Supplementum et varietas lectionis in epistulam ad Ephesios

δεῖ νομίζειν. —καὶ καταλλάκτην. D. ἐχαρίσατο τὸ ἱκανούς. —καλῶς δὲ κλῆρον εἶπεν. 120 A. τέως ἐν σκότει. D. γεννηθεὶς συναΐδιος. 121 A. τῇ Γενέσει τῆς η. τῆς η om. Cod.—λέγει ἐπὶ υἱοῦκαὶ π. B. ὥσπερ καθέν. C. καὶ γενόμενα διατηρεῖ. 122 B. εἴ τι ἦν ὁ Υἱὸς ὅλος ἐκεῖ ᾤκησεν. οὐχὶ ἐνέργειά τιςἀλλ' οὐσία. D. εἰρήνευσεν ἡμᾶς δι' ἑαυτοῦ. —διὰ τοῦ αἵματοςαὐτοῦ ἐκχ. 123 A. ἀπεχθανομένων ἡμῖν. 124 A. τὰ τῶν ἐχθρῶν πρ. 125 C. ταῦτα ἐγὼ ἀναπληρῶ. 126 B. ἵνα ἀξιόπιστος κήρυξ ὦ. 127 C. τῷ Χρ. ἀνατίθησιν—ὡς Θεοῦ ἐνεργοῦντος. 128 B. ἵνα μὴ τῆς αὐτῶν ῥαθ. D. αὕτη δὲ ἡ ἀντιδιαστολή.—καὶ γὰρ καὶ τῇ σαρκὶ ἀπ. 129 A. βέβαιον καὶ σταθερόν. et mox καὶ τὸ σταθερὸν ἔχ.D. ὁ ἐκ τῆς πίστεως φ. 130 A. ἐν τοῖς ἀφ. φασὶν ἐκλείψεσιν. C. μετὰ τοῦ πατρὸςἦν ἅπας. {Οἰκουμενίου.} Καὶ πῶς ἔνεστι καὶ ἐν τῇ σαρκὶ οὐσιωδῶςκατοικεῖν. B. οὐχ εἴργεται. καταφωτίζειν τὸ πᾶν. C. καὶ ὁΔαβὶδ “ἔπεσεν πῦρ.” D. καὶ οἰκείας αὐτοῦ. 133 A. τοῦ ἐναμάρτου βίου. —{Οἰκουμενίου.} Ὅρα δέ ποτεμὲν Πνεύματος. D. ποιήσωμεν καὶ ἀκουσώμεθα, ἢ ὅτι τὴν ὀφ.C. ἐπαυξηθείσας. 134 C. τῆσδε ἢ τῶνδε. D. {Ἰωάννου.} τὸ δὲ σῶμα Χρι-στοῦ οἱ μὲν οὕτως στίζουσι. 136 C. λόγον ἔχει φησὶ πιθανολογίας οὐ πράγματα. 137 A. οἱ εὑρόμενοι ἄνθρωποι. 139 A. ἁμ. τῶν κάτω καὶ πλ. χαρακ. B. πράγμασιν τοῖςτῆς ζ. ἡμ. —προσωπολ. παρ' αὐτῷ. 143 A. ἤδη σοι ἀποστερεῖ τῶν ὀφειλομένων—μήτε νωχελ.D. πῶς δὲ τοῦτό ἐστι, δηλονότι. 145 C. αὐτὸν συνέστησεν. —ἑστάναι ἀτελεῖς. 146 C. αὐτῷ ὑποτάττει. D. τῇ αὐτῇ κεχρ. σπ.τὴν ἐκ Λαοδικείας] τὴν πρὸς Τιμόθεον πρώτην λέγει. hoc inmarg.{EP. AD THESSALONICENSES PRIMA.} 152 A. ἥτις πλ. σημαντικὴ καθέστηκεν. B. ὅρα ἐνταῦθα τὸἐν ἐπὶ π. κειμ. 153 D. καὶ ἐξ ὧν ἐκεῖνοι. —ὑπερέπτησαν ἅπ. 154 A. πρῶτον πιστ. C. τοσαύτην ἐπίδειξιν ἔκ τε τῆς πί-στεως καὶ ἀθλήσεως. D. ἃ γὰρ ἡμᾶς ἐχρῆν. 156 A. ἐμβάλλειν ἐθαρ. —ἀνθρώπων λαλεῖν μελ. B. ἐνε-πίστευσεν ἡμῖν. D. ὃ τῶν ἀπατώντων ἴδιόν ἐστιν τοῦ μὲν δίχακολακείας λελαληκέναι· καὶ ὑμεῖς φησὶ μάρτυρες. ὅτι δὲ οὐπροφάσει πλεονεξίας ὡς ἐπ' ἐλπίδι τοῦ λαλεῖν, τί φησιν; “ὁ”Θεὸς μάρτυς ὁ τὰς καρδίας εἰδὼς καὶ τοὺς διαλογισμούς.“ 157 D. τὰ ἑαυτῆς τρέφει παιδία. —τουτέστι σπουδάζοντες. 158 D. πολλὰ γὰρ αὐτὸν κατεμ. —τοὺς ἐπαν. ἡμῖν πειρ. 159 B. ἀλλὰ παραλαβόντες λόγον ἀκοῆς. C. ὁ Χριστὸςἐφθέγξατο. D. μετὰ φόβου καὶ προσ. 160 C. ὡς τῶν Ἰουδαϊκῶν συναγωγῶν εἰ καὶ ἐν Θεῷ οὐσῶν οὐμὴν καὶ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ὁ δὲ ἀρνούμενος. D. ἀνεῖλον μὴ γὰρκαὶ ὧν τὰς βίβλους μετεχειρίζοντο—ἐπεφύησαν. —καὶ τῇ πάν-των ἐμποδίζουσι σωτηρίᾳ. 161 D. ὅσον τὸ ἐκδικεῖσθαι. 162 D. {Θεοδωρήτου.} Ἐπέσχον τὴν προθυμίαν φησιν, οἱἐπάλληλοι πειρασμοί. Hoc Schol. in marg. 163 A. Τί λέγεις, ὦ μακάριε Παῦλε; ὁ Σατανᾶς ἐκκόπτει;ναί· οὐ γὰρ Θεοῦ ἔργον ἦν· ἐπὶ μὲν γὰρ Ῥωμαίων τοῦτό φησιν·ὅτι ὁ Θεὸς ἐκώλυσεν· καὶ ἀλλαχοῦ φησιν, ὁ Λουκᾶς ὅτι τὸ Πνεῦ-μα διεκώλυσεν αὐτοὺς ἔλθειν εἰς τὴν Ἀσίαν· καὶ ἐπὶ Κορινθίων,”τοῦ Πνεύματος ἔργον ἐγένετο τὸ μὴ ἐλθεῖν με·“ ἐνταῦθα δὲ μόνοντοῦ Σατανᾶ. (In marg. τίνα δὲ λέγει νῦν ἐκκοπὴν τοῦ Σατανᾶ;)πειρασμούς τινας ἀπροσδοκήτους καὶ ἐφόδους· γενομένης γὰραὐτῷ ἐπιβουλῆς ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἐν τῇ Ἑλλάδι τρεῖς μῆναςδέσμιος, τοῦτο καλεῖ ἐκκοπήν. D. διὰ πειρασμοῦ. 164 B. καὶ ταράττεσθαι ἀπὸ μετ. C. μελλούσων αὐτῷ θλί-ψεων. εἰ προεῖπες. 165 A. ὁ ἄρρητα ἀκ. ῥήμ. 166 A. ἀλλ' ὃ μεῖζον ἦν εὐαγγελ. D. ἐπὶ δὲ τῶν ἐστηρι-γμένων μὲν ἐν τῇ π. μικρὸν δέ τι πρὸς δ. 167 A. ὅτι ἐνέλειπεν αὐτοῖς. 168 A. Τίς γὰρ ὁ στηρίξαι φησι ἐν ἀγάπῃ τὰς καρδίας αὐ-τῶν ἔχων ἔμπροσθεν τοῦ Πατρὸς ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Υἱοῦ; δηλον-ότι τὸ Πνεῦμα. Τίς δὲ εὔχεται ἑτέρῳ πλὴν Θεῷ; ”τὰς εὐχάς“μου,” γάρ φησι “τῷ Κυρίῳ ἀποδώσω.” οὕτως ὁ μακάριοςΒασίλειος ἐν τοῖς πρὸς Ἀμφιλόχιον. C. καὶ ἀπιέναι εἶχεν. 171 A. εἰς πάντας ἀγάπης. B. “ἔσονται” γὰρ εἶπεν πάντες.C. {Οἰκουμενίου.} Διὰ τοῦτο οὐ χρείαν ἔχομεν. —καὶ μεταδι-δόναι συμβουλεύει. 173 D. ζῶντες τὰς ψυχάς. 174 A. οὐ μὴ προλάβωσιν τοὺς τελ. D. πρῶτοι ἐγερθήσονται·ἄτε γὰρ αἴρεσθαι ἐν νεφέλαις μέλλοντες καὶ πρῶτοι ἀναστ. 175 A. δυσχερέστερον ἐγ. —ἐν τῷ τοῦ Θεοῦ σχήματι. 177 A. ὅτι πάντως. B. ταῦτα δὲ ἁρμόζει καὶ ἐπὶ τῆς—καὶἐπὶ ἑκάστου τελευτῆς. C. αἰφνίδια γάρ. D. ταύτην εἰς μέσονἧξεν. 178 A. καὶ αὐτὸς οὐκ ἀδ. B. ἡ ἡμέρα ὑμῖν. C. ἡμᾶς οὐδεῖ καθ. D. ἄνω εἶπεν διεγρηγορέναι. 179 C. ταῦτα δὲ ἡμῖν κτητέα φησι τὰ ὅπλα. D. ἐλπ. χρη-στὴν ὅτι ὡς υἱοὺς ἐκτήσατο. 180 B. ἡγεῖσθε αὐτούς. 180 C. εἰρηνεύετε ἐν ἑαυτοῖς] Τίνος χάριν ἔγραψεν τὸ “εἰρη-”νεύετε ἐν ἑαυτοῖς;“ οὐ γὰρ μάχεταί τις ὅλως, οὐδὲ στασιάζειπρὸς ἑαυτόν· τί οὖν ἐστὶν εἰπεῖν πρὸς τοῦτο; παντί που δῆλόνἐστιν, ὡς οὐχ ἁπλοῦς ὑπάρχει ὁ ἄνθρωπος, ψυχῆς δὲ καὶ σώμα-τος σύγκειται. ”ἡ οὖν σὰρξ ἐπιθυμεῖ κατὰ τοῦ πνεύματος,“ ὡςαὐτός φησιν ὁ Ἀπόστολος, ”τὸ δὲ πνεῦμα κατὰ τῆς σαρκὸς“ἥ τε στάσις καὶ πόλεμος ἐστὶν ἡμῖν. ὃ καὶ τῷ μεγάλῳ δοκεῖ λέγοντι, ”νῦν ὥσπερ ἐπὶ τρυ[τάν]ης ἑστάναι νόμιζε τὴνψυχὴν, [ἔν]θεν ὑπὸ Ἀγγέλων, κἀκεῖθεν ὑπὸ δαιμόνων διελκομένην·τίσιν δώσεις τὴν ῥοπὴν τῆς καρδίας; [ἢ] γάρ σοι νικήσει ἡδονὴσαρκὸς [ἢ] ἁγιασμὸς πνεύματος. καὶ ὁ μέγας [καὶ σ]οφώτατοςἐν μάρτυσιν ἅγιος ** ράτος οὕτωσί πως τῷ ἁγίῳ Νικολάῳ. “οἴ-”δαμεν τὸν ἀκατάλλακτον τῆς ψυχῆς ἡμῶν καὶ τοῦ σώματος διη-“νεκῆ πόλεμον.” ὃς οὖν δώσει τῇ ψυχῇ νουνεχῶς τὸ κατὰ σώ-ματος κράτος καὶ τὸν ἡγεμόνα λογισμὸν ἐπιστήσει κύριον ταῖςαἰσθήσεσιν αὐτοῦ εὐθείαν κρίνει τὴν κρίσιν τῷ χείρονι ὑποταγὴντοῦ κρείττονος οὐ διδούς. ὥς που τῶν ἡθικῶν αὐτοῦ λόγων ἔφη ὁοὐρανοφάντωρ Βασίλειος. εἰ ἀληθῶς φησιν “ἆρα δικαιοσύνην λα-”βεῖτε, εὐθείας κρίνετε υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, καὶ οὐδεμίαν ἀνομίαν“ἐργάζεσθε ἐν τῇ γῇ·” ἀδικίας αἱ χεῖρες ὑμῶν συμπλέκουσιν·“ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς ἡ αὐτοσοφία ἐν τῷ ἁγίῳ εὐαγγελίῳεἶπεν, ”εἰρηνεύετε καὶ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς ἅλας, καὶ ταπεινοφρο-νοῦντες ἀνυψώθητε. 180 D. τοὺς παρὰ τὴν τάξιν τοῦ Θεοῦ. —ὡς ἐκλύτους παρα-μυθεῖσθε. 181 A. καὶ τοὺς ἄγαν ἀκ. —καὶ ἀγαθοῖς αὐτὸν ἀμ. C. πρὸςτὸ συμφ. οἰκονομεῖ. 182 A. πάντας λοιπὸν μ. D. ὅλους δι' ὅλου. —σωθησώμεθα.ἣν παρεγράψαμεν. 183 B. καὶ τοῦ ἐντεῦθεν ἀσπ. —ὅπου δὲ χάρις Θεοῦ. 187 A. μὴ οὖσα ἐν Πατρὶ καὶ ὑ. ὡς αἱ τῶν Ἑλ. αἱ τῶν Ἰου-δαίων. B. οἶδεν ὅπως μέγα. 188 C. ὑπέρ τε ὧν πασχ. 189 A. ἀλοίετε καὶ ἀδημ. 190 B. ἢ ὅτι ὡς τῶν Ἀγγ. —περὶ ἧς ὁ Δαβίδ. C. κολ. ὁΘ. τοὺς θλίβοντας αὐτ. D. ἅμα ἐπιφανεῖ αὐτοῦ. 191 A. κριτὴν καθεζ. θεωρουσῶν ὅσων αὐτ' ἀξ. {Οἰκουμενίου.} Τὸ ἐνδοξασθῆναι κατὰ δύο νοεῖται. C. {Οἰ-κουμενίου.} Θαυμασθήσεται δὲ ὁ Θεὸς διὰ τὴν μαρτυρίανἡμῶν. 193 A. φάσκοντες ἐφεστάναι. B. συνέλῃ τοὺς ψευδοπρ. —διὰ γὰρ τούτου ἐλάλουν. C. δηλούσας. 194 B. διὰ τὸ ἀπολλύειν—καὶ ἑαυτὸν ἀπολ.