Consolatoria ad aegrotum

εἰσῆλθες ἔχων, πλεονέκτα· οὐ χρυσόν· ἐκ γῆς γὰρ

μεταλλεύεται· οὐκ ἄργυρον· οὐ γὰρ συνεσπάρη· οὐκ

ἐσθῆτα· τέχνης γὰρ ὑφαντικῆς ἐπίνοια· οὐ κτήμα-

τα, ἅπερ ἐφιλέργησε πλοῦτος, καὶ ᾠκοδόμησαν χεῖ-

ρες· οὐκ ἀξίωμα, εἰ μὴ μόνον τὸ κατ' εἰκόνα·

οὐ δυναστείαν, ἣν φθείρει χρόνος, καὶ θερίζει θά-

νατος. Γυμνὸς εἰς τὸν κόσμον εἰσῆλθες, εἴθε καὶ γυ-

μνὸς ἁμαρτημάτων ἐξέλθοις τοῦ βίου! Οὐδὲν εἰσ-

ηνέγκαμεν εἰς τὸν βίον, ἀλλ' οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι

δυνάμεθα. Καὶ οὐδὲν, ὦ Παῦλε, τῶν τοῦ βίου

ἐκφέρομεν; Τῶν τοῦ βίου οὐδὲν, εἰ μὴ μόνον ἀρετὰς,

εἰ ἐπράξαμεν. Ἐκφέρομεν σωφροσύνην, εἰ ἠνθή-

σαμεν. Ἐκφέρομεν ἐλεημοσύνην, εἰ ἐπλουτή-

σαμεν. Αὗται ψυχῇς συνήγοροι, βίου ἄγ-

κιστρα. Ἐνταῦθα πλοῦτος ἀπομένει, ἁρπάζεται

χρυσὸς, μερίζεται ἄργυρος, πιπράσκεται κτή-

ματα, ληθαργεῖται δόξα, παύεται δυναστεία,

σβέννυται φόβος. Τῇ γὰρ σκηνῇ τοῦ βίου συν-

διαλύεται τὸ σχῆμα. Τί οὖν, Ἔχοντες

διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησό-

μεθα. Φεύγω τὸ περιττὸν, ὡς ἄχρηστον, καὶ ζητῶ

τὸ ἀναγκαῖον, ὡς ἀκατηγόρητον. Ἕστηκεν ἐκεῖ

γυμνὸς ὁ πλούσιος, εἰ μὲν ἔχει ἀρετὰς, κἀκεῖ πλού-

σιος· εἰ δὲ τούτων γυμνὸς, πένης αἰώνιος. Οὐδὲν

γὰρ τῆς ἐναρέτου πενίας πλουσιώτερον. Πέτρος πέ-

νης· ἀλλ' ἐσκύλευσε θάνατον. Ἰωάννης πένης·

ἀλλὰ χωλοῦ ἀνώρθωσε πόδας. Φίλιππος πένης· ἀλλ'

εἶδεν ἐν τῷ Υἱῷ τὸν Πατέρα. Ματθαῖος πένης· ἀπ-

εδύσατο γὰρ μετὰ τῆς ἁρπαγῆς τὸν πλοῦτον. Θωμᾶς

πένης· ἀλλ' ὤρυξε θησαυρὸν ἀνελλιπῆ τὴν πλευρὰν

τοῦ Δεσπότου. Παῦλος πένης· ἀλλὰ τοῦ παραδείσου

γέγονε κληρονόμος. Ὁ Δεσπότης κατὰ σάρκα

πένης· θεότητι γὰρ πλούσιος ἄμετρος. Ἰδοὺ γὰρ

σήμερον ἐξέχεε τὸν τῆς ἰάσεως πλοῦτον, τὴν

πενθερὰν Πέτρου νόσου ἀπήλλαξε, τῇ ἁφῇ τὸν πυ-

ρετὸν ἐφυγάδευσεν. Ἤγειρε, μὴ περιοδεύσας,

τὴν κάμνουσαν· ὕλη οὐκ ἐφαίνετο, καὶ ἴασις

ἐσχεδιάζετο. Πόνους πλουσίους ἀνάλωσε, καὶ

οὐδεὶς ὁ ἐλεῶν. Ἐνταῦθα δὲ μόνον ἐπέστη ὁ τῆς

φύσεως ἰατρὸς, ἐλύθη τοῦ σώματος ὁ χειμών.

Καὶ βλέπε μοι τὸ θαυμαστόν. Τρεῖς ἐν ταυτῷ

ἐθεράπευσε, δύο ἄνδρας καὶ μίαν γυναῖκα, τὸν Λά-

ζαρον, τὸν τῆς χήρας υἱὸν, τὴν θυγατέρα Ἰαείρου,

καὶ διὰ τί ἄκουε· ἀπόῤῥητος γὰρ ὁ λόγος. Ἵνα

δείξῃ, ὅτι αὐτός ἐστι νόμου καὶ χάριτος Δεσπότης,

διὰ τοῦτο τὴν ὁμοίαν ἐν ἑτέροις σώζει εἰκόνα.

Ὥσπερ γὰρ ἐκεῖ τρεῖς ἐπέστησε τῷ λαῷ δημα-

γωγοὺς, τὸν Μωσέα, τὸν Ἀαρὼν καὶ τὴν Μαριάμ.

Ἄκουε αὐτοῦ ἐν προφήταις βοῶντος· Λαός μου, τί

ἐποίησά σοι, ἢ τί ἠδίκησά σε, ἀποκρίθητί μοι,

διότι ἀπέστειλα πρὸ προσώπου σου τὸν Μωσῆν

καὶ τὸν Ἀαρὼν καὶ τὴν Μαριάμ; Τὸν Μωσέα εἰς

πρόσωπον τοῦ νόμου· τὸν Ἀρὼν εἰς πρόσωπον τῶν

προφητῶν, καὶ τὴν Μαριὰμ εἰς πρόσωπον τῆς Ἐκ-

κλησίας, ἢν ἐπήρωσε τῶν εἰδώλων ἡ ἀκαθαρσία,

καὶ ἰάσατο ἡ τοῦ σαρκωθέντος φιλανθρωπία. Διὰ

τοῦτο ἡ Ἐκκλησία, καθάπερ Μαριὰμ, ἐλευθερω-

θεῖσα τοῦ νοητοῦ Φαραὼ, τοῦ διαβόλου, καὶ τῆς

τῶν δαιμόνων καταδυναστείας, καθάπερ Αἴγυπτον

ὁρῶσα ὑπὸ τὸ πέλαγος τῆς κολυμβήθρας τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον πνιγέντα, λαβοῦσα τὸ τύμπανον τῆς εὐ-

χαριστίας, καὶ ἐναρμόσασα τῷ ξύλῳ τοῦ σταυροῦ τὰς χορδὰς τῶν ἀρετῶν, ἀνακρουομένη βοᾷ· Ἄσωμεν

τῷ Κυρίῳ· ἐνδόξως γὰρ δεδόξασται. Ἐξ οὐρανοῦ κατῆλθε, καὶ τοῦ Πατρὸς οὐκ ἐχωρίσθη· ἐν σπηλαίῳ

ἐτέχθη, καὶ τὸν θρόνον οὐκ ἐγύμνωσε· ἐν φάτνῃ ἀνεκλίθη, καὶ τοὺς πατρικοὺς κόλπους οὐκ ἐκένω-

σεν· ἐκ παρθένου σαρκωθεὶς ἐγεννήθη, καὶ ἔμεινεν, ὡς Θεὸς, ἀπάτωρ· κατέβη, καὶ τῶν ἄνω οὐκ ἐχω-

ρίσθη· ἀνέβη, καὶ τῇ Τριάδι προσθήκην οὐκ ἐποίησεν· ἐν μορφῇ δούλου ἐφάνη, καὶ τὸ πρὸς τὸν Πα-

τέρα ἰσότιμον οὐκ ἀπώλεσεν· ἀλλ' ἔστιν ὁ Λόγος καὶ εἰκὼν, καὶ ἀπαύγασμα, καὶ χαρακτήρ. Λόγος, οὐ-

δέποτε γὰρ τοῦ νοῦ ἀφίσταται· εἰκὼν, οὐ κηρόχυτος σανὶς, ἀλλὰ σφραγὶς ἰσότυπος· ἀπαύγασμα, συν-

αΐδιον γὰρ τὸ φῶς τῷ ἡλίῳ· χαρακτὴρ, ὁ γὰρ ἑωρακὼς τὸν Υἱὸν ἑώρακε τὸν Πατέρα. Αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ

κράτος σὺν τῷ μονογενεῖ αὐτοῦ Υἱῷ καὶ τῷ ζωοποιῷ αὐτοῦ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας

τῶν αἰώνων. Ἀμήν.