Fragmenta in epistulam ad Galatas

ἦν αὐτοὺς ζηλοῦσθαι καὶ μιμεῖσθαι ἡμᾶς. καὶ ὑμεῖς οὖν τοιαῦτα

πράττετε ἃ καὶ ζηλωτοὺς ὑμᾶς ποιεῖ, ἵνα πάντες ὑμᾶς μιμῶνται, καὶ

μὴ ὅταν ἔλθω αἰδεσθέντες με τοιοῦτοι γίνεσθε, ἀλλὰ καὶ ἐμοῦ μὴ

παρόντος ἑαυτοὺς διορθοῦσθε.

{Gal 4,23—24}

Νῦν τῷ ὀνόματι κατεχρήσατο, οὐ τῇ δυνάμει τῆς <ἀλληγορίας.>

ἡ γὰρ ἀλληγορία οὐ στοιχεῖ τοῖς ῥητοῖς, ἄλλα δέ τινα ἐμφαινόμενα ἀπὸ

τῆς κατὰ τὴν ὑφὴν τῶν νοημάτων ἀκολουθίας εἰσάγει, οἷόν ἐστι τὸ

<φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ,> τοῦ ἐν

τοῖς Ἄσμασι τῶν Ἀσμάτων· ἐκεῖ γὰρ οὔτε φίλημα οὔτε θρὶξ οὔτε

κοιλία οὐδὲ μηροὶ οὐδὲ ἕτερόν τι, ἀλλ' ἄλλα δι' ἄλλων εἰσάγεται, καὶ

τοῦτό ἐστιν ἀλληγορίας εἶδος κύριον. ἐνταῦθα δὲ καὶ ἡ ἱστορία

ὡμολόγηται, καὶ ὅτι τύπος ἐστὶ τοῦ μέλλοντος ἀποδέδεικται. ἡ οὖν δι'

ἔργων προφητεία <ἀλληγορία> νῦν ὠνόμασται. τῶν γὰρ προφητειῶν

αἱ μέν εἰσι διὰ λόγων μόνον ὡς τὸ <ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ

λήψεται,> αἱ δὲ δι' ἔργων μόνον ὡς <Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν

ἐν τῇ ἐρήμῳ,> αἱ δὲ καὶ δι' ἔργων καὶ διὰ λόγων ὡς τὸ πρὸς

Ἰερεμίαν ῥηθέν, τὸ <λάβε περίζωμα καινὸν καὶ περίθου·

εἶτα θάψον αὐτὸ παρὰ τὸν Εὐφράτην, καὶ ὡς διερρύη

τῷ χρόνῳ καὶ διεβρώθη, λάβε αὐτό,> φησίν, <ἐκεῖθεν.>

ἕως γὰρ τούτου δι' ἔργων ἡ προφητεία, τὸ δὲ ἑξῆς καὶ διὰ λόγων·

<ὅτι οὕτως κἀγὼ τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ περιεθέμην καὶ

οὕτως αὐτοῖς ἐβοήθησα, καὶ οὕτως αὐτοὺς εἰς Βαβυ-

λῶνα ἀπάγω αἰχμαλώτους καὶ σαθρωθέντας καὶ φθα-

ρέντας ἐκεῖθεν ἀναγάγω καὶ ἀποκαθιστῶ.> νῦν οὖν τὴν δι'

ἔργων προφητείαν ἀλληγορίαν ὠνόμασεν.

{Gal 4,25}

Οὐχ ἁπλῶς ἐμνημόνευσε τοῦ Σινᾶ ὄρους, ἀλλ' ἐπειδὴ οἱ Ἀγαρηνοὶ

οἱ ἀπὸ τοῦ Ἰσμαὴλ τὴν ἔρημον ἔχουσι τὴν παρατείνουσαν ἕως τοῦ Σινᾶ

ὄρους. ἐν δὲ τῷ Σινᾷ ὁ νόμος ἐδόθη εἰς δουλείαν γεννῶν, ἀπὸ δὲ τοῦ

Σινᾶ ὄρους αἱ πλάκες δοθεῖσαι ἐκομίσθησαν ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ πολλάκις

μετενεχθεῖσαι ἀπὸ τόπου εἰς τόπον τελευταῖον ἱδρύθησαν ἐν Ἱεροσο-

λύμοις. διὰ τοῦτο ἐπήγαγεν· <συστοιχεῖ δὲ τῇ νῦν Ἱερουσαλήμ,

δουλεύει δὲ μετὰ τῶν τέκνων αὐτῆς.> ὅπου γῆς ἐπαγγελία,

καὶ κτῆσις καὶ γάμος καὶ τὰ ἀνθρώπινα, καὶ δουλεία ἀκολουθεῖ· ὅπου

δὲ ἀπαλλαγὴ τῶν ἐπὶ γῆς φροντίδων καὶ τῶν δεσμῶν, καὶ <ἐν οὐρα-

νοῖς ἡ πολιτεία,> ἐξ αὐτῆς τῆς πολιτείας ἡ ἐλευθερία.

{Gal 5,17}

Ζητεῖται διὰ τί νόμου ἀποσπῶν μέμνηται τῆς ἁμαρτίας. ἐπειδὴ

τρυφᾶν ἐκέλευεν ὁ νόμος, διὰ δὲ τούτου διερεθίζεται ἡ ἐπιθυμία καὶ

ἀκατάσχετος οὖσα πρὸς ἁμαρτίαν ἄγει. τούτου ἕνεκεν ὅτε νόμου ἦν

μνήμη, μέμνηται καὶ τῆς ἁμαρτίας. καὶ γὰρ ἐν τῇ πρὸς Ῥωμαίους τοῦ

νόμου μνημονεύων καὶ τῆς διὰ τοῦ κυρίου διορθώσεως εἰσήγαγεν, τὸ

<οἱ γὰρ κατὰ σάρκα ζῶντες θεῷ ἀρέσαι οὐ δύνανται.>

διὰ τί δὲ συνεχωρήθη τὸ τρυφᾶν καὶ ἐσθίειν; ὅτι ἡ τῶν ὡμολογημένων

κακῶν ἀποχὴ οὐκ ἂν προεχώρησεν, εἰ μὴ ἐνεδόθη αὐτοῖς τὸ ἐσθίειν

καὶ πίνειν· ᾔδει μὲν γὰρ ὁ νομοθέτης ὅτι ἀδύνατον τρυφῶντας κρατεῖν

ἡδονῶν. τέως δὲ ἠθέλησε τὸν νοῦν παιδεῦσαι, ἵνα γνῷ τί καλὸν καὶ τί

κακὸν καὶ τί τὸ εὐσεβές· προεώρα γὰρ ὅτι ἔμελλεν ἔρχεσθαι ὁ τὸ

λεῖπον τῷ νόμῳ προστιθείς, λέγω δὴ τὸ <μὴ κατὰ σάρκα περι-

πατεῖν,> ὡς λέγει ὁ Παῦλος.

{Gal 6,7—8}

Ἐδήλωσεν ἐκ τούτου ὅτι πολλοὶ ἀκαίρως μὲν ἀνήλισκον, παρέχοντες

τοῖς τηρεῖν νόμον παρακελευομένοις, τοῖς δὲ τὴν Παύλου διδασκαλίαν

κηρύττουσιν οὐδὲν παρεῖχον. διό φησιν· ὁ <σπείρων εἰς τὴν σάρκα

αὐτοῦ·> ὁ γὰρ νόμῳ ὑποκείμενος ἐν τοῖς σαρκικοῖς ζῇ. ὁ τοίνυν τῷ

ταῦτα διδάσκοντι παρέχων <εἰς τὴν σάρκα σπείρει> μόνον.

{Gal 6,14—15}

Ἵνα μὴ νομισθῇ ἀκροβυστίας ἀντιποιεῖσθαι, καὶ οὐχὶ περιτομῆς

καὶ διαβολῆς πρόφασιν δῷ τοῖς ἀντιλέγουσιν, κάλλιστα ἐπήγαγε τὸ

τελευταῖον, ὅτι <οὔτε περιτομή> τι ἰσχύει <οὔτε ἀκροβυστία,

καινὴν> δὲ <κτίσιν> εἶπεν. περὶ ἧς ἀλλαχοῦ· <εἴ τις ἐν Χριστῷ,

καινὴ κτίσις. εἰ καινή,> φησί, <κτίσις,> μὴ γίνου ὑπὸ νόμον·

ὁ γὰρ ζῶν κατὰ νόμον ἐν κόσμῳ ζῇ, ὁ δὲ ζῶν ἐν Χριστῷ, ἐν οὐρανοῖς

πολιτεύεται. <ἐσταύρωται> οὖν <ἐμοὶ κόσμος κἀγὼ κόσμῳ.>