In theophaniam

Matthaei ediert den Text nach Codex Mosquensis Sinod. 284. Eine Abschrift (oder die Vorlage?) der Edition von Matthaei liegt vor in Codex Sankt-Peterburg, Rossijskaja Nacional'naja biblioteka (RNB) Ф. No 573. Sobr. Sankt-Peterburgskoj Duchovnoj Akademii, Aleksandro-Nevskaja Lavra 054 (s. XVIII), der nicht eingesehen werden konnte.

Galland druckt Matthaei nach (cf. Appendix, Prolegomena, p. VIII) und fügt eine lateinische Übersetzung bei.

Lateinisches Exzerpt, syrische und slavische Übersetzung nur punktuell in den Apparat aufgenommen.

ἀνοιγέσθω ἀνυγέσθω σήμερον πᾶν στόμα πρὸς θεολογίαν καὶ ἀνυμνείτω ἀνυμνητω ἀνυμνεῖτο ἀνυμνίστω πᾶς λόγος ܠܫܢ τὸν των ἐξ οὐρανῶν ἐπιλάμψαντα τοῦ θεοῦ τὸν τοῦ θεοῦ dei θεὸν λόγον. πᾶν στόμα λαλείτω λαλίτω , πᾶσα γλῶσσα γλώττα γλῶσσα φθεγγέσθω, πᾶσα ψυχὴ χορευέτω, πᾶσα ἡ γῆ ψαλάτω ψαλέτω . σήμερον γὰρ λόγοι φωτὸς ἐν ἡμέρᾳ φωτὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ φωτὸς ἐν ἡμέρᾳ φωτὸς καταλάμπουσιν· συμφωνείτω συμφωνίτω τοῖς ἐπουρανίοις τὰ ἐπίγεια ἐπήγια , ὑμνείτω ὑμνήτω ϋμνίτω μετὰ τῶν με τών ὑπερκοσμίων δυνάμεων τὰ ἐν τῷ κόσμῳ φαινόμενα. ἀληθείας γὰρ ἐπιφανείσης ἐπιφανήσης ἐπιφανίσης καὶ βασιλέως ἐπουρανίου πάντα πάντας δεῖ δὴ συνδραμεῖν συνεδραμεν εἰς κοινὴν τοῦ δεσπότου τῶν ἁπάντων πάντων ὁμολογίαν. χριστοῦ παρουσία ἀληθινοῦ φωτὸς ἐπιδημία· χριστοῦ παρουσία τῆς οἰκουμένης πάσης εὐεργεσία· χριστοῦ παρουσία τοῦ κόσμου παντὸς παντὸς κόσμου Lesart von Mr eher als Korrrektur zu erklären als andersherum. ἐλευθερία. χριστοῦ παρουσία τῆς οἰκουμένης πάσης εὐεργεσία· χριστοῦ παρουσία τοῦ παντὸς κόσμου ἐλευθερία· χριστοῦ παρουσία ἀληθινοῦ φωτὸς ἐπιδημία. χριστὸς ἀνυμνεῖται καὶ κόσμος ἁγιάζεται, χριστὸς κηρύττεται καὶ ἡ οἰκουμένη φωτίζεται, χριστὸς καταγγέλλεται περιαγγέλλεται καὶ πᾶσα ψυχὴ τὸν ἐπουράνιον οὐράνιον πόθον ἐνδύεται ἐνδύεται λόγον Syr hat κόσμον ܨܒ̈ܬܐ . ἐγγυᾶται ἐγγυατέ μου τὸν λόγον τῶν λόγων ἡ πεῖρα τῶν πραγμάτων τῶν πραγμάτων πεῖρα .

ὅρα γάρ μοι τὴν θεοπρεπῆ θεοπρεπεῖ θεοπρέπειαν ταύτην καὶ αὐτῆς τῆς ἐκκλησίας κατάστασιν. ὅρα μοι τοῦ οὐρανίου πόθου τὴν ἄσβεστον λαμπάδα τὸν οὐράνιον πόθον τῆς ἄσβεστου λαμπάδος . ὅρα μοι τοῦ σώματος τὴν φύσιν συνακμάζουσαν συναγμάζουσαν ܕܡܬܥܢܐ erhoben/besungen wird τῇ τῶν ἀγγέλων λειτουργίᾳ λειτουργείᾳ · ἄνθρωποι ἀπὸ γῆς ὄντες καὶ γῆν οἰκοῦντες καὶ ἐπὶ γῆς στρεφόμενοι ἐπὶ γῆς τρεφόμενοι ἀποστρεφόμενοι τοῖς οὐρανίοις οὐρανοις συναμιλλῶνται συναμίλλονται συναμήλλονται · κόσμος ܥܠܡܐ κόσμοις νόμοις In beiden Handschriften Abschluss des vorangehenden Satzes? Bindefehler von Si und Mr? ἠρνήσατο ἠρνήσαντο τοῦ σώματος τὴν φύσιν καὶ ἐξελέξατο ἐξελέξαντο ἐδέξαντο suscipiunt τῶν ἀγγέλων τὴν λειτουργίαν. τοιαύτη γὰρ ἡ ἐκκλησία τοῦ θεοῦ· πολιτεύεται μὲν ἐπὶ τῆς γῆς, τάξιν δὲ ἐπουρανίων ἔχει ἔχει οὐρανίων ταγμάτων πραγμάτων Konjektur Gallands wahrscheinlich richtig (s. nächsten Satz die Lesart ταγματων von Si), Fehler aber schon im Archetyp. Auch Syr und Slav setzen πραγμάτων voraus. . τί ἔργον τῶν ἐν οὐρανοῖς ἀγγέλων ταγματων ; θεῷ τὸν θεον τὸ τῷ θεῷ Stilistische Verbesserung λειτουργεῖν. τί ἔργον τῶν τῶ ἐπὶ γῆς ὁσίων; τὸ Stilistische Verbesserung τὸν θεὸν ἀνυμνεῖν. ὧν τοίνυν ὁμότιμος ἡ λειτουργία, ὁμότιμος καὶ ἡ ἀξία. διὰ τοῦτο ὁ μακάριος Δαβὶδ τὴν πνευματικὴν ἀνακρουόμενος λύραν καὶ τὸν σωτήριον τῆς θεολογίας ἀνακηρύττων ὕμνον ἔλεγεν, ὡς ἀρτίως ὑπεψάλλομεν ὑπεψάλλωμεν ὑπεψάλαμεν · ὁ θεὸς τῶν δυνάμεων, ἐπίστρεψον ἡμᾶς καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου καὶ σωθησόμεθα.

οὐδέπω οὔπω ἀπήντησεν ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης , καὶ οἱ πρόδρομοι τῆς βασιλείας ἐκήρυττον λέγοντες · ὁ ποιμαίνων τόν Ἰσραήλ, πρόσχες. ὁ ποιμαίνων τόν Ἰσραήλ · εἰπέ, ὦ προφῆτα, τηλαυγῶς, ὃ λέγεις, σαφήνισον σαφίνησον σαφήνησον , ὃ κηρύττεις, ὁποῖον ποιμένα λέγεις . πολλοὶ γὰρ ἐποίμαινον ἐποίμαινων ἐποίμαναν , Μωϋσῆς ποιμήν ποιμὴν ἦν , Ἀαρὼν ποιμήν ποιμὴν , ὡς λέγεις ἦν · ἐποίμανας ἐποίμαινες ἐποίμαινον γάρ, φησί φησι , τὸν λαόν σου μου ὡς πρόβατα ἐν χειρὶ Μωϋσῆ καὶ Ἀαρών· ποιμὴν ἦν καὶ ὁ Δαβίδ πάλιν · ἐξελέξατο γάρ, φησίν φησιν Δαβὶδ t.r. , τὸν δοῦλον αὐτοῦ ποιμαίνειν Ἰακὼβ τὸν δοῦλον αὐτοῦ καὶ Ἰσραὴλ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. τί τοίνυν τῇ προσηγορίᾳ τοῦ ποιμένος ποιμαινος κρύπτεις κηρυττεις τὴν ἀξίαν τοῦ καταγγελλομένου ; διόρθωσαι διόρισαι διόρησαι σαφῶς σαφὸς , ὃ λέγεις· εὐκρινεῖ εὐκρινῆ καὶ ἀσυγχύτῳ χρῆσαι τῇ φωνῇ τοῦ κηρύγματος· λέγεις· ὁ ποιμαίνων τὸν Ἰσραὴλ πρόσχες, ὁ ὁδηγῶν οδηγὸν ὡσεὶ πρόβατον τὸν Ἰωσήφ · ὅστις δὲ ποιμήν ἐστιν, οὔπω μηνύεις· κρύπτεις τοῦ κηρυττομένου ὅστις δὲ ποιμήν ἐστιν, οὔπω λέγεις· οὔπω μηνύεις τοῦ κηρυττομένου ὅστις δὲ ποιμήν ἐστιν οὔπω μηνύεις τοῦ κηρυττομένου ὅστις εἰ δὲ ποιμὴν οὐ μηνυει ἐκ τοῦ κηρυττομένου ὁ δὲ ποιμὴν οὐδέπω κηρύττει τοῦ μηνυομένου Ausfall durch Homoioteleuton; Text bereits im Archetyp verderbt. τὴν ἀξίαν διὰ τὴν πρὸς ἄλλους ἀλλήλους τοὺς ποιμένας ποιμαίνας ὁμωνυμίαν ὁμονυμίαν .

τί οὖν; οὐδέπω φησιν οὐδέπω οὐδέπω φησιν ἐνόησας ἐννοῆσαι τὴν ἀξίαν· φησὶν φησὶν hier und oben falsche Hinzufügung aller Handschriften σαφηνίζω σαφινησω σοι τὴν ἀλήθειαν· ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν χερουβίμ, ἐμφάνηθι χερουβεὶμ ἐμφάνηθει . ἐξέγειρον τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς. ὁρᾷς, ὅπως πῶς ἅπασαν ἂν ἐγύμνωσεν τοῦ προφητευομένου τὴν ἀξίαν; ὁρᾷς, ὅπως τῷ βασιλικῷ καὶ ὑπερκοσμίῳ πῶς τῷ βασιλεικῷ καὶ ὑπερκοσμίῳ των βασιλεικῶν καὶ ὑπερκοσμίων ὅπως θρόνῳ τὸν βασιλέα τῆς δόξης ἀπήγγειλεν ἀνήγγειλαν ἐποχεῖσθαι, τὸν ἰησοῦν ἰησοῦν scheint hier das Richtige zu bewahren, während Si und Sc Auslassungen aufweisen. ; ὅθεν καὶ ὁ σωτὴρ ἐπιβεβαιῶν ἐπιβεβαιοῖ τοῦ προφήτου τὴν πρόρρησιν πρόσρησιν πρόρησιν βοᾷ ἐβόα διὰ τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος· ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. ἐπειδὴ γὰρ ὡς ἄνθρωποί ἄνθρωποι φησιν φησὶν λογικοὶ τὸν θεὸν οὐκ ἐπέγνωτε ἔγνωτε ἐπέγναν , κἂν ὡς ἄλογα πρόβατα τὸν ποιμένα γνωρίσατε γνωρήσατε .

βουλόμενος δὲ καὶ ὁ προφήτης δεῖξαι τὸν καρπὸν καὶ τὸν καρπὸν ἐπιδεῖξαι Spur einer stilistischen Überarbeitung? τῆς τοῦ ποιμένος ποιμαινος ἐπιδημίας ἐξέγειρον, φησίν, τὴν δυναστείαν σου καὶ ἐλθὲ εἰς τὸ σῶσαι ἡμᾶς · ἡ γὰρ τοῦ σωτῆρος ἐπιφάνεια πηγὴ πάσης εὐεργεσίας. ἐπεφάνη ἀπεφανει interpungiert hier (hat im nächsten Satz aber auch ἀνέλαβεν als finites Verbum), die beiden anderen Hss nach εὐεργεσίας. ὁ λυτρωτὴς τοίνυν τοίνυν ὁ λυτρωτὴς πάσης τῆς οἰκουμένης πάντα ἀναλαβὼν ἀνέλαβεν εἰς ἑαυτὸν διὰ τὴν αὑτῷ αὐτῷ εαυτοῦ πρέπουσαν ἀγαθότητα· ἐπειδὴ γὰρ εἶδεν ϊδεν πάντα τὰ ἐν ἀνθρώποις πάντα ἄνθρωπον διαπεσόντα , καὶ τὴν ἱερωσύνην, ἣν δέδωκεν ἐν ἔδωκεν τῷ Ἰσραὴλ, καὶ τὴν προφητείαν καὶ πάντα τὰ ἐξαίρετα, αὐτὸς ἀνακαινίζει αὐτοῖς ἀνακαινίζε αὐτοῖς δι’ ἑαυτοῦ τὰ ἑαυτοῦ δῶρα.

καὶ πῶς ὅπως , ἄκουε· γίνεται γίγνεται ἐγένετο προφήτης, ἐπειδὴ γὰρ ἐνοθεύθη ἐνωθεύθη ἡ προφητεία παρὰ τῶν ἀναξίων, καθὼς ὡς γέγραπται· προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ὑμῶν ὡς ἐμέ. γίνεται γίγνεται καὶ ἀπόστολος κατὰ τὸ εἰρημένον· κατανοήσατε γὰρ τὸν ἀρχιερέα καὶ ἀπόστολον τὸν ἀπόστολον και ἀρχιερέα τῆς κλήσεως ἡμῶν ἰησοῦν ἐκκλησίας ὑμῶν ὁμολογίας ἡμῶν Korrektur nach Bibeltext Verlesung aus κλήσεως? . γίνεται καὶ ἱερεύς, καθὼς γέγραπται καθά φησιν ὁ ὑμνογράφος Spur einer stilistischen Überarbeitung? · σὺ εἶ Korrektur nach Psalmtext passend zur Einleitungsformel. ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. γίνεται, ἀδελφοί ἀδελφὸς , καὶ διάκονος, ὡς φησὶν ὁ γενναῖος Παῦλος ἀπόστολος · λέγω γὰρ λέγων χριστὸν διάκονον γεγενῆσθαι γεγενεῖσθαι περιτομῆς περιτομῆ ὑπὲρ ἀληθείας θεοῦ εἰς τὸ πληρῶσαι βεβαιῶσαι Korrektur nach Bibeltext τὰς ἐπαγγελείας τῶν πατέρων. διὰ πάσης οὖν ὁδεύει τάξεως, καὶ γίνεται πάλιν καὶ ἀναγνώστης· λαβὼν γὰρ γ’οὖν τὸν ἡσαίαν ἀνεγίνωσκεν ὡς δείκνυσι δίκνυει τὸ εὐαγγέλιον , ἵνα καὶ τοῦ προφήτου τὴν φωνὴν τὴν φωνὴν τοῦ προφήτου τοῦ προφήτου τὰς φωνὰς βεβαιώσῃ βεβαιώση βεβαιώσει καὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ τοὺς ἐκκλησίας τοὺς βαθμοὺς αριθμοὺς τιμήσῃ τιμήση τιμήσει . ἐγένετο καὶ βασιλεὺς ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλευόντων βασιλευωντων καὶ κύριος τῶν κυριευόντων Hinzufügung entsprechend Bibeltext , ὡς φησιν ὁ Ναθαναήλ Νάθαναὴλ · ῥαββί , σὺ εἶ ὁ χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ ἰσραήλ εἰς τὸν αἰῶνα βασιλεὺς εἰς τὸν αἰῶνα ist Zitat aus Ps 28,10 .

ἀλλ’ ἐρεῖ τις ἴσως εἴσως τῶν περιεστώτων· τί οὖν πρὸς ἐμὲ τὸν λαϊκόν, εἰ προφητείαν προφητίαν καὶ ἀποστολὴν ἀποστολικὴν καὶ ἱερωσύνην ἀρχιερωσύνην ἐνεδύσατο; τί πρὸς ἐμὲ τὸν ἐν τῇ λαϊκῇ τάξει κατειλεγμένον κατηλεγμένον κατηλαγμένον κατειλημμένον ; μάλιστα μὲν ὡς διὰ πάντας ἀνθρώπους γέγονεν εγένετο ἄνθρωπος ὁ φιλάνθρωπος, εἰ δὲ βούλει βούλη αὐτὸν καὶ λαϊκοῦ τάξιν ὑπερχόμενον διὰ σὲ ἰδεῖν ἰδεῖν διὰ σέ διὰ σέ , ἀνάκρινον παρὰ σαυτῷ σεαυτῷ καὶ σκόπησον τὸ ῥηθησόμενον τὰ ῥηθησόμενα · ὁμολογουμένως ὁμολογούμενος ὁ βαπτίζων οὐκ ἐν χώρᾳ ἐστὶν ἔστη τοῦ ἱερέως, ὁ δὲ βαπτιζόμενος οὐκ ἐν τάξει τοῦ λαϊκοῦ καθέστηκεν. ὅρα οὖν Ἰωάννην βαπτίζοντα ἐν τάξει ἱερέως ἐν τάξει ϊερέως βαπτίζοντα καὶ βαπτιζόμενον Χριστὸν ἐν λαϊκῷ λαϊκοῦ τάγματι καὶ τὸν Χριστὸν ἐν λαϊκῷ τάγματι βαπτιζόμενον . σήμερον γάρ, ἀδελφοί, σήμερον τὴν διὰ τῶν ὑδάτων ὑπῆλθεν οἰκονομίαν οὐκ ἐκ τῶν ὑδάτων ἁγιαζόμενος, ἀλλὰ τοῖς ὕδασι τὸν ἁγιασμὸν παρεχόμενος παρέχων . Ἰωάννης ἐπλήρου τὸ σχῆμα τὸ ἱερατικόν, προσέρχεται ὁ λυτρωτὴς τῆς οἰκουμένης τῷ βαπτίζοντι ἐν ὕδατι , ὁ φωτίζων ἐν πνεύματι, ὁ βασιλεὺς τῷ προδρόμῳ, ὁ θεὸς τῷ προφήτῃ προφήτι . Ἰωάννης, οὖν ἀδελφοί, οὐκ ἠγνόησεν ἠγνώησεν τὴν ἀξίαν διὰ τὴν αὐτῷ οἰκονομίαν· οὐκ ἔσφαλεν αὐτὸν τὸ σχῆμα τοῦ σώματος στόμα τοῦ σωτῆρος · οὐκ ἠπάτησεν αὐτὸν ἡ φαινομένη σάρξ, ἀλλὰ περιέλαμπεν περιέλαμψεν αὐτὸν ἡ κρυπτομένη κηρυττομένη δύναμις, ἣν εἰ καὶ τοῖς ἀγνοοῦσιν ἀγνωοῦσιν ἐκήρυττεν ὁ λύχνος τοῡ χριστοῦ μου δια του προφήτου . λύχνος γὰρ ἦν ἅγιος ὁ ὁ ἅγιος θαυμάσιος λύχνος, περὶ οὗ τὸ ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου διὰ τοῦ προφήτου προείρηται . λύχνος δὲ ὁ Ἰωάννης προσηγόρευτο προσαγορεύεται προανηγόρευται , οὐκ ἐπειδὴ τῷ θεῷ λόγῳ , τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ ἀληθεινῷ τῆς ἀληθείας , χρεία ἦν τῆς αὐγῆς αὐτῆς ἀπὸ Majuskelfehler; Syntax aber trotzdem komisch τοῦ λύχνου προσθήκης – ἥλιος γὰρ ἦν δικαιοσύνης –, ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπιδὴ τὸν ἐν σαρκὶ κρυπτόμενον χριστὸν κύριον ἐγνώρισεν ἐγνώρηζεν ὡς ἐν νυκτὶ τῇ ἰουδαικῇ καταστάσει τὸν λύχνον ἀπαστράπτων τοῦ θείου λόγου, καλεῖται καλεῖτε οὖν λύχνος εἰκότως.

καὶ ἀλλ’ ὁρᾶτε ὅρα τὸ θαυμαστόν, ἀδελφοί, ὅτε ὅτι παρῆλθεν ἐπὶ τὴν ἔνσαρκον οἰκονομίαν ὁ πρὸς ἡμᾶς ἐπιδημήσας δεσπότης ὁ ἄνθρωπος διὰ φιλανθρωπίαν φιλανθρωπίας γενόμενος· καὶ ἦν ξένον θαῦμα ὁ ὅτι θεὸς ἐν ἀνθρώποις, ἐν δούλοις ὁ δεσπότης, ὁ ποιητὴς μετὰ τῶν ποιημάτων μετὰ τῶν ποιημάτων ὁ ποιητὴς , ὁ ἁγιάζων μετὰ τῶν ἁγιαζομένων. τότε ὁ Ἰωάννης ἐκήρυττεν κηρύττει τὴν ἀξίαν καὶ ἦν ἰδεῖν ξένον θαῦμα , ἦν ἰδεῖν τὸν λύχνον δεχόμενον τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης , Ἰησοῦν. τὸν των γὰρ πάντων ἁπάντων λυτρωτὴν κύριον κύριον Glosse? Oder τὸν zu ergänzen? ὁ λυτρώσεως δεόμενος δεόμενος λυτρώσεως ἄνθρωπος ἐβάπτιζεν οὐ τόλμῇ προσαχθείς, ἀλλὰ προστάγματι δουλωθείς. τότε δή, τότε συνέδραμον δύο προφητικαὶ φωναί, φωνὴ βοῶντος βωόντος ἐν τῷ ἐρήμῳ καὶ φωνὴ κυρίου ἐπὶ τῶν ὑδάτων . ὁ κήρυξ τῆς ἀληθείας ἐβόα καὶ ὁ θεὸς τῆς δόξης ἐβρόντα καὶ ἦν ἐκεῖ ἡ προσκυνουμένη προσκυνητὴ τριὰς τὴν ἑαυτῆς αὐτῆς δόξαν ἀπαστράπτουσα ἀστράπτουσα , πατὴρ ἄνωθεν τὸν υἱὸν κηρύττων, υἱὸς ἱησοῦς κάτωθεν πληρῶν τὴν ἔνθεον οἰκονομίαν τὴν οἰκονομίαν πληρῶν , τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπισφραγίζον ἐπισφραγίζων τὴν θεοπρεπῆ θεοπρεπει μυσταγωγίαν· καὶ φωνὴ τοσαύτη γίνεται μαρτυροῦντος ἄνωθεν τοῦ πατρὸς τῷ ἑαυτοῦ μονογενεῖ μονογενῆ ὡς σχισθῆναι ἄνωθεν τοὺς οὐρανοὺς· ἀναβαίνοντος γάρ φησιν τοῦ Ἰησοῦ ἀπὸ τοῦ ὕδατος ἐσχίσθησαν οἱ οὐρανοί. οὐ γὰρ ἤνεγκαν Der Hs lag wohl schon das verderbte τὴν φωνὴν vor, das sie so zu heilen versucht. ­– Oder größere Lücke wegen φρίξαντες vs. finites Verb unten? Text verderbt; statt φρίξαντες vielleicht etwas mit σφραγίζ-? Der Syrer vereinfacht:ܕܡܢ ܩܠܐ ܕܐܝܟ ܗܢܐ ܥ̣ܠܘ܇ ܕܣܗܕܘܬܐ ܕܡܕܒܪܢܘܬܐ ܐܠܗܝܬܐ »was durch die so laute/derartige Stimme zum Zeugnis des göttlichen Heilsplans eintrat«. ἐκ τῆς φωνῆς τὴν φωνὴν τῆς τῆς τοσαύτης μαρτυρίας φρίξαντες ἔφριξαν ܥ̣ܠܘ τὴν ἔνθεον οἰκονομίαν.

ἀλλ’ ὅρα τὸ θαυμαστόν· ἡ φωνὴ αὕτη τοὺς οὐρανοὺς ἔσχισεν ἔσχησεν ܣܕܩܬ ἔσισεν καὶ αἱρετικοὺς οὐκ ἐφόβησεν· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ὡ ἠυδοκησα αὐτοῦ ἀκούετε ἀκούεται . ἐπειδὴ προέλαβεν ὁ νόμος κηρύττων κηρύτων καὶ προφῆται εὐαγγελιζόμενοι, ἵνα μή τις τῇ προτέρᾳ καταστάσει τῆς Ἰουδαϊκῆς λατρείας ἑπόμενος ἑπώμενος ἀποσείσηται ἀποσίσηται ἀπώσηται ἀπώσητε ܢܕܚܘܩ τὸν ζυγὸν τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος, ἡ θεία φωνὴ διακρίνει διακρίνη διέκρινεν τὸ οἰκετικὸν οἰκουμενικὸν ἀπὸ τῶν δεσποτικῶν ἀξιωμάτων. ἀκούετε αὐτοῦ ἀκούεται αὐτοῦ αὐτοῦ ἀκούετε , δηλονότι δηλον ὅτι τοῦ Χριστοῦ. πλήρωμα γὰρ νόμου Χριστός , πλήρωμα τῶν ἀγαθῶν Ἰησοῦς χριστός . εἰ γὰρ καὶ προέλαβον προέλαβεν ἐν τῷ νόμῳ τῷ μωσαϊκῷ αἱ εὐλογίαι, ἀλλ’ οὐκ ἦσαν είσαν ἐντελεῖς ἐκδεχόμεναι τὸν κύριον ἡμῶν , περὶ οὗ φησιν φησὶν ὁ Παῦλος· πλήρωμα νόμου Χριστός . κἂν καὶ θέλῃς θελης θέλεις , ὅτι ἐκ πράγματος ἐναργοῦς σοι παραστήσω παραστήσω σοι τὴν ἀλήθειαν ἔγγυον τῶν εἰρημένων· πρόσεχε ἀκριβῶς μετὰ ἀκριβείας · κελεύει Μωϋσῆς ὁ νομοθέτης μερισθῆναι τὰς δώδεκα φυλὰς τοῦ ἰσραὴλ καὶ τὰς μὲν ἓξ φυλὰς εἰς φυλάττειν φυλὰς ἐπὶ τὸ ὅρος ἀνάγει ἀνάγη scheint schon Konjektur zu sein; Verb aber nötig. Im Syrischen ein von κελεύει abhängiger Infinitiv parallel zu μερισθῆναι τὸ Γηβάλ, τὰς δὲ ἑτέρας ἓξ εἰς τὸ Γαριζὶν γα γαρίζειν γαριζην ὄρος ὅρος τὸ Γαριζειν καὶ κελεύει μὲν ταύτας ταῦτας τὰς μὲν εὐλογεῖν, ἐκείνας εκείνας τὰς δὲ καταρᾶσθαι , εὐλογεῖν μὲν τοὺς κατορθοῦντας τὸν νόμον, καταράσθαι δὲ τοὺς παραβαίνοντας Zeichen einer größeren Auslassung? Ist der Text von Mr ein Heilungsversuch? Allerdings hat auch Syr den Text wie Mr . τί οὖν; ἐπὶ μὲν ἐστι τί τῶν κατάρων μὲν ἁπασῶν ἦν ἐπαγόμενον ἐπισφράγισμα· ἐροῦσι γάρ, φησίν φησιν , οἱ Λευΐται ἐπικατάρατος ὁ ἐγκαταλιμπάνων ἐνκαταλιμπάνων ἐγκαταλειμπάνον ἐνκαταλειμπάνων κύριον τὸν θεὸν τὸν κύριον τὸν νόμον ἐγκαταλιμπάνων τὸν νόμον aus Ps 118,53. , καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαὸς ἀμήν τὸ ἀμήν . ἐπικατάρατος ὁ δουλεύων θεοῖς ἀλλοτρίοις ܢܘܟܪ̈ܝܐ ἑτέροις καὶ ἐρεῖ πᾶς ὁ λαὸς ἀμήν . καὶ ἐφ’ ἑκάστῆς ἐντολῆς ἑκάστῃ ἐντολῇ ἑκάστῳ τῆς ἐντολῆς ἐπέκειτο ἐπίκειται τὸ ἀμὴν τοῖς παραβαίνουσιν ἐπὶ τῆς κατάρας, ἐπὶ δὲ τῆς εὐλογίας δὲ ταῖς εὐλογίαις ἐροῦσιν, φησίν, οἱ Λευΐται· εὐλογημένος ὁ φυλάττων φυλάσσων τὸν νόμον κυρίου, εὐλογημένος ἐν ἀγρῷ, εὐλογημένος ἐν πόλει ܒܟܪܡܐ ἐν πόλει scheint nicht gut lesbar gewesen zu sein, weswegen der Syrer das lautlich ähnliche ἀμπέλῳ übersetzt; alternativ denkbar, dass ἀμπέλῳ aus sachlichen Gründen (passend zu ἐν ἀγρῷ) gewählt wurde. , εὐλογημένος ἐν πολέμῳ Nicht im Bibeltext, fällt auch sonst inhaltlich (ἀγρῷ; πόλει) aus dem Rahmen; auch hier ein verderbtes ἐν πόλει im vorigen Halbsatz ursächlich? Notwendig aber Doppelung, da εὐλογημένος ἐν πόλει in der Handschrift vorhanden ist. · καὶ οὐδαμοῦ τὸ ἀμὴν ἐν οὐδεμιᾷ ἐπ’ οὐδεμιᾷ τῶν εὐλογιῶν. τί οὖν αἱ κατάραι λαμβάνουσι τὸ ἐπισφράγισμα, αἱ δὲ εὐλογίαι οὐ δέχονται τὴν σφραγῖδα; τί οὖν βούλεται τὸ σύνθημα σύνθεμα ; τί ἑρμηνεύει τὸ αἴνιγμα ܪܡܙܐ ܕܓ̣ܙܪܕܝܢ̣ܐ Rätsel des Gerichts der Flüche. Der Syrer zieht τῶν ἀποφάσεων von unten noch hierher, hat aber mit "Gericht" mehr als die griechischen Zeugen. ; ὡς ἂν οἷος τε ὦ ὡς ἂν , πειράσομαι διελθεῖν τῷ ὑμετέρῳ ϋμέρῳ πόθῳ πτερούμενος · τῶν ἀποφάσεων ἦν πληρωτὴς πληρωτὴς ἦν ὁ νόμος, τῶν δὲ εὐλογιῶν βεβαιωτὴς kürzt hier ὁ Ἰησοῦς. ἐπειδὴ δὲ ἐπει οῦν ἔδει ἐπι τὰ μὲν τοῦ νόμου ἴδια διαδοθῆναι ΐδια δοθῆναι ἤδη διασωθῆναι διαδοθῆναι Konjektur bestätigt durch die syrische Übersetzung: ܕܕܝ̈ܠܝܬܗ ܕܢܡܘܣܐ ܢܬܝܗ̈ܒܢ ܠܢܡܘܣܐ "dass die Eigentümlichkeiten des Gesetzes durch das Gesetz mitgeteilt wurden" τῷ νόμῳ, τὰ δὲ τὸ δὲ τῆς εὐαγγελικῆς Fehlt im Film, als Ersatz Druck χάριτος φυλαχθῆναι τῇ χάριτι ܠܥܕܬܐ ἐκκλησίᾳ - Was ist hier passiert? , ἔμειναν αἱ εὐλογίαι τὴν τῆς τοῦ ἀμὴν προσθήκην προσθήκης τὸ λοιπὸν λειπον λεπτον ἐπιζητοῦσαι ἐπιζητῆσαι καὶ χρῆ Die Handschrift interpungiert anders und fügt daher ein χρή ein und verbindet ab τὸ mit dem folgenden Satz. zum folgenden Satz. .

ἵνα δὲ Hinzufügung aus stilistischen Gründen μὴ δόξῃ τισιν ὡς τησιν ὡς τίς βεβιασμένον εἶναι τὸν λόγον, ἀλλὰ μη μᾶλλον ἐξ αὐτῆς τῆς ἀληθείας ܫܘܪܝܐ Beginn; verlesen aus ܫܰܪܺܝܪܽܘܬܳܐ= Wahrheit? μεμαρτυρημένον, ἄκουε τοῦ Παύλου λέγοντος· ὁ γὰρ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς οὐκ ἐγένετο ναὶ καὶ οὔ, ἀλλὰ ܟܠܡܕܡ̣ πάντα ναὶ ἐν αὐτῷ γέγονεν γεγονῶς . ὅσαι ὡσὰν γὰρ ἐπαγγελίαι ἐπαγγελείαι τοῦ θεοῦ, ἐν αὐτῷ τὸ ναὶ καὶ δι’ αὐτοῦ διὸ καὶ δια τοῦ τὸ ἀμὴν πρὸς δόξαν τοῦ θεοῦ τῷ θεῷ . ἐντεῦθέν ἐστι νοῆσαι πάλιν πάλιν νοῆσαι τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἀποστόλου, ὅτι νεκροὺς ἡμᾶς ὄντας τοῖς παραπτώμασιν καὶ τῇ ἀκροβυστίᾳ τῆς σαρκὸς ἡμῶν, συνεζωοποίησεν ἐν αὐτῷ χαρισάμενος ἡμῖν πάντα τὰ παραπτώματα ἡμῶν , ἐξαλείψας τὸ καθ’ ἡμῶν χειρόγραφον, ὃ ἦν ἡμῖν ὑπεναντίον . ἐπειδὴ πᾶν χειρόγραφον βεβαιοῦται καὶ τῇ ὑπαγορίᾳ ϋπηγορια τοῦ χειρογράφου και τῇ ὑπογραφῇ τοῦ δανεισαμένου δανισαμένου δανησαμένου , ἀνάγκη ἐπιζητῆσαι τὴν ὑπογραφὴν ζητῆσαι τῆς ὑπογραφῆς καί ποτε καί καὶ πως καί που πῶς και ποῦ ποῦ και πῶς ἐγενετο. ἔχεις τοίνυν αὐτὴν τὴν προειρημένην ὑπόθεσιν ποῖον χειρόγραφον; ἔχεις τούτου τὴν ἀπόδειξιν ܘܐܝܬ ܠܢ ܬܚܘܝܬܐ ܕܗܕܐ Bewusste Kürzung? Syrisch: ἔχομεν τούτου τὴν ἀπόδειξιν, setzt den Text von Mr voraus. · ὅτε γὰρ ὁ νόμος ὑπηγόρευεν ὑπαγορευεν τὰς κατάρας ὁ νόμος ὑπηγόρευται κατα ὑπηγόρευσε τὰς κατάρας ὁ νόμος ὑπηγόρευται κατα verlesen aus ὑπηγόρευε τας καταρας , τὸ ἀμὴν τοῦ λαοῦ ὑπογραφὴ ἦν τῶν ἀκουόντων. ܥܠ ܕܝܢ ܒܘܪ̈ܟܬܐ ܠܘ ܗܟܢܐ. ܠܐ ܓܝܪ ܐܝܬܘܗܝ ܐܡܝܢ܆ ܥܠ ܕܠܝܫܘܥ ܫܘܡܠܝܐ ܕܒܘܪܟܬܐ ܡܣ̇ܟܝܢ ܗܘܘ. Bei den Segnungen aber war es so nicht. Denn es gibt dazu kein Amen. Bei Jesus zur Erfüllung der Segnung fehlten sie (sc. Flüche/Amen-Worte). – Was ist hier passiert? Text von oben? Ἰησοῦς οὖν γὰρ ἦν τὸ πλήρωμα τῶν εὐλογιῶν ὁ ἐπὶ τοῦ Ἰορδάνου φανεὶς φανής , ὁ τὴν προφητείαν προφητίαν Ἡσαΐου εἰς ἑαυτὸν πληρώσας· ἔλεγεν γὰρ Ἡσαΐας· ἀγαλλιάσθω ἀγαλλιάσθαι τὰ ἔρημα τοῦ Ἰορδάνου, ὅτι καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῷ αὐτῇ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου. τὸ ῥῆμα ἀσαφές σαφές , σαφηνίζεται σαφινίζεται σαφινήζεται δὲ διὰ τῆς χάριτος.

Λίβανον καλεῖ ἡ γραφὴ τὴν Ἰερουσαλὴμ ἱερουσαλὴμ τὸ τηνικαῦτα · καὶ μὴ νομίσῃς βεβιασμένον εἶναι τὸν λόγον. ὅρα, ἃ ὅρα ὁ γὰρ Ἰεζεκιὴλ μαρτυρεῖ· περὶ γὰρ τοῦ Ναβουχοδονόσωρ ναβουχοδονοσὸρ τοῦ βασιλέως ἔλεγεν ἔλεγε γάρ · ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος ὁ ἐκτεταμένος ἐκτεταμμένος ταῖς πτέρυξιν καὶ πλήρης πλήρεις πλήρις ὀνύχων ἦλθεν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβεν προηγουμένως καὶ διὰ τῶν ἁγίων πατέρων ἀλλα δὴ την συμμετρίαν ἐπιγινώσκειν μέτρου γὰρ τοῦ λογου οὐχ ὁ λέγων ἁλλ’ ὁ ἀκουων ἐπειδη κεκμήκατε τὰ σώματα τῆ ἀκαμάτω προθυμια ἀναγκαῖον μετρίσαι τὸν λόγον καὶ ἐνταῦθα στήσαι καὶ καταλάμπεσθαι τῆ θεία χαριτι καταλάμπει γὰρ ημας σήμερον ἁγία τριὰς ἡ τῶν πατέρων προεδρία πάσης τῆς ἐκκλησίας ἡ εὐθηνία καὶ ὡσπερ τὰ ἀνθη καὶ τα ἐυβαφὴ τῆς βασιλικῆς θειότητος ἡλιακὴν ἀκτίνα δεχόμενα παντα περιαστράπτει τὰ περιέχοντα καὶ τύχους καὶ ὀρόφους και περιεστῶτας ἀνθρώπους καὶ οἱον εαν ῆ τῆς βαφῆς τὸ κάλλος τοιαύτην καὶ την τοῦ ἀέρος εὐχροίαν ἀπεργάζεται ἥτοι χρυσίζουσαν ἠ πράσινον ἠ πορφυροειδεῖ ἠ προς ότι ἕτερον ωραΐζεται τοῖς ἀνθοβάφοις ἡ τέχνη οὕτω δὴ και ἡ ἐκκλησία ποτὲ μὲν δέχεται ἀκτίνας προφητικὰς ποτὲ δὲ τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος την ἐνέργειαν Cf. . τὰ ἐκλεκτὰ τῆς κέδρου τοῦ Λιβάνου καὶ ἀπήγαγεν εἰς Βαβυλῶνα. τὰ δὲ ἐκλεκτὰ τοῦ Λιβάνου , τίνα ἦν; ἐπειδὴ ἐπιδὴ Σεδεκίαν δήσας ἀπήγαγεν τὸν βασιλέα τὸν βασιλέα ἀπήγαγεν καὶ τὸν Ἰωακεὶμ καὶ τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς· ταῦτα γὰρ ἦν τὰ ἐκλεκτὰ τοῦ Λιβάνου, ἃ καὶ t.r. ἀπήγαγεν εἰς Βαβυλῶνα . τί οὖν ἐστι τὸ καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῇ ; ἐπειδὴ ἡ ἱερωσύνη ἱεροσύνη ἦν τῆς τῶν Ἱεροσολύμων ϊεροσολύμων Ἱερουσαλὴμ καὶ ἡ προφητεία πᾶσα μετέβη εἰς τὸν Ἰωάννην καὶ ܗܟܝܠ Syrische Übersetzung hat andere Syntax: beginnt hier neuen Satz. πᾶσα ἡ Ἱεροσόλυμα καταλειποῦσα τὸ θυσιαστήριον ἐξήρχετο ἤρχετο ἐπὶ τὸ λαβεῖν τὸ βάπτισμα Ἰωάννου , προλαβὼν ὁ προφήτης λέγει περὶ τῆς τιμῆς ἐρήμου τοῦ Ἰορδάνου· ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῇ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου καρμὶλου . καὶ τίς ἡ τιμή; ἄκουε ὡς ἐν παραδρομῇ· Ἡλίας ἦν ὁ προφήτης ἡ τιμὴ τοῦ καρμήλου . Ἡλίας γὰρ προφήτης ὁ προφήτης ἦν ἐν τῷ Καρμήλῳ. ἐπεὶ οὖν προῆλθεν Ἰωάννης ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει Ἡλιοῦ , διὰ τοῦτό φησιν ἐδόθη αὐτῇ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου τῇ ἐν τῇ ἐρήμῳ. Ἰωάννης γὰρ ἦν Ἡλίας νεὸς ἐν τῇ ἐρήμῳ ὡς περὶ οὗ φησὶν ὁ σωτήρ· καὶ εἰ θέλετε δέξασθαι, οὗτος αὑτός ἐστιν Ἡλίας ὁ μέλλων μέλλον ἔρχεσθαι. ἐπεὶ ἐπειδὴ οὖν τότε μὲν Ἠλίας ποτὲ μὲν ἡλίας ἡλίας ποτε ᾤκει τὸν κάρμηλον τὸ καρμήλιον ܒܡܕܒܪܐ Wüste , νῦν δὲ Ἰωάννης τὴν ἔρημον, εἰκότως φησίν· ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῇ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου .

νῦν δέ δὲ , ἀδελφοί ἀδελφοὶ , ἡ δόξα ἐκείνη οὐ τὴν ἔρημον μόνην μόνον ἐπλήρωσεν, ἀλλὰ καὶ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν πασαν ἀλλὰ δεῖ τὴν συμμετρίαν ἐπιγινώσκειν. μέτρου γὰρ τοῦ λόγου οὐχ ὁ λέγων, ἀλλ’ ὁ ἀκούων. ἐπειδὴ κεκμήκατε τὰ σώματα τῇ ἀκαμάτῳ προθυμίᾳ, ἀναγκαῖον μετρίσαι τὸν λόγον καὶ ἐνταῦθα στῆσαι καὶ καταλάμπεσθαι τῇ θείᾳ χάριτι. καταλάμπει γὰρ ἡμᾶς σήμερον ἡ ἁγία τριάς, ἡ τῶν πατέρων προεδρία, πάσης τῆς ἐκκλησίας ἡ εὐθηνία καὶ ὡσπερ τὰ ἄνθη τὰ εὐβαφῆ τῆς βασιλικῆς θειότητος ἡλιακὴν ἀκτίνα δεχόμενα πάντα περιαστράπτει τὰ περιέχοντα καὶ τοίχους καὶ ὀρόφους καὶ περιεστῶτας ἀνθρώπους καὶ οἷον ἐὰν ᾖ τῆς βαφῆς τὸ κάλλος τοιαύτην καὶ τὴν τοῦ ἀέρος εὔχροιαν ἀπεργάζεται ἤτοι χρυσίζουσαν ἢ πράσινον ἢ πορφυροειδεῖ ἢ πρὸς ὅτι ἕτερον ὡραίζεται τοῖς ἀνθοβάφοις ἡ τέχνη, οὕτω δὴ καὶ ἡ ἐκκλησία ποτὲ μὲν δέχεται ἀκτίνας προφητικάς, ποτὲ δὲ τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος τὴν ἐνέργιαν Hinzufügung von Text, der in Sc an späterer Stelle steht. Cf. Hier nicht passend, da es die direkte Verbindung von οἰκουμένην und γῆς/οἰκουμένης sprengt. · σήμερον γὰρ πανταχοῦ τῆς γῆς οἰκουμένης ܕܘܟ ܕܥܡܪܬܐ Bewohnter Platz; anders übersetzt als Ökumene oben. ὕμνοι καὶ θεολογίαι· ἀφ’ ἀπὸ ἑσπέρας μέχρι τῆς τοῦ δεῦρο ἑστήκασιν ἄνθρωποι καὶ ὕμνοις τὸν ὕπνον ὕμνον ἐνίκησαν· καὶ ἡ χάρις ἐδείκνυτο καὶ ἡ φύσις οὐκ ἠλέγχετο· καὶ μάλα εἰκότως· ὥσπερ γὰρ σίδηρος πυρὶ προσομιλήσας προσομηλίσας , ὃ μὲν ὃθεν ἦν, οὐκέτι φαίνεται οὐκ ἐμφαίνεται , ὃ δὲ οὐκ ἦν, ἐπενδύεται οὐ τὴν φύσιν ἀποθέμενος ἀποτιθέμενος , ἀλλ’ ἐν τῇ φύσει ἐπὶ τὴν φύσιν τὴν λαμπρότητα δεξάμενος, οὕτως οὕτω καὶ ἡμεῖς καταξιωθέντες τοῦ ἁγίου πνεῦματος ἠρνησάμεθα τοῦ σώματος τὴν ἀσθένειαν καὶ ἐνεδυσάμεθα ἐνδυσάμεθα τοῦ πνεύματος τὴν ἐνέργειαν τῆς χάριτος τὴν συνέργιαν . ἔστηκεν ἡ ἐκκλησία λάμπουσα διόλου διόλου λάμπουσα καὶ πληροῦται ἐπ’ ἐν αὐτῇ αὐτὴν τὸ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωῒ ἡμέρα μία . οὐκ εἶχεν ἡ νὺξ σκότος τῇ θεολογίᾳ φωτιζόμενη· οὐκ εἶχεν ἡ νὺξ oder Doppelung? τὸ σκότος· τῷ γὰρ θείῳ θεῷ λόγῳ κατελάμπετο κατὰ τὸ εἰρημένον ὑπὸ τοῦ ἐν τῷ Δαβὶδ καὶ νὺξ φωτισμὸς ἐν τῇ τρυφῇ μου σου , ὅτι σκότος οὐ σκοτισθήσεται ἀπὸ σοῦ καὶ νὺξ ὡς ἡμέρα φωτισθήσεται. τοσοῦτον τοσοῦτο φῶς τοσούτου οὖν φωτὸς , τοσοῦτον τοσοῦτο οὗ τὸ κάλλος περιαστράπτει τὴν ἐκκλησίαν.

ἐπιλάμπει δὲ αὐτῆ οἷα τις βασιλείας βασιλειας βασιλιας στέφανος εὐπρεπείας εὐπρεπίας ἐπάξιος ἐπαξίως τοῦ στεφανου τῆς βασιλείας, ὃν ὁ θεὸς δεδωκεν ἔδωκεν τῇ οἰκουμένῃ ἐξ ἀγαθῆς ῥίζης ἀγαθὸν ἀνθήσας ἀνθήσαντα ἐξανθήσαντα Bezug auf στέφανος als Subjekt scheint fehlerhaft, daher Konjektur. κλάδον. ὅταν δὲ εἴπω ταῦτα ταῦτα εἴπω , τὴν δυάδα τῶν ἀδελφῶν καὶ τὴν συμφωνίαν συμφωνείαν ᾄδω τῆς βασιλείας, ᾗ και τὸ θεῖον ἐπαληθεύει ἐπαληθεύεται Besser Passiv, wer sonst Subjekt? λόγιον τὸ ἀδελφὸς ὑπὸ ἀδελφοῦ βοηθούμενος ὡς πόλις ὀχυρὰ ὡχυρᾶ καὶ ὡς τεθεμελιωμένον βασίλειον μεμοχλευμένη βασιλεία So zitiert bei Joh.Chrys., adv. Jud. PG 48,862 und de sacerd. I 4 . οὗτοι εἰσὶν οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος, οἳ παρεστήκασι τῷ κυρίῳ πάσης τῆς γῆς , τὰ ἄνθη τῆς εὐσεβείας, οἱ πύργοι οἱ πυργοι ὑπουργοὶ τῆς ἀληθείας ἀληθίας , οἱ τειχίζοντες τιχείζοντες τὴν ἐκκλησίαν, ἐπειδὴ καὶ ὁ Χριστὸς αὐτῶν τειχίζει τειχείζη χειρίζει τὴν βασιλείαν. ἐγὼ βλέπων βλέπω τοὺς κλάδους μετὰ τῆς ῥίζης τὸν μακάριον βασιλέα βλέπω λάμποντα μετὰ τῶν τέκνων· οὐ γὰρ τέθνηκεν ἡ δόξα· ἐστὶν γὰρ μετὰ ἐστὶν γὰρ με τῶν δικαίων· εἰς μνημόσυνον γάρ φησιν αἰώνιον t.r. ἔσται δίκαιος. ὁρῶ αὐτὸν τὸν λάμποντα διὰ τῆς μετὰ τῆς εἰκόνος ζώσης ὡς ζῶντα · ἐννοῶ τὰ προλαβόντα καὶ φρίττω, πῶς πάντα πάντως διεσκεδάννυτο διεσκεδαννυτο διασκεδάννυται διασκεδανυνται τοῦ πολέμου τὸ φόβητρον τῇ πίστει τοῦ μεγάλου βασιλέως. ἡ πίστις ἐκείνη τοῦ πατρὸς τειχίζει τιχείζι τὰ τέκνα τῆς βασιλείας. ὁ θεὸς προηγουμένως ἐκείνου τοῦ βασιλέως προηγεῖται καὶ τῶν καρπῶν τῶν ἐκ τῆς εὐγενοῦς προελθόντων ῥίζης. εὐξώμεθα εὐξόμεθα , ἀδελφοί, ἵνα φυλαχθῶσιν οἱ φωστῆρες τῆς εὐσεβείας, τὸ ἐπιτείχισμα ἐπιτίχισμα τῆς ἐκκλησίας . ἀλλὰ μή τις νομίσῃ νομίση νομήσει κολακίας εἶναι ειν τὸν λόγον, ἀλλὰ ἀληθείας εἶναι τὰ πράγματα. ναί, φησίν, καὶ ἄνθρωπος τειχίζει τιχείζει τὴν ἐκκλησίαν· πάνυ γε ὅρα · οὐκ οἶδας, ὅτι ὁ θεὸς μεγάλα διδοὺς τοῖς ἀνθρώποις τὰ μικρὰ ζητεῖ παρ’ ἡμῶν; ἔδωκεν τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ζητεῖ παρὰ τῶν ἱερέων ἄρτους λέγων· θές μοι ἐπὶ τῆς τραπέζης ἄρτους ἐνώπιον μου. ἐδωκεν στύλον πυρὸς καί φησιν· θὲς τὸν λύχνον ἐνώπιον μου. τοσαύτην πηγὴν φωτὸς χαρίζει χαρίζη καὶ λύχνον δανίζει, ναί, ἵνα ζητης, ἵνα , δι’ ὧν μὲν ἐγὼ χαρίζομαι, τὴν ἀφθονίαν δείξω δηξω , δι’ ὧν δὲ προσαγάγετε προσαγάγεται , τὴν εὐχαριστείαν πληρώσετε πληρώσειται .

ἀπαστράπτει δὲ πάλιν ἡ ἐκκλησία προηγουμένως καὶ διὰ τῶν ἁγίων πατέρων. ἀλλὰ δεῖ δὴ διὰ τὸ τὴν συμμετρίαν ἐπιγινωσκειν· μέτρον μέτρου γὰρ τοῦ λόγου οὐχ ὁ λέγων, ἀλλ’ ὁ ἀκούων. ἐπειδὴ κεκμήκατε κέκμηκεν τὰ σώματα τῇ ἀκαμάτῳ προθυμίᾳ, ἀναγκαῖον μετρίσαι τὸν λόγον καὶ ἐνταῦθα στῆσαι καὶ καταλάμπεσθαι τῇ θείᾳ χάριτι· καταλάμπει γὰρ ἡμᾶς σήμερον ἡ ἁγία τριάς, ἡ τῶν πατέρων προεδρία πάσης τῆς ἐκκλησίας, ἡ εὐθηνία· καὶ ὡσπερ τὰ ἀνθηρὰ καὶ εὐβαφῆ ἂν τὰ ἀνθηρὰ καὶ ἐκβαφεῖ τὰ ἄνθη τὰ εὐβαφῆ Der ganze folgende Abschnitt ist korrupt und bedarf wahrscheinlich noch eines größeren Eingriffs; vgl. aber De caeco nato 1 (pta0001.pta050): Ὥσπερ γὰρ τὰ ἀνθηρὰ καὶ εὐβαφῆ τῆς βασιλικῆς ἐσθῆτος δέχεται μὲν ἀκτῖνα ἡλιακήν, διαφόρους δὲ τὰς μαρμαρυγὰς ἀνατέλλει, καὶ οἷον ἂν εἴη τῆς βαφῆς τὸ κάλλος, τοιαύτην τὴν εὔχροιαν ἀπεργάζεται, καὶ ὥσπερ ὑπὸ τῆς προκειμένης βαφῆς μεταβάπτεται καὶ τοῦ ἀέρος τὸ κάλλος εἰς χρυσὸν ἢ εἰς πορφύραν ἢ εἰς πράσινον ἢ εἰς ἄλλο τι τῶν χρωμάτων, οὐ τῆς ἀκτῖνος μεριζομένης, ἀλλὰ τῆς ἐσθῆτος τὴν οἰκονομίαν τῆς ἀκτῖνος σχηματιζομένης τῷ φωτί. Τοιούτοις ἀεὶ ἄνθεσι λάμπει τῆς ἐκκλησίας τὸ κάλλος, βασιλικὴν ἔχουσα τὴν ἐσθῆτα καὶ ἐστολισμένη οὐράνιον καὶ ποικίλην στολήν, ὡς καὶ ὁ ψαλμῳδὸς λέγει· Θυγατέρες βασιλέων ἐν τῇ τιμῇ σου· πάρεστι ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη. τῆς βασιλικῆς ἐσθῆτος θειότητος θεότητος ἡλιακὴν ἀκτίνα δεχόμενα πάντα περιαστράπτει τὰ περιέχοντα καὶ τοίχους τύχους καὶ ὀρόφους καὶ τοὺς περιεστῶτας ἀνθρώπους καὶ οἷον ἂν εἴη οἷον ἐὰν ᾖ οἱ ἂν εἶ τῆς βαφῆς τὸ κάλλος, τοιαύτην καὶ τὴν τοῦ ἀερὸς εὐχροίαν ἀπεργάζεται ἤτοι χρυσίζουσαν ἢ πράσινον ἢ πορφυροειδῆ πορφυροειδεῖ ἢ πρός τι ὅτι ἕτερον ὡραίζεται ὁραίζεται τοῖς ἀνθοβάφοις ἡ τέχνη τεχνι , οὕτως δὴ καὶ ἡ ἐκκλησία ποτὲ μὲν δέχεται ἀκτίνας προφητικάς ἀκτίνα προφητείας , ποτὲ δὲ ἀποστολικῆς , ποτὲ δὲ τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος τὴν ἐνέργειαν ἐνέργιαν , ὥστε στῆναι αὐτὴν κατὰ τὴν προφητικὴν φωνὴν τὴν ἣν ποικίλοις κάλλεσιν διαλάμπουσαν κατὰ τὸ παρέστη ἡ βασίλισσα βασιλείσσα ἐκ δεξιῶν δεξιών σου ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη πεποικιλμένη. τί δὴ τὸ παρέστη ; ἵνα ἀληθεύσῃ ἀληθεύσει Παῦλος λέγων· παρέστησεν ἑαυτῷ ἐνδόξον τὴν ἐκκλησίαν μὴ ἔχουσαν σπίλον σπῆλον ἢ ῥυτίδα ἠρυτίδα ἢ τί τῶν τοιούτων. γένοιτο δὲ ἡμᾶς ᾄδειν, ἀδελφοί, ἡμᾶς, ἀδελφοί, θείᾳ χάριτι ἀδελφοί, ἡμᾶς, ἀδελφοί πάντοτε καταλαμπομένους τῷ παναγίῳ θεῷ καὶ πατρὶ υἱῷ καὶ ἁγίῳ πνεύματι ܠܡܫܝܚܗ ܘܪܘܚܗ τῷ Χριστῷ καὶ τῷ πνεύματι αὐτοῦ δόξαν ἀναπέμπειν, ᾧ πρέπει δόξα καὶ τιμὴ ܛ̇ܒܐ .ܘܡ̇ܥܒܕ ܚ̈ܝܐ̇ ܘܡܣܬܓܕܢܐ̣ ܒܟܠ ܙܒܢ. ܘܗܫܐ die heilsam, lebensschaffend und verehrungswürdig ist, immer, jetzt und εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων ἀμήν. του αγιου σευηριανου εις τα θεοφανια .ܫܠ̣ܡ ܡܐܡܪܐ ܕܕܢܚܐ ܘܥܠ ܥܡܕܗ ܕܡܪܢ ܕܒܝܘܪܕܢܢ ܕܐܡ̣ܝܪ ܠܩܕܝܫܐ ܝܘܚܢܢ Das Ende der Rede von der Epiphanie bei der Taufe unseres Herrn im Jordan, die vom heiligen Johannes gehalten wurde.