Fragmenta
- Edition reference
- Fragmenta, FHG 4: 293–294.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg2345.tlg003.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
t1-5
{ΝΑΞΙΑΚΑ.}
1a
Hyginus Poet. astron. II, 2: Arctos minor.
Hanc Aglaosthenes, qui Naxica conscripsit, ait
Cynosuram esse unam de Jovis nutricibus ex Idaeis
nymphis; ab ejus quoque nomine et urbem, quae
Hestiaea vocatur, a Nicostrato et sodalibus ejus
constitutam, et portum qui ibi est et agri majorem
partem Cynosuram appellatam. Hanc autem inter
Curetas fuisse, qui Jovis fuerunt administri.
1b
Eratosthenes Cataster. 2, de ursa minori: Ἀγλαο-
σθένης δὲ ἐν τοῖς Ναξικοῖς
(sic) φησι τροφὸν γενέσθαι τοῦ Διὸς Κυνόσουραν,
εἶναι δὲ μίαν τῶν Ἰδαίων νυμφῶν, ἀφ' ἧς ἐν μὲν τῇ
πόλει τῇ καλουμένῃ Ἱστοῖς [τοὔνομα τοῦτο ἦν], ἣν
οἱ περὶ Νικόστρατον ἔκτισαν, καὶ τὸν ἐν αὐτῇ δὲ λιμένα
καὶ τὸν ἐπ' αὐτῇ τόπον Κυνόσουραν κληθῆναι.
1c
Germanic. ad Arat. 24: Agatosthenes (sic) in
Asiaticis carminibus Cynosuram dicit fuisse Jovis
nutricem unam ex Idaeis nymphis, a qua in Cretae
oppido Histöe Nicostratus constituit portus, et circa
eum locum Cynosuram; fuisse cum Telchiniis, qui
dicuntur Curetes Idaei.
2a
Germanicus ad Arat. 314: Aglaosthenes dicit
Jovem in aquilam transfiguratum Naxiam regio-
nem ubi nutritus fuerat petiisse, et regnum acce-
pisse: egresso vero de Naxo, quum advversus Tita-
nas proficisceretur et sacrificium faceret, aquilam
ei in auspicio apparuisse et fulmina ministrasse;
quam bono omine acceptam tutelae subjecisse.
2b
Eratosthenis Cataster. 30: Ἀγλαοσθένης δέ φησιν
ἐν τοῖς Ναξιακοῖς, γενόμενον τὸν Δία ἐν Κρήτῃ καὶ
κατὰ κράτος ζητούμενον, ἐκεῖθεν ἐκκλαπῆναι καὶ
ἀχθῆναι εἰς Νάξον· ἐκτραφέντα δὲ καὶ γενόμενον ἐν
ἡλικίᾳ τὴν τῶν θεῶν βασιλείαν κατασχεῖν· ἐξορμῶντος
δὲ ἐκ τῆς Νάξου ἐπὶ τοὺς Τιτᾶνας, (καὶ) ἀετὸν αὐτῷ
φανῆναι συνιόντα, τὸν δὲ οἰωνισάμενον ἱερὸν αὐτὸν
ποιήσασθαι κατηστερισμένον· καὶ διὰ τοῦτο τῆς ἐν
οὐρανῷ τιμῆς ἀξιωθῆναι.
2c
Hygin. Poet. astron. II, 17: Aglaosthenes
autem, qui Naxica scripsit, ait Jovem Cretae sur-
reptum, Naxum delatum et ibi esse nutritum: qui
postquam pervenerit ad virilem aetatem, et voluerit
bello lacessere Titanas, sacrificanti ei aquilam
auspicatam: quo auspicio usum esse, et eam inter
astra collocasse.
3
Pollux IX, 6, 83: (Πρῶτοι νόμισμα ἔκοψαν) Νά-
ξιοι κατὰ τὴν Ἀγλωσθένους (i. q. Ἀγλαοσθ.) δόξαν.
4
Plinius H. N. IV, 12, 22: Hanc (Delum) Ari-
stoteles ita appellatam prodidit, quoniam repente
apparuerit enata. Aeglosthenes (scr. Aglaosthenes)
Cynthiam, alii Ortygiam, Asteriam, Lagiam,
Chlamydiam, Cynaethum, Pyrpilen igne ibi pri-
mum reperto. —Naxus a Delo XVIII (mill. pass.)
cum oppido, quam Strongylen, dein Dian, mox
Dionysiada a vinearum fertilitate, alii Siciliam
minorem aut Callipolin appellarunt.
6
Tzetzes ad Lycophr. 1023: Κρᾶθις, ποταμὸς
Ἰταλίας τῶν λουομένων πυρσαίνων τὰς χαίτας, καθά-
περ Ἰσίγονος ὁ ἱστορικός φησι, Σωτίων τε καὶ Ἀγα-
θοσθένης οἱ φιλόσοφοι.
7
Idem ibid. 704: Ἄλλοι δὲ τὴν Ἄορνον, Σωτίων
τε καὶ Ἀγαθοσθένης καὶ Δίων καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἱστο-
ρικῶν, οὐ λίμνην οὐδὲ πέτραν φασὶ, στόμιον δέ τι
περὶ τὴν Ἀδιαβηνὴν, ὅπερ στόμιον ὄρνεον ὑπερπε-
τασθῆναι οὐ δύναται· ἀπὸ γὰρ τῆς ἐκεῖθεν ἀναφερομένης
ἀναθυμιάσεως τελευτᾷ καὶ πᾶν ζῷον ἄλογον.