In natale sancti Joannis prophetae

1t

{Λεοντίου πρεσβυτέρου Κωνσταντινουπόλεως

2t

εἰς τὸ γενέθλιον

3t

τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ προφήτου προδρόμου}

1

Εὐλογητὸς κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραήλ,

2

ὅτι ἐπεσκέψατο καὶ ἐποίησε λύτρωσιν τῷ λαῷ αὐτοῦ·

3

ἐπεσκέψατο γὰρ ἡμᾶς καὶ σήμερον ἀνατολὴ ἐξ ὕψους.

4

Ἐκαθεύδομεν γὰρ τῇ ῥαθυμίᾳ,

5

καὶ διύπνισεν ἡμᾶς τῇ φιλανθρωπίᾳ·

6

ἐσάλευσε τὰ δώματα,

7

ἵνα στηρίξῃ ἡμᾶς ἰασάμενος τὰ τραύματα·

8

ἐμάστιξε τὰ ἄψυχα,

9

ἵνα παιδεύσῃ τὰ ἔμψυχα·

10

ἐτάραξε τὴν γῆν,

11

ἵνα πληροφορηθῶσιν οἱ ἐν ὑπεροχῇ.

12

Ἐσάλευσεν, οὐκ ἀπώλεσεν·

13

ἐπεσκέψατο, οὐκ ἀπεφήνατο·

14

ὃν γὰρ ἀγαπᾷ κύριος παιδεύει,

15

μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.

16

Σεισμὸς τὸν Πέτρον ἐκ φυλακῆς ἠλευθέρωσεν,

17

σεισμὸς τὸν Παῦλον τῶν κλοιῶν ἔλυσεν,

18

ἐν σεισμῷ Ἡλίας ὡς εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνελήφθη,

19

σεισμὸς τῆς δεσποτικῆς ἀναστάσεως προὔλαβεν.

20

[Ἀνάστασις γὰρ ἡ παροῦσα ἡμέρα.]

21

Διὰ τί σεισμός; Ὅπου θεότητος κίνησις, ἐκεῖ καὶ τῶν

22

στοιχείων θόρυβος. Ἐλέησον τὸν πέλας, καὶ σεισμὸς οὐ

23

σκύ〈λ〉λει σε· νήστευσον ἀπὸ κακίας, καὶ θεὸς οὐκ ὀργί-

24

ζεται. Εἰπὲ καὶ σὺ προθύμως τὰ τοῦ Δαυῖδ προσευχόμενος·

25

«Κύριε, μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με, μηδὲ τῇ ὀργῇ σου

26

παιδεύσῃς με· μὴ ὡς τοὺς γίγαντας κατακλύσῃς με, μηδὲ

27

ὡς Σοδομίτας καταφλέξῃς, ἀλλ' ὡς Νινευΐτας ἐλέησον.»

28

Εὔκαιρον οὖν τοὺς αἰσθομένους τῆς τοῦ κυρίου παιδείας

29

εἰπεῖν τὰ τοῦ προφήτου· Ἡ παιδεία κυρίου ἀνοίγει μου τὰ

30

ὦτα. Ὅσοι τοίνυν τὸν θεῖον λόγον ἀπαιτοῦσιν εὔτονον, καὶ

31

αὐτοὶ χρεωστοῦσι παρέχειν τὴν ἀκοὴν ὑπήκοον, ἵνα καὶ οἱ

32

λέγοντες εὐσεβῶς καὶ οἱ ἀκούοντες εἰλικρινῶς δυνηθῶσι

33

θερίσαι τὸ τῆς πίστεως πολύσταχυ[ν] δράγμα· ἄνευ γὰρ

34

πίστεως

35

οὔτε 〈ἡ〉 ἠχὼ τῆς ἀκοῆς πλατύνεται,

36

οὔτε τῶν χειλέων ἡ θύρα διανοίγεται,

37

οὔτε τῆς γλώττης τὸ πλῆκτρον κινεῖται,

38

οὔτε τῶν φωνιαίων ὀργάνων οἱ αὐλοὶ εὐρύνονται.

39

Καὶ τούτου μάρτυς Ζαχαρίας ὁ ἱερεύς,

40

ὁ παιδευθεὶς δι' ἀπιστίαν πρὸς παιδείαν τῶν ἀπιστούντων,

41

ὁ τῆς ἀρχαγγελικῆς ἀποκαλύψεως σημεῖον ἐπιζητῶν,

42

ὁ τῆς δεσποτικῆς μηνύσεως ἐγγυητὴν ἀπαιτῶν.

43

Τοῦ γὰρ ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ εἰρηκότος πρὸς τὸν Ζαχα-

44

ρίαν, καθὼς ἀρτίως ἤκουες τῇ προτεραίᾳ· Μὴ φοβοῦ,

45

Ζαχαρία, διότι εἰσηκούσθη ἡ δέησίς σου, καὶ ἰδοὺ ἡ γυνή

46

σου Ἐλισάβετ γεννήσει υἱόν σοι, ἀποκριθεὶς ὁ Ζαχαρίας

47

εἶπεν, ὡς ἴστε· Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Ἐγὼ γάρ εἰμι

48

πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις

49

αὐτῆς. Ἄπιστα ὡς ἀληθῶς τοῦ πρεσβύτου τὰ ῥήματα, καὶ

50

πολλῆς ἀντιλογίας γέμοντα. Τὸ γὰρ εἰπεῖν Κατὰ τί γνώσο-

51

μαι τοῦτο; ἀντὶ τοῦ «Ποίαν μοι δίδως ἀπόδειξιν τῶν

52

λεγομένων πληροφορίαν;» «Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Ἐγὼ

53

γάρ εἰμι πρεσβύτης. Πῶς πατὴρ γνησίου παιδὸς εὑρεθήσο-

54

μαι; Τὸ γῆρας ἀπωθεῖται τὴν πίστιν, ἔξω φύσεως λοιπὸν

55

τὸ πρᾶγμα, διαλέλυται τὰ γεννητικὰ μόρια, ῥάβδον κα-

56

τέχων ἐπιβαίνω, καὶ νεογάμου μοι πεῖραν ἀναζέεις; Ὅτε

57

τάφος, τότε γόνος; Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Φράσον μοι,

58

ὧ μέγιστε Γαβριήλ.»

59

Ἀναγκαῖον δὲ καὶ τοὺς ἀγνοοῦντας γνῶναι, ὅτιπερ Γα-

60

βριὴλ <θεοῦ ἄνθρωπος> ἑρμηνεύεται,

61

ὡς διακονῆσαι τῷ ἐνανθρωπήσαντι,

62

ὡς προοδοποιῆσαι τῷ ἐπιφανέντι,

63

ὡς μὴ μόνον τῇ στείρᾳ,

64

ἀλλὰ καὶ τῇ παρθένῳ τὰ εὐαγγέλια κομίσαι.

65

Οὗτος γάρ ἐστιν ὁ Γαβριήλ,

66

ὁ καὶ τὸν Δανιὴλ συνετίσας,

67

καὶ τὴν ἄφιξιν τοῦ κυρίου σὺν ἀκριβεῖ χρόνῳ δηλώσας,

68

καὶ τὸν Ἁμβακοὺμ τῆς κόμης μετενέγκας,

69

καὶ τοὺς λέοντας τῷ Δανιὴλ ὡς ἀσκητὰς ἐν τῷ λάκκῳ

70

ὑποτάξας.

71

Τί οὖν ὁ Ζαχαρίας; Καλὸν γὰρ τῆς ἀκολουθίας μὴ

72

δραπετεῦσαί ποτε. Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Ἐγὼ γάρ εἰμι

73

πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν ταῖς ἡμέραις

74

αὐτῆς. «Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Ἴδε φησίν, τὰ τρέμοντα

75

τῶν μελῶν, καὶ τὸ γῆρας τῶν ἀμφοτέρων εἰς γῆν νενευ-

76

κός. Εἰ μέρος ἐνέαζε καὶ μέρος πεπαλαίωται, μικρά τις ἦν

77

ἐλπὶς τῶν λεγομένων· νυνὶ δὲ τῶν ἀμφοτέρων τὸ σῶμα

78

σεσάθρωται, οὐδὲν ἕτερον περιμένομεν ἢ τὸ δρέπανον τοῦ

79

θανάτου, ὡς στάχυες πέπειροι. Ἀληθεύεις, δέσποτα Γα-

80

βριήλ; Δὸς δήλους προοδεύσεις, σημεῖον ἀρραβῶνά μοι

81

πίστευσον. Τὴν ἐπαγγελίαν οὐ δέχομαι, εἰ μὴ θαυματουρ-

82

γίαν θεάσομαι.

83

Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο;

84

Ὁ Ἀαρὼν οὐκ ἐπίστευσεν,

85

εἰ μὴ ἡ ῥάβδος ἤνθησεν·

86

Μωϋσῆς οὐκ ἐπληροφορήθη,

87

εἰ μὴ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐλευκάνθη·

88

καὶ Γεδεὼν οὐ συνῆκεν,

89

εἰ μὴ ἐπὶ τὸν πόκον ὑετῶν μόνον γέγονε δρόσος.

90

Κατὰ τί οὖν γνώσομαι τοῦτο;

91

Δὸς σημεῖον, καὶ χορεύσω νεανικά. Δὸς σημεῖον, ἵνα μὴ

92

〈Ἐλισάβετ〉 ὡς ἡ Σάρρα προπετῶς γελάσῃ.

93

Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο;

94

Εἰ δεύτερος Ἀβραὰμ ἀποφαίνομαι, ὑπάρξει μοι κατὰ τοῦ

95

Ἀβραὰμ δικαιώματα καὶ ἰδιώματα. Εἴσελθε ἐπὶ τὸ δῶμα

96

μου, νίψω τοὺς πόδας σου, ὁδοιπορίαν στείλαντι παραθήσω

97

σοι τράπεζαν μυστηρίου πεπληρωμένην, ἀλεύρου σάτα τρία

98

Ἐλισάβετ φυράσει, τὴν ἐκκλησίαν προζωγραφοῦσα, ζητήσω

99

μόσχον, ἵνα δωρήσῃ παῖδα.

100

Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο;

101

Τί μοι τοῦ παιδὸς τὸ ὄνομα προλέγεις, καὶ τούτου μὴ πα-

102

ρόντος τὰς ἀρετὰς ἀπαριθμεῖς; Δεῖξόν μοι τί παρὰ φύσιν,

103

ἵνα πιστεύσω τὸ ὑπὲρ φύσιν.

104

Ἐὰν ὁ οὐρανὸς ἀνακαμαροῦται,

105

κἀγὼ ἀνανεοῦμαι·

106

ἐὰν ἡ θάλασσα μετρῆται,

107

καὶ ἡ γυνή μου μαιοῦται·

108

ἐὰν ὁ ἥλιος καταλαμβάνηται,

109

καὶ οἱ ξηροὶ μαζοὶ γάλα ῥυήσονται·

110

ἐὰν ἡ σελήνη τειχίζηται,

111

καὶ ἡ ξηρὰ μήτρα νοτίζεται.

112

Κατὰ τί γνώσομαι τοίνυν τοῦτο τὸ παράδοξον μυστήριον;

113

Ἐγὼ γάρ εἰμι πρεσβύτης καὶ ἡ γυνή μου προβεβηκυῖα ἐν

114

ταῖς ἡμέραις αὐτῆς.»

115

Ὁ δὲ ἄγγελος πρὸς τὸν Ζαχαρίαν· «Θεὸν ἐνέχυρον

116

ἀπαιτεῖς; Ἀρχάγγελον πειράζεις ἐπὶ γῆς; Τὴν σωματικὴν

117

ἀσθένειαν βεβαιοτέραν τῆς δεσποτικῆς ἐπαγγελίας ὁρίζων,

118

ἀνακρίνειν οὐ δέδοικας· Κατὰ τί γνώσομαι τοῦτο; Μὴ γὰρ

119

εἰς Αἴγυπτον ἀποστέλλῃ, ἵνα φοβηθῇς τοῦ φαραῶ τὸν ὄγ-

120

κον, καὶ παραιτήσῃ λέγων· “Προχείρισαι ἄλλον, ἐγὼ γὰρ

121

ἰσχνόφωνος καὶ βραδύγλωσσος”; Κατὰ τί γνώσῃ τοῦτο,

122

Ζαχαρία; Οὐδὲν ὑπὲρ φύσιν θεὸς ἐργάζεται; Ἦ φύσεως

123

ἀκολουθίαν ζητεῖς, οὐχὶ θεότητος παραδοξοποιΐαν; Εἰπέ

124

μοι·

125

τῆς γῆς οἱ στύλοι

126

ποῦ πεπήγασιν;

127

Οὐρανοῦ δὲ τὸ κύτος

128

ποῦ καθίδρυσται;

129

Νεφελῶν δὲ κύται

130

ποῦ εὑρίσκονται;

131

Ὑετῶν δὲ σταγόνες

132

ποῦ στημονίζονται;

133

Βῶλοι δὲ χιόνος

134

ποῦ λατομοῦνται;

135

Ἡλίου δὲ δρόμος

136

τίς ἡνιοχεῖ;

137

Σελήνης δὲ μείωσιν

138

τίς ὁροθετεῖ;

139

Ἄστρων δὲ πλήθη

140

τίς ἀριθμεῖ;

141

Θάλασσα δὲ μαινομένη

142

πῶς ψάμμον αἰδεῖται;

143

Ποταμοὶ δὲ θερμόρρυτοι

144

πῶς συγκιρνῶνται;

145

Ὀμίχλη δὲ σκότους

146

ποῦ ἐξυφαίνεται;

147

Ἄνθρωπος δὲ ἐν μήτρᾳ

148

πῶς διαπλάττεται;

149

Τοῦ δὲ ἄρρενος τὸ θῆλυ

150

πῶς δειλότερον εὑρίσκεται;

151

Θεοείκελος δὲ ψυχὴ

152

πῶς ἀθρόον ἐν τῷ σώματι εὑρίσκεται;

153

Τὸν Ἡσαῦ δὲ καὶ τὸν Ἰακώβ,

154

οὓς ὁ κόσμος ὅλος οὐκ ἐχώρησεν,

155

πῶς ὁ τῆς Ῥεβέκκας σκοτεινὸς πόρος ἀστενοχωρήτους

156

ἐφύλαξεν;

157

Κατὰ τί γνώσομαι λέγεις τοῦτο, Ζαχαρία; Φύσεως ἀκολου-

158

θίαν ζητεῖς, ὅπου θεότητος ἐνέργεια; Τὴν στεῖραν ἀπιστεῖς

159

γεννῆσαι; Τί ἐὰν ἀκούσῃς περὶ τῆς παρθένου; Οὐχὶ Σαμ-

160

ψὼν τοῦ Ναζωραίου ἐν σιαγόνι ὄνου χιλίους ἀλλοφύλους

161

πατάξαντος, ἐν ἀνύδρῳ καὶ δίψει συσχεθέντος, καὶ μικροῦ

162

δεῖν ἐκλείψαντος, καὶ πρὸς τὸν θεὸν εἰλικρινῶς βοήσαντος,

163

εὐθέως τὸν ὅλμον τῆς ὄνου ἤνοιξεν, καὶ ὕδωρ ἐλίμνασεν,

164

καὶ τὸν Ναζωραῖον ἐπότισεν; Εἰ οὖν ἐν σιαγόνι ὄνου

165

τοιοῦτον σημεῖον ἐπεδείξατο καὶ ἐξ ὀστέου ξηροῦ ποτα-

166

μοὺς ἀφῆκεν ὑδάτων, καὶ πεπαλαιωμένους ἡμερῶν πρὸς

167

τεκνογονίαν ὀκνήσει καλέσαι;

168

Κατὰ τί γνώσῃ, Ζαχαρία; Οὐκ ἔχεις ὑπόδειγμα τὸν Ἀ-

169

βραὰμ καὶ τὴν Σάρραν; Οὐχὶ κἀκεῖνος πρεσβύτης, κἀκείνη

170

στεῖρα καὶ ἐκλείπουσα τὸν ἐθισμὸν τῶν καθαρσίων διὰ τὸ

171

πεφθάρθαι τῷ γήρει τὴν ὕλην; Οὐκ ἤκουσας Ἄννης καυ-

172

χωμένης· Ἡ στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις

173

ἠσθένησεν; Οὐκ ἤκουσας τοῦ προφήτου λέγοντος, Ζαχα-

174

ρία, Τὰ σημεῖα τοῖς ἀπίστοις; Ἔδει μέν σε μὴ ἀνανεῦσαι,

175

Ζαχαρία, τοῖς λεχθεῖσιν, προφητικῆς λειτουργίας μείζονα

176

διακονίαν λαχόντα; Ἐπειδὴ δὲ ὡς ἄπιστος σημεῖα παρὰ

177

θεοῦ ζητεῖς, ἐν τοῖς οἰκείοις μέλεσι μαστιγοφόρον κομίζου

178

σημεῖον· ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι. Ὅπου τῆς

179

προπετείας τὸ θράσος, ἐκεῖ καὶ τῆς παιδείας ὁ χαλινός.

180

Ἔσῃ σιωπῶν· ὅπου ὕβρις ἐλάλησεν, ἐκεῖ τῆς ἐπιτιμήσεως ἡ

181

ἀπόφασις. Ἤθελε μὲν ὁ θεός, Ζαχαρία, κήρυκά σε τοῦ

182

τοιούτου θαύματος γενέσθαι· στρατοπεδάρχης γὰρ τοῦ ἐπου-

183

ρανίου βασιλέως τίκτεται καὶ τῆς κοσμικῆς τῶν ἁμαρτιῶν

184

λυτρώσεως προκαθαρτής. Ἐπειδὴ δὲ τὴν ἀσθένειαν τοῦ

185

σώματος βεβαιοτέραν τῆς ἐπαγγελίας ὡρίσω τοῦ δεσπότου,

186

ἔσῃ σιωπῶν καὶ μὴ δυνάμενος λαλῆσαι, ἄχρι ἧς ἡμέρας γέ-

187

νηται ταῦτα, ἀνθ' ὧν οὐκ ἐπίστευσας τοῖς λόγοις μου, οἵτι-

188

νες πληρωθήσονται εἰς τὸν καιρὸν αὐτῶν.»

189

Ὁρᾷς ὅτι ἄνευ πίστεως οὐδὲν τῶν δεόντων γίνεται.

190

Μόνον ἤκουσε Ζαχαρίας τὰ ῥήματα ταῦτα, εὐθέως ἐξῆλ-

191

θεν ἐκ τοῦ ναοῦ μισθὸν τῆς ἀπιστίας τὴν φίμωσιν βα-

192

στάζων. Ἄλλους εἰσῆλθεν ἐλευθερῶσαι, καὶ αὐτὸς καταδε-

193

δικασμένος ἐξῆλθεν· ὁ θυμιατῆρα λειτουργικὸν βαστάζων

194

τίτλον ἐξορίας περιέφερεν. Ὁ λαὸς περιέμεινε τί ἀγαθὸν

195

ἀκοῦσαι παρ' αὐτοῦ, κἀκεῖνος διένευεν· «Μηδείς μοι πλη-

196

σιάσῃ, δεσποτικῆς ἀγανακτήσεως φρίκην βαστάζω.»

197

Ὢ τῶν παραδόξων πραγμάτων.

198

Ζαχαρίας φιμοῦται

199

καὶ Ἐλισάβετ εὐωχεῖται,

200

ἀπεστόμωται γλῶσσα

201

καὶ ὀγκοῦται μήτρα,

202

ἡ γλῶσσα στειρεύει

203

καὶ ἡ στεῖρα γίνεται μήτηρ

204

—μετοικεῖ τὸ πάθος τῆς μήτρας ἐπὶ τὴν γλῶσσαν—,

205

ἡ φωνὴ χαλινοῦται

206

καὶ ἡ γονὴ ἐλευθεροῦται,

207

Ζαχαρίας σιγᾷ

208

καὶ Ἰωάννης σκιρτᾷ.

209

Μόνον γὰρ εἶδεν ἡ στεῖρα τὴν παρθένον καὶ κατενόησεν ὁ

210

ἑωσφόρος τὸν ἥλιον, ἐσκίρτησε μέγα ὁ Ἰωάννης ἐν τῇ

211

μητρικῇ νηδύϊ τὴν βραδυτῆτα τῆς φύσεως αἰτιώμενος· «Δε-

212

σπότου φησὶ κήρυξ εἰμί. Τί τοῖς ὁμοδούλοις ὁμοίως πε-

213

πέδημαι νόμοις; Μὴ περιμένων τὸν τόκον ἀπολέσω τὸν

214

δρόμον; Μὴ δεσπότης προλάβῃ τὸν περὶ τὰς ὠδῖνας εἰλού-

215

μενον 〈δοῦλον〉; Μὴ γένηται τῆς φύσεως ἀκολουθία παρα-

216

νομία τῆς τάξεως; Ἐπέγνων τὸν παρόντα καὶ σιγᾶν οὐκ ἀ-

217

νέχομαι· σαλεύω τὰ δεσμὰ τῆς φύσεως· κηρύττειν γὰρ

218

ἐπείγομαι, δυεῖν παραδόξων πραγμάτων σύντομον γίνομαι

219

σήμαντρον· θεϊκὴν παρουσίαν σαλπίζω καὶ πατρικὴν γλῶσ-

220

σαν ἐκλύω.»

221

Ταῦτα τῶν παραλειφθέντων ἡμῖν τῇ προτεραίᾳ κεφαλαίων

222

οἱ τόκοι· πᾶν γὰρ κεφάλαιον τόκον τίκτει, ὅθεν καὶ τὸ

223

βρέφος «τόκος» ὀνομάζεται· ὡς κεφάλαιον γὰρ ὁ ἀνὴρ τὸν

224

σπόρον τῇ γυναικὶ δανείζει—κεφαλὴ γὰρ γυναικὸς ὁ ἀνήρ—,

225

τίκτει δὲ τῷ κεφαλαίῳ τὸν τόκον ἡ γυνή ...

{Λεοντίου πρεσβυτέρου Κωνσταντινουπόλεωςλόγος εἰς τὰ βαΐα} Τοὺς εὐσεβείας καθήκει μύστας μὴ τὴν χάριν μόνονἀσπάζεσθαι, ἀλλὰ καὶ τὸν νόμον περιπτύσσεσθαι·ἃ γὰρ ἡ χάρις ἐβεβαίωσεν, ταῦτα καὶ ὁ νόμος προεκήρυξεν·καὶ ἃ ὁ νόμος προεζωγράφησεν, ταῦτα καὶ ἡ χάρις ἐσφράγισεν.Καὶ τούτου μάρτυς αὐτὸς ὁ κύριος,ὁ καὶ τὸν νόμον ὡς λύχνον ἅψαςκαὶ τὴν χάριν ὡς λαμπάδα φωτίσας,λέγων πρὸς Ἰουδαίους· «Εἰ ἐπιστεύετε Μωσεῖ, ἐπιστεύετε ἂνἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν ἃ παρ' ἐμοῦ μεμά-θηκεν.»Καὶ ὅτι εἷς καὶ ὁ αὐτὸς κύριος,ὁ καὶ διὰ τῶν προφητῶν τὰ μέλλοντα ἀναφωνήσαςκαὶ διὰ τῶν εὐαγγελιστῶν τὰ προλεχθέντα βεβαιώσας,ἐκ τῶν ἀρτίως ἀναγνωσθέντων λάμβανε τὴν ἀπόδειξιν. Ἤκουες ἀρτίως τοῦ εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου βοῶντος· Τῇἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντεςὅτι Ἰησοῦς ἔρχεται εἰς Ἱεροσόλυμα, ἔλαβον τὰ βαΐα τῶνφοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτοῦ καὶ ἔκραζον·Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου,βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.Ἁρμόζουσα ὄντως τῷ σωτῆρι ἡ ὑμνολογία,πρέπουσα τῷ τροπαιούχῳ ἡ εὐλογία.Ἐπινίκιον τὸ τοῦ ὄχλου μέλος· ἤδη γὰρ ὠσφράνθησαν τὴνζωηφόρον τοῦ Χριστοῦ εὐωδίαν, τὴν τοῦ θανάτου ἧττανἐμφαίνουσαν. Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος δοῦναι ἡμῖν ἐξουσίαν πατεῖνἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν δύναμιντοῦ ἐχθροῦ, οὐ ποδῶν στερρότητι, ἀλλὰ πίστεως ἑδράσμα-τι.Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου, ἵνα καὶ τὸναὐτὸν μισθὸν ἀποδώσῃ τοῖς ἀπὸ τῆς πρώτης ὥρας καὶ τοῖςἑνδεκάτῃ ὥρᾳ εἰς τὸν πνευματικὸν τούτου ἀμπελῶνα ἐργα-ζομένοις· αὐτοῦ γὰρ ἀγαθοῦ τυγχάνοντος Ἰουδαϊκὸς πονη-ρὸς ὀφθαλμὸς οὐ ταράττει ἡμᾶς.Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου τὸ διαβολικὸνμεσότοιχον λῦσαι καὶ τοῖς ἐπουρανίοις τὰ ἐπίγεια συνάψαι·ὅπου γὰρ μία βασιλεία, ἐκεῖ καὶ πᾶσα τυραννὶς διαλέλυται.Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου, βασιλεὺς τοῦἸσραήλ. Διὰ τί βασιλεὺς τοῦ Ἰσραὴλ μόνον, οὐχὶ δὲπάντων τῶν περάτων τῆς γῆς ὁ Χριστὸς ἀναδέδεικται;Ἄκουε συνετῶς. Ἰσραὴλ <νοῦς ὁρῶν θεὸν> ἑρμηνεύεται.Ὅσοι οὖν ἀπὸ διανοίας ὁρῶσι θεόν, οὗτοι βασιλεύονταιὑπὸ τοῦ δεσπότου Χριστοῦ. Οὐ γὰρ ἀνάγκῃ καλεῖ Χρι-στός, ἀλλὰ διαθέσει πείθει, ὡς ἔστιν αὐτοῦ ἀκοῦσαι λέγον-τος· Ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ, οἱ δὲ ἐμὲ ζητοῦντεςεὑρήσουσι χάριν.Εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου. Βαΐα φοι-νίκων ὁ ὄχλος ἔλαβεν, ἵνα τὸν φοίνικα τῆς δικαιοσύνηςΧριστὸν εὐφημήσωσιν. Περὶ γὰρ αὐτοῦ ὁ προφήτης ἔλεγεν·Δίκαιος ὡς φοῖνιξ ἀνθήσει, ὡς ἡ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳπληθυνθήσεται. Διὰ τί φοῖνιξ καὶ κέδρος ὁ δεσπότης Χρι-στὸς προσαγορεύεται; Διὰ τὸ πάθος τῆς σαρκός, ὅπερἑκουσίως διὰ σταυροῦ ὑπομεῖναι κατεδέξατο, καὶ τὸ ἔγκαρ-πον τῆς θεότητος. Καὶ γὰρ τῆς σαρκὸς αὐτοῦ παθούσης ἡθεότης ἀπαθὴς διέμεινεν, καθώς φησιν ὁ προφήτης περὶ τῆςσαρκὸς τοῦ κυρίου ἐν τῷ πάθει· Εἴδομεν αὐτὸν καὶ οὐκ εἶ-χεν εἶδος οὐδὲ κάλλος· ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον ἐκ-λεῖπον παρὰ πάντας ἀνθρώπους, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλο-γίσθη.Κέδρος δὲ πάλιν ὀνομάζεται διὰ τὸ ὑψηλὸν τῆς θεότητοςκαὶ τὸ ἄσηπτον τῆς ἀνθρωπότητος. Εἰ γὰρ καὶ ἐτάφη, ἀλλ' ἡσὰρξ αὐτοῦ οὐκ εἶδε διαφθοράν· ἐμείωσε δὲ μᾶλλον τοὺςδιαβολικοὺς σῆτας καὶ ἔμεινε σῶος. Ταύτην τὴν εὐλογημένην φωνὴν τοῦ ὄχλου τὴν εὔφημονἐκ πολλῶν τῶν χρόνων ὁ δεσπότης Χριστὸς προθεωρήσαςτῷ ἀπλανεῖ τῆς θεότητος βλέμματι, ἐβόα διὰ Ἡσαΐου τοῦπροφήτου λέγων· Εὐλογήσει με πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ,σειρῆνες καὶ θυγατέρες στρουθίων.Ἐροῦσι δὲ πάντως τινὲς ὅτι ἐνταῦθα ὁ δεσπότης Χριστὸςπερὶ θηρίων ἀγροῦ καὶ σειρήνων καὶ στρουθίων διελέγετο,οὐχὶ δὲ περὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων.Ἄκουε συνετῶς· οὐδὲν γὰρ παρ' ἡμῶν λεχθήσεται ἀνα-πόδεικτον. Πολλαχοῦ γὰρ ἡ θεία γραφὴ τοὺς ἀπὸ πονηρίαςἀνθρώπους ἐπιστρέφοντας θηρία οἶδε καλεῖν, οὐκ ἐκ τῆςφύσεως, ἀλλ' ἐκ τῆς πράξεως τὴν προσηγορίαν ποιουμένη. [Καὶ τούτοις μάρτυς αὐτὸς ὁ κύριος λέγων περὶ τοῦ