Supplementum et varietas lectionis ad epistulam ii ad Corinthios

δὲ ὀρθῷ ποιῶ λογισμῷ. hoc in marg.

{Οἰκουμενίου:} Ἢ οὕτως. Εἰ μέν τις ἡμᾶς μαίνεσθαι νομίζει.

646, D. σπουδάζωμεν καὶ ἡμεῖς.

647, A. εἰκότως δ' ἂν καὶ ὑμεῖς. —τρεῖς εἰσιν ὀφειλῆς ἀφορ-

μαί. B. ὅτι ἡ κατὰ σάρκα ζωὴ ἐκβέβληται. C. οὕτως καὶ ἡμεῖς

οὐκέτι φησιν εἶεν (sic) παθητὸν σαρκί. Οὕτως καὶ ὁ Κλήμης.

648, A. {Ἰωάννου:} Ποῖα ἀρχαῖα παρῆλθεν; ἤτοι τὰ ἁμαρ-

τήματα. hoc Schol. in marg. B. ἀντὶ τοῦ μάννα. —ἀντὶ τοῦ

ὕδατος τοῦ ἐκ τῆς πέτρας. C. ὢ φιλανθρωπίας βάθος—καὶ τὸ

πρῶτον.

649, B. {Θεοδωρήτου:} Ἐπειδὴ διάκονος τῶν καταλλαγῶν

ἔφη προκεχειρίσθαι, ἀναγκαίως τὴν πρεσβείαν προσφέρει. C. ποῖον

δὴ τοῦτο;

650, A. ἀλλ' αὐτοδικαιοσύνη.

651, A. ὅτι δεῖ καὶ ὑμᾶς ὀρθ. ἐπιμ. C. ἢ πῶς τις ἀποδείκνυ-

σιν. D. ὅταν δὲ καὶ πάντα καὶ ὁμοῦ.

652, A. παρὰ τῶν πολεμίων τῆς πίστεως ἐπήγετο.

{Θεοδωρήτου:} Ἁγνότητα καλεῖ τὴν τῶν χρημάτων ὑπεροψίαν

—τὴν διδασκαλίαν καλεῖ. hoc Schol. in marg.

653, A. εὔχεσθέ, φησι, μὴ εἰσελθεῖν.

655, A. καὶ πάντας ἔνδον ἔχω—οὐ στενοχωρεῖσθε ἐν ἡμῖν—

εὐρύναντος—εἰς τὸ πάντας διδάξαι. B. εἰ καὶ περισσοτέρως.

656, A. τουτέστιν ἀποστάτῃ καὶ τῷ Σατανᾶ. πᾶσι τρόποις

ἀπεῖρξαι. D. διὸ ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν καὶ ἀφορίσθητε λέγει

Κύριος, καὶ ἀφθάρτου μὴ ἅπτεσθε.

657, A. μνησικακία, λοιδορία. C. διὰ φόβου. ἀλλ' ὅτι γί-

νεται.

648, A. χωρήσατε, ἀντὶ τοῦ εἰσδέξασθε εἰς τὰς ὑμετέρας

ψυχάς. hoc Sch. in marg.—ὅτι οὐκ ἠδικήσαμεν. B. καὶ μὴ ἐν

καρδίᾳ εἶναί τινος, οὐ μήν.

659, A. ὡς ἀπὸ φιλοῦντος λεγόμενος.

Σεμνύνομαι γὰρ ἐφ' ὑμῖν, καὶ πανταχοῦ τὴν ὑμετέραν πίστιν

ἀνακηρύττω. hoc Schol. in marg. ad voc. καύχησις. D. τού-

τους γὰρ τοὺς ἔξωθεν καλεῖν.

660, A. ἔσωθεν φόβοι] {Θεοδωρήτου:} Οὐ γὰρ ἡμᾶς συνεῖχεν

ὁ πρὸς τοὺς ἐναντίους ἀγὼν, ἀλλὰ καὶ τῶν ἀσθενέστερον διακειμέ-

νων κατηνιλίσκαν (sic)· ἐδεδείημεν γὰρ αὐτῶν τὴν ἐπὶ τὰ χείρω

ῥοπήν.

{Θεοδωρήτου:} Ἀπήγγειλε γάρ μοι ὅπως μὲν ἡμᾶς ποθεῖτε

θεάσασθαι, ὅπως δὲ ἀποδύρεσθαι τὰ γινόμενα πλημμελήματα. καὶ

ὅσον ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τοὺς ἐναντίους ἀνεδέξασθε πολεμόν.

662, C. νῦν χαίρω οὐχ ὅτι ἐλυπήθητε.

663, C. λοιδοροῦντας ψευδαποστόλους. D. πλημμελήματος

καθίστη.

664, B. ὅπερ αὐτῷ μέν ἐστι.

666, B. κἂν ἐπιπλῆξαι δέοι.

667, A. ἢ γὰρ ἂν δυσπαράδεκτον. C. δύο λεπτὰ προκρίνεται.

669, D. πίστει μὲν τῇ εἰς τὸν Κύριον. —εἰ γὰρ καὶ μὴ ἠγά-

πων. —περισσεύητε δὲ et mox δαψιλεύησθε.

670, A. δοκιμάσω γὰρ τουτέστι.

C. {Οἰκουμενίου:} Εἰ οὖν ἐκεῖνός φησιν ἐπτώχευσεν.

671, A. οὐ μόνον ἀρχὴν ἐσχήκατε. πληρώσατε αὐτῷ ὃ ἐνήρ-

ξασθε θέλειν. B. ἔχοντας εἰσενέγκαι. C. εὐπρόσδεκτός ἐστι Θεῷ.

D. ἐκεῖνοι δὲ τὴν εἰς Θεὸν παρρησίαν.

672, D. τοὺς ἐπὶ τοῦτο σταλέντας—τοῦ συνεισενεγκεῖν ἐναγά-

γωσιν.

673, A. καὶ αὐτὸς οἴκοθεν. C. καὶ τοῦ φυγεῖν.

675, C. Ἀπόστολοι ἐκκλησιῶν, ἀπεσταλμένοι ὑπὸ ἐκκλησιῶν

ἐξ ἐπιλογῆς δηλ. D. ὡσεὶ ἔλεγεν θέλετε δεῖξαι.

{Οἰκουμενίου:} Εἰς πρόσωπόν φησι τῶν ἐκκλησιῶν· τουτέστιν

καὶ εἰς τιμήν.

676, B. θαρρούντως ex corr. man. C. ἔνι γὰρ καὶ ἐπὶ

χρηστῷ ζῆλος. —πῶς οὐκ ἄτοπον ὑμᾶς ὑστερῆσαι. D. ἀπο-

πέρυσι.

677, C. τοῦ δὲ ὡς ψευδῶς καυχ. D. ἐκεῖνος γὰρ ἀλγεῖ κατα-

βάλλων, ὁ πλεονεκτούμενος δὲ διδοὺς ἐξ ἀναγκ.

677, C. οὕτως δωσάτω. D. δαψιλείας ἐστι σημαντικόν.

679, B. νῦν σπόρον καλεῖ.

680, C. ἀλλ' ὥστε θεαταὶ γενέσθαι τῆς θεόθεν δοθείσης ὑμῖν

χάριτος. ἐπάρας αὐτοὺς τέλος τὸ πᾶν ἀνεθ. —χάριν ἐνταῦθα

καλῶν καὶ τὸ ὑποτετάχθαι Κορινθίους τῷ εὐαγγ.

681, C. ἄρχεται τῶν ἐπιτιμ. —τῇ σιωπῇ νομισθείη. D. τὴν

ἱκεσίαν ποιεῖται. —τὸν τῶν διαβ. χρησ. λόγον.

682, A. τὴν δύναμιν αὐτ. τὴν πνευμ. B. ἐπί τινάς, φησιν;

C. πρὸς ἐπίδειξιν ἀνθρώπων ποιοῦντα. —τουτέστιν τὸ οὐ κατὰ

σάρκα. D. καὶ οὕτως οὐ κατὰ σάρκα στρατ. ὅτι καὶ τὰ ὅπλα

ἡμῶν οὐκ ἔστιν σαρκικὰ οἷς χρώμεθα.

683, B. σωματικόν τι νομίσωσιν.

684, A. ὅπως διορθωθῶσιν—ὑπακούετε μέν φησιν, καὶ νῦν.

B. ἐκπληκτικώτερον. —εἴτις ἀρετῆς πρόσωπον. in Schol. Gen-

nadii. B. ἐκ δὲ τῶν ἐπιπολῆς ἁπλῶς φαιν. λαμβάνεται. D. καὶ

νῦν αὐτοῖς ἀνατείνει.

685, C. τοῦτο ἴστωσαν, ὅτι καὶ παρόντες καὶ ἀπόντες τῷ

λόγῳ καὶ ταῖς ἐπιστολαῖς, οἱ αὐτοὶ ἐσμὲν καὶ παρόντες τῷ ἔργῳ.

687, C. μεγάλοις φησιν καὶ ὑπερβ. D. οὐδὲ αἰσθάνονται πῶς

εἰσι καταγ.

688, D. τῷ γὰρ ὄντι ἄχρις ὑμ.

689, A. ἀλλ' ἐλπίζομεν φ. τῷ Θεῷ. C. προκαταβ. σπέρματα

διδ.

690, A. εἴθε ἠνέχεσθέ μου. —ἀφροσύνης πρᾶγμα ποιοῦντος καὶ

ἔργον. B. ἐπάγει Θεοῦ ζήλῳ. ζηλωτὴς λέγεται ὁ Θεὸς διὰ τὸ

ἄγαν ἡμᾶς ἀγαπᾶν· ζηλοῖ δὲ ἵνα ὠφελήσῃ τοὺς ζηλοτυπουμένους,

οὕτως οὖν φησὶ καὶ ἐγὼ τοιούτῳ ὑμᾶς ζήλῳ ζηλῶ ἵνα ὑμᾶς ὠφε-

λήσω. —μετὰ γάμου. C. ὃς δοῦλον αὐτοῦ ἔπεμψεν—ἀμφιβόλως

αὐτὸ λέγει. D. ἡ τῶν ψευδαποστόλων ἀπάτη. —τὴν τῶν ἔξωθεν.

691, D. ὧν οὐκ ἐλάβετέ φησιν. —τῷ προδιορισμῷ.

692, A. δίδωσι πάροδον. φλυαρίας ἀνεμίγνυον. B. ὅσα γὰρ ἂν

φλυαρήσωσι—εἰς τὴν om.

693, A. τούτου νῦν χρεῖα ἦν. —δείκνυσιν αὐτὸς ὅτι οὐ φεύγει.

B. ἑαυτὸν λιμῷ ταπειν. —οἰκοδομεῖσθε. D. παρ' αὐτοῖς ἦν καὶ

ἐκήρυσσεν, οὐ μόνον γὰρ ἑτέρωθί μοι.

{Οἰκουμενίου:} Ἢ καὶ οὕτως. καὶ ταῦτά φησιν ὑστερηθεὶς

οὐ κατενάρκησα.

695, C. καύχησιν δὲ αὐτὴν καλεῖ—οὐκ ἐγκοπήσεται. ἐν τοῖς

κλήμασι. D. παρ' αὐτοῖς μὴ λαβών. —ἐπετήρουν οὖν οἱ ψευδ.

696, B. ὧδε τὸ πλέον ἔχειν.

698, C. οὐκ ἂν ἧκεν.

699, A. ἐκέχρηντο αὐτοῖς οἱ ψευδαπόστολοι. B. {Ἰωάννου.}

Ἀσαφὲς τὸ εἰρημένον—τίνος ἕνεκεν αὐτῶν.

700, A. διὸ ἐκκαθαίρει ἑαυτοῦ τὴν εὐγένειαν—κατὰ τὸν αὐτῶν

λόγον. B. ὅτι τοῦτο ὡς μὴ ἀρεσθὲν ἐποίησεν.

701, A. {Οἰκουμενίου.} Ὁρᾶς ὅτι οὐ πάντα—πολλὰ γοῦν

τῶν ἐνταῦθα εἰρημένων παρέλιπεν· οὐ γὰρ πρὸς φιλοτιμίαν αὐτῷ

τὰ τῆς συγγραφῆς πεπόνηται—νυχθήμερον δὲ νηχόμενος διεγένετο

μετὰ ναυάγιον. ἢ βύθον λέγει ἐν ᾧ μετὰ τὸν ἐν Λύστροις κίνδυνον

κατακεκρύφθαι (sic) ἐν αὐτῷ. C. τὸ ἐκ τῶν ψευδωνύμων καὶ

ὑποκριτῶν αδ.

702, B. παρὰ τῶν διωγμῶν—συνίσταντο γὰρ κατ' ἐμοῦ γνώμῃ

κοινῇ. C. πάσης προνοοῦντα τῆς οἰκουμ.

703, A. οὕτως ὁ ἀποστολικὸς χαρακτήρ. B. κατὰ τῶν ἀν-

τιθεμένων ὁ Π. —εὔχεσθε μὴ ἐμπεσεῖν. D. καίτοι εἶπεν ἄνω·

πῶς οὖν ὧδέ—εἰς ἑτέρους δὲ ἐκφερόμενα.

704, B. ἢ τὸ “οὐ συμφέρει μοι” ἵνα μήτις μείζονα.

705, A. πηλικὸς νῦν ὑπάρχει. C. {Οἰκουμενίου.} Ποῦ

οἱ τὴν ψευδεπίγραφον ἀποκάλυψιν συγγραψ.

706, A. ἐὰν γὰρ καὶ καυχήσωμαι. C. εἰ καὶ τὰς ἀποκα-

λύψεις ἐφανέρου.

706. τοὺς ἀντικειμένους εἴρηκεν.

708, A. τῷ σε ταῦτα πάσχειν. C. τὴν τοῦ Θεοῦ δείκνυσι

δυν. —ὀλοφ. τὰ τοιαῦτα εἶναι ῥημ.

709, B. ἐπιθυμῶ εἶναι ἐν τούτοις. D. λόγοις καὶ ἀπόλ-

λοισθε. —ἐμάνθανον δόγματα.

710, A. ὑμῶν δὲ ἐκεῖνοι—ἠνάγκασμαι τοὺς λόγους—οὐδὲν

ὑστέρησα ἢ ἐνέλιπον.

711, A. ἐπιχωριάζων ὑμῖν. B. τῆς ὑμῶν παραμελήσω σωτη-

ρίας. C. πολλὰ διεξελήλυθεν.

712, A. αὐτοῖς κηρύσσων τρεῖς. —προδίδωσι. B. ἧττον δὲ

ἀνταγαπώντων. C. εἰ θρέψωσι π.

713, A. εἰ μὴ χρῄζωμεν συστ. ἐπ. C. ὃ λαλοῦμεν οὐ πρὸς

χάριν ὑμῶν. D. τὸ δὲ “μου” προσκείμενον.

714, A. τοῖς ἄλλοις πλημμελουμένων.

715, A. {Θεοδωρήτου.} πεῖραν λαβεῖν—μεμαθηκότες.

718, D. εἰ ἔτι ποιῶ αὐτά.

720, A. ἀναγκάζωμεν—χαίρω γὰρ ὅταν. B. ἐπέπληξεν αὐ-

τοῖς. C. ὥσπερ ἀπολογεῖται.

721, D. ἐπεύχεται αὐτοῖς τὴν χάριν Ἰησοῦ.

{Γρηγόριος.} Καὶ νῷ καὶ λόγῳ καὶ πνεύματι, τῇ μιᾷ συμπε-

μήπω τὸν νοῦν φωτισθεὶς διὰ τοῦ Πνεύματος, ἀλλὰ μόνην τὴν

{Θεοδωρήτου.} Στένομέν φησι, οὐκ ἀπαλλαγῆναι τοῦ σώματος

ἐφιέμενοι, ἀλλὰ τῶν παθῶν αὐτοῦ ἐλεύθερον γενέσθαι ποθοῦντες·

οὐ γὰρ ἀποδύσασθαι τὸ σῶμα ἀλλ' ἐπενδύσασθαι τὴν ἀφθαρσίαν

ἀγνώστους σπουδάζοντες εἶναι μακρόθυμοι καὶ χρηστοί· τὸ γὰρ

θύτου καὶ τοῦ αἵματος καὶ τοῦ πνικτοῦ καὶ τῆς πορνείας τὴν