Glossae in Herodotum

{Ι.}

<Ἴλη>. συστροφή, τάξις ὄχλου ἱππική.

<Ἰθαγενεῖς>. οἱ γνήσιοι παῖδες.

<Ἱστία>. δεῖπνα.

<Ἰακχάζουσι>. λέγουσι, φλυαροῦσιν.

{Κ.}

<Κνάφος>. ἄκανθα ἕλκουσα ἱμάτια.

<Κατατέλεα>. τὰ ἀναλώματα καὶ συνέδρια.

<Καταγωγή>. πανδοκεῖον.

<Κνυζημάτων>. τῶν γοερῶν ἀποφθεγμάτων.

<Κορύνη>. ξύλον ἐπικαμπές.

<Κρέξ>. ὄρνεον δυσοιώνιστον τοῖς γαμοῦσι.

<Κάπτοντες>. ἀποδεχόμενοι.

<Καινοῦν>. τὸ χρήσασθαι λόγῳ καινῷ.

<Κομιδή>. ἀνάσωσις, ἐπιμέλεια.

<Κέρκουρος>. νεὼς εἶδος.

<Κληρούχους>. γεωργούς.

<Κρησφύγετον>. καταφυγή, ὀχύρωμα.

<Καταγινέων>. καταλύων.

<Καλλιερεῖσθαι>. ἐπὶ τοῦ θύειν τέτακται ἔντομα.

<Κυματώγη>. ὑπαγωγή, αἰγιαλός.

<Κυρβασίας>. τιάρας.

{Λ.}

<Λεύκη>. πάθος περὶ ὅλον τὸ σῶμα.

<Λαῦραι>. ῥύμαι, ἄμφοδα.

<Λίνον>. λύρας χορδὴ ἢ ᾠδῆς ὄνομα

<Λάξιν>. λῆξιν, μερισμόν, κλῆρον.

<Λῆμα>. ἀνδρεία, ἀξία, φρόνημα.

<Λάσθη>. αἰσχύνη.

{Μ.}

<Μετεξέτεροι>. ἔνιοι, τινές.

<Μύδρον>. σίδηρον ἀργόν.

<Μελεδωνοί>. φροντισταί.

<Μυχοί>. καταδύσεις.

{Ν.}

<Νεοχμῶσαι>. νεωστὶ κινῆσαι.

<Ναυλόχιον>. λιμένα.

{Ξ.}

<Ξενίην συνεθήκατο>. ἀντὶ τοῦ ὡς ξένον ἐδωρήσατο.

{Ο.}

<Ὄρθιος νόμος>. τρόπος μελῳδίας ἁρμονίαν ἔχων καὶ

ῥυθμὸν ὡρισμένον.

<Οὖροι>. ὁροθέσια.

<Ὄχανα>. ἀσπίδων πόρπακες καὶ δεσμοί.

<Οὐ καταπροΐξεσθαι>. προῖκα ποιῆσαι.

<Ὀργίσας>. μαλάξας.

<Οἰσύπη>. ῥυπαρὰ προβάτων ἔρια.

<Οὐκ ἱκνεομένως>. οὐ προσηκόντως.

<Ὄνος>. τὸ περὶ τὰ τῶν ὑδάτων ἀγγεῖα πολύπουν καὶ

συστρεφόμενον.

<Ὀρχηδόν>. ἡβηδόν.

{Π.}

<Πηκτίς>. ὄργανον ψαλτήριον.

<Πεσσοί>. ψῆφοι.

<Πρυτανεῖον>. θεσμοθέσιον, θόλος, καὶ ἡ τοῦ σίτου

θήκη.

<Πρόχυσις>. τὸ ἀποσπεῖσαι.

<Πρόπολος>. νεωκόρος. καὶ ὁ δοῦλος μετὰ τοῦ ςʹ.

<Ποινή>. ἀντέκτισις.

<Παταΐκοισι>. θεοὶ Φοινικικοὶ ἐν ταῖς πρύμναις ἱδρυ-

μένοι.

<Παλάθας>. τὰ ἐκ τρυγὸς πλάσματα. κυρίως δὲ ἡ τῶν

σύκων ἐπάλληλος θέσις.

<Περιφορητά>. ἀκτά.

<Παχέων>. πλουσίων.

<Πρόξενοι>. προστάται πόλεων, φροντισταί.

<Πολέμαρχος>. ἄρχων πρὸς ὃν κατηγγυῶντο τοὺς

ξένους.

<Πρόκα>. εὐθὺς καὶ παραχρῆμα.

{Ρ.}

<Ῥιπίς>. πλέγμα.

<Ῥηχίης>. φραγμοῦ ἢ δέσμης τῶν φραγμῶν.

<Ῥῆχος>. φραγμός.

{Σ.}

<Σκευή>. ὅπλισις καὶ στολή.

<Σπερχθείς>. ταραχθείς, θυμωθείς.

<Συμψήσας>. συντρίψας.

<Σαγάρεις>. πελέκεις.

<Σχοινοτενές>. μακρόν.

<Συρμαΐζειν>. καθαίρειν πόματί τῳ ἐκ ζειῶν καὶ

ὕδατος.

<Σπαδίξας>. ἐκδείρας. σπάδιξ γὰρ φλοιὸς ῥίζης πρινί-

νης. οἱ δὲ φοίνικος ῥάβδον. σπάδακες δὲ καὶ

οἱ κύνες. καὶ σπάδιξ ὄργανόν τι κιθαριστικόν.

<Συρμαίην>. βρῶμα διὰ στέατος καὶ μέλιτος, ἢ λάχα-

νον σελίνῳ ἐοικός.

<Σκυτάλαις>. ῥάβδοις.

<Σῶστρα>. σωτήρια, λύτρα.

<Σώχουσι τρίβουσι>.

<Σισύρα>. χιτὼν βαρβαρικὸς ἐκ δερμάτων.

<Σχοίνου συμβολεῖ>. οἱ ψιαθοπλόκοι.

<Στρόφος>. τὸ περὶ τὴν κεφαλὴν ἐρεοῦν.

<Σταθμός>. κατάλυμα, ὁδοῦ μέτρον.

<Σινάμωρον>. κακόσχολον.

<Σαυρωτήρ>. ξεστὸν δόρυ ἢ στύραξ, ὃν ἔνιοι καλοῦσιν

οὐρίαχον.

{Τ.}

<Τριηκάδας>. δεῖπνα κατὰ δήμους καὶ ἀριθμὸς ἀνδρῶν

τριάκοντα.

<Ταρσοὶ καλάμων>. τρασιὰ ἐν ᾗ ἐξήραινον τὴν πλίνθον.

<Τριφάσιοι>. τρίφωνοι, τριπλάσιοι.

<Τόρνιον>. τὸ τρῆμα καὶ τὸ ἐνιέμενον εἰς αὐτό.

<Τέμπεα>. τὰ στενὰ τῶν ὀρῶν καὶ οἱ σύνδενδροι τόποι.

<Ταινία>. διάδημα.

<Ταρσός>. ἡ τῶν ὀρνίθων πτέρωσις.

{Φ.}

<Φαρμάκοις>. βαφαῖς.

<Φάλαρα>. τὰ περὶ τὰς γνάθους σκεπάσματα.

<Φάρσος>. τρύφος, κλάσμα.

<Φρενήρης>. σώφρων.

<Φριμάξασθαι>. φρυάξασθαι, φυσῆσαι.

<Φορμός>. πλέγμα, ὁ κόφινος.

<Φυλάξαντες>. ἐπιτηρήσαντες.

<Φερέγγυος>. βεβαιωτής.

{Χ.}

<Χρήματος>. πράγματος.

<Χοιράδες>. πέτραι λεῖαι ἐν θαλάσσῃ.

<Χορδεύων>. τέμνων.

{Ψ.}

<Ψῆνες>. κωνώπια τὰ ἐν τοῖς ὀλύνθοις τοῖς ἄρσεσι.

<Ψῶσαν>. θάλπουσαν.