Epistulae 1-839
- Edition reference
- Libanii Opera · Editio stereotypis · Hildesheim · Georg Olms Verlagsbuchhandlung · 1963
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg2200.tlg001.local001- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Digital source
- View source ↗
Letter 1
α'.
Κλεάρχῳ. (372/73 vel 382/84?)
Chapter 1
ἔμελλον γράφων δεήσεσθαί σου βοηθῆσαι τῶ χρηστῷ μέν, πένητι δὲ Φαυστίνῳ, αὐτὰ δὲ ταῦτα ἀρκέσειν ἡγούμην σοι πρὸς τὴν βοήθειαν, τόν τε τρόπον τήν τε πενίαν. Κέλ- σος δὲ ἐπελθὼν καὶ μαθὼν ὃ ποιήσοιμι, πάλαι μέν σε τῆς βοηθείας εἶπεν ἧφθαι, πρᾶξαι δὲ οὐδὲν ὧν ἐβούλου.
Chapter 2
ἐγὼ δὲ ἄλλου μὲν ταῦτα λέγοντος ἀνασχοίμην ἄν, ὅτι βουληθεὶς οὐκ ἠδυνήθη, Κλέαρχος δὲ μὴ μάθοι τοιαῦτα ἀπολογεῖσθαι. δεινὸν γὰρ τοῦτό γε καὶ κατηγορία τῆς βουλῆς, εἰ μή σοι πρὸς αὐτὴν ἀρκοίη καὶ νεῦμα.
Letter 2
β'
Ἐλεβίκῳ. (383 vel 387?)
Γράμματα μὲν ὁ χρηστὸς Φλωρεντιανὸς οὐκ ἤνεγκέ μοι παρὰ σοῦ, γράψαι δέ με πρότερον ἔπεισεν ὀμόσας ἐμὲ φιλεῖ- σθαι παρὰ σοῦ. καὶ ἐγὼ τῲ μὲν οὐκ ἀπιστήσας, σὲ δὲ θαυ- 1 Vii α', α'. Vo [α']. S β', ξ'. W ε'. Vind. α'. D α'. Ba [α']. pr 12 Vii α', β'. Vo β'. Dσ. Bα [β'] pr 2 Sievers 259. 297. Seeck 108. 16. 25. 467 5 Seeck 106 13 Sievers 186. 291. Seeck 167.468 1 Λιβανίου Σύρου σοφιστοῦ καὶ κοιαίστωρος ἐπιστολαί V et βιβλίον πρῶτον antep. m2 λιβανίου ἐπιστολαὶ κλεάρχω Vo λιβάνιος et ἐπιστολαί m2 λιβανίου σοφιστοῦ ἐπιστολαὶ Vind λιβανίου σοφιστοῦ καὶ κνέστορος ἐπιστολαί D 3 γράφων V sed ων in ras m2 | δεηθήσεσθαι V sed ηθ eras, VoSBa pr 5 προσ- τὴν Ba 6 δεμ Ba | ἐπελθὼν scripsi e VVoS ἀπελθὼν γρτί Βα ἐλθὼν W VindD Wolf | ὃ S τί WVind D Wolf 7 ἔφην Βα Wolf ἔφη coni Re | πράξαι SΒα 9 ἐδυνήθη W sed ἐ in ras, Wolf ἠδυνήθης Βα 10 προσταύ Βα 11 καὶ] τὸ pr 13 Ἐλεβίκω libri constanter num Ἐλλεβίῳ ut in or. XXII t. II 471 sp.? 14 φλορεντιανος Βα 15 ὁμόσας DΒα 16 τὸ pr. μάσας εἰ τὰ ἐπὶ τῆς ἑσπέρας ἐκείνης ῥήματα ὀλίγα φιλίας ἀρχὴν ἐποιήσω, γέγραφα τοῦ τε φιλεῖσθαι χάριν εἰδὼς καὶ γράμματα ἀπαιτῶν. εἰ δ’ αὖ καὶ κωλύῃ τῷ πλήθει τῶν πραγ- μάτων, ἀλλ’ ἔμοιγε μέγα καὶ τὸ φιλεῖσθαι μόνον.
Letter 3
γ΄.
Κλεάρχῳ. (372/73 νel 382/84?)
Ἐπὶ τὸν πολλάκις βεβοηθηκότα σε καὶ νῦν Ὀλύμπιος καταφεύγει σύμμαχον ἐξ ὧν ἤδη τετύχηκεν ἐλπίσας εἰς τὸ κατορθώσειν ἔχειν.
Letter 4
δ΄.
τῷ αὐτῷ. (372/73 vel 382/84?)
Ὀλυμπίου μὲν οὗτός ἐστι παῖς τοῦ πολλὰ μαθόντος, οἶδε δὲ καὶ αὐτὸς οὐκ ὀλίγα πρὸς τῷ καὶ στρατιώτης εἶναι φιλίας δὲ τῆς σῆς ἐπιθυμήσας δι’ ἐμοῦ τοῦ φιλοῦντος ἄμφω τοῦθ 16 αὑτῷ γενέσθαι βουληθεὶς ἔρχεται μετὰ γραμμάτων ἐμῶν, ἐν οἷς ἔχει τὰς τῆς ἐπιθυμίας ἐλπίδας.
Letter 5
ε΄.
Παυλίωῳ. (382/84?)
Chapter 1
Τοῦ μὴ ἀποθανεῖν με κατακλυσθέντα κακῶν αἴτιός μοι μετὰ θεὸν Θαλάσσιος. ἡγοῦμαι οὑν καὶ σὲ χάριν ὀφείλειν αὐτῷ τῆς περὶ ἐμὲ σπουδῆς, ὀφείλων δὲ ἥδιστ’ ἂν καὶ ἀποδοίης.
Chapter 2
ἔξεστι δέ σοι μετὰ τῆς τῶν νόμων φυλακῆς ἀποδοῦναι γῆς ἧς ὑπ’ ἀνδρὸς ἐστέρηται τῶν θρασυτέρων τινὸς πάλιν αὐτὸν ποιήσαντι δεσπότην. καλὸν δὲ τὸν ἀδι- κοῦντα μαθεῖν, ὡς ἔστι καὶ ἀπόντα τῶν δικαίων τυχεῖν.
Letter 6
ϛ΄.
Θεμιστίῳ.
Ηβουλήθη σε παρ’ ἡμῶν ὁ Λεόντιος μαθεῖν, ὡς φιλοῖτο ὑφ’ ἡμῶν. λέγω τοίνυν ὅτι καὶ φιλεῖται καὶ δικαίως χρηστός τε ὢν καὶ συνετὸς καὶ τῷ τιμᾶν οὓς προσήκει τιμᾶσθαι νο- μίζων.
Letter 7
ζ΄.
Ἀρισταινέτῳ.
Σὺ μὲν ἡμᾶς εἶπας κακῶς, ἡμεῖς δὲ καλῶς ἀλλ’ οὔτε σοί τις οὔτ’ ἐμοὶ πείσεται.
Letter 8
η'.
Ἰταλικιανῲ. (365?)
Chapter 1
Ἡμεῖς καὶ ἄνθρωποι καἰ οὐδὲν τῶν γειτόνων ἀμείνους. μὴ τοίνυν ὕβριζε τὰς εἰκόνας μηδ’, ὅταν ἐπαινῇς, ἀμέλει τοῦ μέτρου μηδ’ οὐ φιλεῖσθαι νόμιζε τῷ μὴ πολλά σοι παρ’ ἡμῶν ἀφικνεῖσθαι γράμματα. τούτου μὲν γὰρ αἴτιον τὸ πολλὰ εἶναι τὰ πράγματα, φιλεῖν δὲ δύναιτ’ ἂν καὶ μὴ ἐπιστέλλων ἄν- θρωπος, ἐπεὶ καὶ σὺ ὃν χρόνον οὐκ ἐπέστελλες ἐφίλεις ἡμᾶς καὶ εἰ μηδὲ ταῦτα τὰ νῦν ἐπεπόμφεις, ἐφίλεις ἂν καὶ οὕτω.
Chapter 2
καίτοι καλὰ μὲν ἔλεγες καὶ ὑπισχνοῦ, τοῖς λόγοις δὲ ἔργον ἠκολούθησεν οὐδέν ἀλλ’ ὅμως οὐ ποιοῦμαι τοῦτο τοῦ μὴ φι- λεῖσθαι σημεῖον, ἀλλ’ ἐμαυτὸν πείθω βουληθέντα σε μὴ δεδυ- νῆσθαι. βέλτιον γὰρ οἶμαι ταῦτα νομίζειν ἢ πανταχόθεν ζη- τεῖν ἐγκαλεῖν.
Letter 9
θ΄.
Μαρτινιανῷ. (392?)
Chapter 1
Αἰσχύνομαι μὲν αἰτῶν σε χάριν οὐδέν σε οὐδέπω εὑ πεποιηκὼς οὐδὲ ἐλπίζων, ὅμως δέ, ἐπειδήπερ ὑπὲρ παιδὸς ἡ φροντίς, ἐμοὶ μὲν αἰτεῖν ἀνάγκη, σὺ δὲ σύγγνωθι.
Chapter 2
δέομαι 20 δή σου δοῦναι ἡμῖν ἀκοῦσαί τι περὶ Ῥωμανοῦ, οὗ φροντὶς 1 Vii ά, ς΄. Vo (??). S ε΄, θ΄. Vi σοή. D ριζ΄. pr 15 Vii α΄, ζ΄. Vo θ΄]. pr 2 Seeck 188. 468 qui epistulam cum 1534 (1551 W) cohae- rere falso censet 16 Seeck 206. 468 2 Ἰταλικιανῷ scripsi cum Re Γαλικιανῶ VSVi Γαλλικια- νῶ Vo Wolf et Re Suppl καλικιανῶ D ἀνεπίγραφος pr 4 et 5 μὴ δ’ V Vo ViD 7 ἐπιστέλλων scripsi ὁ VVo ViD ut coni Re ἐπιστέλλεσθαι S ἐπιστέλλειν edd 9 μὴ δὲ | τανῦν Vo | τὰ ομ D | οὕτως VoS Vi edd 10 καλῶς D 12 σημεῖ Vo 18 περὶ Wolf 20 ἀκοῦσαι τί ἡ περὶ V | οὗ inser Vo 2 om V pr καλόν. τοῦτο δὲ γένοιτ᾿ ἄν ἀπὸ τῆς σῆς εὐνοίας, ἧς εἰ ἀπολαύ- σειεν, ἔξει τοσοῦτον ὅσον ᾧ πολὺς ἐν τῷ συνδικεῖν ὁ χρόνος, παρὰ τοῦ χρόνου. χάρις δὲ ἑτέρα. εἰ μέλλων δώσειν ἐκείνην ἐπιστείλαις ὡς δώσεις.
Letter 10
ι.
Ἑλλαδίῳ. (353 vel 354?)
Ἀπάτην καλῶν τὴν ἀδυναμίαν ἀδικεῖς. ἔστι δὲ ἐκεῖνο μὲν τῶν μισουμένων, τοῦτο δὲ τῶν ἐλεουμένων. σὺ δὲ μιγνύεις τὰ ἄμικτα. ἀτυχήματα καὶ πονηρεύματα. ἐγὼ δὲ ἐρασθῆναι ὁμολογῶ Βηρυτοῦ μὲν διὰ πολλά, Ἀθηνῶν δὲ διὰ πάντα, δυ- νηθῆναι δὲ εἰς οὐδετέραν ἐλθεῖν. ἀκούω δὲ καὶ τὴν Ἥραν δεθῆναι καὶ οὐ κινηθῆναι πρότερον πρὶν ὁ τὸν δεσμὸν μη- χανησάμενος ἐλθὼν ἔλυσεν.
Letter 11
ια΄.
Ἀραξίῳ. (356 vel 353/54?)
Chapter 1
Τῆς Παλαιστίνης ἄρχων οὐκ ἠμέλεις τοῦ γράφειν· νῦν πολλῶν ἄρχων ἐθνῶν ἐπελάθου τοῦ γράφειν. καὶ μακρὰν μὲν ὢν ἐμνημόνευσας τῶν φίλων, ἐγγὺς δὲ καταστὰς ἀμνημονεῖς.
Chapter 2
τίς ποτε οὖν ἔσῃ προσλαβὼν ἐξουσίαν καὶ τοὺς γνωρίμους ὁρῶν; ἡ δῆλον ὡς καὶ τὸ καταμελεῖν ἐπιθήσεις, εἴπερ κατὰ 5 Vii α΄, η΄. Vo (??). pr 14 Vii α΄, θ΄ Vo ια(??). pr 6 Seeck 166 Ι. 466 11 Il. ε 393 sq. cf. ad t. VIII 88, Ssq. 16 Seeck 83 et 467. cf. Sievers 213. Amm. Marc. XXVI 7, 6 et 10,7 16 „an hic, de quo Marcdlin. lib. 26 p. 346 et 354?“ Gothofr. Not. 1 εἴπερ inser Vo 2 2 ᾦ inser Vo 2 Wolf om V pr | χρόνος ante πολὺς inserendum et verba ὁ χρόνος παρὰ τοῦ χρόνου ut echolion delenda coni Re 3 περὶ V pr π Vo 6 Ἐλλαδίῳ Vo 10 Ἀθηνῶν scripsi e V ut coni Re ἀθηναίων Vo edd 11 ἐς pr 16 ἠμέλλεις V sed λ (1) eras 19 μείζω ante προσλα- βὼν inserendum coni Re λόγον τῶν γεγενημένων <ἡ> ῥᾳθυμία χωροίη; ἀlλ’ ὅμως ἡμεῖς βουλοίμεθ’ ἄν σε τιμιώτερον ἰδεῖν, εἰ καὶ μαστιγώσαις λαβών.
Letter 12
ιβ΄.
Ἑορτίῳ. (380)
Chapter 1
Οὐκ οἶσθα, ὦ φίλε Ἑόρτιε, τῶν προσβαλόντων μοι vo- σημάτων οὔτε τὸ πλῆθος οὔτε τὸ μέγεθος οὔτ’ ἐφ’ ὅσον προῆλθε τοῦ χρόνου. οὐ γὰρ ἄν ποτε ὑπερβὰς τὸ συναλγεῖν ἐμέμφου νῦν δὲ ἡ ἄγνοια πανταχοῦ τοῖς ἀνθρώποις βλαβε- ρὸν καὶ δὴ καὶ σὲ κατηγορεῖν ἐπῆρεν ἀντὶ τοῦ παραμυθεῖ- σθαι. ἐγὼ δέ σοι οὐκ ἐγκαλῶ τὸ τὰς δυσκολίας ἡμῶν ἀγνοεῖν.
Chapter 2
καίτοι φαίη τις ἂν τῶν ὥσπερ σὺ ῥᾳδίως ἐπιτιμώντων, ὡς ἀγνοεῖς μὲν τῷ μὴ πυνθάνεσθαι, οὐ πυνθάνῃ δὲ τῷ μισεῖν, καὶ οὕτως ἂν ὑπεροψίαν προφέρων αὐτὸς ἐνέχοιο μείζοσιν ἐγὼ δὲ τοῦτο οὐ ποιήσω φιλίαν ἰσχυρὰν ὑβρίζειν οὐκ ἀξιῶν συκοφαντίᾳ. ἀλλ’ ὅταν τι γένηται τοιοῦτον, ζητήσας αἰτίαν τοῖς πράγμασιν ἐπιεικεστέραν οὕτω πρὸς ἐμαυτὸν ὑπὲρ ἐκεί- νων ἀπολογοῦμαι.
Chapter 3
σὺ δὲ οὐκ ἐν καφῶ ῥητορεύεις ἄλλους εἶναι λέγων τοὺς αἰτιωμένους, οὓς αὐτὸς ἀνέπλασας διὰ τῆς ἐπιστολῆς. ἐπεὶ τί παθὼν οὐκ ἐπεστόμιζες ἀλλ’ ἐπείθου; 3. Vii α΄, ι΄. Vo ιβ΄. S ε΄, ί. D ριή. pr 4 Sievers 149. Seeck p. 467 sq. epistulam anno 363 exeunti vel 354 ineunti tribuit perperam oblitus eomm qnae ipse p. 171 dixit 8 Luc. cal. non temere cred. 1 1 ἡ inserui auctore Re om libri edd | ῥᾳθυμία V sed | eras | aignum interrogationis pcsui, punctum lilbri edd 2 μα- στιγώσαις scripai e V μαστιγώσεις Vo edd 5 προλαβόντων Vo sed in προσβαλόντων corr m 2, S προσλαβόντων pr 6 οὔτ᾿] οὔτε Wolf 13 προσφέρων S 15 τις D | τοιοῦτο V 16 οὕτως VoS edd 18 ἂν post ἀνέπλασας Vo sed del m 2, SD edd sed deleri voluit Wolf 19 τι Vo ὑπεροψίας δὲ μνησθείς, ει’ μὴ δώσεις δίκην, Ἡρακλεῖ χάριν ἔχειν ἀλεξικάκῳ. ἐγὼ δὲ ἤδη πόλιν ὅλην τοῦτο φθεγξαμένην τετιμώρημαι λόγῳ.
Letter 13
ογ΄.
Ἰουλιανῷ. (363 vel 353/54?)
Chapter 1
Τῇ διὰ τὴν σὴν ἀρρωστίαν λύπῃ καὶ αὐτοὶ πεπτώκαμεν εἰς ἀρρωστίαν. τί γὰρ ἡμῖν ἡδὺ σοῦ γε ἀνιωμένου Σελεύκῳ δὲ ἄρα ἔπρεπε καὶ τοῦτο ἀγγεῖλαι τὸ ὡς ἐκπέφευγας τοῦ κα- κοῦ τὴν ἀκμήν.
Chapter 2
ᾗ δὴ καὶ πείθομαι τὸν Ἐντρέχιον εὐτυχῆ νομίζειν. ὄψεται γὰρ Βιθυνίαν, ὅτε βέλτιον. βέλτιον δέ, ὅτε καὶ σοὶ τὸ σῶμα ἐν ὑγιείᾳ
Chapter 3
χάριν δὲ εἰδότες σοι τοῦ φιλεῖν τὸν ἄνδρα χάριν ἑτέραν αἰτοῦμεν προσθεῖναι τὸ τόνδε καλεῖν.
Letter 14
ιδ΄.
Πρισκιανῷ. (353)
Chapter 1
Οὐ κατεπάτησε τὸν ὅρκον ὁ Διονύσιος, ἀλλ’ ἐπανήκει σοι μετὰ τῶν γραμμάτων, ὃ δὴ καὶ ποιήσειν ὤμοσε. τὴν πόλιν 4 Vii ά, ιά. Vo ιγ΄. D (??)η΄. pr α΄, ιβ΄. Vo ιδ. D θ΄. pr 1 cf. ad t. I 142, 16 3 or. II t. I 208 sq. cf. Sievers p. 149 not. 85 5 Sievers 243, 9. Seeck 189. 467 6 lul. ep. ad Themist. p. 259 D 7 Seeck 272 9 Seeck 126 14 Seeck 244. 466 (cf. 107) 15 Il. δ 167 | Seeck 122 VII 5 τῶ αὐτῶ ι. ε. ὑγιεινῶ) D 7 εἰς ἀρρωστίαν scripsi e D ἀρρωστία V Vo edd ἐν ἀρρωστίᾳ coni Re | ἡμῖν scripsi e VD ἡμῶν Vo edd 8 τὸ om D 9 ἀκμήν. ᾗ δὴ scripsi ut coni Re „non multum refeit TJSri serves an in ᾖ δὴ mutes (qua- propter etiam), quamvis hoc mallem.“) ἀκμὴν ἤδη libri 10 τὴν ante Βιθυνίαν edd delevi | βέλτιον (1) Vo sed έλτιον in ras m 2 11 εἱδότες Vo sed τες in ras m 2 | σοι τοῦ φιλεῖν in ras Vo 2 12 τὸν inser V 5 | ἡγοῦμαι VoD pr | τὸ inserui e V sed in τῶ corr m 5, Vo sed inser m 2, ut coni Re om D edd | τοῦτον D | φιλεῖν libri pr e Reg. Max. corr Spanh. 14 Πρισκιανῷ scripsi e VD ut coni Re Κλαυδιανῷ Vo ἀνεπίγραφος pr ἀνω- νύμῳ Wolf 15 ὅρκον Vo sed ορ in ras m 2 | ἐπανήκει restit. Vo 2 16 δὴ καὶ in ras Vo 2 | ποιήσειν Vo sed ποίη et ειν in ras m 2 δὲ ἡμῶν εὐδαίμονα καλῶν, ἐν ᾗ κατοικεῖν ἔδεισας, παίζεις ἔχων. εἰ γὰρ δὴ ὄντως αὐτὴν ᾤου τοιαύτην, τί παθὼν ἐξὸν κοινωνεῖν τῆς εὐδαιμονίας οὐκ ἠβουλήθης;
Chapter 2
τοὺς δ’ ἡμετέ- ρους εἰ μὲν ἀγνοεῖς κινδύνους, ἀδικεῖς, ἀμελῶν γὰρ ἀγνοεῖς καὶ ταῦτα οὕτως ὢν πρόσχωρος· εἰ δ’ ἐπιστάμενος μακαρίζεις <με> μετὰ τῶν δεινῶν, φιλοκινδυνότατος εἶ.
Chapter 3
τὰ Δεινίου πράγματα καὶ σαυτοῦ νομίζων ὀρθῶς φρονεῖς εἰμὶ δ’ οὐδ αὐτὸς τῶν ἀλλότρια τὰ Δεινίου ποιουμένων, ὄψει δὲ τὴν σπουδὴν ἐν τοῖς γράμμασιν, ἃ πέμψομεν εἰς ἐπικουρία· τῷ γέροντι·
Letter 15
ιε΄.
Ζηνοβίῳ. (352 vel 354?)
Σιγῇ τὴν σιγὴν ἔγνωμεν ἀμύνασθαι. καίτοι γε ἠπιστάμην λειπομένην τῶν ἀδικημάτων τὴν δίκην. οὐ γὰρ ἴσον ἦν ἐμὲ σῶν ἀποστερεῖσθαι γραμμάτων καὶ σοὶ παρ’ ἡμῶν μὴ φοι- τᾶν. ἀλλ’ ὅσῳ καλλίω τὰ σά, τοσούτῳ μείζων ἡ βλάβη τῆς τιμωρίας.
Letter 16
ις΄
Θαλασσίῳ. (352 vel 353)
Chapter 1
Ἦν μὲν καλὰ καὶ ὅσα παρών σοι συνῄδειν, ἃ δ’ ἀκούω, φιλοσοφίας ἐγγὺς ἥκει, γλῶττα ἐλευθέρα καὶ τρόπος μισοπό- νηρος καὶ τῶν σπουδαίων ἔρως καὶ τὸ μετ’ ἀνδρείας τοὺς μὲν εὖ ποιεῖν, τοὺς δὲ ἐλαύνειν, καὶ δὴ καὶ τὸ μέγιστον, χρυ- σὸς καταφρονούμενος, ὃς μέγιστον ἐν ἀνθρώποις ἰσχύων ἥττη- ται.
Chapter 2
Γοργονίου δὲ τοῦθ’ ‘ὲν ἀκούσας, ὅτι σε θαυμάζει, πρὸς θαῦμα κατέστην. οὐ γὰρ ἄν, εἰ μή σοι προσόμοιος ἦν, οὕτως εἶχε.
Chapter 3
πρᾶττε οὖν ἡμῖν δι’ ἐκείνου, ἃ καὶ πυνθάνο- μαὶ, τὴν ἐπάνοδον· ἐπιθυμῶ γὰρ ἰδεῖν ἃ πυνθάνομαι.
Letter 17
ιζ΄
Φλωρεντίῳ. (365)
Τὴν ἐπιστολὴν ταύτην ὁ κομίζων σοι γέγραφεν. ὁ γὰρ θαρρῆσαι πείσας δικαιότατ’ ἂν γράψαι δοκοῖ. ἐγὼ μὲν γὰρ 1 Vo ις΄ 12 ιζ 2 Sievers 63 not. 4. Seeck 289. 466 8 Seeck 166 Ι 13 Seeck 157 ΙΙΙ 468. 163 2 Θαλασσίῳ Vo sed Θα delet. 3 Ἦν μέν σοι καλὰ Vo sed V μέν et ὰ in ras m 2 et σοι del m 2 | ἃ scripsi e Vo ὃ Wolf | δ’ in lit Vo 2 | ἀκούω delet. Vo 4 τρόπος μισο in lit m 2, πό- νηρος delet. Vo 5 τῶν σποῦ in lit Vo 2 | τὸ scripsi e Vo ut coni Re τι Wolf 6 εὖ ποιεῖν Vo sed εῖν in lit m 2 εὐ- ποιεῖν Wolf | τοὺς δὲ ἐλαύνειν Vo sed τοὺς delet. et δὲ ἐλαύ in lit m 2 | δὴ in ras Vo 2 7 καταπονούμενος Vo sed φρο supra πο m 2, Wolf | ἀνθρώποις delet. Vo | ἶσχύων ἥττηται in lit Vo 2 | σοῦ ante ᾔττηται inserendum coni Re 9 πρὸς θαῦμα delet. Vo | κατέστην Vo sed κα in lit m 2 10 οὖν ἡμῖν delet. Vo | δι’ in lit Vo 2 | τὴν ἰδεῖν δώσουσαν post ἐκείνου inserendum coni Re 15 δικαιότατ’ ἂν scripsi e Vo δικαιότατα ὕστερον Wolf | δοκοῖ scripsi δοκῇ Vo Wolf ὄκνῳ εἰχόμην, ὁ κράτιστος δὲ Τατιανὸς τῷ χάρτῃ τὴν χεῖρα ἐπέθηκε φήσας οὐ μεταμελήσειν μοι τῶν γραμμάτων. σὺ τοί- νυν δείξεις, εἰ τοῦ μὴ τολμᾶν τὸ πεισθῆναι γράψαι βέλτιον.
Letter 18
ιη'.
Καλλιοπίω. (388)
Chapter 1
Τίς θεῶν ἢ δαιμόνων τὸν πανταχῇ θαυμαζόμενον Τα- τιανὸν ἥμερον ἡμῖν ἐποίησεν; φράζε σύ, Καλλιόπιε· σὺ γὰρ τὰ τοῦδε καλῶς οἶσθα. ἂν δ’ οὐκ ἐθέλῃς λέγειν, ἀνάγκη ἐμὲ μαντεύεσθαι
Chapter 2
καὶ τὸν μὲν θεὸν εὑρεῖν οὐκ ἂν δυναίμην, ὥσπερ Ὅμηρος ἔγνω τὴν Ἀθηνᾶν παρὰ τῆς Ἥρας ἐλθοῦσαι τῷ Ἀχιλλεῖ, ἣ τὴν ὀργὴν ἐπέσχεν αὐτῷ τὸν δὲ ἄνδρα, δι’ οὗ ταῦτα ἔπραξαν οἱ θεοί, κάλλιστ’ ἀνεῦρον.
Chapter 3
ἔστι δ’ οὗτος πολίτης τ’ ἐμὸς καὶ τῆς πόλεως τὰ πρῶτα καὶ ἐκ ταὐτοῦ μοι κρατῆρος ἐν Μουσῶν κήποις πιὼν καὶ πρῶτον μὲν δίκας λέ- γῶν, νῦν δ’ ἐπιστολὰς γράφων ἄμφω παρὰ βασιλεῦσιν, τῷ μὲν πατρί, τῷ δὲ υἱεῖ, σφόδρα ἠδικηκώς ἴσως δὲ οὐδὲ μικρὸν † ἀδικῶν οὐ μικρὸν φρονῶν <τῷ> σὰ περιφανθῆναι ἀπὸ 4 Βα ε΄.] Bloch, Muenteri Miscellan. Hafn. t. I fasc. 2 (Havniae 1818) 152. Foerster, Annal. phil. Fleckeis. 113, 494 6 Seeck 102 V. 442 6 Seeck 285 10 Il. α 194 sq. 14 Pind. Ol. IX 27. Apul. flor. 20 16 Theodosio et Arcadio 1 Δατιανὸς coni Sievers 218, 12 | χεῖρα ἐπέθηκε φήσας scripsi ut coni Re χεῖρ’ ἀφήσας Vo sed ἐπέθηκε supra ἀφήσας m 3 χεῖρα ἀφήσας Wolf 3 τολμᾶν τὸ πει delet. Vo 6 Δατιατὸν Sievers 218 7 καλλίοπε Ba 8 τὰ om Bloch | οἷσθα Ba | ἐθέ- λεις Ba | ἐμὲ scripBi με Ba Bloch 9 εὐρεῖν Ba 10 ἤρας Ba 11 δίου Ba 12 ἔπραξαν Ba | θεοί, κάλλιστ’ ἀνεῦρον scripsi θεοὶ· κάλλιστ’ ἂν εῦρον Ba κάλλιστ᾿ ἀν εὗρον Βλοψη 13 ἐκ ταὐτοῦ scripsi coll ep. 61 p. 58,9 et 355 ταῦτα Ba Bloch | μοι κρατῆρος scripsi μὴ κρατῆρες Ba Bloch qui κρατῆρας coni 14 ἐκ Ba Bloch qui ἐν coni | πίων Ba 15 ἀμφοῖν scribendum con- icio ex usu Libanii cf. G. Pohl, De dualis usu apud Liban. 42 | παραβασιλεῦσιν Ba 16 post υἱεῖ qnaedam excidisse coni Bloch | οὐδεμικρὸν Ba 17 τῶ inserui om Ba Bloch | μικροὺ Ba | περιφάνθην Ba περὶ φάνθην Bloch num περιφανῆναι? ἐκείνου δεινότητος καὶ τὸ ἔτι δεινότερον, Θεμιστίου παραβοη- θοῦντος. τὴν μὲν οὖν ῥητορείαν ἐν οἷς ἐνεκάλεσεν ἐΜεν, τὴν δὲ φιλανθρωπίαν έν οἷς ἐπικουρήσειν ὑπέσχετο.
Letter 19
ιθ΄.
Ἀνατολίῳ. (357 vel 358/59)
Chapter 1
Ἀνέγνων τοῖς φίλοις τὴν ἐπιστολὴν τὴν μακρὰν ἐκεί- νην, ἐκέλευσας γὰρ καὶ οὐκ ἦν ἀπειθεῖν τοσαύτῃ δυνάμει
Chapter 2
ἡ μὲν οὖν ἀνάγνωσις ἐκίνει γέλωτα τοσοῦτον ὅσον ἐβού- λου, πολλοῦ δὲ ἄρ’ ἐπεθύμεις, ὡς δὲ διεπαυσάμην, τῶν τις ἀκροατῶν ἤρετό με, πότερόν σοι φίλος ὢν ἢ δυσμενὴς τυγχάνω. φήσαντος δέ μου καὶ μάλα φιλεῖν Ἀνατόλιον τὸν καλὸν εὖ τοίνυν, ἔφη, τὰ δυσμενοῦς ποιῶν δεικνὺς ἐπιστολήν, ἀφανίζειν ἔδει. καὶ ἐτίθετο δὴ τοῖς γράμ- μασιν ὄνομα. βούλει μαθεῖν ὅ τι; ἀλλ’ οὐκ ἐρῶ γε τοῦτο ὃ 4 Vii α΄, ιγ΄. Vo α΄, α΄. S β΄, κς΄. Vi (ρθ΄). C β΄. Vind ρπδ΄. D νθ΄. pr 1 Seeck 306 5 Seeck 65. 22. 349 362. Silomon 19. 24 Sievers 237 9 Plat. rep. I p. 336 B 1 έτιδεινότερον Βα | θεμιστίου Ba sed ου in ras 2 ῥητο- λλ ρίαν Ba 3 οἶς ἐκάλεσεν Ba 5 ββ ᾶ ante Ἀνατολίῳ Vo | τῷ αὐτῷ (i. e. Ἀνατολίῳ) SVi sed in hoc in ἀνατολίω corr m 2, Vind 6 Ἀνέγνων τοῖς φί delet. Vo | τοῖς φίλοις] σου C σὰς 7 ἐκέλευες Vo | καὶ οὐκ ἦν ἀπειθεῖν τοσ et 8 λωτα τοσοῦτον ὅσον delet. Vo 8 ὁπόσον SViC 9 οῦ δὲ delet. Vo | δ᾿ Vi Wolf | ἄρα Vo 2 Vind edd | ἐπεθ delet. Vo | διεπαυσάμην Vind sed διε ex ἑ corr δὴ ἐπαυσάμην coni Re | σάμην. τῶν τις ἀκροα- τῶν delet. Vo 10 τυγχάνω. φήσαντος δέ et 12 τοίνυν ἴφη τὰ δυσμενοῦς delet. Vo 11 μοι S 12 δυσμενῆ pr | ποιεῖν Wolf 18 ἴδει. καὶ ἐτίθετο δὴ et 14 sq. ἐρῶ γε τοῦτο ὅ καὶ ἀκούων ἠχθόμην delet. Vo 14 γε om Vi | τοῦτο τοῦτο V sed ο(2) in ras m 2 καὶ ἀκούων ἠχθόμην.
Chapter 3
ἀφέντες οὑν ἐκεῖνο ἐξετάζωμεν τὰς αἰτίας, καὶ σύ τε φέρειν, ἂν φανῆς συκοφάντης, ἐγώ τε οἴσω, κακὸς εἰ δειχθείην.
Chapter 4
Ἔφης Σπεκτότον μέγαν ὄντα τοῖς ἔργοις μικρὸν γεγενῆ- σθαι τοῖς παρ’ ἐμοῦ λόγοις, αὐτὸς δέ γε ἐκεῖνος ἥδετο τοῖς παρ’ ἡμῶν ἐπαίνοις· εἰ μὲν οὖν εὖ φρονῶν, ψεῦδος τὸ σόν εἰ δὲ οὐδὲν εἰδὼς τῶν περὶ λόγους, τόλμησον εἰπεῖν καὶ πάντα ἐγὼ φαῦλος.
Chapter 5
οὑτωσὶ δὲ σκόπει, ὅπως σαυτῷ δόξης ὁμολο- γεῖν, ὃς ὂν ᾐτιάσω τὰ μεγάλα μικρὰ ποιεῖν, τοῦτον ἔφης τῇ ῥώμῃ τῶν λόγων αἴρειν τὰ φαῦλα. παραινῶ δή σοι τοῖς μὲν τῶν βαρβάρων βουλεύμασι πολεμεῖν σαυτῷ δὲ μὴ.
Chapter 6
ζηλο- τυπῶν μὲν οὖν τοὺς ὑφ’ ἡμῶν κοσμουμένους εὖ ποιεῖς, οὐ γὰρ κακῆς φύσεως σημεῖον ἐπαίνων ἐπιθυμεῖν, μέγα γὰρ εἰς 4 Seeck 281. cf. ep. 338 11 sq. Plat. conv. p. 218 D 1 ἐκεῖνο scripsi e CD ἐκεῖνον V sed v reatit. vel ex (??)corr m 5, VoSViVind edd | ἐξετάσωμεν D | τὰς αἰτίας, καὶ σύ τε φέρειν, ἂν delct. Vo 2 ἂν φανῇς συκοφάντης scripBi e V Vo sed in hoc συκοφάντης delet., SViC συκοφάντης ἂν φανῆς Vind D edd | σὼ — 4 τοῖς delet. Vo 3 φανείην S sed γρ δειχθείην suprascr 4 μικρὸν — 5 ἐμ delet. Vo 5 ἡμῶν S sed γρ ἐμοῦ in marg, ViD | λό delet. Vo | δέ γε] δ᾿ ViC Vind D γς — 6 εἰ delet. Vo 6 ὑφ᾿ ἡμῶν ἠμυμένοις S sed γρ πὰρ ἐμοῦ ἐπαίνοις in marg | ὑφ’ ViCD | ἐγκωμίοις ViC | εὖ — σόν delet. Vo | ψεύδη pr 7 δ’ οὐδὲν — τῶν et λόγους delet. Vo | τοὺς ante λόγους D | εἰπεῖν — 8 οὐ delet. Vo | μόνον post εἰπεῖν S 8 πεῖ — σαυτῶ delet. Vo | δόξεις, V 9 ὃς scripsi auctore Re ὥσθ’ VSViC Vind D pr ὥστ’ Vo 2 sed τ in raa m 3, Wolf | ὃν ᾐτιάσω delet. Vo 2 | ὃν V sed ν in ras m 3 | μικρὰ scripsi e VS sed in hoc γρ ταπεινὰ suprascr, ViD ταπεινὰ VoCVind edd 10 αἴρειν — παραινῶ delet. Vo | δέ Wolf 11 ἑαυτῶ Vi | τῷ δὲ μή. ζηλοτυ delet. Vo 12 οὑν om C γὰρ S sed γρ οὖν suprascr, Vi | κεκοσμη- μένους C | καλῶς CDVi | οὐ — 13 ἐπιθυμεῖν om S ViC D 13 κῆς — σημεῖον delet. Vo | μέγα — 13, 1 ζηλοτυπία inser V 2 om Vo Vind edd ἄσκησιν ἀρετῆς πολλάκις ζηλοτυπία μεμφόμενος δὲ τό τινας τετιμῆσθαι λόγοις ἀντὶ τοῦ φανεροῦν τὴν εὐφημίαν ποικίλον, ἀλλ’ οὐ γενναῖον ἔργον ποιεῖς.
Chapter 7
καὶ προφέρεις δὴ ἐμοὶ τὸ πολλοὺς ἐπαινεῖν, ἐγὼ δὲ σοὶ τὸ πάντας ψέγειν. οὐκοῦν ἀκρι- σία μὲν ἐν ἀμφοῖν, ἔχει δέ τινα τοὐμὸν φιλανθρωπίαν. μᾶλ- λον δέ, οὐκ ἔστιν ὅντινα ἐπῄνεσα τὰ οὐκ ὄντα προστιθείς, ὥσπερ ὁ μῦθος ἀλλότρια τῷ κολοιῷ πτερά. ἀλλ’ ᾧ χρῶμαι νόμῳ περὶ τοὺς ἐπαίνους, ἄκουσον.
Chapter 8
ἂν ᾖ τις κρείττων μὲν χρημάτων ἥττων δὲ ἡδονῶν, ἐκεῖνο μὲν ἐπαίνου τεύξεται, τοῦτο δὲ ἐν σιγῇ κείσεται. καὶ γὰρ εἰ γῆν ἐπῄνουν, οὕτως ἂν ἐποίουν οἷον εἴ μ’ ἐχρῆν ἐπαινεῖν τὰ Κύθηρα, τὰ δὲ Κύ- θηρα νῆσός ἐστιν ἐπικειμένη τῇ Πελοποννήσῳ, τὸν οὗν λό- γον ἐργαζόμενος διελθὼν ἂν ὡς εὔβοτος καὶ πολύοινος εὐλί μένος τέ ἐστιν ἢ καὶ ὕλῃ κομῶσα, τὴν εἰς πυροὺς φορὰν οὐκ ἂν ἐπῄνουν, ἐψευδόμην γὰρ ἄν, οὐδὲ γὰρ ὅστις ἐγκωμιάζει τὴν Ἀττικήν, καὶ τοῦτ’ ἂν εἰπεῖν ἔχοι, κωλύει δὲ οὐδὲν ἐξ ὧν ἔξεστιν ἐπαινεῖν.
Chapter 9
θαυμάζω τὸν Ἀχιλλέα, διότι τοὺς Τρῶας ἤλαυνε, θαυμάζω τὸν Παλαμήδην ἀπὸ τῆς σοφίας. ὁ 7 cf. tab. 3. t. VIII 26, 15 sq. 9 Plat. Prot. p. 359 13 Od o 406 1 πολλάκις om D 2 ἲς ἀντὶ τοῦ delet. Vo | φανεροῦν scripsi e VS Vi CD φανερῶσαι Vo Vind sed in hoc γρ φανεροῦν in marg, edd | εὐφημίαν scripsi e Vo1et2 sed ἐπιθυμίαν snprascr m 3, C Vind sed in hoc γρ ἐπιθυμίαν in marg, D ἀθυμίαν V βασκα- νίαν edd 3 ν ἔργον ποιεῖς delet. Vo | προσφέρεις Vo sed a eras | δὴ ἐμοὶ scripsi δή μοι libri edd | τὸ inserui e VSViCVindD om Vo edd 4 έγειν delet. Vo | οὐκοῦν—5 φιλανθρωπίαν prae- missis verbis ἀκρισία ἡ ἀδιακρισία, ἡ κακὴ κρίσις. καὶ Λιβάνιος laudat Saidas s. v. ἀκρισία, e quo Zonaras lex. s. v. | τοιγαροῦν S sed γρ οὐκοῦν suprascr, ViCD 6 τὰ οὐκ ὄντα om CD, in marg inser Vind | οὐκ ὄντα inser Vo 3 | προτιθεὶς Vi 8 τίς D pr 10 δ’ SViD 11 με χρῆν SViCVindD ἐστιν inserui e VSViCD om VoVind edd | τῷ Wolf | πελοπονήσω Vi D 13 ἐξεργαζόμενος coni Re | εὐκοτος Vi εὔοτος C 14 κομῶσα Vo sed ῶσα delet. | πυρὰν C 15 γὰρ ὅστις delet. Vo | ὧν ἔξεστιν ante ἐγκωμιάζει C 16 καὶ inser Vind | κωλύει — 17 ὧν delet. Vo sed restit. m 2 | γρἐξ ἀφ᾿ S ἀφ᾿ ViCD 17 ὅτι D 18 ὦας ἤλαυνε, θαυμάζω delet. Vo sed restit. m 2 δὲ ὅτι μὴ παρ’ ἑκατέρῳ ταῦτ’ ἦν ἀμφότερα ψέγειν ἀξιῶν ἀδι- κεῖ.
Chapter 10
φέρε, εἰ σοὶ λόγον ἐποίουν καί με τοῦτ’ ἔπεισας δεη- θείς, ἀρ᾿ ἂν οἴει τῷ δημιουργῷ πανταχόθεν προσελθεῖν τοὺς ἐπαίνους σὺ μὲν ἴσως οἴει, τὸ πρᾶγμα δὲ οὐ τοιοῦτον, ἀλλ’ εἶπον μὲν ἂν ἐπιμέλειαν, ἀγρυπνίαν, πόνους, ψῆφον ὀρθήν, πρόνοιαν <τοῦ> μέλλοντος, φρόνημα δίκαιον, ὀξύτητα, γλώττης ἰσχύν, πολλὰ δ’ ἕτερα, καλὸν δὲ καὶ μέγαν οὐκ ἄν εἶπον· οὐ γὰρ ἔνι σοι ταῦτ’ ἐν τῷ σώματι
Chapter 11
μεμνη- μένος δὲ χρημάτων κλοπῆς μὲν ἄν σε πλεῖστον ἔφην ἀφεστά- ναι, μισθὸν δὲ μὴ ἔχειν τῆς ἀρετῆς οὐκ ἂν ἰσχυρισάμην, ἔχεις γὰρ τὰ βασιλέως δῶρα καί σοι τῆς ἀρχῆς ὁ χρόνος τὰς οἰκίας πεποίηκε πόλεις ἀδικοῦντι μὲν οὐδένα, λαμβάνοντι δέ. πολὺ δ’ ἂν ἦσθα βελτίων μηδαμόθεν λαμβάνων, ὡς λαμπρότερον γε κιόνων οὓς δίδωσι βασιλεὺς τὸ χρῆμα τῆς δόξης ἣν ἡ πενία φέρει.
Chapter 12
καὶ μὴν κἀκεῖνό γέ σου τραχὺ καὶ οὐχ ἠμὶ ρον τὸ κακίζειν Σευηρον, ὅτι δὴ ζώνης ἐδεήθη δέον φιλοσο- φεῖν. εἰ μὲν γὰρ φιλοσοφίας ἁπτόμενος ἀπεφέρετο τοῦ σχή- ματος καὶ ἦν ἐν προσηγορίᾳ φιλοσοφίας κάπηλος, εἰκότως ἂν ἐμισεῖτο· εἰ δὲ τὸ μὲν ἡγεῖται μεῖζον αὑτοῦ, ζητεῖ δέ τινα καταφυγήν. ποῦ πλημμελεῖ μὴ φιλοσοφῶν; ἢ καὶ σὺ μᾶλλον 16 Seeck 275 V 18 Plat. Prot. p. 313 C 1 μὴ ἑκατέρω S | ἑκατέρῳ ταῦτα delet. Vo sed restit. m 2 | ταῦτα edd 2 ν ἐπ delet. Vo | ν καί με delet. Vo sed m 2 | τοῦτο Vo edd 3 μιουρ et 4 ἴει τ et 5 πνίαν delet. Vo | πανταχόθεν προσελθεῖν τῶ δημιουργῶ ViCD 6 τοῦ inserui anc- tore Re om libri edd | γνώ restit. Vo 2 7 θ’ D 8 ταῦτα Vo Vind edd | μεμνημένον C 10 τῆς om C | οὐκ — 11 ἀρχὴς in marg inser Vind | ἰσχυρισαίμην C 11 βασιλέως reposui e θρόνος libris βασίλεια edd | χρόνος Vind | οἰκείας pr 12 πεποίηται Vi 13 οἶσθα pr 15 οὐχ om S 16 σεβῆρον V Vi | δὴ om C 17 εἰ—18 φιλοσοφίας citat praemissis verbis παρά- δειγμα τοῦ πόρρω φέρεσθαι παρὰ Λιβανίῳ Thom. M. s. v. ἀποφέρε- σθαι p. 37,12 R 19 αὐτοῦ V VoS ViD edd 20 πλημμελεῖ V sed μ(2) inser m 2 πλημελεῖ S ἄρχων ἢ φιλοσοφῶν ἀδικεῖς;
Chapter 13
ἐπεὶ δὲ πολὺς ἔγκεισαι κω- μῳδῶν ἡμᾶς, ὅτι πρὸς σὲ ἐμνήσθημεν ἀξιώματος, ἴσθι τὸ πᾶν ἀγνοήσας. ἔσχε δὲ ὡδί. ἐμοὶ σχῆμα μὲν ἀρκοῦν οἱ λόγοι, δι’ οὓς οὐδεπώποτε ταπεινότερον ἐμαυτὸν ἡγησάμην ὑμῶν, ὧν ἡ λαμπρότης ὅρκος τοῖς κόλαξι· πρὸς δὲ τὸν βίον ἀφορ- μαὶ τὰ παρ’ αὐτῶν τῶν λόγων μικρὰ μικρῶν δεομένῳ.
Chapter 14
τίς οὖν ἦν ὁ νοῦς ὧν ἐπέστελλον; Ἰσοκράτης παραινεῖ πεῖραν ποιεῖσθαι τῶν φίλων οὔπω παρούσης ἀνάγκης ὥστε ἀτυχή- σαντι μὴ εἶναι βλάβην καί φησι δεῖν μὴ δεόμενον προσποιεῖ- σθαι τὸ δεῖσθαι.
Chapter 15
τοιοῦτον ἦν τι καὶ τὸ παρ’ ἐμοῦ· μὴ χρῄζων ἐπήγγελλον. τοιγαροῦν σὺ μὲν οὐκ ἐδίδους, ἐγὼ δὲ ἐγέλων καὶ ζημιούμενος οὐδὲν εὕρισκόν σου τὸν τρόπον.
Chapter 16
οὐ μὴν πάντα γε εἰ ῥᾴθυμος, ἀλλ’ εἰς τὸ γένος, εἶπερ τις, ἕτοι- μος, καὶ τῶν σῶν οἰκείων ἰδιώτης οὐδείς. εἶτ’ ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων τιμᾷς τὴν ἀρετὴν, κἂν ὁ ταύτης ἄμοιρος ἄρχῃ, κέκραγας μᾶλλον ἢ οἱ τεμνόμενοι’ τὸ γένος δὲ οὕτω σοι φίλ- τατον ὥστε ἄρχειν δεῖ πάντα οἰκεῖον καὶ ἀπεῖναι βάσανον. τοῦτό σοι παραίτησις ὧν περὶ τοὺς φίλους ἀμελεῖς. κἂν ἐκεῖνό τις κατηγορῇ, τοῦτ’ ἀντιτιθεὶς <τὸ> μέμψεως,
Chapter 17
7 [Isocr.] ad Demon. § 24 p. 7b 1 ἔγκειμαι 2 ἡμῶν edd 3 ἀγνοεῖν D | ἔσχε repoBui e libris γρ ταπεινότερον ἔχε edd 4 οὐδὲ πώποτε CD | φαυλότερον S φαυλότερον ViCD | β α , ἠγησάμην ἐμαυτὸν Vo Vind ἐμαυτὸν ὑμῶν ἠγησάμην S ἐμαυτὸν ὑμῶν ἡγησάμην ViCD 5 τῶν βίων D | ἀφορμὴ C edd 7 ἦν β α om Vi | ὦν ἐπέστελλον ὁ νοῦς VoVind edd | νοῦς ὃν ἐπέστελλον S | ὧν] ὃν D | ἐπήγγελον Vi 10 τι om VoC edd, inser Vind, post τοιοῦτον D 11 χρήζων libri edd | ἐδίδως Vi 13 ῥά- θύμος libri 16 τὸ δὲ γένος D 17 ὥστ’ ViVind | δεῖν edd | β α τὴν περὶ ἀρετῆς ἀπεῖναι τὴν βάσανον S τὴν βάσανον ἀπεῖναι Vo Vind edd 18 ἐκεῖνο ἐκεῖνα Vind) τίς VVind 19 κατηγορῇ Vo sed ῃ ex ει corr m 2 | ἀντιτιθεὶς Vo sed ex ἂν τιθεὶς corr m 2 ἀντιθεὶς ἡ ὂν τιθεὶς CVind 19 ἀφαιρῇ τὸ scripsi ἀφαιρῇ V ἀφαιροῖ S ἀφαιρεῖτο Vi ἀφαιροῖτο CViruiD ἀφαιρεῖται Vo edd σοι δοκῶ καὶ αὐτὸς εἰδέναι τοξεύειν ἡ πάσχειν ἐπιτήδειος εἶναι μόνον; μᾶλλον δέ, εἰ μὶν ἔτρωσας, καὶ τέτρωσαι· εἰ δὲ παίζοντος ἐκεῖνα ἦν, οὐδὲ ταύτα σπουδάζοντος.
Chapter 18
δίκαιον δέ, εἴτε ἡσθείης τοῖς γράμμασι, τῷ φέροντι τὴν χάριν ἔχειν, εἴτε δηχθείης, παρὰ τοῦ φέροντος τὴν δίκην λαβεῖν. ἐγνω- κότα γάρ με ἡσυχάζειν πάσαις ἀνάγκαις Ἰανουάριος ἐνήγα- γεν, ἀνὴρ πανταχόθεν αἰδέσιμος τῇ πόλει λυπήσας μὲν οὐδὲν οὐδένα ὧν οὐκ ἴδει, δοὺς δὲ χάριτας ἐν αἷς ἡ τοῦ δικαίου μερίς, φρουρήσας μὲν ἱκανῶς ἐφ’ ᾧπερ ἐτέτακτο, τῶν δὲ ἐπει- γομένων οἶς ἄξιον συλλαβών, ὀλίγα λαλῶν, πρᾶξαι δεινός, τῶν γιγνομένων καρπῶι ὑπερορῶν τὸ πλέον, προσήκων μὲν μείζοσι, στέργων δὲ τὰ παρόντα, τὴν ἐπιείκειαν ἐν πράγματι τηρήσας οὐκ ἀνεχομένῳ χρηστότητος. ’ν δέδοικα μὴ μέμψῃ τὸν ἄνθρωπον. ὅτι μοι πάντα ὑπούργησεν.
Letter 20
κ΄.
Ἀρισταινέτῳ. (357 vel 358)
Chapter 1
Ἄρα καὶ τοῦτο τοῖς ἄρχουσι νόμος μὴ τοῖς φίλοις ἐπι- στέλλειν, ἐπειδήπερ ἄρχουσιν; εἰ μὲν δὴ κεῖται καὶ γέγραπται, χρῶ τῷ νόμῳ καἰ σίγα· εἰ δ’ οὐδεὶς κωλύει νόμος, πόθεν ἡ σιγή; λέγε. εὑρηκέναι γάρ μοι δοκῶ· μεῖζόν σου γεγένηται 15 α΄, ιδ΄. Vo α΄, β΄. S α΄, πς΄. Vi σλδ΄ pr 6 cf. ep. 20 16 Sievers 387. Seeck 85. 350. Silomon 19 1 δοκῶ om C 6 πάσαις ἀνάγκαις om Vi ἁπάσης ἀνάγ- κης C | ἰαννουάριος VSViC cf. p. 17, 6 | ἀνήγαγεν pr 7 ἁπαν- ταχόθεν SViCD | οὐδένα οὐδὲ S Vi CD 8 ὦν οὐκ ἔδει om Vi γρ ὧν οὐκ ἔδει 9 ἐφ’ ὅπερ ἐτέτακτο S | 8 δοὺς—9 μερίς post ἐτέτακτο ViD 9 φρου- ρήσας — ἱκανῶς om Vi φρουρήσας — 10 συλλαβών in marg S ῶς om C | ἱκανῶς om Vi ἱκανὸς D | ὅπερ S ViCVind D fortasse recte | τῶν-10 συλλαβών om ViD 10 πράξαι δεινός· ὀλίγα λαλῶν C 11 ὑπεριδών Vo Vind edd 14 μου Vi | τὰ ante πάντα SViD 20 εἰρηκέναι S τῶν πραγμάτων τὸ πλῆθος καὶ τῶν κοινῶν ἡ φροντὶς οὐκ ἐᾷ τῶν οἰκείων ἐπιμελεῖσθαι.
Chapter 2
τοῦθ’ ἥδιόν μοι πείθειν ἐμαυ- τὸν ἢ ὅτι σὺ τῶν φίλων ὑπὸ τῆς ἀρχῆς ἐπελάθου, ὃν ἀκούω μετριώτερον ὑπὸ τῆς ἐξουσίας εἶναι καὶ τούτῳ τοῦ προτέρου διαφέρειν τῷ πλείω πράττειν· ὡς ὅ γε τρόπος <ὁ> αὐτός, εἰσὶ δὲ οἱ λέγουσιν ὡς καὶ βελτίων.
Chapter 3
Ἰανουάριος μὲν οὖν ἀπαγ- γελεῖ σοι περὶ ἡμῶν, ὡς ἀρρωστοῦμεν, εἰ μή σε ἐξαπατᾶν βούλοιτο τοῦ μὴ λυπεῖν· ἀεὶ γάρ τινι προσπαλαίομεν κύματι. καὶ ταύτην τίνομεν τῷ Φιλίῳ τὴν δίκην, ὅτι δή τι φίλων ἡμῖν ἐφάνη τιμιώτερον.
Chapter 4
ἐγὼ δέ σοι περὶ αὐτοῦ λέγειν ἔχω, ὡς ἐν δυσχερεῖ διοικήσει χρηστὸς ἐδείχθη. καὶ τοῦτον μόνον οἱ τε ταχέως οἴ τε βραδέως ὧν ἔχρῃζον τυχόντες ἐπῄνεσαν τοσαύτην ἀνεμίγνυ γοητείαν ταῖς ἀναβολαῖς τοιγαροῦν ἀπιὼν ἀνιᾷ τοὺς βελτίους, διότι παρὼν οὐκ ἐλύπησεν.
Chapter 5
ἐμοὶ δὲ δεομένῳ τοσοῦτον ἀπεῖχεν ἀπειθεῖν ὥστ’ εἰ διαλείποιμι τοῦτο ποιῶν.. ὕβριν τὸ πρᾶγμα ἐκάλει καὶ διεμέμφετο. τὰ σὰ δὲ ἀγαθὰ νομίζων αὐτοῦ τε καὶ ἐμὰ ὅ τι μάθοι τρέχων ὡς ἡμᾶς ἐμήνυε τῷ προσώπῳ κηρύττων τὴν ἡδονήν. εἶπον ἂν πλείω πρὸς ἀγνοοῦντα, νῦν δ’ ἐπίστασαι τὸν ἄνδρα.
Letter 21
κα'.
τῶ αὐτῷ (358)
Chapter 1
Πρότερον μὲν ἐθαύμαζον τὸν κράτιστον Ἑρμογένην ἀπὸ τῆς φιλοσοφίας ἧς ἤκουον αὐτῷ μέλειν. νῦν δὲ δὴ καὶ φιλῶ τὸν ἄνθρωπον, διότι δὴ πόσου τε καὶ τίνος ἄξιος εἶ γινώσκει. λέγεται γὰρ ἄνδρα τέ σε ἀγαθὸν ἡγεῖσθαι καὶ τὸ συνεῖναι μέγα ποιεῖν καὶ τὸ μὴ συνεῖναι βαρύ.
Chapter 2
τοῖς μὶν οὖν ἄλλοις ἔπεισι σοὶ συγχαίρειν, ἐμοὶ δὲ ἀμφοῖν· σοὶ μέν. ὅτι σοι πρόσκειται τοσαύτη δύναμις, τῷ δ’, ὅτι φιλῶν ὃν ἐχρῆν εὐδο- κιμεῖ τῇ κρίσει.
Chapter 3
δεῖ δή σε φιλούμενον ὅσα ἂν ἐξῆ ἐν ταῖς παραινέσεσιν ὠφελεῖν ἐκεῖνον μὴ κατοκνεῖν· ἔξεστι δὲ νῦν ὑπὲρ ἀδικουμένου φίλου κωλῦσαι φίλον ἁμαρτάνειν. Νικέν- τιον γὰρ τὸν καλόν, ὃν σὺ πρὸς ἡμᾶς ἐπῄνεις ἐν γράμμασι, καὶ τὸ γράμμα γε ἐκεῖνο φιλίαν ἡμῖν εἰργάσατο, τοῦτον δὴ τὸν ἄνδρα, δι’ ὃν ἐπιδημεῖ μὲν ἡ δίκη, βία δὲ οἴχεται, πανή- γυρις δὲ ἡμῖν ἡ πόλις, εὐφημίας ἐλπίζοντα περιέστηκε ζημία λυποῦσα μὲν καὶ τῇ βλάβῃ, πένης γὰρ ἡμὶν ἐπὶ τοσαύταις 1 Vii α΄, ιζ΄ (debebat esse ιε΄). Vo α΄, γ΄. S γ΄, πη΄. Vi ρλς΄. D σκβ΄. pr 2 Sievers 224. Seeck 85 350. Silomon 19 3 Amin. Marc. xlx 12, 6. Sievers 225, 6. Seeck 173 IV 12 Sievers 73. Seeck 220 2 ἀρισταινέτω Vi 4 μέλλειν Vo sed λ(2) eras, S Vi 5 δὴ om Vi | τε inserui e V om VoSViD edd | καὶ τινὸς (tandem) coni Re 6 λέγεται — 7 ποιεῖν praemissis verbis ἡγοῦμαι τὸ νομίΣω αἰτιατικῇ· Λιβάνιος citat Georg. Lacapenus de constr. verb. ed. Hermann de emend. rat. gramm. graec. p. 374, 21 7 ποιεῖσθαι S Vi et Par 3035 (Boisson. Anecd. nov. 309) 10 ψήφω S Vi | δέ V 12 κωλύσαι S ViD pr fortasae recte cf. t. I 272, 5 13 ἐπαίνεις S | ἐν om D | post ἐν ras 3—4 14 γ' Vi | ἡμῖν om. S | δὴ Vo sed η in lit m 2 2 ὡραία πάνυ ἡ παροῦσα in marg S ἀρχαῖς ὁ Νικέντιος, ἔχουσα δέ τι πικρότερον τῆς βλάβης τὴν ἀδοξίαν. ἡ γὰρ καταδίκη ζημία τίς ἐστι κατεγνωκυῖα κακίαν.
Chapter 4
τοῖς μὲν οὖν ἀδικοῦσιν Ἑρμογένης ἐπαγέτω δίκην ἐγὼ πρῶτος ἐπαινῶ τὴν ὀργήν, κἂν παύσηται τῆς ἐπὶ τοῖς τοιού- τοις ὀργῆς, καὶ ἐγὼ τῶν ἐπαίνων, τὸ νῦν δὲ τοῦτο παραγωγή τίς ἐστι καὶ ἔργον ἀπάτης, οὐ τῆς Ἑρμογένους φύσεως.
Chapter 5
ἄκουε δέ· σταθμός τίς ἐστι περὶ τὸν Εὐφράτην, Καλλίνικος ὄνομα αὐτῷ· Καλλινίκου γὰρ ἐνταῦθα ἀποσφαγέντος ὁ σοφι- στὴς γίνεται προσηγορία τῷ τόπῳ, οἷα πολλὰ μὲν ἐν γῇ, πολλὰ δὲ ἐν θαλάττῃ πάλαι.
Chapter 6
τοῦτο δὴ τὸ χωρίον ἔχει στρα- τιὰν ἱδρυμένην, ἣν τρέφεσθαι παρ’ ἡμῶν οὐκ ἐκεῖσε κομι- ζόντων, ἀλλ’ ἑτέρωσε τὴν τροφήν, ἐκεῖθεν δὲ εἰς Καλλίνικον ἄγειν νόμος τὸν ἄρχοντα τῶν περὶ τὸν Εὐφράτην. Νικέντιος δὲ τὰ αὑτοῦ διακονήσας ὧν ἐπλημμέλησαν ἕτεροι δίκας δί- δωσι, τοῦτο δὴ τὸ ἐν Αὐλίδι.
Chapter 7
ἴσως μὲν οὖν οὐδ’ αὐτὸς διηγησάμην κακῶς, εἰ δ’ οὖν τι καὶ ἐξηνέχθην, Νικέντιός σε διδάξει καλῶς. σὺ δὲ βοήθησον δυοῖν ἄρχουσι τὸν μὲν ἐξελό- μενος βλάβης ἀδίκου, τὸν ἐλάττω, τὸν δ’ ἀποστήσας ὀργῆς οὐ 7 Amm. Marc. XXIII 3,7 16 cf. t. VIII 36, 5 Bq. Salzmann 21 3 ὑπαγέτω Vi 4 κἂν—5 ἐπαίνων praemissis verbis παύο- μαι δὲ παθητικῶς γενικῇ, ὡς καὶ Λιβάνιος citat Georg. Lacap. constr. verb. ed. Hermann de emend. rat. gramm. graec. p. 387,24 | τοῖς om Wolf 5 δὲ reposui e libris καὶ edd 7 σταθμός — 8 αὐτῷ praemissis verbis σταθμοὶ καὶ οἱ κατὰ τόπους δη- μόσιοι ἀγροί, ἔνθα καὶ ἵπποι δημόσιοι ἐτρέφοντο. Λιβάνιος ἐν ἐπιστολὴ τῇ· Πρότερον μὲν ἐθαύμαζον citat Thom. Μ. s. v. σταθμός p. 345, 16 R 7 τίς om Thom 8 καλλινίκου Vi sed praeter κ (1) in ras | σφαγέντος Wolf 10 δὲ Wolf 13 νόμους Vi | τῶν] τὸν ViD 14 αὑτοῦ V sed in ras m 2 αὐτοῦ Vo SViD | ἐπλημμέλησαν V sed μ (2) subscr m 2 ἐπλημέλησαν pr ἐκοιμήθησαν VoS ἐκοιμήθηκαν Vi ἐκοιμήθησαν D 15 ἐναυ- λίδι Vi 16 εἰ—17 καλῶς praemissis verbis διδάσκω αἰτιατικῇ. Λιβάνιος laudavit Lacapenus [Lindstam, Georg. Lac. p. XXXII] constr. verb. ed G. Hermann de emend. rat. gramm. p. 368, 30 16 οὖν] αὖ D | ἐξηνέχθη Lacap | σε om SViD 18 τόν δ’ V δικαίας, τὸν κρείττω.
Chapter 8
εἰ δὲ παιδὸς ἡγεῖται τὴν μεταβολήν, τὴν μὲν ἐπὶ <τὰ> χείρω νομιζέτω φαύλην, τὴν δὲ τῶν λων τι λύουσαν ἀγαθήν, ἄλλως θ’ ὅτε τὸ μὲν τίμημα τηρεῖν ἂν ἔχοι, τὸν δ’ ἔξω τῆς αἰτίας ἀφιέναι.
Chapter 9
τὸ γὰρ χρυσίον εἰσπραττέτω μέν, εἰσπραττέτω δὲ παρὰ τῶν λελοιπότων τὴν τάξιν καὶ προσέτι γε τῶν ἐξηπατηκότων, οἳ σφίσιν αὐτοῖς χαριζόμενοι τὰ οὐκ ὄντα ἔφρασαν.
Chapter 10
ἐπειδὴ γὰρ θυμὸς μἐ- γας διο τρεφέων ὑπάρχων, μὴ ἴστω τοῖς φενακίζουσιν ἄδεια, ὅπως τῆς ἀληθείας κρατούσης μηδεὶς ἀδίκως κολάζηται. λύων δὲ τὴν αὑτοῦ ψῆφον ἐννοείτω τὸν βασιλέα Κρητῶν τὸν παῖδα Δῖός, ὃς εἰς τὸ ἄντρον δι’ ἐνάτου πορευόμενος ἔτους ὧν ἐτε- θείκει νόμων οὐκ ᾐσχύνετο κινῶν ὃν κρεῖττον ἦν κινεῖσθαι.
Letter 22
κβ΄.
Αὐξεντίῳ. (358)
Chapter 1
Ἐγώ σου μέλλων αἰτιᾶσθαι τὸ χαίρειν ἀγροῖς καὶ νομί- ζων οὐκ εἶναί σοι λόγον, ὅς δείξει τὸν ἐκεῖσε δρόμον εὔλογον, 13 Vii α΄, ιζ΄ (debebat esse ις΄). Vo α΄, δ΄. S ε΄, ια΄. pr 7 sq. Il. β 196 11 Plat. leg. I p. 624 Α sq. Min. p. 319 C. sq. cf. Richtsteig, Libanius qua ratione Platonis operibus usus sit 14 cf. ep. 1284 | Seeck 92 II. 352. Silomon 23 2 τὰ inserui cum V 2 om VoS ViD edd 8 ἀγαθὸν D | ἄλλως—4 ἀφιέναι praemissis verbis τίμημα ἡ τιμωρία. ὁ αὐτὸς (cf. ad p. 19, 7) ἐν ἐπιστολὴ τῇ Πρότερον μὶν ἐθαύμαζον laudavit Thom. M. s. v. τιμῶ p. 350, 3 R | ὅτι Thom 4 ἔχη Vi 6 ἐξηπα- τηκότων scripsi e VSD ἠπατηκότων Vo Par. 3036 (Boiss. Anecd. IV 308) edd 7 μέγας om ViD 8 ὑπάρχων scripsi e VSViD et Par. 3035 (Boiss. Anecd. II 269) ut coni Re ὑπάρχει Vo edd | ἄνδρα D 10 αὐτοῦ V Vo ViD Wolf | μίνω ante παῖδα D 11 τοῦ ante διός Vo edd | ἐννάτου VoD | ὦν et νόμων scripsi ὃν et νόμον libri sed in ὧν et νόμων corr V 4 οὓς et νόμους edd 12 ὃν scripsi e V ViD οὓς Vo edd οὗ S | μὴ ante κινεῖσθαι VoS ViD edd delevi „aut μὴ est del. et suffragatur cod. Vatic. [i. e. V] aut leg. μὴ κεῖσθαι“ Re 15 σοι S ἐπειδὴ τὴν ὀπώραν ἔλαβον καὶ εἶδον. οἷα παρὰ σοὶ τίκτει τὰ δένδρα, θαυμάζω μεταβαλών, ὅτι δὴ τοιαύτης γῆς καὶ μικρὸν ἀπανίστασαι χρόνον.
Chapter 2
ἴσως που τοιοῦτος ἦν ὁ κῆπος ὁ δόξας μῆλα δεδωκέναι χρυσᾶ, ἃ χρυσᾶ μὲν οὐκ ἦν, οὐ γὰρ οὗτος φυτῶν νόμος, διὰ δὲ κάλλος ἐκτήσατο τὴν ἀπὸ τοῦ χρυ- σοῦ φήμην. ἀλλὰ καὶ τοιαύτης οὔσης σοι τῆς ὀπώρας κατὰ τὴν ὥραν ἐκράτει τὰ γράμματα· τοσοῦτον ἄνθους μετεῖχε.
Chapter 3
θεράπευε δὴ θεοὺς ἐφόρους γεωργίας. δεῖ δέ σε οὐ πονεῖ- σθαι τοῖς ἀναθήμασι. μὴ γὰρ δὴ ἔστω…
Letter 23
κγ΄.
The complete text is available when the reading interface loads.