Supplementum et varietas lectionis in epistulam i ad Thessalonicenses

195 D. οὐ διὰ δειλίαν εἶπεν. in Schol. μονονοὺ κατέχων. 196. ὑπὸ τοῦ ἡμετέρου δεσπότου Χριστοῦ. In GennadiiSchol. τῆς τοῦ Θεοῦ προθεσμίας. Ὃν ὁ Κύριος ἀναλώσει] {Εἰρηναίου.} Ὃν ὁ Κύριος ἀνελεῖ τῷ πνεύματι τοῦ στόματοςαὐτοῦ, καὶ τῇ ἐπιφανείᾳ τῆς παρουσίας αὐτοῦ καταργήσει. οὗἐστιν ἡ παρουσία κατ' ἐνεργείαν τοῦ Σατανᾶ. οὐ γὰρ τὴν παρου-σίαν τοῦ Χριστοῦ λέγει κατ' ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ γίνεσθαι,ἀλλὰ τὴν παρουσίαν τοῦ ἀνόμου ὃν Ἀντίχριστον λέγομεν. 196 D. τοὺς ὀφθαλμοὺς πλανᾶν. 197 A. οὐκ ἐδέξαντο εἰς τὸ σωθῆναι αὐτούς. —ἔρχεται ἄλλοςἐν τῷ ἰδίῳ ὀν. καὶ δέξ. αὐτόν. C. τὸ μον. δεῖ σέβειν παρεγγυᾷ.D. ἰσχύσει μόνοις. —πολλοὶ ζητοῦσι τί δηπ. ὁ Ἀντ. ἐρχ. 199 A. εἰ μὴ ἡγήσατο ἡ χ. τοῦ Πνεύματος. B. Χριστῷμὲν πιστ. 201 A. ἀλλ' ἐν Κυρίῳ προσέθηκεν—εὔχεται ὁ Ἀπόστολος.ποῖος γὰρ Κύριος παρὰ τὸ Πνεῦμα. B. ὑπομονὴν δέ φ. ἢ ἵναὑπομείνωμεν καθὼς ὁ Χριστὸς, ἢ ἵνα τὸν Χριστὸν ὑπομείνωμεν,τουτέστιν ἵνα ἐμπαράσκευοι. 202 A. παραγγέλλομεν ὑμῖν μέσου ὄντος. C. καὶ ἑαυτὸνδιέτρεφεν. —πῶς δεῖ βιοῦν. D. καὶ ὅσα ὅμοια. 203 B. ἐν σώματι δὲ διορθοῦται. εἰ δέ τις οὐχ ὑπακούει] ἔτι περὶ τῶν ἀργῶν ὁ λόγος αὐτῷ, ἁρ-μόζει δὲ καὶ περὶ ἑτέρων ἁμαρτανόντων λέγεσθαι. C. μὴ ἐκκα-κήσητε ἀγαθοποιοῦντες. —μὴ ὡς ἐχθρὸν δὲ ὀργιζ. 204 A. τικτομένας τῶν πασχ. ἐν παντὶ τρόπῳ φησιν, ὥστεμηδ. ἵνα μὴ παραποιῆται τὰ γρ. —B. εἰ μὴ ἔχῃ τοῦτο.{E COD. BODL. ROE 16.EPIST. AD GAL.} 732 A. Ed. Oecum. {Οἰκουμενίου.} Οἶδές τι παραγέγραπταιδιὰ Κηφᾶν. ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι] {Οἰκουμενίου.} Ὅτι εὐκαίρως ἐποίησενλεχθῆναι ἔμπροσθεν τῶν Ἰουδαίων· τὸ “ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι καὶ”οὐκ ἐξ ἐθνῶν ἁμαρτωλοί· εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ“ἔργων νόμου, ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ· καὶ ἡμεῖς εἰς”Χριστὸν ἐπιστεύσαμεν· ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ“καὶ οὐχ ἐξ ἔργων νόμου.” διὰ τὸ λεχθῆναι οὖν ταῦτα ἔμπροσθενπάντων, γέγονεν ἡ κατὰ πρόσωπον ἀντίστασις· ἐπεὶ οὐκ ἐχρὴνεἴπερ ἄρα τι σφάλμα ἦν καθ' ἰδίαν ἐγκαλέσαι καὶ διορθώσασθαι,τοῦ Κυρίου μάλιστα λέγοντος, “ἐὰν ἁμαρτήσῃ τι ὁ ἀδελφός σου,”ἔλεγχον αὐτὸν καθ' ἰδίαν,“ ἀπειθοῦντι δὲ καὶ ἑτέρους καὶ τὴνἐκκλησίαν ἐπίστησον. 736 C. {Θεοδωρήτου.} Οὕτω γὰρ ἐπιστεύσατε ὡς αὐτὸν τοῦΧριστοῦ σταυρὸν θεασάμενοι. 745 D. ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως] {Γενναδίου.} Οὐ τοίνυνἐνδεχόμενον οὐδ' εὔλογον ἐπ' ἀναιρέσει τῶν εὐλογῶν δεδόσθαι φάναιτὸν νόμον. {Θεοδωρήτου.} Διήλεγξεν ἡ θεία γραφὴ καὶ τοὺς πρὸ νόμουκαὶ τοὺς ἐν νόμῳ. hoc Schol. exstat p. 744 D. Oecum. 748 A. Schol. quod Gennadio assignat Ed. Oecumeniotribuit Codex. 750 A. τοῦ ἐν ἁγίοις Κυρίλλου ἐν βιβλίῳ ἕκτῳ τῆς πεντε-καιδεκάτης τῆς ἐν Πνεύματι λατρείας στοιχεῖα κόσμου τὰ μόριατοῦ παντὸς κόσμου λέγει. 753 B. ἰδοὺ γὰρ φανερῶς πιστοῖς γράφων λέγει ταῦτα. ὁ ἐνἁγίοις Κύριλλος ἐν βιβλίῳ γ τῶν παραλειπομένων τῆς ἐν πνεύ-ματι καὶ ἀληθείᾳ πραγματείας φησὶν οὕτως, ”τέκνιά μου οὓς“πάλιν ὠδίνα ἄχρις ἂν οἱ μεγάλοι κ. ὑπ.”{EP. AD EPHES. T. II. p. 5.} Ὁ Θεὸς τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Πατὴρ τῆς δόξης]{Οἰκουμενίου.} Ὁ ἐν ἁγίοις Γρηγόριος ἐν τῷ περὶ Υἱοῦ λόγῳ, ὡςνομίζω τὰ δύο εἰς τὸν Χριστὸν ἐδέξατο· πατέρα μὲν τοῦ λόγουΘεὸν δὲ τοῦ προσλήμματος· ἵνα ἐκ θεότητος ἐν μιᾷ φύσει δείξῃτὸν Ἐμμανουήλ. 13 D. {Οἰκουμενίου.} Ἢ ἀπολελυμένως νόησον, ὅτι ἐν τῷ νῦνφησὶ κόσμῳ. 18 D. {Οἰκουμενίου.} Καὶ ξένοι φησὶ τῆς διαθήκης τοῦ νό-μου ἢ τῆς πρ. αὐτ. ἐπ. 30 D. {Οἰκουμενίου.} Καὶ ἵνα φησὶν γνῶτε τὴν ὑπερβάλλου-σαν π. ἀνθρ. {Οἰκουμενίου.} Τῷ δὲ δυναμένῳ Θεῷ. 35 C. {Οἰκουμενίου.} Καὶ γὰρ καὶ γυμνῇ πάλαι τῇ θεότητι.εἰς μίαν ὕπηρξεν φύσιν. in marg. γρ. ὑπόστασιν. 38 A. {Οἰκουμενίου.} Ὅρα τί κἀγὼ ἐνόμισα οὔτε γὰρ ἐχώ-ρησα τὰ τοῦ μακαρίου Ἰωάννου ἐξει νόησαι. 44 A. {Οἰκουμενίου.} Ὥσπερ γὰρ δηλοὺς ποιῶν ἡμᾶς, ὅτιἐσμὲν Θεοῦ λαός. 51 A. {Οἰκουμενίου.} ὁ γὰρ οἶνος πρὸς εὐφροσύνην. 52 A. {Οἰκουμενίου.} Τὸ ἅπαν πλῆθος. 57 D. {Οἰκουμενίου.} Πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίαςτουτέστιν. 58 D. {Οἰκουμενίου.} Δύνῃ δὲ ὡς πρὸς τὸν Χρ. ν. 60 B. {Οἰκουμενίου.} Ἢ εὐαγγελίζομαι· ὑπὲρ οὗ εὐαγγελίουπρεσβ.{EP. AD PHILIPPENSES.} 66 B. {Οἰκουμενίου.} Καθὼς ἂν μνησθῶ. 73 A. {Οἰκουμενίου.} Ὅρα ταπείνωσιν, ἀπὸ μυρ. C. {Οἰκου-μενίου.} Καὶ κατὰ ἄλλο δὲ νοήσῃς τὸ ἀναγκαιότερον ὅτι τὸ προσ-άγειν Χριστῷ διὰ τῆς πίστεως πλείονας πλεῖον αὐτὸν οἰκείου (sic)τῷ Χριστῷ. {Οἰκουμενίου.} Καὶ τοῦτο θαρρῶν τὸ εἶναι ἀναγ-καιότεραν τὴν ἐν σαρκὶ προσμονήν. 78 D. {Οἰκουμενίου.} Εἰ καὶ περὶ τοῦ δόγματος λέγει. 96 C. {Οἰκουμενίου.} Εἰ γὰρ φησὶν, ἀντιπαράθη (sic) τις. 101 C. {Οἰκουμενίου.} Καλῶς τὸ τέλος εἶπεν ἀπ.{EP. AD COLOSSENSES.} 141 B. {Οἰκουμενίου.} Καὶ τῷ δι' αὐτοῦ καὶ τῷ σὺν αὐτῷκαλῶς λεγ. D. {*OI)KOUMENÍOU.} *DÍXA TŴN EI)S A)S1.{EP. AD THESSALONICENSES I.} 152 C. {Οἰκουμενίου.} Ἢ ἔργον πίστεως φησί. 161 A. {Οἰκουμενίου.} Ταῦτα δὲ καὶ πάλιν ἐπὶ τῶν προφ. 164 B. {Οἰκουμενίου.} Ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν τὰς οὐρὰς ταρασ-σόντων κυνῶν. 166 D. {Οἰκουμενίου.} Εἰκότως ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ χαίρο-μεν.{EP. AD THESSAL. II.} 188 C. {Οἰκουμενίου.} Ἢ ὅτι τοῦτο γάρ φησιν. 190 B. {Οἰκουμενίου.} Ὡσεὶ εἶπεν, μετὰ τῶν Ἀγγέλων. 191 D. {Οἰκουμενίου.} Ἐν γὰρ τῇ τότε ἡμέρᾳ. 196 A. In Schol. Gennadii. τῆς τοῦ Θεοῦ προθεσμίας. {Οἰκουμενίου.} Ἢ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα. οὗ ἐστιν ἡ παρουσία] {Σευηριανοῦ.} Οὗ ἐστιν ἡ παρουσία κατ'ἐνέργειαν τοῦ Σατανᾶ. hoc Schol. Irenaeo tribuit Cod. B.{ΤΩΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΝ Α. ΕΠΙΣΤΟΛΗΝΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΕΞΗΓΗΤΙΚΩΝΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΜΟΣ Α.} <ΤΩΝ> τοῦ Ἀποστόλου μαθητῶν ὁ Τιμόθεος ἦν· καὶ μαρτυρεῖμὲν ὁ Λουκᾶς, ὅτι θαυμαστός τις νέος ἦν, μαρτυρούμενος ὑπὸ τῶνἐν Λύστροις καὶ Ἰκονίῳ ἀδελφῶν, ὃς ἅμα τε μαθητὴς ἐγένετο καὶδιδάσκαλος· καὶ οὕτω σφόδρα συνετὸς ἦν, ὡς ἀκούων Παύλου χω-ρὶς περιτομῆς κηρύσσοντος, καὶ μαθὼν ὅτι καὶ Πέτρῳ ἀντέστητούτου ἕνεκεν, ἑλέσθαι μὴ μόνον τὸ ἐναντίον κηρύξαι, ἀλλὰ καὶτὸ παθεῖν· περιέτεμε γὰρ αὐτὸν, φησὶν, ἐν ἡλικίᾳ τοιαύτῃ, καὶοὕτως αὐτῷ πᾶσαν εὐθέως τὴν οἰκονομίαν ἐνεπίστευσεν. Ἤρκει μὲν οὖν ὁ τοῦ Παύλου πόθος δεῖξαι τὸν ἄνδρα ὅστιςἐστίν· ἐν πολλοῖς γὰρ αὐτῷ ἐμαρτύρησε· καὶ τὰ νῦν λεγόμεναθαυμαστὰ δείκνυσιν αὐτοῦ τὴν παρρησίαν· εἰ δέ τις ἐξετάζει, τίδήποτε Τίτῳ καὶ Τιμοθέῳ γράφει μόνοις, καίτοι γε καὶ Σίλαςτῶν εὐδοκίμων ἦν, καὶ Λουκᾶς καὶ Κλήμης, ὅτι τούτοις ἤδη ἐκκλη-σίας ἦν ἐγκεχειρηκώς· τοσαύτη γὰρ αὐτῶν ἦν ἡ ὑπερβολὴ τῆςἀρετῆς, ὡς μηδὲ τὴν νεότητα ἐμποδίσαι.{ΚΕΦΑΛΑΙΑΤΗΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΘΕΟΝ ΠΡΩΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ.}αʹ. Περὶ τῆς εἰς ἀγάπην Θεοῦ ὁδηγίας, τὴν ἀπροσδεῆ νομικῆς ἀνάγ- κης.βʹ. Περὶ τῆς ἑαυτοῦ ἐκλογῆς εἰς εὐαγγελιστὴν ἐκ διώκτου, κατὰ χάριν Θεοῦ.