Petitiones Arianorum

26

{ΒΙΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΑΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΝΤΩΝΙΟΥΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΛΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΝ Τῌ ΞΕΝῌ ΜΟΝΑΚΟΥΣΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΛΕΧΑΝΔΡΕΙΑΣ}{ΠΡΟΟΙΜΙΟΝ.} Ἀγαθὴν ἅμιλλαν ἐνεστήσασθε πρὸς τοὺς ἐν Αἰγύπτῳμοναχοὺς, ἤτοι παρισωθῆναι, ἢ καὶ ὑπερβάλλεσθαιτούτους προελόμενοι τῇ κατ' ἀρετὴν ὑμῶν ἀσκήσει.Καὶ γὰρ καὶ παρ' ὑμῖν λοιπὸν μοναστήρια, καὶτὸ τῶν μοναχῶν ὄνομα πολιτεύεται. Ταύτην μὲν οὖντὴν πρόθεσιν δικαίως ἄν τις ἐπαινέσειε, καὶ εὐχομέ-νων ὑμῶν, ὁ Θεὸς τελειώσειεν· ἐπειδὴ δὲ ἀπῃτή-σατε καὶ παρ' ἐμοῦ περὶ τῆς πολιτείας τοῦ μακαρίουἈντωνίου, μαθεῖν θέλοντες ὅπως τε ἤρξατο τῆς ἀσκή-σεως, καὶ τίς ἦν πρὸ ταύτης, καὶ ὁποῖον ἔσχε τοῦβίου τὸ τέλος, καὶ εἰ ἀληθῆ τὰ περὶ αὐτοῦ λεγό-μενά ἐστιν, ἵνα καὶ πρὸς τὸν ἐκείνου ζῆλον ἑαυτοὺςἀγάγητε· μετὰ πολλῆς προθυμίας ἐδεξάμην τὸ παρ'ὑμῶν ἐπίταγμα. Κἀμοὶ γὰρ μέγα κέρδος ὠφελείαςἐστὶ καὶ τὸ μόνον Ἀντωνίου μνημονεύειν. Οἶδα δὲ,ὅτι καὶ ὑμεῖς ἀκούσαντες, μετὰ τοῦ θαυμάσαι τὸν ἄν-θρωπον, θελήσετε καὶ ζηλῶσαι τὴν ἐκείνου πρόθεσιν·ἔστι γὰρ μοναχοῖς ἱκανὸς χαρακτὴρ πρὸς ἄσκησιν ὁἈντωνίου βίος. Οἷς μὲν οὖν ἠκούσατε περὶ αὐτοῦπαρὰ τῶν ἀπαγγειλάντων, μὴ ἀπιστήσητε, ὀλίγα δὲμᾶλλον ἀκηκοέναι παρ' αὐτῶν νομίζετε· πάντως γὰρκἀκεῖνοι μόγις τοσαῦτα διηγήσαντο. Ἐπεὶ κἀγὼ,προτραπεὶς παρ' ὑμῶν, ὅσα ἂν διὰ τῆς ἐπιστολῆς ση-μανῶ, ὀλίγα τῶν ἐκείνου μνημονεύσας ἐπιστείλω· καὶὑμεῖς δὲ μὴ παύσησθε τοὺς ἐνθένδε πλέοντας ἐρω-τᾷν. Ἴσως γὰρ, ἑκάστου λέγοντος ὅπερ οἶδε, μόγιςἐπαξίως ἡ περὶ ἐκείνου γένηται διήγησις. Ἐβουλό-μην γὰρ οὖν, δεξάμενος ὑμῶν τὴν ἐπιστολὴν, μετα-πέμψασθαί τινας τῶν μοναχῶν, τῶν μάλιστα πυκνό-τερον εἰωθότων πρὸς αὐτὸν παραγίνεσθαι· ὡς ἄντι πλέον μαθὼν πληρέστερον ὑμῖν ἐπιστείλω·ἐπειδὴ δὲ γὰρ καὶ ὁ καιρὸς τῶν πλωΐμων συνέκλειε,καὶ ὁ γραμματοφόρος ἔσπευδε· διὰ τοῦτο ἅπερ αὐτόςτε γινώσκω (πολλάκις γὰρ αὐτὸν ἑώρακα), καὶ ἃμαθεῖν ἠδυνήθην παρ' αὐτοῦ, ἀκολουθήσας αὐτῷ χρό-νον οὐκ ὀλίγον, καὶ ἐπιχέων ὕδωρ κατὰ χεῖραςαὐτοῦ, γράψαι τῇ εὐλαβείᾳ ὑμῶν ἐσπούδασα· παντα-χοῦ τῆς ἀληθείας φροντίσας, ἵνα μήτε πλέον τις ἀκού-σας ἀπιστήσῃ, μήτε πάλιν ἐλάττονα τοῦ δέοντος μαθὼν, καταφρονήσῃ τοῦ ἀνδρός. Ἀντώνιος γένος μὲν ἦν Αἰγύπτιος, εὐγενῶνδὲ γονέων καὶ περιουσίαν αὐτάρκη κεκτημένων, καὶΧριστιανῶν αὐτῶν ὄντων, Χριστιανικῶς ἀνήγετο καὶαὐτός. Καὶ παιδίον μὲν ὢν, ἐτρέφετο παρὰ τοῖς γο-νεῦσι, πλέον αὐτῶν καὶ τοῦ οἴκου μηδὲν ἕτερον γινώ-σκων· ἐπειδὴ δὲ καὶ αὐξήσας ἐγένετο παῖς, καὶ προ-έκοπτε τῇ ἡλικίᾳ, γράμματα μὲν μαθεῖν οὐκ ἠνέσχετο,βουλόμενος ἐκτὸς εἶναι καὶ τῆς πρὸς τοὺς παῖδας συν-ηθείας· τὴν δὲ ἐπιθυμίαν πᾶσαν εἶχε, κατὰ τὸ γεγραμ-μένον περὶ τοῦ Ἰακὼβ, ὡς ἄπλαστος οἰκεῖν ἐντῇ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Συνήγετο μέντοι μετὰ τῶν γονέωνἐν τῷ Κυριακῷ· καὶ οὔτε ὡς παῖς ἐῤῥᾳθύμει, οὔτεὡς τῇ ἡλικίᾳ προκόπτων κατεφρόνει· ἀλλὰ καὶ τοῖςγονεῦσιν ὑπετάσσετο, καὶ τοῖς ἀναγνώσμασι προσ-έχων, τὴν ἐξ αὐτῶν ὠφέλειαν ἐν ἑαυτῷ διετήρει.Οὔτε δὲ πάλιν ὡς παῖς ἐν μετρίᾳ περιουσίᾳ τυγχάνωνἠνώχλει τοῖς γονεῦσι ποικίλης καὶ πολυτελοῦς ἕνεκατροφῆς, οὔτε τὰς ἐκ ταύτης ἡδονὰς ἐζήτει· μόνοις δὲοἷς ηὕρισκεν ἠρκεῖτο, καὶ πλέον οὐδὲν ἐζήτει. Μετὰ δὲ τὸν θάνατον τῶν γονέων, αὐτὸς μόνοςκατελείφθη μετὰ μιᾶς βραχυτάτης ἀδελφῆς· καὶ ἦνἐτῶν ἐγγὺς δέκα καὶ ὀκτὼ, ἢ καὶ εἴκοσι γεγονὼς, αὐ-τός τε τῆς οἰκίας καὶ τῆς ἀδελφῆς ἐφρόντιζεν. Οὔπωδὲ μῆνες ἓξ παρῆλθον τοῦ θανάτου τῶν γονέων αὐ-τοῦ, καὶ κατὰ τὸ εἰωθὸς προερχόμενος εἰς τὸΚυριακὸν, καὶ συνάγων ἑαυτοῦ τὴν διάνοιαν, ἐλογί-ζετο περιπατῶν, πῶς οἱ μὲν ἀπόστολοι πάντα κατα-λιπόντες ἠκολούθησαν τῷ Σωτῆρι· οἱ δὲ ἐν ταῖς Πρά-