Frustula adespota ex auctoribus

Ἴριδι δίῃ

ἐκ Σάπφως τόδ' ἀμελγόμενος μέλι τοι φέρω

αἰνοδρυφὴς δὲ τάλαινα τεοῦ κάτα τυμβοχόησα

γρηὸς ὀδυρομένης

ἐπ' Ἡφαίστοιο θύρῃσιν

ἔνδοι πειράζουσα

ἦρά κεν ἐν δεσμοῖς ἐθέλοις

τὴν ἀμαιμάκετον Σκύλλην

ἔνθ' ἵνα †ἐς κακόν ἐστιν

πουλύποδός μοι, τέκνον, ἔχων νόον, Ἀμφίλοχ' ἥρως,

τοῖσιν ἐφαρμόζου τῶν κεν 〈κατὰ〉 δῆμον ἵκηαι.

ἀνδρὶ μὲν αὐλητῆρι θεοὶ νόον οὐκ ἐνέφυσαν,

ἀλλ' ἅμα τῷ φυσῆν χὠ νόος ἐκπέταται.

κοίλοις ἐν προάροις

παρὰ δρυσὶ καὶ παρὰ πεύκαις

πολέα στρατόν

ἄγεν δέ ἑ μοῖρα βαρεῖα

ἀλλ' ἐτέων οὐκ ἐπέβη πισύρων

κοῦραι ἐλαφρὰ ποδῶν ἴχνι' ἀειράμεναι

ἦλθε δ' ἐπὶ νότος ὠκὺς ἀήμεναι

ἀλλ' ἀντόμεθα πρὸ〈ς〉 Ζηνὸς Ὀλυμπίου

ἐλαιθερὲς ὕδωρ

στυγνὸς δὲ λέλοιπ( )

τὼ δ' οὐκ ἐβοάτην

δρυμίδες νύμφαι

λογίδες σεμναί

κεχαρημένος ἔλθοι

〈 〉 ὃ μὲν οὔτι τόσον τελέθει κακὸν ἔνδοθι μίμνον

ἰλλοί τε πόδες

ἀμπίσχων κεφαλήν

ναρκίσσου τερενώτερ(ος?)

ὑπώρορε βοώμενος

χειρῶν ἠδὲ ποδῶν ἀκινάγματα

τῆς δ' ὀλοφυρομένης ἀμφ' ἀχνύϊ εἴβεται αἰών

†ἐπηετανοῖο ποτισμοῖο παρείκοντες†

Ἥρακλες χαλκεόζωνε

ἇχι Λίχα μέγα σᾶμα

ἇχι ὁ κλεινὸς

Ἀμφιτρυωνιάδας

†ὅταν μ' ἰνάσσατο

μέγεθος δ' ὃς ἵστη

Καύκων θ' ἕλικας βόας

κέκλιτο λίμνῃ

κύλλοι 〈δ'〉 οὐ δίζοντο

λιμηρὴ 'πίδαυρος

πάντες †φαυροφόροι πόκτοισι φέρον

παρὰ δέ σφι κόραι Λευκιππίδες

Κεκροπίης τευμήσατ' ἐπίσκυρος Εὐρύκλεια

κεῖθι δέ οἱ πρώτη μαζὸν ἐπέσχ' Ἐρίφη

χωρὶς ἀπ' ἀνθρώπων καὶ ἐπωνόμας' Εἰραφιώτην

ἦμος δ' ἠπεροπῆας ἀπεπτοίησεν ὀνείρους

ἠέλιος 〈 〉 ἀνασχών

θοαῖς ἀφροσύναις

θοὴ δ' ὑπεδέξατο γαῖα

θοῆς ἕστηκε πόλεως

ἅψεα ῥικνά

πόλῳ ἀστροχίτωνι

ὁππότε κέ σφας ὀϊζὺς ἔχῃ κρυεροῦ λίμοιο

μῆλα βόας κεραοὺς καὶ ὄις καὶ πίονας αἶγας

βλύζει τὸ ῥεῖθρον εὐμενὲς τὸ τῶν χαρίτων

στάδα λίμνην

κλάδα χρυσεόκαρπον

ὀλίγος δ' ἄμητος ἦεν

ὅτε τ' ἤλυθεν ἐνθάδε ἔρρων

κωφοὶ δ' ἦν προπάροιθεν

〈–⏑⏑〉 Μιμνέρμου τοῦ Κολοφωνιακοῦ

ὕ]δ?α?σ?ι? ποιμαίνοντο †περίπληθοι δὲ ἄρουραι

δαιδαλικοὺς λιβάνους Σμύρνης

ἄγεα

ἀγέεσσι

ἀγ κεράτεσ〈σ〉ιν

ἄθεστος Ἐρινύς

αἰνήθεστος

ἀνώμαλα δάσσειν

†ἀπνίγμον κνώδοντος

θυσίαι ἀποβώμ〈ι〉οι

ἀραχνοϋφεῖς

αὐτοδακὴς μῆνις

ἀφ' οὗ †γνωμηστος

δεσμεῖν ἀμάλας

δρομιά〈μ〉φιον ἦμαρ

δρύες οἰνοχίτωνες

ἔξωθε πάγης

εὐσπάρτεος ἱστός

ἡμεδαπῆς γῆς

κακὴ κόνις

καμπεσίγουνος

καμπεσίγυια

κατὰ δίψιον εἶδος

κνηκὶς ἐπενήνοθε

λάσκουσι κύνες

λευκῶν πραπίδων

μαλερὰς φρένας

μασίγδουπον βασιλῆα

νόστου προμαθόντες

νυκτερινοὶ κύνες

νωθὴς ὁδός

Οἰνάδας ἀκτάς

οἰνοχίτωνας ἐλαίας

ὀμπνηρὸν ὕδωρ

πὰρ πυλεῶνα

περισκαίρουσι

πηλὸς ἀϊδνός

ποδάρκεϊ μόσχῳ

ποδὸς ῥύσις

πολυπαί〈πα〉λος αἰθήρ

ποτὶ φῦλα

ποτὶ †κῶρρον

ῥάκε' ἄζει

ῥικνὴν ὄψιν

ῥίον Οἰνηναῖον

σάκος αἴγειος

στυφελοὶ πάγοι

σχόμενος περὶ δουρί

τελεσφόρος οἶκος

Τέττιγος ἕδρανον

Τιρύνθιον Ἄργος

τρητὸν ἔλαιον

τρηχὺ νόημα

Τριτῆες γενεήν

φιλητῶν γένος

φλεγματόεν ἔκρηγμα

χθονίους Ἰναχίδας

χρυσόλοφοι δράκοντες

χρυσόλοποι

χρυσοραγές

χρυσορραγὲς ἔρνος

ψαυκρόποδα

ψαυκρὸν γόνυ

Ὠκεανοῖο πόρον

ὠκύαλα πτερά

Ὠλέναδε

ὡραῖον κῆδος

ἀλλ' ἐτεὸν μὲν †ἀεικότες

ἀλλ' ὅσ〈σ〉οι ναίουσι 〈πέρην〉

ἀλλ' ὅτε δῆριν ἀνεῖσαν

{⊗} ξεῖνε, τὸν †Ἀρχεβρου τάφον

{⊗} Ἄσκρης μὲν οὐκέτ' ἐστὶν οὐδ' ἴχνος

{⊗} Ἀντωνίῳ τι, Μοῦσα, προσλάλησον

{⊗} ἄνασς' Ἀθάνα, ζωτικὸν λαχοῦσα ῥεῖθρον Ἰλισσοῦ

{⊗} ὦ θεοί, τὰ δεινὰ πάντα μοι δόντες

ἡμεῖς δ' εἰς Ἕλλης πόντον ἀπεπλέομεν

οὗτος ἐν ἀνθρώποις νικηφόρος, οὗτος ἄριστος.

μανικῶν τόξοις πληγέντες ἐρώτων

Αἴγειραν Βοῦράν τε καὶ ὑψηλὴν Ἑλίκειαν,

τείχεσιν ἣ τάχ' ἔμελλε περὶ βρύα μυρία φύσειν

πανσόφου ὀργὴν ἴσχε Φιλοστράτου, ὃς Κλεοπάτρᾳ

νῦν προσομιλήσας τοῖος ἰδεῖν πέφαται.

πουλύποδος κεφαλῇ ἔνι μὲν κακὸν, ἐν δὲ καὶ ἐσθλόν

ἀκλειὴς ἀίδηλος ὑπαὶ νεφέεσσι κεδάσθη

ὡς ἀν' ἐχινόποδας καὶ ἀνὰ τρηχεῖαν ὄνωνιν

φύονται μαλακῶν ἄνθεα λευκοΐων

τῆμος ὅτ' αἰζηοὶ Δημήτερα κωλοτομεῦσιν

ἡδὺ μὲν ἄν τι φέρῃς, ὀλίγον δ' ἄχος ἂν ἀπολείπῃς

οὔτις ἐμοὶ τῶνδ' ἄλλος ἐπαίτιος, ἀλλ' ἐγὼ αὐτός

ἔνθα γέ που διαφαίνεθ' ἅτ' ἐν κοπρίῃ μία κριθή

ἄλλα τε δίζηται ἐπέων παρά τ' οὔατα βάλλει

κῶμοί τ' εἰλαπίναι 〈τε〉 καὶ ἠχήεις θρόος αὐλῶν

γαστρὸς ἄπο πλείης βουλὴ καὶ μῆτις ἀμείνων

τῆσδε πατὴρ καὶ ἀνὴρ καὶ παῖς βασιλεῖς καὶ ἀδελφοί

καὶ πρόγονοι· κλῄζει δ' Ἑλλὰς Ὀλυμπιάδα.

ὃς πρῶτος θήρεσσιν ἔπηξε ποδάγρας

ἀμφὶ δέ οἱ δολόεντα φιλόφρονα χεῦεν ὄνειρα

ἀζαλέῳ γήρᾳ †κατανθιδῶν κήδῃ

εὖ μὲν ἐνὶ πρύμνῃ οἰήϊον, εὖ δὲ κεραίην

εἰδότας ἐντύνασθαι ἐπορνυμένου ἀνέμοιο

μηκέτι νυκτὸς ὕειν, ᾗ κεν τέκῃ ἀγροτέρη σῦς

εἰ δὲ νότος βορέην προκαλέσσεται, αὐτίκα νίψει

ὅσ〈σ〉α θ' Ὅμηρος ἐθέσπισε θέσκελα εἰδώς

αἱ δέ με δᾳδοφόροι μελανείμονες ὄμμα πυροῦσι

τὸν ἐν εὐρυχόρῳ ποτ' Ἀφίδνῃ

μαρνάμενον Θησεὺς Ἑλένης ἕνεκ' ἠϋκόμοιο

κτεῖνεν

συκάμινον ἔσθ' ὁ Σύλλας ἀλφίτῳ πεπασμένον

ἐφ' ὅσον ὢν ἄνθρωπος οἶδας, ἐπὶ τοσοῦτον εἶ θεός.

προσεδοκῶμεν, προσεκυνοῦμεν, εἴδομεν, προπέμπομεν.

οἴχεται τὸ κλέπος αὐτὸς ἔχων

ἀπὸ στυφελοῦ Ἀφροδίτης

οὐκ ἐᾷ με λέγειν ὁ Ζεύς

ὅτι πάντες ἐκάθευδον

κείμενον ἐν ψαμάθοις 〈 〉 Αἰσήποιο

ἔπλεον εἰς Σκῦρον Δολοπηΐδα

ἀρηγόνος ἡμετέροιο

σμύρνης ἀκράτου καὶ κέδρου νηλέϊ καπνῷ

ὀξυπετεῖ φαιδρῷ

Ἡράκλεια

φολὶς δ' ἀπέλαμπε φαεινή·

ἄλλοτε μὲν κυάνου, τότε δ' ἄνθεσιν εἴσατο χαλκοῦ.

πνεύματος ἀργαλέοιο πόνοιό τε μαλκιό〈ε〉ντος

Τελαμὼν ἀκόρητος ἀϋτῆς

ἡμετέροις ἑτάροισι φόως πρώτιστος ἔθηκε

κτείνας ἀνδρολέτειραν ἀμώμητον Μελανίππην,

αὐτοκασιγνήτην χρυσοζώνοιο ἀνάσσης

θεσπέσιον νεφέων ἐκ Διὸς ὗεν ὕδωρ

ἀντικρὺ Σάμοιο

Ἀράξιον ὕδωρ

Ἀσπενδίδα γαῖαν

στέλλεο νῦν ἔτι τῆλε Δυμανίδος ἠπείροιο

Παταρήϊον ὕδωρ

Ῥοδούντιον αἶπος

Σαυρανῶν δ' οἱ κορυφαιότατοι

Ταρτήσσιον ὄλβιον ἄστυ

ἀπὸ τριόδου Λυκηΐδος

Ὑπερηιάδος ἢ Ἀρεθούσης

〈–⏑〉 ἀφύσσεσθαι καθαρὸν γάνος Ἠριδανοῖο

εἴη μοι βίο〈το〉ς πανεπάρκιος· ὄμμα βάλοι δὲ

μήποτ' ἐφ' ἡμετέραις ἐλπίσι βασκανίη.

μούνιος ὕπνος

κεφαλῶν ῥήϊστα φέρονται

ὦρτο μὲν μέγα κῦμα

ἐξώρετο θεῖος ἀοιδός