Supplementum et varietas lectionis ad epistulam i ad Corinthios

503, A. λαμβάνειν ἐπιτάξαντος. D. τὸν πονοῦντα.

504, D. {Ἰωάννου:} Ἐγένετο τοῖς Ἰουδαίοις. haec in marg.

CEcum. Isidoro tribuit.

505, D. καὶ γὰρ εὑρήσομεν αὐτὸν ἡνίκα πρὸς Ἀθηναίους ἐδημ.

οὐδαμοῦ τρ. mox διαλεχθέντα.

506, D. ὅρα ταπεινοφροσύνην.

507. In marg. {Οἰκουμενίου:} Οὐκ ἄρα καταληφότες ἦσαν.

C. φέρειν τὰ παραδ.

508, A. ὡς καὶ γαστριμάργους.

509, B. τῷ βαπτισμῷ om. D. συνεπέζευσαν.

510. τὸ αὐτὸ ὕδωρ ἀνεδίδου.

511, C. καὶ τοὺς νέους αὐτῶν υἱούς. D. πλεῖστα ὑπεθύμησαν·

κρέας, σκόροδα, Θέον ἴδιον—ἤπερ ἀπὸ τελ.

512, A. χόρους γὰρ στήσαντες.

513, D. πειρασμὸς εἰ μὴ μικρός.

514, D. τοῖς οἰκ. λογισμοῖς.

516, C. μὴ τοίνυν τρέχετε. D. σὺ δὲ ταύτην ἀφείς. οὐκ εὖ

ἐποίεις. οὐκ ἐπειδὴ ἔβλαπτεν.

517, C. τὸ κοινωνεῖν.

518, A. ἐν μακέλλῳ· οἷον ἀγόρα, προθήκη. in marg. αὐτὸς

ἠβούλετο. D. νομισθήσεται. μηκέτι ἐσθίωμεν.

519, A. ἄλλων λωβᾶσθαι.

520, A. καί φησι τίς γὰρ χρεία—τουτέστι τὸ ἀπέριττόν μου.

B. ἐρεῖ γὰρ ὁ Ἑλλήν. mox om. ὑψηλήν. D. εἰρῶνάς τινας ἡμᾶς.

—καὶ ἀδοξίαν τῇ πίστει προστρίβετε.

522, C. καίτοι περὶ τοῦ κομᾶν. D. ὅτι πάντα μου μεμν. μὴ

δεῖν κατακεκαλυμμένῃ κεφ. καὶ τὴν αἰτ. λέγει.

523, D. ἐξουσίαν τινα ἐπιτιθέναι ἐστι.

524, A. ἧκεν.

526, A. Οὕτω Κλήμης ἐν τετάρτῳ ὑποτυπώσεων. D. ἐπάγει

γὰρ ἀρχέτυπον αἴτιον τοῦ Θεοῦ, τὰ δὲ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ.

527. ποῖον, ἢ ὅτι τὸ φίλον.

528, B. {Οἰκουμενίου:} Ἡ αἰτία τοῦ νῦν κεφαλαίου αὕτη.

hoc in marg. ἦν παρ' αὐτοῖς δεῖπνα κυριακά· ἐγένετο δὲ οὕτως.

C. μικρόν τι πιστεύω οἷον ἐκ μέρους.

529, B. οὐχ οὕτως δρᾶται. C. ἐπειδή, φησιν, τὸ κυριακόν.—

εἶτα καὶ λαιμαργίας αὐτῶν καταγγέλλει. D. εἰ μὴ κοινῶς ἐσθίετε

διατί.

530, C. {Οἰκουμενίου:} Καὶ γὰρ καὶ νῦν ὁμοίαν ἡμῖν ὁ Κύ-

ριος—ἐδιδάχθη ταῦτα. D. καὶ ὑμεῖς αὐτὴν διαφθείρετε.

531, A. Εἰ τοίνυν εὐχαριστία προσέρχη. B. οὐκ ἐν αἵμασιν

ἀλόγων.

532. {Οἰκουμενίου:} Περὶ τοῦ κυριακοῦ μὲν δείπνου ἦν ὁ

λόγος αὐτῷ.

533, B. Οὐκ εἶπεν εἰ ἑαυτοὺς ἐκολ. ἐμπέσῃ.

{Ἰωάννου:} Ἐπειδὴ γὰρ πρὸς ἀλλήλους ἀποροῦσι πόθεν οἱ

ἄωροι θάνατοι καὶ αἱ μακραὶ νόσοι, λέγει ὅτι ἐξ ἁμαρτημάτων

πολλὰ τούτων τῶν ἀδοκήτων τὴν ὑπόθεσιν ἔχει.

334. ἵνα μὴ εἰς κόλασιν συνέρχησθε ἑαυτῶν· τὴν ἐκκλ.

B. ταύτης δέ φησι μὴ οὔσης. —οἴκοι ἑστιᾶσθαι.

535, A. ὅτι ἔθνη ἦτε—ἐν τοῖς ἀπίστοις. B. ὅπως ἂν ἔτυχεν

ἤγεσθε μετὰ βίας ἀπαγόμενοι—ἐπιεικὲς ἔχοντος.

537, C. {Θεοδωρήτου:} Οὐχ οἷόν τε—μὴ ὑποκειμένης τῆς

χάριτος.

538, D. προσθὲς ἡμῖν, φησὶν, πίστιν· ἢ καὶ τὴν τῶν

δογμάτων.

539, B. τοὺς ἀσθενεῖς. D. χαρισμάτων διαφέρεσθαι.

540, D. Δι' ἑνός φησι Πατρός—ἀρδευομένων.

541, D. οὕτως οὐκ ἔστι διαφορὰ τῆς Ἁγίας Τριάδος.

542, C. τὰ ἐλάττω et mox τὰ μείζω.

544, D. διαβαστάζοντος καὶ συγκαταβ.

{Οἰκουμενίου:} Ἀντίθεσις. Ἐπὶ μὲν τοῦ σώματος. κ. τ. λ.

Λύσις καὶ φαμὲν κ. τ. λ.

546, A αὐτοὶ γὰρ οἱ τ. πιστ. C. τὰ ἐλαττώματα ἔχουσιν.

{Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου:} Πρῶτον διὰ τὴν ἀλήθειαν. δεύ-

τερον διὰ τὴν σκιάν· τρίτον διὰ τὸ μέτρον τῆς ὠφελείας καὶ τῆς

ἐλλάμψεως. hoc in marg.

{Θεοδώρου καὶ Ἰωάννου:} Προφήτας οὐ τοὺς πρὸ τῆς χάρι-

τος λέγει, ἀλλὰ τοὺς ἐν τῇ χάριτι.

547, A. ὅτι ἡμεῖς φησὶν αἴτιοι τοῦ μὴ μεγ. λαβ.

547, D. ἀνάγουσαν τ. χαρισμ. —εἰς τὰ λοιπὰ χαρίσματα.

548, A. ἀλλ' ἐκ τοῦ ἡμῖν ἐγνωσμένου φωνητικοῦ ὀρ-

γάνου.

{Γενναδίου:} Πίστιν ἐνταῦθα τὸ χάρισμα τῆς πίστεώς φησιν,

οὐ τὴν τῶν πιστῶν. hoc in marg.

549, A. οὐκ εἶπεν μικρός εἰμι κ. εὐτ. C. διαλεγόμενοι. —οὐκ

ἐπὶ τὸ ἀνάψαι.

Περπερεύεται: {Θεοδωρήτου:} Οὐδὲν προπετὲς ποιεῖ.

550, A. Τοῦτο γὰρ αὐτοῖς.

551, D. {Οἰκουμενίου:} Ἢ τοῦτο νόει μοι περὶ τοῦ Υἱοῦ

αὐτὸν λέγειν. in marg.

552. A. αὐτὸν οὐκ ἐπιγινώσκομεν.

554, B. ὅσῳ καὶ ἧττον ἡ ὠφέλεια. ὁ δὲ προφητεύων ἀνθρώποις

λαλεῖ οἰκοδομὴν καὶ παράκλησιν καὶ παραμυθίαν.

555, C. τουτέστι εὔληπτά τινα καὶ νοούμενα—ἢ ἐν διδαχῇ,

καὶ γὰρ καὶ ἐδίδασκον σπουδάζοντες νοεῖν τοὺς διδ. D. καὶ χρὴ

καὶ ἐπὶ κιθάρας καὶ αὐτοῦ μὴ συγχεῖσθαι τὰ λεγ. —ψυχαγω-

γήσοι.

556, C. λαλήσητε λόγον—αὐτὰς ἔλαβον. D. εἰ διερμηνεύεις

λαλῶν.

558, B. τουτέστιν ἵνα μετὰ πολλῆς αὐτὰ σχοίητε δαψιλείας.

C. {Θεοδωρήτου:} Τὸ πνεῦμά μου, ἀντὶ τοῦ τὸ χάρισμά μου.

in marg.

D. {Θεοδωρήτου:} Ἰδιώτην καλεῖ—ἐπειδὴ καὶ τοὺς ἔξω τῆς

στρατείας ὄντας ἰδιώτας καλεῖν εἰώθαμεν. in marg.

561, A. τουτέστιν ἵνα οἶδα αὐτὸς—τουτέστιν ἵνα μὴ ἰσχύω

αὐτὸ ἑρμηνεῦσαι.

562, A. οὐ τοῖς πιστεύουσιν ἀλλὰ τοῖς ἀπίστοις.

563, A. ἐνεχθήσεται.

564, C. καὶ ἄλλος καὶ πάντες προφητεύειν.

565, C. νόμον γὰρ καλεῖ.

566, C. ἀλλὰ τοῦ τὸ κοινὸν σύμφερον σκοπ. D. ἧττον δὲ τὴν

τ. γλ. χάριν.

567, D. τὸ δὲ τούτου ζητεῖν λόγον. —ἐπάγει εἰ κατέχετε.

568, B. τὸ περὶ ἀναστάσεως δόγμα. C. καὶ οὐ φαντα-

σίαν. D. πρώτῳ ὤφθη τῷ πρώτῳ. τῶν ἁγίων μαθ. εἶτα τοῖς

δώδεκα.

{Οἰκουμενίου:} Ἐρωτηματικῶς. καίτοι ὁ Ματθίας.

569, B. ἀρχὴν τῆς ἀναστ. προκατελάβετο. —ὁ Θαδδαῖος.

D. πλὴν ὅτι καὶ οἰκον.

570, B. μεθ' ὑποστολῆς εἴρηκεν.

571, A. πάντῃ τε καὶ πάντως. C. καὶ τὸ κήρυγμα ἡμ. D. τοῦ

δι' ἁμαρτίαν.

572, A. πρὸς ἀνάστασιν. —τὴν ἀνάστασιν προεισηγεῖται· παν-

ταχοῦ γὰρ εἰς ἄτοπον ἀπ.

573, B. προτερήματα. C. εἴτε διὰ τοῦ Σωτῆρος.

574, D. {Κυρίλλου:} Ὅτ' ἂν παραδῷ τὴν βασιλείαν. in

marg.

{Τοῦ ἁγίου Γρηγορίου. εἰς τὸν β περὶ υἱοῦ λόγον:}

Καταργήσει τουτέστιν νικήσει, παύσει. —καὶ ἐν τῇ σκέπῃ

τῶν πτε.

575, D. μετὰ τὸ ποιῆσαι βασιλεύσει. sed οὐ erasum est a

corr. εἰ δὲ κρατοῦσα. ἀχ. οὗ κατορθ. πάντα.

576, B. ἄγει τὰ πάντα. C. ὁ Δαβίδ φησιν, ἐξ οὗ καὶ τὴν

μαρτυρίαν λέγει. —φοβηθῆς. D. ἐγέννησεν.

577. τὰ ἀσεβῆ δόγματα ἐκεῖ ἐκβάλῃ. D. τί ποιήσουσιν οἱ

βαπτιζ.

578, D. τῷ Χριστῷ αὐτὸ ἀνατίθησι. ἢ οὕτως.

{Οἰκουμενίου:} (in marg.) Εἰ μὴ διὰ τὴν ἐσομένην ἐλπίδα.

579, D. τὸ ἐκνήψατε ὡς ἐπὶ μεθ. —τοῦ Θεοῦ τὸ δυνατόν.

580, A. ὑμῖν λαλῶ. —ὁ λόγος γένηται. B. ἀποδήλου πα-

ραδείγματος αὐτοῖς ποιεῖται.

582, A. ἐνσεσημαμμένα. —οὐκ ἔτι δόξα. B. ἔστι δὲ ὅμως

καὶ ἐν αὐτοῖς φωτὸς διαφορά.

{Ἰωάννου:} Τὰ ἄστρα· τὸν ἥλιον καὶ τὴν σελήνην λέγει. hoc

Schol. in marg. D. σπέρμασι πεποιημένων.

584, C. καὶ γὰρ ἔχομεν τούτου τὰς ἀποδείξεις ἤδη τε γεγενη-

μένας. —τὸ Πνεῦμα ὑπάρχον. D. οὐ τὸ λεπτὸν καὶ ἀερῶδες. ὧν

ἐστὶ καὶ Ὠριγ. —ἐλαιρὸν σκεῦος.

585, C. οὐράνιον αὐτὸ λέγει.

586, A. οἷός, φησιν, ὁ χοϊκὸς Ἀδάμ.

587, D. {Μεθοδίου ἐκ τοῦ περὶ Ἀναστάσεως λόγου:} Τὸ

ἀποθνῆσκον κληρονομεῖται· τὸ δὲ ζῶν κληρονομεῖ. —κληρονομήσῃ

τὰ ἄφθαρτα.

588, B. ἐκ τοῦ καὶ τὰ ἀπόρρητα. C. τὸ γὰρ ἐν ῥιπῇ καὶ ἐν

ἀτόμῳ ἀποθανεῖν.

{Οἰκουμενίου:} Μικρὰ δὲ προαφηγητέον τοῦ νοήματος, φησὶν

ἐν τῇ ἀποκαλύψει Ἰωάννου.

ἐν ἀτόμῳ: ἐν ἀκαριαίῳ, ἐν στιγμῇ χρόνου.

ἐν ῥιπῇ ὀφθαλμοῦ: ὅσον μῦσαι βλέφαρον. haec in marg.

590, B. ἡ τοῦ Ὠσηέ. D. δι' αὐτῆς γὰρ ἴσχυσεν.

591, A. οὐ παρὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ὁ νόμος. B. χάρις δὲ τῷ

τοσαῦτα κατορθώσαντι ἡμῖν Υἱῷ εὐδοκίᾳ τοῦ Πατρός. C. ἐσ. γὰρ

περὶ τὸ τῆς ἀναστάσεως δόγμα.

592, B. λογίας δὲ λέγει τῆς συλλογῆς. —τὸ μετὰ αὐθεντείας

—τὴν κυριακὴν καλεῖ. C. τότε τις συναγάγειν ἄρξηται. D. πρὸς

τὴν συλλογήν. —μελλούσης ἔσεσθαι τῆς εἰσφορᾶς. —αὐτοὺς προ-

τρέπει.

594, B. Ἵνα μή τις αὐτῷ, φησὶν, ἐπιβουλεύσῃ. D. δι' αὐτὸν

περιμένει φ. πρεσβύτερος ἦν μᾶλλον τ. Τιμ. τὸ παρακάλεσαι

μέν.

595, A. καὶ μαλακιζομένων τινῶν. C. τὸ ἐξαίρετον δηλοῖ τῆς

Ἑλλάδος ἔνθεν καὶ Ἀχαιοί. D. αὐτῷ περὶ τῆς π. Κορ. διχο-

στασίας.

596. τὸ ἀναπαῆναι τὴν ψυχήν.