Epigrammata

{ΣΚΥΘΙΝΟΥ}

Ἦλθέν μοι μέγα πῆμα, μέγας πόλεμος, μέγα μοι πῦρ,

Ἰλισὸς πλήρης τῶν ἐς ἔρωτ' ἐτέων,

αὐτὰ τὰ καίρι' ἔχων ἑκκαίδεκα καὶ μετὰ τούτων

πάσας καὶ μικρὰς καὶ μεγάλας χάριτας

καὶ πρὸς ἀναγνῶναι φωνὴν μέλι καὶ τὸ φιλῆσαι

χείλεα καὶ τὸ λαβεῖν ἔνδον ἀμεμπτότατον.

καὶ τί πάθω; φασὶν γὰρ ὁρᾶν μόνον· ἦ ῥ' ἀγρυπνήσω

πολλάκι τῇ κενεῇ Κύπριδι χειρομαχῶν.

{ΣΚΥΘΙΝΟΥ}

Ὀρθὸν νῦν ἕστηκας, ἀνώνυμον, οὐδὲ μαραίνῃ,

ἐντέτασαι δ' ὡς ἂν μήποτε παυσόμενον·

ἀλλ' ὅτε μοι Νεμεσηνὸς ὅλον παρέκλινεν ἑαυτὸν

πάντα διδούς, ἃ θέλω, νεκρὸν ἀπεκρέμασο.

τείνεο καὶ ῥήσσου καὶ δάκρυε· πάντα ματαίως·

οὐχ ἕξεις ἔλεον χειρὸς ἀφ' ἡμετέρης.