆς κατὰ χριστόν χν πίστεως ἐκθώμεθα· δυναμενω μέν σοι· καὶ ἀπὸ τῶν θείων λογίων ταύτην εὔρειν φιλοκάλως δὲ ὅμως· καὶ παρ’ ἑτέρων· ἀκούοντι· αὐτάρκεις μὲν γάρ εἰσὶν αἰ ἀγιαι· καὶ θεόπνευστοι γραφαὶ· πρὸς τὴν τῆς ἀληθείας ἀπαγγελίαν· εἰσὶ δὲ· καὶ πολλοὶ· τῶων μακαρίων ἡμῶν διδασκάλων εἰς ταύτα συνταχθέντες λόγοι· οἷς ἐάν τις ἐντύχοι· εἰσεταὶ μέν πως, τὴν τῶν γραφῶν ἑρμεινίαν· ἧς δὲ ὀρέγεται· γνώσεως, τύχειν δυνήσεται· ἀλλ’ ἐπεὶ τὰς τῶν διδασκάλων συντάξεις, ἐν χερσὶν νυν οὑκ ἔχομεν· ἀναγκαίον ἐστιν, ἃ παρ’ ἐκείνων· ἐμάθομεν ταύτα· καὶ ἀπαγγέλειν, καὶ γράφειν σοι· λέγω δὴ· τὴν κατὰ τὸν σωτῆρα σρα χριστόν χν πίστιν· ἵνα μὴ εὐτελῆ τῆς διδασκαλίαν· τοῦ καθ’ ἡμᾶς λόγου ἡγήσηται· μὴ τὲ ἀλόγον τὴν εἰς χριστόν χν πίστιν ὑπολάβοι, ὁποία διαβάλλοντες· ἔλληνες· χλευάζουσι· πλάτυ γελῶσι καθημῶν· οὑδεν ἐτερων· ἢ τὸν σταυρὸν σρὸν τοῦ χριστού χύ προφέροντες· ἐφ’ ὧ μάλιστα· καὶ τὴν ἀναισθησίαν· αὐτῶν· οἰ κτειρήσει ἐνάντις· ὅτι τὸν σταυρὸν σρὸν διαβάλλοντες· οὑχ’ ὁρωσι τὴν τοῦ δύναμιν· πᾶσαν τὴν οἱκουμένην πεπληρωκῦαν· καὶ ὅτι· δι’ αὐτοῦ· τὰ τῆς θεογνωσίας· ἔργα, πᾶσι πεφανέρωται· οὑκ ἂν γὰρ εἴπερ ἦσαν· καὶ αὐτοὶ γνησίως ἐπὶ στήσαντες· αὐτοῦ· τῆ θεότητι· τον νοῦν· ἐχλεύαζον· τὸ τηλικούτον ἀλλὰ μάλλον· καὶ αὐτοὶ τούτον ἐπεγίνωσκον, σωτῆρα σρα του παντὸς· καὶ τὸν σταυρόν σρόν · μὴ βλάβην· ἀλλὰ θεραπείαν· τῆς κτίσεως· γεγονέναι εἰ γὰρ τοῦ σταυροῦ στροῦ · γενομένου, πᾶσα μεν εἰδολολατρεῖα· καθῆρέθη· πᾶσα δὲ δαιμόνον· φαντασία· τῶ σημείω τούτω· ἀπελαύνεται· καὶ μόνος ὁ χριστός χς πρὸς κεινήται καὶ δι’ αὐτοῦ γινώσκεται ὁ πατήρ πήρ · καὶ οἰ μὲν ἀντιλέγόντες· καταισχύνονται ὁ δὲ τῶν ἀντιλεγόντων ὁσημέραι τὰς ψυχὰς μετὰπείθει· ἀφανῶς· πῶς οἱκώτως· οὑκ ἄν τις οἵποι· πρὸς αὐτοὺς· ἔτι ἀνθρώπινον· ἐστὶν ἐπινοεῖν· τὸ πράγμα· καὶ οὐ μάλλον ἐπι ὁνολο γεῖν θεοῦ θῦ λόγον· καὶ σωτῆρα σρα εἴναι του παντὸς· τὸν ἐπὶ σταυρού στρού ἀναβάντα· πάσχειν δὲ, καὶ οὕτοι μοι δοκοῦσιν ὅμοιον· ὣς εἴ τις τὸν μεν ἱλιὸν· ὑπὸ νεφῶν σκεπόμενον διαβάλλει· τὸ δὲ τουτου φῶς θαυμάζει· βλέπων ὅτι καὶ πᾶσᾶ ἡ κτήσις· ὑπὸ τούτου· κατὰ λάμπεται· ὣς γὰρ καλὸν τὸ φὼς, καὶ καλλίων ὁ τοῦ φωτὸς ἀρχιγὸς ἥλιος· οὕτω θείου πράγματος ὅντος τοῦ τὴν οἱκουμένην πάσαν· τῆς αὐτοῦ γνώσεως πεπληρώσθαι· ἀνάγκη τὸν ἀρχηγὸν· καὶ ἡγεμόνα· τού τοιούτοι κατωρθώματος, εἰναι θεον θν καὶ θεοῦ θῦ λόγον· λέγομεν οὖν ὣς ἐφικτον ἣ μῖν πρότερον διελλέγξαντες, τὴν ἀπίστων ἀμαθίαν· ἵνα τῶν· τῶν ψευδῶν· διἐλλεχθέντων, λοιπόν ἡ ἀλίθεια· δι’ ἑαὐτῆς ἐπιλάμψει· καὶ θαρρῆς· καὶ αὐτὸς· ὦ ἄνθρωπε ἄνε · ὅτι ἀλήθεία· πεπίστευκας· και τὸν χριστόν χν γινώσκων οὑκ ἤπατήθης· πρέπειν δὲ σοὶ· ἡγούμαι φιλοχρίστω ὅντί· τὰ περὶ χριστοῦ χῦ διἀλέγεσθαι· ἐπεὶ καὶ πάντων· τιμιωτέραν· τὴν περιτούτου γνώσιν καὶ πίστιν· ἡγεισθαι σὲ πεπίστευκα· ἐξαρχῆς μεν, οὑκην κακία· οὑδὲ γὰρ· οὑδενὺν· ἐν τοῖς ἀγίοις ἐστὶν· οὑδ’ ὅλως κατ’ αὐτοὺς ὑπάρχει αὐτῆ· ἄνθρωποι ἄνοι δὲ ταύτην ὕστερον ἐπὶ νοεῖν· ἥρξαντο· καὶ καθ’ ἑαὐτοὺς· ἀνατυπούσθαι· ὅθεν δὴ, καὶ τὴν τῶν εἰδώλων· ἐπίνοιαν, ἑαὐτοῖς ἀνεπλάσαντο τὰ ουκόντα· ὣς ὅντα λογιζόμενοι· ὁ μὲν γὰρ· τοῦ παντὸς δημιουργὸς καὶ πὰν βασιλεὺς θεὸς θς , ὁ ὑπερέκεινα· πάσης οὑσίας· καὶ ἀνθρωπίνης ἀνίνης ἐπὶ νοίας ὑπάρχων· ἀτὲ δὴ ἀγαθὸς· καὶ ὑπὲρ καλὸς ὣν διὰ τοῦ ἱδίου λόγου· τοῦ σωτῆρὸς σρς ἡμῶν· ἰησοῦ ἰῦ χριστοῦ χῦ · τὸ ἀνθρώπινον ἀνινον γένος· κατιδίαν ἱκονα πεποίηκε· καὶ τῶν ὅντων αὐτὸν· θεὁρήτην καὶ ἐπιστήμ ε ο να, διὰ τῆς πρὸς αὐτὸν ὁμοίωσεως· κατὰ σκεύασε· δοὺς αὐτῶ· καὶ τῆς ἱδείας ἀϊδιότητος· ἔννοιάν τε· καὶ γνώσιν· ἵνα τὴν ταυτότητα σώζον· μὴ τε τῆς περὶ θεοῦ θῦ φαντασίας ποτὲ ἀπόστη, μὴ τε τῶν ἀγίων συζύσεως ἀπὸ πυδύσει· ἀλλ’ ἔχων τὴν τοῦ δεδωκότος χάριν, ἔχων καὶ τὴν ἱδείαν ἐκ τοῦ πατρι πρι κοῦ λόγου δύναμιν, ἀγάλλεται καὶ συνόμειλεῖ τῷ θεῷ θῷ ζῶν τὸν ἀπήμονα· καὶ μακάριον· ὅντως· καὶ ἀθάνατον βίον· οὑδὲν γὰρ ἔχων ἐμπόδιον· εἰς τὴν τοῦ πατρός πρς · εἰκόνα τὸν θεον θν λόγον, οὗ καὶ κατικόνα γέγονεν· ὑπερ ἐκπλήττεται· κατὰ νοῶν τὴν δι’ αὐτοῦ εἰστο πὰν πρόνειαν· ὑπεράνω μεν τῶν αἰσθητῶν· καὶ πάσης σῶματηκῆς φαντασίας γινόμενος· πρὸς δὲ τὰ ἐν οὐρανοίς οὐνοίς θεῖα καὶ νοητὰ· τῆ δυνάμει· τοῦ νοῦ· συμβαπτόμενος· ὅτε γὰρ· οὑ συνομειλῆ τοῖς σώμασιν· ὁ νους ὁ τῶν ἀνθρώπων ἀνων · οὑδέ τι τῆς ἐκ τούτων· ἐπεὶ θυμίας· μεμιγμένον ἔξωθεν ἔχει· ἀλλ’ ὅλος ἐστὶν· ἄνωθεν ἐαὐτῶ συνὼν· ὣς γέγονεν· ἐξαρχῆς τὸ τεδη τὰ αἰσθητὰ, καὶ πάντα τὰ ἀνθρώπινα ἀνινα διὰ βὰς ἄνω μετάρσιος γίνεται· καὶ τὸν λόγον· ἱδὼν· ὁρᾶ ἐν αὐτῶ καὶ τον τοῦ λόγου πατέρα πρα · ἱδόμενος· ἐπι τῆ θεορία· τούτου· καὶ ἀνακυνούμενος ἐπὶ τὸν πρὸς τούτον πόθον· ὣσπερ οὖν· καὶ τῶν πρώτων· τῶν ἀνθρώπων ἀνων γενόμενον· ὃς καὶ κατὰ τὴν τῶν ἐβραίων γλῶτταν· ἀδαμ ὁνομάσθη· λέγουσιν αἰ ἱεραὶ γραφαὶ, κατατην ἀρχὴν· ἀνεπαίσχυντο· παρρησία· τὸν νουν ἐσχηκέναι πρὸς τὸν θεόν θν · καὶ συνδιαιτᾶσθαι· τοῖς ἀγίοις ἀγγέλλοις ἐν τῆ τῶν νοητῶν· θεορία· ἣν εἴχεν ἐν· ἐκείνω τῶ τόπω· ὃν καὶ ὁ ἀγιος· ὁ μωϋσὴς τροπικῶς· παράδισον· ὁνόμασεν· ἱκανὴ δὲ· ἡ τῆς ψυχῆς· καθαρότητος ἐστι καὶ τὸν θεὸν θν · δι’ ἐαὐτῆς· κατοπτρίζεζσθαι· καθὰπερ καὶ ὁ κύριος κς φύσι· μακαριοι οἰ καθαροὶ, τῆ καρδία· ὅτι αὐτοὶ τὸν θεον θν ὅψονται· οὕτω μεν οὗν ὁ δημιουργὸς· ὣσπερ εἴρηται τὸ τῶν ἀνθρώπων ἀνων γένος κατεσκεύασε· καὶ μένειν· ἡθέλησεν· οἰ δὲ ἄνθρωποι ἄνοι · κατολιγορήσαντες τῶν κρειττώνων· καὶ ὁκνήσαντες, περὶ τὴν τούτων· κατάλυψιν, τὰ ἐγγυτέρω μάλλον ἐαὐτῶν· ἐζήτησαν· ἐγγύτερα δὲ τούτοις ἦν· τὸ σώμα καὶ αἰ τούτου αἰσθήσεις· ὅθεν τῶν μὲν νοητῶν ἀπέστησαν· ἐαὐτὸν τὸν νοῦν· ἐαὐτοὺς δὲ κατάνοοῦντες· καὶ τού τε σώματος· καὶ τῶν ἄλλων· αἰσθητῶν ἀντιλαμβανόμενοι· καὶ ὣς ἐνιδίοις ἀπατώμενοι, εἰς τὴν ἐαὐτῶν ἐπιθυμίαν· τῆ του ὅφεως συμβούλῆ ἐπέπεσον· τὰ ἴδια προτ η ι μήσαντες, τοῖς πρὸς τὰ θεία θεωρίας· ἐνδιατριψαντες δὲ τούτοις· καὶ τῶν ἐγγυτέρω μὴ ἁποστήναι· θέλοντες· ταῖς μεν τοῦ σώματος· ἡδοναῖς· συνέκλυσαν, ἐαὐτῶν τὴν ψυχὴν, τετἀραγμένην· καὶ πεφυρμένην πᾶσης ἐπιθειμίας· τὲλεον δὲ ἐπελάθοντο· τῆς ἐξαρχῆς αὐτῶν παρὰ θεοῦ θῦ δυνάμεως· τοῦτο δ’ ἄν τις ἵδοι· καὶ ἐκ τοῦ πρώτου πλασθέντος ἀνθρώπου ἀνου ἀληθὲς· ὣς αἰ ἱεραὶ περὶ αὐτοῦ λέγουσι γραφαί. κακεῖνος γὰρ ἐὼς μὲν τὸν νοῦν εἶχε πρὸς τὸν θεὸν θν καὶ τὴν τούτου θεωρίαν, ἀπεστρέφετο τὴν πρὸς το σώμα θεωρίαν ὁτὲ σδὲ συμβουλία· τοῦ όφεως· ἀπέστημεν· τῆς προς τὸν θεὸν θν · θεὁρείας καὶ διἀνοίας· ἐαὐτον δὲ· κατὰ νοεῖν· ἣρξατο· τηνικαύτα καὶ εἰς ἐπιθυμίαν· τοῦ σώματος ἐπεσον· καὶ ἐγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἥσαν· καὶ γνώντες ἡσχύνθησαν· ἐγνωσαν δὲ ἐαὐτοὺς γυμνοὺς· οὓ τοσούτον ἀπὸ τοῦ ἐνδύματος· ἀλλ’ ὁτι γυμνοὶ· τῆς τῶν θείων θεωρίας γεγόνασι· καὶ πρὸς τὰ ἐνάντια· τὴν διἄνιαν· μετήνεγκαν· ἀπὸ στάντες γὰρ τῆς πρὸς τὸν ἔνα καὶ ὅντα θεὸν θν λέγω κατανοήσεως· καὶ του πρὸς αὐτὸν πόθου, λοιπὸν εἰς διαφόρους, καὶ εἰς τὸ κὰτα μέρους· ἐπιθειμίας ἀνέβησαν τοῦ σώματος· εἰτα οἱα φιλεῖ γίνεσθαι, ἐκάστου καὶ πολλῶν φιλείαν λαβοντες ἥρξαντο· καὶ τὴν πρὸς αὐτὰς σχέσιν ἔχειν· ὣστε καὶ φοβεῖσθαι· ταύτας καταλύψαι· ὅθεν δῆ καὶ διλίαι καὶ φόβοι· καὶ ἡδοναι· καὶ θνητὰ φρονεῖν· τῆ ψυχῆ πρὸς γέγονεν· οὑ θέλουσα γὰρ ἀπὸ στεῖναι· τῶν ἐπὶ θυμιῶν· φόβηται· τὸν θάνατον· καὶ τον χωρισμὸν· του σώματος· ἐπιθυμοῦσα· δε πάλιν· καὶ μὴ τυγχάνουσα τῶν ὁμήων, ἐμαθε φονεύειν καὶ ἀδικεῖν· πῶς δὲ καὶ ταύτα ποιεῖ· εὔλογον καταδύναμιν· σημάναι· ἀπὸ στᾶσα· τῆς τῶν νοητῶν θεωρίας, καὶ ταῖς κατὰ μέρος· τοῦ σώματος· ἐνεργειαις χρωμένη· καὶ ήσθησα· τῆ του σώματος θεωρία· καὶ ἱδούσα· καλὸν ἐαὐτῆ εἴναι τὴν ειδονὴν· πλανηθήσα· κατὲχρήσατο· τῶ του καλοῦ· ὁνόματι· καὶ ἐνόμησεν· εἴναι τὴν ηδονὴν· αὐτο τὸ ὅντως καλὸν ὣσπερ εἴ τις την διἄνοιαν παρὰ πληγεὶς· καὶ ἀπαι·τῶν ξίφος· κατὰ τῶν ἀπάντων τῶν· νομίζοι τοῦτο εἴναι τὸ σοφρονεῖν· ἐρασθήσα δὲ τῆς ἡδονῆς ποικίλως αυτὴν ἐνεργεῖν ἣρξατο· οὕσα γὰρ τὴν φύσην· εὐκήνυτως, εἰ καὶ τὰ καλὰ· ἀπὲστράφη· αλλὰ του κεινεῖσθαι· οὑ παύεται· κεινεῖται οὗν οὑκετι μὲν κατὰ ἀρετῆν· οὑδὲ ὣστε τὸν θεὸν θν ὁρὰν· αλλατα μὴ όντα· λογιζομένη τὸ ἐαὐτῆς δυνατὸν· μετὰ ποιεῖ· κατὰ χρωμένη· τούτω εἴς ὰς ἐπενόησεν· ἐπὶ θυμίας· ἐπεὶ καὶ αὐτεξούσιως γέγονε· δύναται γὰρ ὣσπερ πρὸς τὰ καλὰ νεύειν, οὕτω καὶ τὰ καλὰ· ἀπὸ στρέφεσθαι· ἀπὸ στρεφομένη δὲ τὸ καλὸν· πάντως· τὰ ἐναντία λογίζεται· παύσασθαι γὰρ καθόλου τὸ κεινείσθαι ου δίναται· τῆ φύσει οὔσα ὣς προεἴπον εὐκίνητος· καὶ γινώσκουσα· τὸ αὐτἔξούσιον· ἐαὐτῆς· ὅρα ἐαὐτὴν δύνασται· κατ’ ἀμφότερα τοῖς τοῦ σώματος· μέλεσι χρᾶσθαι· εἴς τὲ τὰ ὅντα καὶ τὰ μὴ όντα· ὃντὰ δὲ ἐστι τὰ καλὰ· οὑκ οντὰ δὲ φαύλα ὃντὰ δὲ φιμὴ τὰ καλὰ, καθότι· ἐκ τοῦ όντως θεοῦ θῦ τα παραδείγματα ἔχει· οὑκ οντὰ δὲ· τὰ κὰκα λέγων, καθ’ ὅτι ἐποὶνοιαῖς· ἀνθρώπων ἀνων , οὑκ όντα· ἀναπέπλάσται· ἔχοντος γὰρ τοῦ σώματος· ὁφθαλμοὺς· εἰς τὸ τὴν κτήσην ὅραν· καὶ διὰ τῆς παναρμονίου ταύτης συντάξεως γινώσκειν τὸν διμιουργόν· ἔχοντος δἓ· καὶ ἀκοἣν· εἰς ἐπακρόασην· τῶν θείων λογίων· καὶ τῶν τοῦ θεοῦ θῦ νόμον ἔχόντος δὲ καὶ χείρας· εἴς τὲ τὴν τῶν ἀναγκαίον· ἐνεργείαν· καὶ ἔκτάσιν· τῆς πρὸς τὸν θεὸν θν εὐχῆς· ἡ ψυχῆ ἀπὸ στᾶσα· τῆς πρὸς τα καλὰ θεωρίας, καὶ τῆς ἐν αὐτῆς· κοινήσεως· λοιπὸν πλανωμένη, κεινεῖται· πρὸς τὰ ἐνάντια· εἴτα τὸ δυνατὸν ἐαὐτῆς ὣς προεἰπον ὁρώσα, καὶ τούτω καταχρωμένη· ἐνενόησεν ὅτι καὶ εις τὰ ἐναντία δύναται· κινεῖν τα τοῦ σώματος μέλη· καὶ διὰ τούτο, ἀντι τοῦ τὴν κτήσην ὁρᾶν· εἰς ἐπὶ θυμείας τὸν ὁφθαλμὸν· ἀπὸ στρέφει· δεικνύουσα ὅτι καὶ τούτο δύναται· καὶ νομίζουσα· ὅτι ἄπαξ κινουμένη· σώζει τὴν ἐαὐτῆς ἀξίαν· καὶ οὑχ ἁμαρτάνει· ποιούσα· οὑ δύναται· οὑκ ειδεία· ὅτι οὑχ’ ἁπλῶς κινεῖσθαι, ἀλλ’ εἰς ἃ δει κίνεισθαι γέγονε· τοῦτου χάριν, καὶ ἀποστολικῆ· φωνῆ παρεγγύα· πάντὰ ἐξέστιν, ἀλλ’ οὑ πάντα συμφέρει· ἀλλὰ τῶν ἀνθρώπων ἀνων ἡ τόλμα, οὑκ εἰς τὸ σὺμφέρον καὶ πρεπον· ἀλλεις τὸ ἀδυνατον σκοπήσασα, τὰ ἐναντία ποιεῖν ἣρξατο· ὅθεν καὶ τὰς χείρας· εἰς τὸ ἐναντίον κινοῦμένη, φονεύειν πεποίηκε· καὶ την ἀκοὴν· εἰς παρακοὴν παρήγαγε· καὶ τὰ ἄλλ’ὰ μέλη εἰς τὸ μηχεύειν, ἀντινομίμου τεκνογονίας· καὶ τὴν μὲν γλώτταν, ἀντι εὔφυμείας εἰς φ β λασφημίας· καὶ λιδορίας καὶ ἐπιορκίας, τὰς δὲ χείρας· αὔ πάλιν· εἰς το κλέπτειν· καὶ τύπειν τοὺς ὁμοίους ἀνθρώπους ἀνους · καὶ τὴν μεν ὅσφρησιν· εἰς ὀδμῶν ἐρωτικῶν ποικίλίας· τοὺς δὲ πόδας· εἰς ὁξύτητα, τοῦ εκχαιαι αἷμα· καὶ τὴν γαστέραν· εἴς μέθην καὶ κόρον ἀπλήρωτον· ἀπερ πάντα· κακία καὶ ἀμαρτία ψυχῆς ἐστιν· αἰτια δὲ· τούτων οὑδεμία, ἀλλ’ η τῶν κρειττόνων· ἀπὸ στροφῆ· ὣς γὰρ ἂν· ἢνίοχος· ἐπιβὰς· ἴπποις· ἐν σταδίω, κατὰ φρονήση μὲν τοῦ σκοποῦ· εἰς ὃν ἐλαύνειν αὐτὸν προσεῖκει, ἀπὸ στραφεῖς δὲ τούτων ἄπλως ἐλαύνει· τὸν ἵππον· ὣς ἃν δύνηται· δύναται δὲ ὣς βούλεται· καὶ πολλάκις μὲν, εἰς τοὺς ἀπάντων·τας ὁρμ ᾶς ᾶ · πολλάκις δὲ, καὶ κατακρημνὸν· ἐλαύνει φερόμενος· ὅπου δ’ ἂν ἐαὐτὸν τῆ ὀξύτητη τῶν ἱππῶν φέρει· καὶ νομίζει· ὁτι οὕτως· τρέχων οὑκ έσφαλη· τοῦ σκοποῦ· πρὸς γὰρ μόνον τὸν δρόμον· ἀπὸ βλέπει· καὶ οὑχ’ ὁρα· ὅτι ἔξω τοῦ σκοποῦ γέγονεν· οὕτῶ καὶ ἡ ψυχῆ· καὶ ἀπὸ στραφήσα τὴν πρὸς θεὸν θν ὁδὸν· καὶ ἐλαύνουσα παρὰ τὸ πρέπον, τοῦ σώματος μέλη· μάλλον δὲ καὶ αὐτῆ μετ’ αὔτων ὑφ’ ἐαὐτῆς ἐλαυνομένη, ἀμαρτάνει· καὶ τὸ κακὸν· ἐαὐτοῦ πλαττει οὑχ’ ὁρώσα ὁτι πεπλάνηται· τῆς ὁδοῦ· καὶ ἔξω γέγονε τοῦ τῆς ἀληθείας σκόπου, εἰς ὃν ὁ χρηστοφόρος ἀνὴρ, ὁ μακάριος παῦλος ἀπὸ βλέπων· ἔλεγε· κατὰ σκοπὸν διῶκῶ· εἰς τὸ βραβεῖον· τῆς ἄνω κλήσεως ἰησοῦ ἰῦ χριστοῦ χῦ · σκοπῶν γοῦν τὸ καλὸν ἄγιος, οὑδέποτε, τὸ κακὸν· ἐποὶεῖ ἐλλήνων μεντοι οῦν τινες· πλανηθέντες, τῆ ὁδοῦ· καὶ τὸν χριστόν χν οὑκ έγνωτες, ἐνυποστάσει καὶ καθ’ ἐαὐτην· εἴναι τὴν κακεῖαν· ἀπεφήναντο αμαρτάνοντες· κατὰ δύο ταύτα· ἢ τὸν δημιουργὸν· ἀποστεροῦντες· τοῦ εἴναι ποιητὴν τῶν ἀπάντῶ, οὑκ ἂν εἴη των ὃντῶν κύριος κς , ἤ γε κατ’ αὐτοὺς ἡ κακία· ὑπὸ στάσιν ἔχει· καθ’ ἐαὐτὴν καὶ οὐσίαν· ἢ πάλην· θέλον·τες αὐτὸν ποιητὴν· εἴναι τῶν ὅλων· ἐξανάγκης καὶ τοῦ κακοῦ δώσουσιν εἴναι· ἔν γὰρ τοῖς ούσι· καὶ τὸ κακὸν· κατ’ αὐτούς ἐστι· τοῦτο δὲ ἄτοπον καὶ ἀδύνατον· ἄν φανεῖη, οὑδὲ γὰρ ἐκ τοῦ καλοῦ τὸ κακὸν, οὑδὲ ἐν αὐτῶ· ἐστὶν οὑδὲ δι’ αὐτοῦ· ἐπὶ οὑκέτι καλὸν ἂν εἰή· μεμιγμένην ἔχον τὴν φύσιν· ἢ αἴτιον γενόμενον κακοῦ· οἱ δὲ ἀπὸ τῶν αἰρέσεων ἐκπεσόντες, τῆς ἐκκλησιαστικῆς διδασκαλίας· καὶ περὶ τὴν πίστιν ναυαγήσαντες· καὶ οὑτοὶ μεν· ὑπόστασιν τοῦ κακοῦ· παρὰ φρονούσην εἴναι· ἀναπλάττονται δὲ αὐτοῖς· παρὰ τὸν ἀληθεινὸν χριστοῦ χῦ πατέρα, θεὸν θν ἔτερον· καὶ τούτον ἀγέννητον· τοῦ κακοῦ ποιητὴν· καὶ τῆς κακίας· ἀρχηγὸν, τὸν καὶ κτήσεως δημιουργὸν· τοῦτους δι εὐχερῶς ἄν τις ἐλέγξεεν· ἔκ τε τῶν γραφῶν· καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς ἐν ἀνθρώποις ἀνοις διανοίας ἀφῆς· καὶ ταύτα· ἀναπλασάμενοι· μαίνονται· ὁ μὲν οὖν θεὸς θς · καὶ σωτὴρ σὴρ ἡμῶν ἰησοὺς ἰς χριστός χς , ἐν τοῖς ἐαὐτοῦ εὐαγγελίοις· φήσι βαιβαιών τὰ μωϋσέως· ρήματα· ὅ· κύριος κς ὁ θεὸς θς εἶς ἐστι· καὶ ἐξομολογοῦμαί σοι· πάτερ περ κύριε κε τοῦ οὐρανοῦ οὐνοῦ καὶ τῆς γῆς κύριος κς πῶς ἂν ἄλλος· εἴη θεὸς θς · παρὰ τοῦτον· ποῦ δὲ καὶ ἐσται, ὁ κατ’ αὐτοὺς θεὸς θς , τὰ πάντα· τοῦ μόνου· καὶ ἀληθυνοῦ θεοῦ θῦ , πληρούντος κατὰ τὴν τοῦ οὐρανοῦ οὐνοῦ καὶ γῆς περίλιψιν· πῶς δὲ καὶ ἄλλὸς ἂν εἴη· ποιητῆς· ὣν αὐτὸς ὁ θεὸς θς · καὶ πατήρ πήρ τοῦ χριστοῦ χῦ εστι κύριος· κακατὰ τὴν σωτῆρος σρς φωνὴ ς ν εἰ μὴ άρα ὣς ἐν ὶσοστασίω καὶ τῶν τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ θῦ , τὸν φαύλον· δύνασθαι· γενέσθαι κύριον; οἱποιεν· ἀλλ’ ἐὰν τοῦτο λέγωσιν, ὅρα· εἰς ὅσην· ἀσέβειαν· ἐμπύμπτουσιν· ἐν γὰρ τοῖς τα ἵσα δυναμένοις, τὸ ὑπερἐχὸν· καὶ κρύττον οὑκὰν εὐρεθείη· καὶ γὰρ εἰ μὴ θέλοντος· τοῦ ἐτέρου, τὸ ἔτερον ἐστὶν, ἵση ἀμφοτέρον ἡ δύναμις μὲν, ὁτι νίκωσιν ἀλλήλων· τὴν βουλήσιν· ἐν τῶ εἴναι· ἀσθένεῖα δὲ· ἀμφοτέρων· ἐστὶν, ὅτι μὴ βουλομένοις αὐτοῖς· παρὰ γνῶμην ἀπὸ βαίνει τὰ πράγματα· ἔστι· γὰρ καὶ ὁ ἀγαθὸς· παρὰ γνῶμην· τοῦ φ αυ λου· ἔ καὶ ὁ φαύλος παραβούλησην· τοῦ ἀγαθοῦ· ἄλλως τε καὶ τούτο γὰρ ἄν τοῖς αὐτοῖς εἴποι· εἰ τὰ φαινόμενα· ἐργα τοῦ φαύλου ἐστι, τι τὸ ἔργον τοῦ ἀγαθοῦ· φαίνεται γὰρ οὕδεν· πλὴν μόνης· τῆς τοῦ διμὴουργοῦ κτήσεως τι δὲ καὶ τοῦ εἴναι τὸ ἀγαθὸν· γνώρισμα· οὑκόντων αὐτοῦ· ἔργον· ὁ δημιουργὸς·γινώσκεται· πῶς δὲ ὅλως· καὶ δύο ἐναντία· ἂν εἴή ἀλλήλων· πὼς δὲ ὅλως· ἢ τι τὸ διαιροῦν ἐστὶ· ταύτα ἵνα χωρὶς ἀλλήλων γένωνται· εἴναι γὰρ αὐτὰ ἀμα· οὑ δύνατον· δια τὸ ἀναιρετικὰ ἀλλήλων εἴναι· ἀλλ’ οὐδὲν ἐτερον, ἐτέρω δυνηθεῖη· εἴναι· διὰ τὸ ἄκμητον καὶ ἀνόμιον αὐτῶν τῆς φύσεως· οὑκοῦν ἐκ τρήτου· τὸ διαἰροῦν φανήσεται· καὶ αὐτὸ θεός θς · ἀλλα ποίας ἃν, εἴη καὶ το τρίτον φύσεως· ποτερὸν τοῦ καλοῦ· ἢ τοῦ φαύλου ἄδηλον φανίσεται, τῆς γὰρ ἀμφοτέρων εἴναι αὐτὸ, ἀδύνατον· σαθρᾶς δὴ τοίνυν· τῆς τοιαὐτῆς· διἀνοίας· αὐτῶν φαινομένης ἀνάγκη τὴν ἀλήθειαν διἀλάμπειν τῆς ἐκκλησιαστικῆς γνώσεως ὅτι τὸ κακὸν, οὑ παρὰ θεοῦ θῦ · οὑδὲ ἐν θεῶ θῶ · οὕτε ἐξ ἀρχῆς γέγονεν· οὕτε ουσία τῖς ἐστὶν αὐτοῦ· ἀλλὰ ἄνθρωποι ἄνοι κατὰ στέρησιν· τῆς τοῦ καλοῦ φαντασίας, ἐαὐτοῖς ἐπινοεῖν· ἤρξαντο· καὶ ἀνἀπλάττειν, τὰ οὑκ όντα· καὶ ἅπερ βούλονται· ὣς γὰρ ἄν τις ἥλίου φαίνοντος· καὶ πάσης τῆς γῆς φωτὶ τούτου κατὰ λαμπομένης· καμύων τοὺς ὁφθαλμοὺς, σκότος ἐαὐτῶ· ἐπινοη οὑκ όντος σκότοὺς· καὶ λοιπὸν, ὣς ἐν σκότει· πλανώμενος· περὶ πατῆ· πολλάκις, πίπτων καὶ κατὰ κρημνῶν ὑπάγων· νομίζων οὑκ εἴναι φῶς ἀλλὰ σκότος· δοκῶν γὰρ βλέπειν οὑδ’ ὅλως ὁρᾶ· οὑτω καὶ ἡ ψυχῆ τῶν ἀνθρώπων ἀνων · καμύσασα· τὸν ὁφθαλμὸν, δι’ οὓ τὸν θεὸν θν ὁρᾶν δύναται, ἐαὐτῆ τὰ κακὰ· ἐπενόησεν· ἐν οἷς κινουμένη, οὑκ ἤδεν ὅτι δοκούσα τι ποιεῖν, οὑδεν ποιεῖ· τὰ οὑκ οντα γὰρ· ἀναπλάτταιτε, καὶ οὑχ’ ὁποία γέγονεν· τοὶαὐτῆ καὶ διἔμεινεν, ἀλλ’ ὁποίαν· ἐνέφυρεν· ἐαὐτὴν τοιαὐτῆ καὶ φαίνεται· γεγονε μὲν γὰρ· εἰς τὸ ὁρὰν τὸν θεὸν θν , καὶ ὑπ’ αὐτοῦ φωτίζεσθαι· αὐτῆ δὲ ἀντὶ τοῦ θεοῦ θῦ , τὰ φθάρτὰ· καὶ τὸ σκότος ἐζήτησεν, ὥς ποῦ· καὶ τὸ πνεῦμα πνα ἐγγράφως φισην· ὁ, θεός θς τὸν ἄνθρωπον ἄνον · ἐποίησεν εὐθῆ· αὐτοί ἐζήτησαν· λογισμους πολλοὺς· κακίας δὴ οὖν εὔρεσις καὶ ἐποίνοια· ἐξ ἀρχῆς· τοῖς ἀνθρώποις ἀνοις , οὕτω γέγονε· καὶ πέπλασται· πῶς δὲ καὶ εἰς τὴν τῶν εἰδώλων μανίαν· καταβεβίκασιν· ἤδη λέγειν ἀναγκαίον· ἰνα γινώσκεις ὅτι ὅλως· ἣ τῶν εἰδώλων μανίαν· καταταβεβίκασιν, ἤδη λέγειν· ἀναγκαίον· ἵνα γινώσκεις· ὅτι ὅλως· ἥ τῶν εἱδώλων εὔρεσις· οὕκ ἀπὸ ἀγαθοῦ, ἀλλ’ ἀπὸ κακίας γέγονε· τὸ δὲ τὴν ἀρχὴν ἔχων κακὴν ἐν οὑδενί ποτε καλὸν κριθείη· ὅλον φαύλον ὃν· οὐκ ἀρκεσθήσα γοῦν· τῆ τῆς κακίας ἐπινοία· τῶν ἀνθρώπων ἀνων ἡ ψυχὴ, κατ’ ὀλίγον καὶ εἰς τὰ χείρονα ἐαὐτὴν· ἐξάγειν· ἥρξατο· μαθούσα γὰρ διἀφορὰς ἡδονῶν, καὶ ζωσαμένη τὴν τῶν θείων λήθην· ἡδομένη δὲ, πρὸς τὰ τοῦ σώματος· πάθη, καὶ πρὸς μόνα· τὰ παρόντα, και τας τούτων· δόξας ἀπὸ βλέπουσα, ἐνόμισε μήδεν ἐτι πλέον· εἴναι· τῶν βλεπομένων· ἀλα μόνα· τὰ πρὸς καιρὰ· καὶ σωματικὰ, εἴναι τὰ καλὰ· ἀπὸ στραφεῖσα δὲ, καὶ ἐπελαθομένη· ἐαὐτὴν· κατ’ εἰκόνα· εἴναι τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ θῦ , οὑκέτι μὲν, δια τῆς ἐν αὐτῆ· δυνάμεως· τὸν θεὸν θν λόγον· καθ’ ὃν καὶ γέγονεν ὁρᾶ· ἔξω δὲ ἐαὐτῆς γενομένη, τὰ οὑκόντα· λογίζεται· καὶ ἀνατυπούται· ἐπικρύψασα γὰρ ταῖς ἐπιπλοκαῖς· τῶν σωματικῶν· ἐπιθυμιῶν τὸ ἐν αὐτῆ κάτοπτρον· δι’ οὓ μόνον· ὁρὰν, ἠδύνατο· τὴν εἰκόνα τοῦ πατρός πρς · οὑκέτι μὲν ὅρα ἃ δεῖ ψυχὴν νοεῖν· παντι δὲ περιφέρεται, καὶ μόνα ἐκεῖνα ὁρᾶ· τὰ τῆ αἰσθήσει πρὸς πίπτοντα· ὅθεν δὴ, πάσης σαρκικῆς ἐπιθυμίας γέμουσα, καὶ ἐν ταῖς τούτων δόξαις· ταραττομένη, λοιπὸν· ὃν ἐπελάθετο τῆ διανοία θεὸν θν , τοῦτον ἐν σωματικοῖς· καὶ αἰσθητοῖς· ἀναπλάτται· τοῖς φαινομένοις τὴν τοῦ θεοῦ θῦ προσηγορίαν· ἀνατειθήσα, καὶ μόνα ταύτα δοξάζουσα· ἃ· αὐτὴ βούλεται· καὶ ὣς ἡδέα ὅρα· προήγειται τοίνυν· αἰτεῖα· τῆς εἰδώλολατρείας ἡ κακία μαθόντες γὰρ οἰ ἄνθρωποι ἄνοι , τὴν οὑκούσαν· ἐαὐτοῖς κακίαν ἐπινοεῖν· οὕτω κα` τοὺς οὑκόντας θέους ἐνεαυτοῖς ἀνεπλάσαντο· οἷον δὲ εἴ τις εἰς βυθὸν καταδὺς· μὴκέτι· μὲν· βλέπει· τὸ φῶς, μὴ δὲ τὰ ἐν τῶ φωτὶ φαινόμενα· δια τὸ τῶν ὁφθαλμῶν· αὐτοῦ πρὸς τὸ κάτω νεῦμα· καὶ τὴν τοῦ ὕδατος ἐπικειμένην· ἐπίχυσιν αὐτῶ· τῶν ὅντων· εἴναι τὰ κυρια, οὕτω· καὶ οἱ πάλαι τῶν ἀνθρώπων ἀνων · παρὰφρονες, κατὰ δύντες· εἰς τὰς τῶν σαρκῶν· ἐπιθυμίας, καὶ φαντασίας· καὶ ἐπιλαθόμενοι· τῆς περὶ θεοῦ θῦ ἐννοίας καὶ δόξης· ἀμυδρῶ τῶ λογισμῶ· μαλλον δὲ ἀλογια χρησάμενοι· τὰ φαινόμενα θεοὺς· ἐνετυπόσαντο, τὴν κτίσιν· παρατὸν κτήσαντα δοξάζοντες· καὶ τὰ ἔργα μάλλον· ἐκθειάζοντες, ἡπὲρ τὸν τούτον αἴτιον καὶ δημιουργὸν δεσπότην θεόν θν · ὣσπερ δὲ, κατὰ τὸ προλέχθεν· παράδειγμα· οἱ εἰς τὸν βυθὸν· καταδυόμενοι, ὁσο μάλλον· ἐπικατὰ βαίνουσι, τοσούτον· καὶ εἰς τὰ σκοτεινότερα· καὶ βαθύτερα· ὅρμωσιν· οὕτω καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων ἀνων · πέπονθε γένος· οὐ γὰρ ἀπλὴν ἔσχον· τὴν εἰδωλολατρείαν· οὑδὲ ἀφ’ ὧν· ἥρξαντο· ἐν τούτοις καὶ διἔμειναν· ἀλλ’ ὃσὸν τοῖς πρώτοις· ἐνεχρόνηζον, τοσούτον ἐαὐτοῖς· καινότερον· ἐφεύρισκον· δεισιδαιμονίας· καὶ κόρον μὴ λαμβάνοντες τῶν πρώτων, ἄλλοις πάλιν· ἐνεπίμπλαντο· κακοῖς· προκώπτοντες· ἐν τοῖς αἰσχύστοις, καὶ πλεῖω αἰ αὐτῶν ἐπεκτείνοντες τὴν ἀσέβειαν τοῦτο δὲ καὶ ἡ θεία γραφῆ· μαρτύρεται λέγουσα· ὅταν ἔλθη ἀσεβῆς εἰς βάθος κακῶν καταφρονεῖ· ἄρτι γὰρ ἀπὲπίδησεν ἡ διάνοια τῶν ἀνθρώπων ἀνων ἀπὸ τοῦ θεοῦ θῦ · καταβαίνοντες· ταῖς ἐννοίαις· καὶ τοῖς λογισμοῖς οἱ ἄνθρωποι ἄνοι · πρώτοις οὐρανώ οὐνώ · καὶ ἡλίω· καὶ σελήνη· καὶ τοῖς ἄστροις· την τοῦ θεοῦ θῦ τιμὴν· ἀνέθηκαν· ἐκείνους· οὑ μονον θεοὺς· εἴναι νομήσαντες, ἄλλα καὶ τῶν ἄλλων· τῶν μετ’ αὐτοὺς· αἰτίους· τυγχάνειν· εἴτ’ ἐπικατὰβαίνοντες τοῖς κοτεινοῖς λογισμοῖς, αἰθέρα καὶ τὸν ἀέρα· καὶ τὰ ἐν τῶ ἀέρι προσηγόρευσαν· θεοὺς προβαίνοντες δὲ τοῖς κακοῖς ἤδη· καὶ τὰ στχεία καὶ τὰς ἀρχὰς, τῆς τῶν σωμάτων συστάσεως· τὴν θερμὴν· καὶ τὴν ψυχρὰν, καὶ τὴν ξηρὰν· καὶ τὴν ὑγρὰν οὑσίαν, θεοὺς ἀνύμνησαν· ὣς δὲ οἰ τέλεον· πεσόντες περὶ τὴν γὴν· ἰλυσσωνται δίκην· τῶν ἐν τη χέρσω· κοχλίῶν· οὕτως οἱ ἀσεβέστατοι τῶν ἀνθρώπων ἀνων πεσόντες· καὶ καταπεσόντες, ἀπὸ τῆς περὶ θεοῦ θῦ φαντασίας, λοιπὸν καὶ ἀνθρώπους ἀνους , καὶ ἀνθρώπων ἀνων μορφὰς· τῶν μὲν ἐτι ζώντων, τῶν δὲ καὶ μετα θάνατον, εἰς θεοὺς ἀνέθηκαν· ἐτι δὲ καὶ χειρονα βουλόμενοι· καὶ λογιζόμενοι ἥδη· καὶ εἰς λίθους· καὶ ξύλα· καὶ ἔρπετα, ἐνυδρά τε· καὶ χερσαία καὶ εἰς τὰ τῶν ἀλόγων ἂν ἡμέρα ζωὰ· τῆν θείαν· καὶ ὑπὲρ κόσμιων τοῦ θεοῦ θῦ προσηγορίαν· μετήνεγκαν· πᾶσαν τιμὴν αὐτοῖς, θεοῦ θῦ ἀπὸ νέμοντες, καὶ τὸν ἀλυθεινὸν καὶ ὥντὸς θεὸν θν · τὸν τοῦ χριστοῦ χῦ ἀποστρεφόμενοι· εἰθε δὲ κἂν μέχρη τούτων εἰστήκη τῶν ἀφρώνων· ἡ τόλμα, καὶ μη περαιτέρω· προβαίνοντες ἔαὐτοὺς· ταῖς ἀσεβεῖαις ἐνέφυρον· τοσούτον γάρ τινὲς· κατὰ πεπτώκασι τῆ διἀνοία καὶ ἐσκοτείσθησαν τὸν νοῦν· ὡστε καὶ τα μηδόλως· μὴ δαμως· ὑπάρχοντα· μηδὲ ἐν τοῖς γενομένοις φαινόμενα, ὅμῶς ἐαὐτοῖς· ἐπὶ νοήσαι· καὶ θεοποιήσαι· λογικὰ· γὰρ ἀλόγοις· ἐπιμίξαντες, καὶ ἀνόμοι· ὡτυ φύσει ἐν εἴραντες· ὡς θεοὺς θρησκεύουσιν· οἵὰ εἰσὶν οἱ παρ’ αιγιπτύοις· κυνοκέφαλοι· καὶ ὁνοκέφαλοι καὶ ὁφιοκέφαλοι· καὶ ὁ παρὰ λίβυσι· κρύοκέφαλος· ἀμμῶν· ἄλλοι δὲ τὰ μέρη τῶν σωμάτων κεφαλὴν· καὶ ὥμῶν καὶ χεῖρα· καὶ πόδα καθ’ ἑαὐτὰ· διἐλόντες· ἔκαστον εἰς θεοὺς· ἀνέθηκαν· καὶ ἐξεθείασαν· ὣσπερ οὑκαρκούμενοι· ἐξ ὁλοκλήρου τοῦ σώματος· ὅλου τὴν θρησκεῖαν ἐχειν ἐπὶ τείνοντες δὲ τὴν ἀσέβειαν· ἔτεροι· τὴν πρόφασιν· τῆς τούτων ευρέσεως, καὶ τῆς ἐαὐτῶν· κακίας, τὴν ἡδονὴν· καὶ τὴν ἐπιθειμίαν· θεοποιήσαντες, προσκυνο ύ ῦ σιν· οἵὸς ἐστι παραὐτοῖς· ἔρως, καὶ ἡ ἐν πάφω ἀφροδίτι· οἱ δὲ αὐτῶν· ὣσπερ φιλοτιμοῦμενοι· τοῖς χείροσιν· ἐτόλμησαν· τοὺς παρ’ αὐτῶν ἄρχοντας· ἢ καὶ τοὺς τούτων παίδας, εἰς θεοὺς αναθ ῆ ή ναι· ἢ δι ἀτιμὴν τῶν ἀρξάντων· ἢ δι ἀφόβον· τῆς αὐτῶν τυραννίδος· ὣς ὁ ἐν κρύτη· παραὐτοις· περιβόητος ζεὺς· καὶ ὁ ἐναρκαδία ἐρμῆς καὶ παρὰ μεν ἰνδοῖς διόνυσος· παραδ’ αἰγιπτίοις ἵσις καὶ ὁσίρις καὶ ὤρος· καὶ ὁ νὺν ἀδρυάνου· τοῦ ρωμαίων· βασιλέως· παιδικὸς ἀντίνοος ὃν καὶ περεἱδότες ἄνθρωπον ἄνον , καὶ ἄνθρωπον ἄνον · οὐ σεμνόν· ἀλλὰσελγεῖας· πλήρη, δια φόβον· τοῦ προστάξαντος, σεύουσην· ἐπιδὴμείσας· γὰρ ἀνδριανὸς· τῆ χώρα· τῶν αἰγυπτίων, τελευτήσαντα· τὸν τῆς ἡδονὴς· αὑτοῦ ὑπηρέτην ἄντινοὸν, ἐκέλευσε θρησκεύεσθαι· αὐτὸς μὲν καὶ μετὰ θάνατον· ἐρων τοῦ παιδὸς, ἐλέγχων· δ’ ὅμως καθ’ ἑαὐτοῦ, καὶ γνώρισ’μα· κατὰ πᾶσης εἰδολολατρεῖας· παρέχων, οτι οὑκάλως· ἐφευρέθη· παρὰ τοῖς ἀνθρώποις ἀνοις αὐτῆ· ἣ δὲ ἐπιθειμίαν· τῶν πλασαμένων, καθὼς ἡ σοφία τοῦ θεοῦ θῦ , προμαρτύρεται· λέγουσα· ἀρχη πορνεῖας· ἐπινοὶα εἰδόλων· καὶ μή μοι θαυμάσης, μὴδὲ μακρὰν πίστεως, νομίσης· εἶναι τὸ λεγόμενον· ὁποῦ γε· καὶ οὑ πολλω πρότερον· ἢ τάχα· καὶ μεχρι νῦν· ἡ ρωμαίων σύγκλητος· τοὺς πόποτε αὐτῶν, ἔξ ἀρχη ἄρξαντας· βασιλέας ἣ πάντας· ἢ οὺς ἃν αὐτοὶ· βούλωνται· καὶ κρίνωσι, δογματίζοσιν· ἐν θέοις εἶναι· καὶ θρησκεύεσθαι· θεους γράφουσιν· οἳα μὲν γὰρ ἀπεχθάνονται· τούτους· ὣς πολεμίους· τὴν φύσην ὁμολογόσι, καὶ ἀνθρώπους ἀνους · ὁνομάζουσιν· οὓς δὲ καταθυμίους· ἔχουσι· τούτους· δι’ ἀνδραγαθίαν· θρησκεύεσθαι· προστάσσουσιν· ὣσπερ· ἐπεξουσίας ἔχοντες, τὸ θεοποιεῖν· αὐτοὶ ἄνθρωποι ἄνοι ὅντες, καὶ εἴναι· θνητοὶ μὴ ἀρνούμενοι· ἔδει δὲ· θεοποιούντας αὐτοὺς· εἴναι θεοὺς· τὸ γὰρ ποιοῦν· τοῦ ποιἡμένου κρείττον εἰναὶ δεῖ· καὶ ὁ κρίνων· τοῦ κρηνομένου· ἐξανάγκης ἄρχει· καὶ ὁ διδοὺς πάντως, ὅ μὲν ἔχει χαρίζεται· τῶν δὲ λαμβανῶντων κρήττων· καὶ μείζων ἐστ ὶ ί ν· ὣσπερ οὖν και καὶ πᾶσης βαασιλεὺς· εἰπὲρ οὗν· οὓς θέλουσιν αὐτοὶ· τοῦτους θεοὺς δογματίζουσιν· εἶναι· ἔδει καὶ αὐτοὺς πρώτον ειναι θέουσι· ἀλλὰ τὸ θἄμαστόν τούτό ἐστὶν· ὅτι ἀπὸ θνήκοντες· ὣς ἄνθρωποι ἄνοι ἐλέγχουσι· τὴν ἐαὐτῶν περὶ τῶν θεοποιηθέντων· ὑπ αὐτῶν· ψήφον εἴναι ψευδῆ· τοῦτο δὲ τὸ ἔθος· οὑ καινὸν· οὑδὲ ἀπὸ τῆς ρωμαίων· ἥρξατο βουλῆς· ἀλλ’ ἦν ἀνωθεν· προγινόμενον, καὶ πρὸς μελετώμενον, ἐπὶ τὴν τῶν εἰδόλων ἐννοίαν· καὶ γὰρ οἱ πάλαι· παρ’ ἕλλἠσιν· διἀβεβοημένη θεοὶ ζεὺς, καὶ ποσειδῶν· καὶ ἀπόλλων, καὶ ἥφαιστος, καὶ ἔρμης· καὶ ἐν θηλεῖαις, ἤρα καὶ δημήτρα καὶ ἄθηνα· καὶ ἄρτεμης, ταῖς θήσεως· τοῦ παρα τοῖς ἔλλησι ἱστορουμένου· διαταγαῖς, ἐκρύθησαν λέγεσθαι θέαι· καὶ οἱ μὲν διἀταξάμενοι ὣς ἄνθρωποι ἄνοι · ἀπὸ θνήσκοντες· θρηνοῦντες· οὓς δεδίετάξαντο, οὑτοι ὡς θεοὶ· πρὸς κυνοῦνται· ὢ πολλῆς ἐναντιότητος καὶ μανίας· τὸν διἀταξάμενον· εἰδότες· οὓς διετάξατο· προτιμώσι καὶ ἡθε μέχρις εἰδώλων· εἰστῆκει τοῦτων, ἡ εἰδομανίαν, καὶ μὴ εἰς θηλίαν· κατέφερον· την θείαν προσηγορίαν· καὶ γὰρ καὶ γυνέκας, ἃς ούδὲ εἰς κοινὴν· περιπραγμάτων συμβουλείαν· λαμβάνειν· ἄσφαλες· ταύτας τῆ τοῦ θεοῦ θῦ τιμὴ, θρησκεύουσι καὶ σεύουσι· ὣς αἰ μὲν· παραθυσέως διαταγείσαι ὣς προ εἰρήκαμεν· παραδ’ αἰγυπτίοις, ἵσις καὶ κόρη καὶ νεωτέρα· καὶ παράλλοις· ἀφροδίτη, τὰ γὰρ τῶν ἄλλων· ὁνόματα· οὑδε λέγειν εὐαγες ἣγοῦμαι· πάσης χλεύης ὅντα μεστὰ. πολλοὶ γὰρ ου μόνον· ἐν τοῖς πάλαι· ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς καθ’ ἡμᾶς· χρόνοις, ἀπὸ βαλόντες φίλτατα καὶ ἀδελφοὺς καὶ συγγενοῖς· καὶ γυνέκας, πολλαὶ δὲ καὶ ἄνδρας ἀπὸ βάλοῦσαι· οὓς πάντας ἡ φύσις ἤλεγξεν εἴναι θνητοὺς ἀνθρώπους ἀνους , τούτους καὶ ταύτας δι ἀτο πολὺ· περὶ αὐτῶν· πένθος ἀναζωγράφῆσαντες· καὶ θυσίας ἀνασπλάσαντες, ἀνέθηκαν· οὓς οἱ μεν διατὴν πλάσιν, καὶ τὴν τουτεχνήτου, φιλοτιμίαν, θεοὺς ἐθρήσκευσαν· πράγμα πάσχοντες· οὑ κατὰ φύσην οὓς γὰρ οἱ γονεὶς· ὣς μὴ όντας θεοὓς κατὰ φύσιν οὓς θεοὺς ἐθρήνησαν· οὑκ ἀν γὰρ εἰπὲρ ἤδεισαν αὐτοὺς· θεοὺς ὣς ἀπὸ λλoμένους ἔκόψαντο· τούτου γὰρ χάριν, οὑ μόνον· οὑ νομήζοντες αὐτοὺς· εἰναι· θεοὺς, ἀλλα μὴ δόλως· ὑπάρχειν, ἐνεικόνει· τούτους· ἐτυπώσαντο· ἵνα του μὴ κἐτι εἶναι την διὰ τῆς εἰκόνος· δόκυσην· ὁρώντες, παρὰμυωῶνται, τοῦτοῖς ὅμως οἱ ἄφρονες· ὣς θεοῖς εὔχονται· καὶ τὴν τοῦ ἀληθηνοῦ θεοῦ θῦ τιμὴν, τούτοις· περιτιθέασιν· ἐν γοῦν αἰγύπτω· εἰςἐτι καὶ νῦν, ὁ περὶ· ὁσίρεως· καὶ ὤρου· καὶ τύφωνος· καὶ τῶν ἄλλων θρήνος τῆς ἀπὸ λεῖας· ἐπιτελεῖται· καὶ τὰ ἐν δωδώνι χαλκεῖα· καὶ οἰ ἐν κρύτη κορύβαντες, τι δὶαν μὴ είναι θεὸν· ἐλέγχουσυν, ἀλλ’ ἄνθρωπον ἄνον · καὶ τούτων ἐκ πατρὸς πρς ὡμωβόρου· γένόμενον· καὶ τὸ γε θαυμαστὸν· ὅτι καὶ ὁ πάνυ· παρ’ ἕλλησι σοφὸς καὶ πολλὰ· καυχησάμενος· ὣς παρὰ θεοῦ θῦ · διἀνοηθεὶς ὁ πλάτων, εἰς τὸν πειραία μετασοκράτους κατέρχεται· τὴν ἀνθρώπου ἀνοῦ τέχνη πλασθεῖσαν ἄρτέμειν πρὸς κυνήσων· ταύτας δὲ· καὶ τὰς τοὶ αὔτας· τῆς εἰδωλομανίας· εὐρέσις· ἄνωθεν καὶ προπόλλου πρὸ ἐδίδασκεν· ἣ γραφὴ λέγουσα· ἀρχὶ πορνειας ἐπινοία εἴδωλον· εὐρέσις δὲ αὐτῶν· φθορὰ ζωῆς· ἣν ἀπαρχῆς, οὕτε εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται· κενοδοξία· γὰρ ἀνθρώπων ἀνων · ἣλθεν εἰς τὸν κόσμον· καὶ διατούτο, συντόμον τέλος· αὐτῶν ἐπένοήθη· ἀώρω γὰρ πένθει τρυχόμενος πατήρ πήρ , τοῦ ταχέως ἀφερεθώτος· τέκνου· εἰκόνα ποιήσας· τὸν τε νεκρὸν ἄνθρωπον ἄνον νῦν ὣς ζώντα ἐτήμησε, καὶ παρέδωκε· τοῖς ὑπὸ χειρίοις· μυρτυρία· καὶ τελέτας· εἴτε ἔν χρόνω κρατυθέν, τὸ ἀσεβὲς· ἔθος, ὣς νόμω ἐφυλάκ τ θ η· καὶ τυράνων ἐπιταγαῖς· ἐθρησκεύετο· γλυπτὰ· οὓς ἐνόψει μὴ δυνάμενοι· τίμαν ἄνθρωποι ἄνοι διατο μακρὰν· οἱκειν, τὴν πόρρωθεν ὅψιν ἀνατυπωσαμέν ε ο ι· ἑμφανεῖ εἰκόνα του τετημὴμένου· βασιλέως· ἐποίησαν· ἱνα τὸν ἀπόντα ὣς παρόντα· κολακεύουσι· διὰ τῆς σποδὴς· εἰς ἐπίτασιν, δεθρησκείας· καὶ τοὺς ἀγνωοὓντας· ἡ τοῦ τεχνήτου· πρὸετρἔψατο· φιλοτιμία· ὅ μεν γὰρ ἵσως τω κρατοῦντι· βουλόμενος ἀρέσαι, ἐξεβιάσατο τῆ τέχνη τὴν ὁμοιόιτητα ἐπι τὸ κάλλιον· τὸ δὲ πλήθος· ἐφἑλκόμενον δι ἀτὸ εὔχαρι τῆς ἐργασίας τὸν προὁλίγου τιμηθέντα ἄνθρωπον ἄνον · νῦν σέβασμα· ἔλογήσαντο· καὶ τούτο ἐγεγόνει· τῶ βίω· εἰς ἔνεδρον· ὅτι ἢ συμφορὰ· ἢ τυραννίδι· δουλεύσαντες ἄνθρωποι ἄνοι , τὸ ἀκοίνώνοιτον· ὅνομα, λίθοις καὶ ξύλοις· περιέθηκαν· τοἱαὐτῆς· τοίνῦν τῆς εἰδώλων εὐρέσεως ἐπὶ μάρτυρει· τῆ γραφῆ· παρατοῖς ἀνθρώποις ἀνοις , ἀρξαμένης· καὶ ἀναπλασθεήσης ὥρα λοιπόν σοι καὶ τὸν καταὐτῆς ἔλεγχον ἀπὸ δείξαι· οὑ τὁσούτον· ἔξωθεν, ὅσὸν ἄφῶν οὓτοὶ περὶ αὐτῶν φρονούσι τεκμηρία· λαμβάνοντες· εἰ γάρ τις τῶν παραὐτοῖς· λεγομένον θεῶν, ἱνα πρώτων ἀπὸ τούτων τῶν κάτω ἄρξομαι· λάβοι τὰς πράξεις, εὐρείσει μὴ μόνον οὑκείναι αὐτοὺς θεοὺς, ἁλλὰ και τῶν ἀνθρώπων ἀνων · τοὺς αισχίστους γεγονότας· οἷον γὰρ οἳόν ἐστὶν· ἱδεῖν· τοὺς παρὰ ποιηταῖς τοῦ διός ἔρωτας, καὶ τὰς ἀσελγείας· οἳον ἐστὶν αὐτὸν ἀκούειν· ἀρπάζοντα μεν τὸν γαννυ μήδειν· καὶ τὰς κλοπιμαίας· ἐργαζόμενον μοιχεῖας· δεδιότα δὲ καὶ δειλιώντα, μὴ πὰραγνώμην· αὐτοῦ τὰ τῶν τρωῶν ἀπόλειται τύχει· οἳόν ἐστὶν ἵδεῖν αὐτὸν ἀχθόμενον· ἐπι τῶ θανάτω· τοῦ υὶἔος αὐτοῦ σαρπηδώνος καὶ βουλόμενος αὐτὸν βοηθήσαι καὶ μὴ δυνάμενον· καὶ ἐπὶ βουλευόμενον μὲν, ὑπὸ τῶν λεγόμενον θεῶν· ἀθηνας λέγω καὶ ἥρας· καὶ ποσειδῶνος· βοηθούμενον δὲ, ὑπὸ θέτιδος γυναικὸς· καὶ τοῦ ἐκατὸν τάχειρος αἰγαιώνος, καὶ νικόμενον· ὑπὸ ἡδονων· δουλευοντα δὲ γυνεξὶ· και δι αὐτὰς ἐναλόγοις ζωοῖς τετράπουσί τε καὶ πτήνοις ταῖς φαντασίαις· παρακυνδυνεύοντα· καὶ πάλιν, αὐτὸν μὲν κρυπτόμενον διὰ τὴν ἐπιβουλῆν τοῦ πατρὸς πρς τὸν δεκρόνον· ὑπ αὐτοῦ· δεσμευόμενον κάκεινον· ἀπὸ τέμνοντα τον πατέρα πρα ἀρα οὖν· ἄξιον· τοὶούτον· ὑπὸ νοεῖν· θεὸν· τὸσαύτα δράσαντα· καὶ διαβληθέντα ἂ μὴ δὲ οἱ κοινοι ρῶμαίων· νόμοι· καὶ τοὺς ἀπλῶς ἀνθρώπους ἀνους ἐπιτρέπουσι· ποιεῖν· ἵνα γὰρ ἐκ πολλῶν· ὀλίγα· μνημονεύσω· δι ἀτὸ πλήθος, τὶς ἱδων αὐτοῦ τὴν εἰς σεμέλην· κα λήδαν· καὶ ἀλκμήνην· καὶ ἀρτέμ η ι ν· καὶ λητω, καὶ μαίαν· καὶ εὔρώπην καὶ δαναἣν· καὶ ἀντιώπην, παρανομὴ· καὶ φθορὰν· ἤ τίς ἱδὼν τὴν εἰς τὴν ἱδίαν· αὐτοῦ ἀδελφὴν· ἐπὶ χείρησιν και τόλμὰν· ὅτι τὴν αὐτὴν ἀδελφὴν εἶχε καὶ γινέκα· οὑκ ἂν χλευάσιε, καὶ ζημιώση θανάτω· ὅτι μὴ μόνον· ἐμοίχευσεν· ἀλλα καὶ τοὺς· ἐκ τῆς μοιχείας· γενομένους· αὐτῶ παίδας θεοποιήσας· ἀνέθηκεν· ἐπικάλιμμα· τῆς παρὰ νομίας αὐτοῦ· τὴν τῆς θεοποιίας· αὐτοῦ φαντασίας κατὰ σκευάζων· ὣν εἰσι διόνυσος, καὶ ἡράκλης· καὶ διόσκοροι· καὶ ἐρμῆς· καὶ πέρσευς, καὶ σωτεῖρα· τίς ἱδὼν τὴν τῶν λεγώμενον· θεῶν ἀκατάλλακτων τὸν πρὸς ἐαὐτοὺς· ἔριν ἐνιλίω· τῶν ἐλλήνων· καὶ τῶν τρώων χάριν· οὐ κατὰ γνώσεται τῆς ἀσθενεῖας αὐτῶν· ὅτι διὰ τὴν πρὸς ἀλλήλους φιλονεικίαν· καὶ τοὺς ἀνθρώπους ἀνους παρώξυναν· τις ἱδων, ὑπὸ μὲν διὁμήδους τιτρωσκομένους· ἄρεεα καὶ ἀφροδίτην, ὑπὸ δὲ ἡράκλεως· τὴν ἥραν καὶ τὸν ὑπὸ χθόνιων· ὃν καλούσι· θεὸν ἀϊδωνέα· καὶ δυονυσον μὲν ὑπὸ πέρσεως, ἀθηνᾶν· δὲ ὑπὸ ἀρκάδους· καὶ τὸν ἢφαίστον ριπτόμενον καὶ χωλαίνωντα· οὑ καταγνώσεται τῆς φύσεως, καὶ ἀποστραφήσεται μὲν, τοῦ λέγειν αὐτοὺς· ἐτί εἴναι θέοὺς· φθαρτοὺς· δὲ καὶ πάθη· τοὺς αὐτοὺς ἀκούων· οὑδὲν ἄλλων· ἤ ἀνθρώπους ἀνους αὐτοὺς, καὶ ἀνθρώπους ἀνους ἀσθενεῖς· ἐπιγνώσεται· καὶ μᾶλλον τοὺς τρώσαντας· ἢ τοὺς τρωθέντας· θαυμάσειεν· ἢ τίς ἱδων ἄρεως· πρὸς άφροδήτην· μειχεῖαν, καὶ τὸν ἡφαίστου κατ’ ἀμφοτέρων· κατασκευαζόμενον δόλον· καὶ τοὺς ἄλλους λεγομένους θεοὺς, ἐπιθέαν· τῆς μοιχεῖας· ὑπὸ τοῦ ἡφαί στου καλουμένους· καὶ αὐτοὺς ἐρχομένους· καὶ ὡρώντας αὐτῶν τὴν ἀσέλγειαν· οὑκ ἂν γελάσιε, καὶ καταγνώσηται· τῆς φαυλότητος αὐτῶν· ἢ τίς οὑκ ἂν γελάσιε, ὅρῶν τὴν ἡρακλέος· πρὸς τὴν ὄμφάλην· ἐκ μέθης· παρὰ φροσύνην· καὶ ἀσωτίαν· ταῖς γὰρ καθ’ ἡδονὴν· αὐτῶν πράξεις· καὶ τοὺς παραλόγους αὐτῶν ἔρωτας· καὶ τὰς ἐν χρυσῶ καὶ ἀργύρω· καὶ χαλκῶ· καὶ λίθοις καὶ ξυλοις θεοπτίας καὶ θεοπλασίας· οὓδὲ ἐλεγχειν· μετὰ σπουδῆς τῶν πραγμάτων· καὶ ἀφ’ ἑαὐτῶν ἐχόντων το μύσος, καὶ δι’ ἐαὐτῶν ἐπιδεικνύμενον το τῆς πλάνης γνώρισμα· ἐφοἳς μάλιστα καὶ οἰκτιρήσειεν ἄν τις τοὺς ἀπατῶμενους· ἐν αὐτοῖς, τῆ γὰρ ἐαὐτῶν γυνεκὶ μισοῦντες· τὸν ἐπιβάντα μοίχος, τοὺς τῆς μοιχείας· διδασκάλους· θεοποιοῦντες· οὑκ αισχύνονται· καὶ ταῖς ἀδελφαῖς αὐτοὶ· ουκ επιμίσγόμενοι, τοὺς τὸ ποιήσαντας· πρὸς κυνούσι καὶ ὁμολογοῦσιν· εἶναι κακὸν· τὴν παίδοφθορίαν· τοὺς δὲ επὶ· ταύτη διἀβαλλόμενους· θρησκεύουσι· καὶ ἃ μὴ δὲ ἐν ἀνθρώποις ἀνοις · εἴναι ἐπὶ τρέπουσιν οἱ νόμοι, ταύτα τοῖς ὑπ’ αὐτῶν· ὁνομαζόμένοις, εἶναι θέοις ἐπὶ τιθέντες, οὐκ ἐρυθρύωσιν· ὅτι τὰ μεν ὁμοια τοῖς ποσὶ πατούσι καὶ καίουσι, τὰ δὲ τούτων μερη θέους· προσὰγορεύουσι· καὶ ἃ προὀλίγου εἰς χρῆσιν εἴχον, ταύτα διὰ παρὰφροσύνην· γλύψαντες· σέβουσιν· οὑχ’ ὁωρώντες, οὑδε λογιζόμενοι· τὸν σύνολον· ὅτι ου θέους· ἀλλὰ τὴν τέχνην· τοῦ γλύψαντος πρὸς κυνούσιν αὐτοὺς ἀγωράσαντες· μισθοῦ παρὰ τοῦ γλύψαντος· πολλάκις δὲ καὶ αὐτὸς ὁ λίθος ἔως μὲν ἀξύστος· ἣν καὶ ὕλη ἄργη, ἐπι τὸσούτον ταύτα πατούσι καὶ τούτοις εἰς ὑπερεσίας· ἐαὐτὸν, πολλάκις καὶ τὰς ἀτιμοτέρας χρώνται· ἐπεὶδὰν ὁ τεχνήτης· εἰς αὐτὰ· τῆς ἱδείας ἐπιστήμης· ἐπιβάλη· τὰς συμμετρῖας· καὶ ἄνδρὸς ἡ γυναικὸς, εἰς τὴν ὕλη σχήμα· τυπώση, τὸτε δὴ χάριν ὁμολογήσαντες· τῶ τεχνήτι· λοιπὸν ὣς θεοὺς· πρὸς κυνοῦσιν· ὁ γὰρ ἄγαλματοποιὸς, ὣσπερ ἐπιλαθόμενος, ὣν αὐτὸς εἰργάσατο· τοῖς ἱδίοις, ἔργοις προσεύχεται, καὶ ἃ προὅλίγου κατέξεε, καὶ κατέκοπτε, ταύτα μετὰ τὴν τέχνην θέους, προσαγορεύει· ἔδει δὲ εἴπερ, ἣν θαυμάζειν ταύτα τὴν τοῦ ἐπιστήμονος τέχνην· ἀπ ὸ ο δέχεσθαι· καὶ μὴ τὰ ὑπ’ αὐτου· πλασθέντα τοῦ πεποιηκότος, προτιμᾶν· οὐ γὰρ ἡ ὕλη τὴν τέχνην, ἀλλ’ ἡ τέχνη τὴν ύλην ἐκόσμησε· καὶ ἐθεοποίησέ· πολλῶ οὖν μ ά ᾶ λλον ἣν δικαιώτερον, τὸν τεχνίτην αὐτοὺς προσκυνεῖν· ἥπερ τὰ ὑπ’ αὐτοῦ· πεποιἡμένα· ὅτι τε καὶ πρὸ ὑπἥρχε, τῶν ἐκ τέχνης· θέῶν· καὶ ὅτι ὡς ἠβουλήθησαν οὕτῶ καὶ γεγόνασι· νῦν δὲ παράγγωνισάμενοι τὸ δίκαιον· καὶ τὴν ἐπιστημὴν, καὶ τὴν τέχνην ἀτιμάσαντες, τα μετἐ· πιστήμῆς καὶ τεχνήτης· γεγονότα πρὸς κυνού καὶ τοῦ ποιήσαντος· ἀνθρώπου ἀνοῦ ἀπὸ θνήσκοντ ε ο ς τὰ ὑπ’ αὐτοῦ· γενόμενα, ὥς ἀθάνατα· τιμῶσιν· ἃ εἰ μὴ τύχοι· ἐν τοῖς καθ’ ἡμέραν· ἐπὶ μελείας· πάντως· τῶ χρόνω, δι ἀτην φύσην· ἀφανίζονται· πῶς δὲ, οὑκ ἄν τις αὐτοὺς· οἱκτειρήσιε· καὶ κατὰ τούτο, ὅτι βλέποντες, αὐτοὶ τοὺς μὴ βλέποντας· πρὸς κυνούσι· καὶ ἀκούωντες αὐτοὶ, τοὺς μὴ ἀκούωντας πρὸς κυνούσι· καὶ προσεύχονται· καὶ ἔμψυχοὶ· καὶ κατὰ φύσην λογοικοὶ ὅντες οἱ ἄνθρωποι ἄνοι · τοὺς μηδόλους· κοινοῦμενους, ἀλλὰ καὶ ἀμψύχους ὄντας, ὣς θεοὺς πρὸς ἀγορεύουσι· καὶ τὸ γε θαυμαστὸν· ὅτι οὓς αὐτοὶ φυλάττουσιν· ὑπ’ἐξουσίαν ἔχοντες, τούτοις ὣς δεσπόταις· κελεύουσι· καὶ μή τι νομήσις· ταύτα με λέγειν· ἄπλως ἢ ψεύδεσθαι· καταὐτῶν· ἐστι μὲν γὰρ καὶ τοῖς ὁφθαλμοῖς· ἡ πίστις ἀπαντῶσα τούτων· καὶ παρέστι· τοῖς βουλομένοις· ὁρὰν τὰ τοιαὔτα· κρείττων δε μαρτυρία· περὶ τούτων· ἐστι, παρὰ τῆς θείας γραφῆς, προδιδασκούσης· ἄνωθεν· καὶ λεγούσης τὰ εἴδωλα· τῶν ἐθνῶν· ἀργύριον· καὶ χρυσίον· ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων ἀνων · ὁφθαλμοὺς· ἔχουσι· καὶ οὑκόψονται· στόμα ἔχουσι· καὶ οὑ λαλήσουσιν· ὦτα ἔχουσι· καὶ οὑκακούσονται· ρίνας ἔχουσι· καὶ οὑκοσφρανθησονται· χεῖρας ἔχουσι καὶ οὑ ψηλαφήσουσην· πόδας ἔχον· καὶ οὑ περιπατήσουσην· οὑ φωνίσουσην ἐν τῶ λαριγγῦ αὐτῶν· ὅμοὶ αὐτοῖς γένοιντο· οἱ ποιούντες αὐτά· οὑδὲ πρὸ φητικῆ· τουτων· ἀπέστη μέμψης, ἀλλ’ ἔτι· καὶ ἐν τούτοις ὁ κατ’ αὐτῶν· ἔλεγχος· λέγοντος· τοῦ πνεύματος πνς · αἰσχυνθήσονται οἱ πλασσοντες θεὸν θν , καὶ γλύφοντες παντες μάταια καὶ πάντες· ὅθεν ἐγένοντο· ἐξηράνθησαν· καὶ κῶφοι ἀπ’ ἀνθρώπων ἀνων · συναχθήτωσαν πάντες, καὶ στήτωσαν ἄμα· ὅτι ὥξυνε τεκτων σήδηρων· καὶ τερέτρω· ἐρύθμισεν αὐτὸ, καὶ ἔστησεν αὐτὸ τῶ βραχίωνι τοῦ ἱσχύος αὐτοῦ· καὶ πεινάσει· καὶ ἀσθενεῖσει· καὶ οὑ μὴ πεῖν εἰδωρ· ξύλων γαρ ἐκλεξάμενος τέκτων· ἐστησεν αὔτο· εν μέτρω· καὶ εν κόλλη. ερύθμισεν αὐτὸ, καὶ ἐποίησεν αὐτὸ, ὣς μορφὴν ἀνδρὸς· καὶ ὣς ὁραιώτητα ἀνθρώπου ἀνου · ἔστησεν αὐτὸ ἐν οἴκω· ὅ έκοψεν ἐκ δρυμοῦ· ξύλον ὁ καὶ φυτεύσεν ὁ κύριος κς , καὶ ἡἐτος· ἐμήκυνεν· ἰνα ἣ άνθρωπος άνος εἰς καῦσιν· καὶ λαβῶν· ἀπ’ αὔτου θερμάνθῆ· καὶ καύσαντες· ἐπεψαν ἄρτους ἐπ’ αὐτῶ· τὸ δὲ λοιπὸν, εἰργάσαιτο· εἰς θεοὺς, καὶ προσεκύνησαν· αὐτοὺς· οὑ τὸ ἡμυσὺ αὐτοὺς· κατέκαυσεν· ἐν πυρὶ· καὶ ἐπὶ τοῦ ἡμίσεος αὐτοῦ· κρέας ὁπτήσας, ἔφαγε καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ θερμάνθεις· εἴπεν ἡδυ μοὶ ὅτι ἐθερμάνθην· καὶ εῖδον πὺρ· τὸ δὲ λυπὸν· προσεκύνει· λέγων·…