The Greek Library Author

Anonymous

Supplementum et varietas lectionis in epistulam ad Galatas

Authority group
Catenae (novum Testamentum) (catalogue association; authorship remains anonymous)
Edition reference
Supplementum et varietas lectionis in epistulam ad Galatas (catena Pseudo-Oecumenii) (e cod. Bodl. Auct. T.1.7 [= Misc. 185]), ed. Cramer, op. cit., vol. 6, 399–402.
CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg4102.tlg025.local001
Rights
Document TEI P5 local en UTF-8.
Corpus release
2.2.0 · 2026-08-29
Bibliographic authority
View bibliographic record ↗

750 A. ἀλλ' αὐτὸς ὑμᾶς ἐν πλάνῃ. B. καὶ ἄστρον λαμ-πρότερον; C. γεγένηται κόπος. 751 B. ἐπεδείξασθε, διεπτύσατέ μου. οὐδὲ ἐξεπτύσατε] οὐ διεπτύσατε φησὶν, ὁρῶντές με τοιαῦταπάσχοντα. τίς οὖν ἦν ὁ μακαρισμὸς ὑμῶν;] τὸ τίς ἀντὶ τοῦ ποῦ τέθει-κεν. ποῦ οὖν τὰ ζηλωτὰ τῆς πίστεως κατορθώματα. 752 B. ὥστε ἐκβάλαι. D. γεννήσεως ἐνδεᾶ. {Οἰκουμενίου.} Οὐκ ἐπ' ἀγαθῷ in marg. 753 C. {Θεοδωρίτου.} τῶν μὲν τὴν ἐκτροπήν. haec in marg. Γέγραπται γὰρ ὅτι Ἀβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν] Ὡραῖόν τικατασκευάζει· εἰ βούλεσθε, φησὶ, τοῦ νόμου ἔχεσθαι, ἀπόστητεἀπό τε τοῦ νόμου, οὕτως γὰρ αὐτῷ πεισθήσεσθε· τοῦτο ὁ νόμοςφησὶν αὐτός. —ὅρα δὲ αὐτοῦ τὴν κατασκεύην. 754 C. ὁ δὲ Ἰσαάκ. D. τοῦτο γάρ ἐστιν ἀλληγορία. ἀντὶτοῦ καὶ ἑτέρως νοουμ. 755 B. τοῦ νόμου τίκτειν. C. ἅπτεται, γειτνιᾷ. 756. τὴν ἐποψίαν τοῦ Θεοῦ. 758 D. οἱ τοιοῦτοι ἐπιτιθέασιν—ἀνάγκην ἔχει. 759 A. ἐκ χάριτος μὲν σώζεσθαι. ἡγήσασθαι πίστιν. —λέγειτὴν πρὸ τῆς πίστ. 760 C. {Θεοδωρίτου.} εἴθε καὶ τέλεον hoc Sch. in marg. 761 A. καὶ ταῖς σαρκικαῖς ἐπιθ. καὶ τρέψητέ φησιν, εἰς τὸδοῦναι τουτέστιν χώραν ταῖς τῆς σαρκὸς ἐπιθυμίαις. —ἐλαφρότε-ρόν τε. B. πληροῦτε τὸν νόμον. Ἡ γὰρ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος] {Ἰωάννου.}Οἶδεν σαρκὰ καλεῖν οὐ τὴν τοῦ σώματος φύσιν ἀλλὰ τὴνπονηρὰν προαίρεσιν· ὡς ὅταν λέγῃ “ὑμεῖς οὐκ ἔστε ἐν σαρκὶἀλλ' ἐν πνεύματι·” καὶ πάλιν “οἵδε ἐν σαρκὶ ὄντες Θεῷ ἀρέσαι”οὐ δύνανται.“ σαρκὰ ἐνταῦθα τὸν λογισμὸν τὸν γεώδη καλῶντὸν ῥάθυμον καὶ ἠμελημένον. τοῦτο δὲ οὐ σώματος κατηγορία,ἀλλὰ ῥαθύμου ψυχῆς ἔγκλημα. ὄργανον γάρ ἐστιν ἡ σάρξ. εἰ δὲἀπὸ τῆς προσηγορίας διαβάλλειν ἐπιχειρεῖς, ὅρα σοι καὶ τῆςψυχῆς κατηγορεῖν. καὶ γὰρ ψυχικὸς ἄνθρωπος λέγεται ὁ τῆςἀληθείας ἐστερημένος. οὕτως ἡ σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύμα-τος, τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκός. ταῦτα δὲ ἀντίκειται περὶ δύολογισμῶν· οὗτοι γὰρ ἀλλήλοις ἀντίκεινται, ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ κακία·οὐ ψυχὴ καὶ σῶμα. 762 D. πνεῦμα δὲ καλεῖ. —ἀνθρώπων εἰρηνεύοντες. οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ τὴν σαρκὰ ἐσταύρωσαν] {Κυρίλλου.} Νοητῷθανατῷ δηλονότι παραδεδώκασι διὰ τὸ μὴ ἀνέχεσθαι κατὰ σαρκὰζῇν. 764 D. κατὰ τοῦτο γίνεται πλήρωσις—ἥτις ἐστι πληρωτικὴτοῦ νόμου. 765 C. κἂν ἀξιάγαστον εὕρῃς. 766 D. {Οἰκουμενίου.} Ἐπὶ μὲν τῶν αἰσθητῶν σπερμάτων. 767 A. τῆς ἀγαθῆς ἐργασίας. D. καὶ ἑτέρους περιτετμη-μένους. 768 B. οὐ χαλεπόν τι ἀπηύξ. D. ὁ ὁρῶν Θεόν. —ἢ ἀφαι-ρεῖν.{EP. AD EPHES.} Ed. Vol. II. p. 1. B. τὸ ”διὰ“ ἐνταῦθα ἐπὶ Πατρὸς εἴρη-ται. P. 2 A. ὅτι κοσμ. ἀνθρ. καὶ πιστοὺς ἁγίους προσαγ. 4 A. εὐλογ. ἡμᾶς Θεὸς καὶ Πατήρ. θ. καὶ Π. om. Cod.B. ἐξείλετο ἡμᾶς φ. 5 A. ἐπιθυμήσει γάρ φησιν. 6 B. ἀνακεφαλαιώσασθαι] {Οἰκουμενίου.} Τὴν σύντομον τῶνπραγμάτων μεταβολὴν ἀνακεφαλαίωσιν καλεῖ. διὰ γὰρ τῆς κατὰτὸν δεσπότην Χριστὸν οἰκονομίας, καὶ τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις ἀνί-σταται καὶ τὴν ἀφθαρσίαν ἐνδύεται, καὶ ἡ ὁρωμένη κτίσις τῆςφθορᾶς ἐλευθερουμένη, τεύξεται τῆς ἀφθαρσίας, καὶ τῶν ἀοράτωνοἱ δῆμοι ἐν εὐφροσύνῃ διατελέσουσιν, ἐπειδὴ ἀπέδρα ὀδύνη καὶλύπη καὶ στεναγμός. haec in marg. ἐν αὐτῷ] πάλιν τὸ ἐν αὐτῷ, τουτέστιν δι' αὐτοῦ. 7 A. μάλιστα δεδόξασται ὁ Θ. οὐ παύομαι εὐχαριστῶν] τοῦτο δὲ ἐποίει οὐ μόνον πρὸς αὐτοὺςἀλλὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς ἑαυτοῦ μαθητάς. 9 C. καλεῖ καὶ υἱὸν δημιουρ. 11 D. μετὰ σάρκωσιν. 12 A. τῇ δυνάμει. 13 A. καθεὶς ἡμῶν. 14 B. {Οἰκουμενίου.} Σαφῶς ἡμᾶς ἐδίδαξεν. haec in marg.C. ἐν ἀερίοις διατρίβειν. D. In marg. {Οἰκουμενίου. Ἰωάν-νου. Κυρίλλου.} καὶ ἄρχων μέν φησιν. 15 A. παρεδεχόμεθα. B. {Οἰκουμενίου.} Ὠσεὶ εἶπεν, καὶσωματικῶς. 17 A. οὐκ ἐπειδὴ ἐβούλετο. 18 D. τοῦτο οὖν ἦν φ. 20 A. ἀλλ' ἐκείνους καὶ ἡμᾶς ζεύξας εἰς τὴν ἑαυτοῦ πίστινἤγ. C. ἢ τῇ πίστει ἧς αὐτὸς εἶπεν. 21 D. καὶ πάροικοι τῶν ἁγίων. 23 C. καὶ τὸ πηρῶσαι. D. ἢ δι' ὀλίγου. 26 B. {Γενναδίου.} Οὐδὲ γὰρ αἱ ἀόρατοι δυνάμεις ἤδεσαν τὸμυστήριον. Hoc Schol. in marg. —λαος αὐτοῦ Ἰακὼβ. D. οὕτως ὁ Νύσης εἰς τὰ ἄσματατῶν ἀσμάτων. 27 C. οὕτως ὑμᾶς ἠγάπ. 28 C. ὅσδε ἐκ τοῦδε. 31 B. παρὰ πᾶσαν ἐλπίδα, ἡμῖν εἴη· διὰ τὴν σαρκὰ νοῶν. 32 A. τὴν ἅλ. τὴν Π. ὡς δι' αὐτῆς δυσ. D. καὶ πάντασυνέχον. 33 D. π. κληρονομίαν ἐπηγγείλατο. 34 A. πόθεν ὁ δεῖνα μὲν μ. ὁ δεῖνα δὲ ἐλ. —μάλιστα ἐνῆγε—εἰ δωρεά ἐστι τὸ π. B. αὐτὸς ἐμμετρήσας. D. ἀντιδέδωκε τ.χάριν. —ἀκριβέστερον αἱ εὐθ. 35 C. {Οἰκουμενίου.} Καὶ γὰρ καὶ γυμνῇ πάλαι τ. θεοτ. 36 B. τὸ φορτίον· τίς οὖν φθονήσειεν τῷ μεῖζον ἔχοντι φορ-τίον; ταῦτα δὲ φ. —ποῦ οὖν Χρ. φθ. τῶν ἁγίων ἢ τῶν πιστῶν; 37 A. δείκνυσι πάλαι τοῦτο παθ. αὐτ. 38 A. {Οἰκουμενίου.} Ὅρα τί κἀγὼ ἐνόμισα· οὔτε γὰρ ἐνόησατὸ τοῦ μακαρίου Ἰωάννου ἔξει νοῆσαι. 39 B. καλῶς δὲ προστέθεικε ἐν ἀγάπῃ. ἀπηλγηκότες] ἀπελπίσαντες in marg. 40 D. πρὸς εὕρεσιν τοῦ καλοῦ, εἰς τὸν παράνομον βίον ἐξω-κείλαντες κ. 41 D. τὴν φύσιν ἐκάλεσεν. παλαιὸν ἄνθρωπον] Ἰωάννης τὰς ἀθεμίτους πράξεις. Hoc inmarg. 42 A. ἀποξεούσης. 43 A. ὡς λέγοι τις. 44 B. {Οἰκουμενίου.} Ὥσπερ γὰρ δηλοὺς ποιῶν ἡμᾶς. 46 C. εἶναι σπουδαίους. D. ὑφέστηκεν ὁ δ. 47 B. βίον· νῦν δὲ διὰ τοῦ Χριστοῦ φῶς γεγόνατε· φῶς λέ-γων τὸν ἐν ἀρετῇ καὶ ἐπιγνώσει Θεοῦ βίον. μὴ τοίνυν. 49 A. ἐν ἁμαρτίαις ἄνθρωπον. B. καὶ πρὸ τῶν ὑμ. D. ἄλ-λως αὐτῷ ἐπιλάμψῃ ὁ Χρ. 50 B. πλὴν τῶν διὰ τὸ κηρ. 53 D. καὶ προσκολληθήσεται] Ὅτι γάρ ἐστι σὰρξ τοῦ ἀνδρὸςἡ γυνὴ ἄκουε τοῦ Ἀδὰμ λέγοντος· ”τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν“ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός μου.” 55 C. ὡς παιδίοις νηπίως διαλέγεται. 56 A. περὶ τροφῶν καὶ περὶ ἐνδύματος. B. “ὅτι καὶ ὑμῶν”αὐτῶν ὁ Κύριός ἐστιν ἐν οὐρανοῖς.“ 57 A. πάντα διορθῶσαι. B. καὶ ἐγρηγόρσεως. D. ἡ δὲ ἀν-τίλεξις ἰδιωτικῶς. 58 A. λαμπροὶ τοῖς τροπαίοις. B. {Οἰκουμενίου.} 59 C. περιφρ. εἰρηκώς. —ὥσπέρ ἐστι διὰ ρημ. 60 A. καλῶς τὸ ”ἐν ἀνοίξει.“ Epistolae ad Philip. major pars Comment. manca est inCod. B. inc. ad Ed. p. 100 A. τὸ δὲ στοιχεῖν οἷον ἀρκεῖσθαι.C. μὴ πλεῖον ἢ ἔλαττον. 101 B. κακῶς φ. καὶ ἑτέρως ἤπερ ἐγώ. 102 C. καὶ τοῦτο ἡμῶν τὸ σῶμα, ποτὲ σῶμα δόξης ἦν. 103 C. κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ δύνασθαι αὐτὸν καὶ ὑποτάξαιαὐτῷ τὰ πάντα] ταύτην τὴν παραγραφὴν οὐκ ἔγραψα, πρὸς γὰρτὸ ἀνωφελῆ εἶναι, καὶ αἱρετικοῦ ὑπῆρχεν. 104 C. {Οἰκουμενίου.} Ἐκ τούτου τινὲς ὑπενόησαν. D. ἔνθαἀνατέθραπτο. εὐδόκιμος δέ τις ἦν. —σύμπραττε αὐτάς. 105 A. ὅπερ μέγιστον ὂν εἶπεν ὁ Χριστός. C. πάλιν φησὶνἐρῶ χ. —συμβαίνουσα αὐτῷ χαρά ἐστιν. D. ἐκπεπολεμῶσθαι. 107 B. Θεοῦ δὲ ὄντως μεθ' ἡμῶν. D. ἐπειδὴ οἱ ἰδόντες. 108 C. πρὸς τὸ ὑμῶν συμφ. ταῦτα εἶπον. 111 A. τὰ κεχρεωστημένα. C. πλούσιος γάρ ἐστι, καὶ πολ-λὰ δοῦναι. 116 B. ἡ λεγομένη νῦν Χώνα om. Cod.—ἐν Χριστῷ τὸ εἶναιφησὶν ἅγιοι. 117 C. προστῇ αὐτοῖς ὁ λόγος. 119 A. ὁ ἀξίως τοῦ Θεοῦ, ἐνάρετον πολιτ. βιῶν. B. τὸν Υἱὸν