De fide et lege naturae (Excerpta in Catena Andreae – Ms Ox)
- Edition reference
- De fide et lege naturae [Sp.] (CPG 4185), MPG 48: 1081–1088.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg4139.tlg001.local005- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
ξγΣευηριανοῦ Γαβάλων:
Ἐπειδὴ εἶδεν ὁ τῆς ἀληθείας ὀφθαλμὸς· ὁ μέγας κριτής. ὅτι καλὰ μὲν τὰ ἔργα· νεκρὰ δέ ἐστι πίστιν οὐκ ἔχοντα· ἀποστέλλει βραβεύοντα τοῖς ἔργοις ἄγγελον· ὥστε τοὺς καλῶς ἀθλοῦντας· στεφανῶσαι τῆ πίστει· ὡς φησὶν ὁ ἄγγελος· Κορνήλιε. αἱ προσευχαί σου καὶ αἱ ἐλεημοσύναι σου, ἀνέβησαν εἰς μνημόσυνον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ· εἰ τοίνυν εἰσηκούσθη ἡ δέησις καὶ αἱ ἐλεημοσύναι ἀνέβησαν· τί μοι τὸ λεῖπον εἰς δικαιοσύνην· ἀλλα πέμψον εἰς ἰόππην καὶ μετακάλεσαι σίμωνα τὸν ἐπικαλούμενον πέτρον· ὃς ἐλθὼν λαλήσει σοι ῥήματα ἐν οἷς σωθήση· σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκός σου· οὐκοῦν οὐκ εἶχε τὰ ἔργα σωτηρίαν· εἰ γὰρ ἐξ ὧν πέτρος κηρύσσει σώζεται· καὶ αὐτὸς καὶ ὁ οἶκος σώζεται· οὐκ εἶχεν οὐδέπω ἐκ τῶν ἔργων τὴν σωτηρίαν· ἕως αὐτῶ τοῖς ἔργοις ἐβράβευσεν ἡ πίστις· διὰ τοῦτο καὶ πέτρος ἐλθὼν ἐκ τῆς ἰόππης· καὶ θεασάμενος τοῦ Θεοῦ τὴν χάριν ἐκχυθεῖσαν· ἐν τοῖς τότε νενομισμένοις ἀλλοφύλοις ἐπιγνώμων γενόμενος τῆς τοῦ Θεοῦ κρίσεως, λέγει· ἐπ’ ἀληθείας καταλαμβάνομαι· ὅτι οὐκ ἔστι προσοπολήπτης ὁ Θεός· ἀλλ’ ἐν παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος αὐτὸν καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην, δεκτὸς αὐτῶ ἐστιν· οὐκ εἶπεν ἐν παντὶ ἔθνει ὁ ποιῶν δικαιοσύνην σώζεται· ἀλλὰ δεκτός ἐστι· τουτέστιν ἄξιος γίνεται τοῦ δεχθῆναι· δεῖ τοίνυν προλάμπειν τῶν ἔργων τὴν πίστιν· καὶ ἀκολουθεῖν τῆ πίστει τὰ ἔργα· μήτε τὴν πίστιν ὑβρίζέτω τῆ ἀκαρπία· μήτε τὰ ἔργα ὑβριζέτω τῆ ἀπιστία:
μθΣευήρου:
ἔδοξε τῶ ἁγίω πνεύματι καὶ ἡμῖν· μηδέν σε φησὶν ὁ αἱρετικὸς ἀδελφὲ ξενίση τῶν εἰρημένων· ὡς ἀδελφόν σε καλεῖ καὶ ὡς πολέμιον ἀναιρεῖ· μὴ θαυμάσης φησὶν εἰ ὑπὲρ τοῦ ἁγίου πνεύματος εἰπον οἱ ἀπόστολοι· ὅτἂν ταῦτα λέγη· ἀπὸ τῆς γραφῆς τὰ βέλη προσφέρομεν· τί οὖν ἐστὶ πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν· εἰ τὸ συνῆφθαι τοὺς ἀποστόλους τῶ ἁγίω πνεύματι· ἐλαττοῖ τοῦ πνεύματος τὴν δόξαν. οὐκοῦν τὸ συνῆφθαι μωσῆν τῶ Θεῶ ἐλαττοῖ τοῦ Θεοῦ τὴν δόξαν· λέγει γὰρ ἡ γραφὴ· ἐπίστευσεν ὁ λαὸς εἰς τὸν Θεὸν καὶ εἰς μωσῆν· ἀλλὰ καὶ ἕτερον προενέγκωμεν βέλος· εἰ καθαιρεῖ τοῦ πνεύματος τὴν ἀξίαν συνημμένη ἡ δόξα τῶν ἀποστόλων· ὑβρίζει καὶ τὸν Θεον· καὶ ἐλαττοῖ αὐτοῦ τὴν ἀξίαν. σαμουὴλ προσκείμενος· γέγραπται γὰρ καὶ ἐφοβήθη πᾶς ὁ λαὸς τὸν κύριον καὶ τὸν σαμουήλ· πάλιν καὶ τρίτον ἄλλο προσενέγκωμεν βέλος κατὰ τῆς ἀσεβείας· εἰ ἐλαττοῖ τοῦ πνεύματος τὴν ἀξίαν καὶ τὴν θεϊκὴν αὐθεντίαν τὸ συνῆφθαι τῶ πνεύματι τοὺς ἀποστόλους, ἐλαττοῖ τοῦ Θεοῦ τὴν ἀξίαν· γεδεὼν προσκείμενος αὐτοῦ τῆ προσηγορία· ἐβόησε γὰρ ἅπας ὁ λαὸς· πόλεμος τῶ κυρίω καὶ τῶ γεδεών· ὥσπερ οὖν συνῆπται μωϋσῆς τῶ Θεῶ· οὐχ ὡς ὁμότιμος θεοῦ· ἀλλ’ ὡς ὑπηρέτης θεοῦ· καὶ σαμουὴλ τῶ θεῶ· οὐχ ὡς ὁμότιμος ἀλλ ̓ ὡς προφήτης· καὶ γεδεὼν τῶ Θεῶ· οὐχ ὡς ὁμότιμος ἀλλ’ ὡς στρατηγὸς τοῦ πολέμου· οὕτως καὶ οἱ ἀπόστολοι τῶ πνεύματι ὡς κήρυκες τοῦ εὐαγγελίου· γνώριζε τοίνυν τὴν αὐθεντείαν· καὶ μὴ ὕβριζε τοῦ πνεύματος τὴν ἀξίαν: