Tractatus de mulieribus

Ῥοδογύνη, ἡ Περσῶν βασιλίσσα, ὥς φησιν

Αἰσχίνης ὁ φιλόσοφος, μεγίστην ἐποίησε τὴν Περσῶν

βασιλείαν. οὕτως γάρ φησιν ἀνδρείαν αὐτὴν ἐν τοῖς ἔρ-

γοις καὶ φοβερὰν γενέσθαι, ὥστε ποτὲ περὶ τὴν ἄσκησιν

τῶν τριχῶν οὖσαν, ἀκούσασαν ἀποστάντα τινὰ τῶν

ἐθνῶν, ἀφιέναι μὲν ἡμιτέλεστον τὴν πλοκήν, μὴ πρότερον

δὲ ἀναπλέξασθαι πρὶν καταλαβοῦσαν ὑποτάξαι τὰ προει-

ρημένα ἔθνη. διὸ καὶ εἰκὼν αὐτῆς ἀνετέθη χρυσεία, τὰς

μὲν ἡμισεῖς ἔχουσα τριχὰς ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀναπεπλεγ-

μένας, τὰς δὲ ἡμισεῖς καθειμένας.

Λύδη. Ταύτην φησὶν Ξενόφιλος, ὁ τὰς Λυδικὰς

ἱστορίας γράψας, γυναῖκά τε καὶ ἀδελφὴν εἶναι Ἀλυατέω

τοῦ Κροίσου προπάτορος. ταύτης υἱὸς Ἀλυάτης διαδεξά-

μενος τὴν τοῦ πατρὸς βασιλείαν ἐγένετο δεινῶς ὑβριστής,

ὡς καὶ τὰ ἱμάτια ἀξιολόγων ἀνδρῶν περισχίσαι καὶ προσ-

πτύειν πολλοῖς. αὐτὴ δὲ τὸν υἱὸν ὅσον ἐδύνατο κατέστελ-

λεν, τοὺς δὲ ὑβριζομένους καὶ λόγοις χρηστοῖς καὶ ἔργοις

ἠμείβετο. πᾶσαν δὲ τῷ υἱῷ φιλοφροσύνην προσφέρουσα

εἰς στοργὴν ἑαυτῆς πολλὴν αὐτὸν περιέτρεψε. νομίσασα

δὲ αὐταρκῶς ἀγαπᾶσθαι, σκηψαμένη ἀσθένειαν σίτου καὶ

τῶν λοιπῶν ἀπέσχετο, τὸν δὲ παρεδρεύοντα καὶ ὁμοίως

ἀσιτοῦντα κατασταλῆναι καὶ εἰς τοῦτο μεταβάλλεσθαι,

ὥστε, φησίν, ὀρθώτατον καὶ δικαιότατον αὐτὸν γενέ-

σθαι.

Φερετίμη, γυνὴ Βάττου. Αὕτη τελευτήσαντος

αὐτῆς τοῦ παιδὸς δόλῳ αὐτὴ τὴν ἀρχὴν τῆς Κυρήνης

κατέσχε, καὶ τὸν υἱδοῦν βασιλέα καταστήσασα τοὺς ἀν-

τιταξαμένους τῷ υἱῷ αὐτῆς Ἀρκεσίλᾳ κατὰ θάλατταν

εἰς Αἴγυπτον ἀπέστειλεν. ἐπιπαραγενομένη δὲ αὐτὴ πάν-

τας ἀνεῖλε, συμπείσασα τὸν ἔχοντα τὴν Αἰγύπτου ἀρχὴν

τότε Ἀρυάνδην. λαβοῦσα δὲ δύναμιν παρὰ τοῦ βασι-

λέως τοὺς Κυρηναίους πικρῶς ἐχειρώσατο, καὶ ἀναχωρή-

σασα εἰς Αἴγυπτον ἐτελεύτησε, καθὼς ἱστορεῖ Μενεκλῆς,

ὁ τὰς Λιβυκὰς ἱστορίας γράψας.

Θαργηλία Μιλησία. Ταύτην φασὶν Ἀντιόχου βασι-

λεύοντος τῶν Θετταλῶν ἀφικομένην εἰς Θετταλίαν γήμασθαι

Ἀντιόχῳ καὶ ἀποθανόντος ἐκείνου βασιλεῦσαι Θετταλίας

ἔτη λʹ, καὶ τὸν Περσῶν βασιλέα, ὅτε ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα

ἐστρατεύετο, δέξασθαι καὶ ἀποπέμψαι μηδὲν ἐλαττωθεῖσαν.

Τώμυρις, Μασσαγετῶν βασιλίσσα. Αὕτη, κα-

θὼς ἱστορεῖ Ἡρόδοτος, ἄσπονδον αὐτῇ πόλεμον Κύρου

καταγγείλαντος, ἔχουσα καὶ υἱόν, τὸ μὲν πρῶτον συνε-

βούλευε τῷ Κύρῳ ἐν τοῖς ἰδίοις μένοντι ἡσυχάζειν, εἰ δ'

ἄρα ἐπιθυμοίη πολεμεῖν, ἀναχωρήσαντα τῆς χώρας τριῶν

ἡμερῶν διάστημα δέξασθαι αὐτὴν μετὰ τοῦ στρατεύματος

ἢ εἰς τὴν αὐτῆς ὁμοίως εἰσιέναι. τοῦ δὲ πρὸς αὐτὴν χω-

ρήσαντος καὶ μάχῃ νικήσαντος καὶ τὸν υἱὸν ζῶντα αὐτῆς

λαβόντος, πέμψασα πάλιν συνεβούλευεν, ἀρκεσθέντα τῇ

νίκῃ ἀποδόντα τὸν υἱὸν αὐτῇ ὑποστρέφειν εἰς τὴν ἰδίαν.

ἀπειθοῦντος δὲ, ἐπεὶ ἔγνω τὸν παῖδα αὐτοχειρὶ διαφθα-

ρῆναι, σύμπαντι τῷ στρατεύματι ἐπελθοῦσα οὐ μόνον

ἐνίκησεν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν πεσόντα ἀναζητήσασα ἀντὶ τοῦ

παιδὸς νεκροῦ ᾐκίσατο.

Ἀρτεμισία, Ἁλικαρνασσίς, θυγάτηρ Λυγδάμιος,

ὥς φησιν Ἡρόδοτος. Αὕτη διὰ τὴν ἰδίαν ἀνδρείαν ἐπεστρά-

τευσε τῷ Πέρσῃ, ἄρχουσα Ἁλικαρνασσέων, Κώων, Νισυ-

ρίων. ταύτης, φησί, τὰ ἔργα καὶ τὰς γνώμας ὁ Πέρσης

θαυμάζων ἀνέκραγεν, ὡς αἱ γυναῖκες μὲν αὐτῷ ἄνδρες,

οἱ δὲ ἄνδρες γυναῖκες αὐτῷ γεγόνασιν. ὅθεν καὶ μετὰ

τὴν ναυμαχίαν τῇ μὲν Ἀρτεμισίᾳ πανοπλίαν ἔπεμψε, τοῖς

δὲ τῶν Φοινίκων στρατηγοῖς ἠλακάτας καὶ ἀτράκτους, τῆς

μὲν τιμῶν τὴν ἀρετὴν τοῖς τῆς ἀνδρίας ἐπισήμοις, τῶν

δὲ ἐξελέγχων τὴν μαλακίαν τοῖς τῶν γυναικῶν ἐπιτηδεύ-

μασιν.

Ὀνόμαρις, μία τῶν ἐν ἀξιώματι Γαλατῶν,

καταπονουμένων ὑπ' ἀφορίας τῶν ὁμοφύλων καὶ ζη-

τούντων φυγεῖν ἐκ τῆς χώρας, παραδιδόντων δὲ αὐτοὺς

ἐν ὑποταγῇ τῷ θέλοντι ἀφηγεῖσθαι, μηδενὸς τῶν ἀνδρῶν

θέλοντος τήν τε οὐσίαν πᾶσαν εἰς μέσον ἔθηκε καὶ τῆς

ἀποικίας ἀφηγήσατο, πολλῶν ὄντων ὡς εἰς * διαβᾶσά τε

τὸν Ἰστρὸν καὶ τοὺς ἐπιχωρίους μάχῃ νικήσασα τῆς χώ-

ρας ἐβασίλευσεν.