Diegeseis in Aetia

νην δάφνην ει?δ?[!!]!ει[!!]! ἐκτεμὼν

περιβάλλει τῷ [!!!!]ειω?!ι.

Ἔνθ', Ἄβδηρ', οὗ νῦν ![!!!]λ?εω φαρμακὸν

ἀγινεῖ Ἀβδήροις ὠνητὸς ἄνθρω-

πος καθάρσιον τῆς πόλεως, ἐπὶ πλίν-

θου ἑστὼς φαιᾶς, θοίνης ἀπολαύων

δαψιλοῦς, ἐπειδὰν διάπλεως γένηται,

προάγεται ἐπὶ τὰς Προυρίδας καλου-

μένας πύλας· εἶτ' ἔξω τοῦ τείχους

περίεισι κύκλῳ περικαθαίρων (?)

αὐτῷ τὴν πόλιν, καὶ τότε ὑπὸ

τοῦ βασιλέως καὶ τῶν ἄλλων λι-

θοβολεῖται, ἕως ἐξελασθῇ τῶν

ὁρίων.

Α[!!!!] Μ?ελικέρτα, μιῆς ἐπὶ πότνια Βύνη

Ἑξῆς· ἐπεὶ 〈σὺν〉 Μελικέρτῃ τῷ παιδὶ ἑαυ-

τὴν κατεπόντισεν Ἰνώ, ἐξέπε-

σεν εἰς αἰγιαλὸν τῆς Τενέδου τὸ σῶ-

μ[α] τοῦ Μελικέρτου· τοὺς δὲ ἐκεῖ πο-

τε κατοικοῦντας Λέλεγας ποιῆσαι

αὐτῷ βωμόν, ἐφ' οὗ ἡ πόλις ποιεῖ

θυσίαν, ὅ?ταν π?ε?ρὶ μεγάλων φο-

βῆται, το?ι[ά]νδ[ε]· γυνὴ τὸ ἑαυτῆς βρέ-

φος κα[ταθύσα]σ?α? πα?ραχρῆμα τυφλοῦ-

ται. τοῦ[το δ' ὕσ]τ?ερον κατελύθη, ὅτε

οἱ ἀπὸ Ὀ?[ρέστου] Λέ[σβ]ον? ᾤκησαν.

Νέκταρος [!!!!!!]ν!υ?θιον γένος η-

ραπεδ?ο[ ]Λιπ?αραι?ο?[!!!!!!!]ο

Τυρσην?[ ]ι?ας[]

[!!!]ετη?ς?[ ]δο[]

[ ]!![]

ll. 17—23 desunt

[ ]!τε[]

Τὸν νεκρ[ὸ]ν ![!!!!!!]!τ[!!!!]υβατονις

τιναευω [!!!!!!]μ?[!]ν?η?!ενουσπως

αὑτοῦ πα[ῖ]δ[α Λειμ]ώνη?ν? φθαρεῖσαν λά-

θρα εἰς τὸν θ[άλα]μ?ο?ν [σ]υγκατακλείσας

ἵππῳ διὰ το[ύτ]ο?[υ] διέφθειρεν· ὅθεν Ἀθήνη-

σιν τόπο[ς] Ἵππου καὶ Κόρης· τὸν δὲ

συγγενόμενον αὐτῇ δόρατι παίσας

νεκρὸν ἐξέδησεν ἵππου, ὥστε κα-

τὰ τοῦ ἄστεος σύρεσθαι.

Θεοὶ πάντες κομποῖς νεμεσήμονες, ἐκ δέ τε

πάντων Κυνηγὸς †αλωιος† ἑλὼν

κάπρον ἐπεῖπεν οὐ δέον Ἀρτέμιδι ἀνα-

τιθέναι τοὺς ἡγουμένους ἐκείνης

καὶ ἑαυτῷ ἀνήρτησε τὴν κεφαλὴν

τοῦ ὑὸς ἐξ αἰγείρου,

ὑφ' ᾗ καθυπνώσας ἐπιπεσούσης αὐ-

τῷ τῆς κεφαλῆς ἀπέθανεν.

Τυρσηνῶν τείχισμα Πελασγικὸν εἶχέ

με γαῖα· Ἱστορεῖ περὶ τῶν Ἀθήνη-

σιν Πελασγικῶν ὅρων (?) καὶ τοῦ ποιηθέν-

τος ὑπ' αὐτῶν τείχους.

Εὐθύμου τὰ μὲν ὅσσα παραὶ Διὶ Πῖσαν ἔχοντι

Ὅ[τ]ι ἐν Τεμέσῃ ἥρως περίλοιπος τῆς Ὀ-

δ?υ?σσέως νεὼς ἐδασμοφόρει ἐπιχω-

ρ[ίου]ς? τε καὶ ὁμόρους, οὓς κομίζοντας

αὐτῷ κ?λ?ίνην καὶ κόρην ἐπίγαμον

ἐ?άσαντας ἀπέρχεσθαι ἀμεταστρε-

πτεί, ἕωθε?[ν] δὲ τοὺς γονεῖς ἀντὶ παρ-

θέ?[ν]ου γυ?[ναῖ]κα κομίζεσθαι. τὸν δὲ

δ[ασ]μ?ὸν [τοῦ]τον ἀπέλυσεν Εὔθυμος

πύ?κ?της [!!]!λ?έξας τὰς? [τῷ ἥρ]ωϊ κυ-

ν!!ζ?[!!!!!!]φ?ηα?φησ[!!!!!!!!]!!!

πρ![ ]το![]

συ[ ]!![]

ll. 18—21 desunt

[ ]γ?ι?!α?φ?[]

[!!!!!! τὸ ξόα]νον τῆς Ἥρας [ἀνδρι-]

[αντοειδὲ]ς? ἐ[γέ]νετο ἐπὶ β?ασ?ι?λέως

Προκ[λέους· τὸ] δὲ ξύ?[λο]ν, ἐξ οὗ εἰργάσθη

ε?!!η?[!!!!]!αμ?[!]σ!!ν, ἐξ Ἄργους δέ φα-

σι[!!!!!!!]ο?τ?α?ς ἔτι πάλαι σανιδῶ-

δες [κομι]σθῆναι κάταργον ἅτε μηδέ-

πω π[ροκ]ε?κοφυίας τῆς ἀγαλματομικῆς.

Ἥρῃ τῇ Σαμίῃ περὶ μὲν τρίχας ἄμπελος ἔρπει

Λέγεται ὡς τῇ Σαμίᾳ Ἥρᾳ περιέρπει

τὰς τρίχας ἄμπελος, πρὸς δ' ἐδά-

φει λεοντῆ βέβληται, ὡς λάφυρα

τῶν Διὸς νόθων παίδων, Ἡρακλέ-

ους καὶ Διονύσου.

Ἠισύμνας Ἐφέσου, Πασίκλεες, ἀλλ' ἀπὸ δαίτης

Φησὶν ὅτ[ι] Πασικλῆς Ἐφεσίων ἄρχων

ἐξ εὐωχίας ἀνέλυεν· ἐπιτιθέμε-

νοι δέ τινες αὐτῷ ὑπὸ τοῦ σκότους

ἐδυσθέτουν, ὅτε δὲ προῆλθον 〈πρὸς〉

τὸ Ἥραιον, ἡ μήτηρ τοῦ Πασικλέους

ἱέρεια οὖσα διὰ τὸν ψόφον τοῦ

διωγμοῦ λύχνον ἐκέλευσεν προ-

ενεγκεῖν 〈οἱ〉· οἱ δ?ὲ? τυχόντες φωτὸ?ς ἀνεῖ-

λον αὐτῆς τὸ?ν? παῖδα.

Ἥρως ὦ κατὰ πρύμναν, ἐπεὶ τόδε κύρβις

ἀείδει Φησὶν ὅτι ὁ καλούμενος ‘κα-

τὰ πρύμναν ἥρως’ Ἀνδρόγεώς ἐστιν· 〈— — —〉

πάλαι γὰρ ἐνταῦθα τὸν Φαληρικὸν

ὅρμον εἶναι, οὗ τὰς ναῦς ὁρμίζεσθαι

πρὶν γενέσθαι τὸν Πειραιᾶ.

Οἰσύδρεω Θρήϊκος ἐφ' αἵματι πολλὰ Θάσοιο

Φησὶν Παρίους Οἰσύδρην τὸν Θρᾷκα

φονε[ύ]σαντας διαπολιορκηθῆναι Θα-

σι[!!!!]ως τὸ ἀρέσκον Βισάλταις [ἐ]πιτί-

μιο[ν τ]ίνειν ἔχρησεν ὁ θεός· οἱ δετει-

χο![!!!]!αυνοθ!![!!!!]Θ?ασίοις ἐρ[ω]τῶ-

σ?ι [!!!!]ε?ιν!η![!!!!!!!]π?έμπειν πα[]

![!!!!!!]![!]!α![!!!!!!!!!]!!π?λ?η?!κο

![]

[!]δε[!!!!!!!!]!υ?[!!!!!!!!!!]ιδετω?νδ!![]

φ?[!!!!!!!!]π?ισο[!!!!!!!!!!]νο![]

[!!!!!!!]τ?αιομ[!!!!!!!!!!!!]καγ[]

[!!!!!!!]σχι?[!!]![!!!!!!!!!!]εναγι[]

[!!!!!]!!φοραν α![!!!!!!]σημαιν![]

[!!!!!]σδεου!ε φι?[λάδελ]φ?ον ἀπολελ[]

[!!! τ]ὴ?ν? Ἀν[τ]ιγόνην ὡς οὐδὲ ἐκειν?[]

Ὧδε? [!!!!]γ?είνεσθε Πανελλάδος, ὧδε τελέ[σ]σαι

Φ?[η]σ?ὶ Πευκετίων προσκαθημένων [τ]οῖς

τ?ε?ίχεσι τῆς Ῥώμης τῶν Ῥωμαίων Γά-

ϊον ἐναλλόμενον καταβαλεῖν τὸν?

[ἐ]κείνων ἡγούμενον, τρωθῆναι δὲ εἰς

τὸν μηρόν· μετὰ δὲ ταῦτα ἐπὶ τῷ σκάζειν

δυσφορήσαντα παύσασθαι τῆς ἀθυμίας

ὑπὸ τῆς μητρὸς ἐπιπληχθέντα.

Ἀργὼ καὶ σέ, Πάνορμε, κατέδραμε, καὶ τεὸν ὕδωρ

Φησὶ τοὺς Ἀργοναύτας ὑδρεύσασθαι ἀ-

ποβάντας εἰς Κύζικον ἀπολιπεῖν τὸν

λίθον ἐνθάδε ᾧ ἐχρῶντο ἀγκύρᾳ, ἅ〈τε〉

ἐλαφρότερον ὄντα—τοῦτον δ' ὕστερον

καθιερωθῆναι Ἀθηνᾷ—, ἕτερόν γε μὴν

βαρύτερον ἀναλαβε[ῖ]ν.

Πάντα τὸν ἐν γραμμαῖσιν ἰδὼν ὅρον ᾗ τε φέρονται

Φησὶν ὅτι Κόνων κατηστέρισε τὸν Βερενί-

κης βόστρυχον, ὃν θεο[ῖς] ἀναθήσειν ὑπέσχε-

το κείνη, ἐπειδὰν ἐπανήκῃ ἀπὸ τῆς κατὰ Συ-

ρίαν μάχης.