Glossae codicis Vaticani 909 in Euripidis Rhesum
- Authority group
- Scholia In Euripidem (catalogue association; authorship remains anonymous)
- Edition reference
- Glossae codicis Vaticani 909 in Euripidis Rhesum (scholia vetera), ed. Schwartz, op. cit., vol. 2 (1891; repr. 1966) 326–327, 330– 334, 336–339, 342–343.
- CTS identifier
urn:cts:greekLit:tlg5023.tlg004.local001- Rights
- Document TEI P5 local en UTF-8.
- Corpus release
- 2.2.0 · 2026-08-29
- Bibliographic authority
- View bibliographic record ↗
226
κατὰ κρᾶσιν διία [γὰρ ἡ νὺξ] ἐγένετο δία· ὦ ἀπὸ
τοῦ Διὸς κεφαλή
230
σύμπραξον
233
τὰ ναύσταθμα
235
τοὺς βωμούς ἐπὶ τὴν ἑστίαν περὶ Ἴλου φησὶν ὡς Ὅμηρος
[Λ 166, 372]· ‘Ἴλου παλαιοῦ’. <πατρός> ἀντὶ τοῦ προγόνου
237
τοῦ
Ἕκτορος
242
ἀντὶ τοῦ ὑπέρ
244
ἐκπλήττομαι
247
χει-
μῶδες καὶ ζοφῶδες κινῆται
260
οὐκ ἀκριβῶς εἴρηκεν. οὐ γὰρ Ἀγα-
μέμνων τῇ Ἑλένῃ γαμβρός
266
μωρὰ καὶ ἀπαίδευτα
274
ἀπὸ
γενικῆς τῆς δόρεος καὶ δόρεα καὶ δόρη ὡς βέλεα βέλη
281
πολλοῦ
καὶ μεγάλου
282
κυρίως ὀργάδες εἰσὶν οἱ ἱεροὶ τῶν θεῶν τόποι
283
δι' ἧς αἱ ἅμαξαι πορεύονται
285
οὐ ῥᾴδιον. λείπει διὰ τῶν
συνήθων πεδίων
287
κατὰ τὸ ἀκρωτήριον τῆς Ἴδης
288
σπή-
λαιον οὐκ ἀπὸ χειρὸς γενόμενον, ἐπεὶ ἐν πέτραις εἰσὶ καὶ οἰκοῦσιν
296
τοὺς ἔμπροσθεν, τοὺς προερευνῶντας τὴν ὁδόν
297
ἠρώτησα
303
τινὲς τὸν ζυγόν φασι· περὶ δὲ τὸ μέσαβον συνέδησε τὸν αὐχένα
τῶν ἵππων
312
τῶν βελῶν
315
ἐναντιωθείς
320
παρ' ἡμῖν
333
μετὰ τὴν κατεπείγουσαν χρείαν
343
μὴ
φθονήσειεν ἡ Ἀδράστεια ἐπὶ τοῖς λεχθεῖσι παρὰ τοῦ Ἕκτορος. ἢ ἐπὶ
τοῖς μέλλουσι λεχθῆναι, ὃ καὶ ἄμεινον
356
ἥκεις ἐπεὶ ἀπεστάλης ὑπὸ τῶν γο-
νέων
371
ἀσπίδα
372
κουφίζων, ἐκ τοῦ πέδου αἴρων
374
τὸν τὰ δύο μέρη ἠκονημένον ἀνακρούων. οἱ γὰρ πολεμοῦντες
κινοῦσι τοὺς πόδας
381
τὸ ἑξῆς· καλὸν ἰδεῖν
383
χρυσο-
κόσμητον
384
ἐν γὰρ τοῖς πόρπαξιν εἶχεν κώδωνας
389
πα-
λαιὸν ἐχούσῃ διάλειμμα. λείπει δὲ τὸ ὁρῶν
397
κατὰ τὸ σὸν μέρος
400
ἐφρόν-
τισας
401
ἄγγελος πρεσβεία τῶν ἐντίμων
402
ἠξίω-
σεν ἐνετείλατο
404
ὁμόφυλος ὁμόχωρος
408
ὅρος Θρᾴκης
Παιόνες ἔθνος Θρᾴκης
409
ἐξ ἐναντίας τῆς μάχης. κατ' ὄψιν
410
ἔσχισα τὸ ὅπλον τῶν πολεμίων τῷ δόρατι
411
ἐμφαντικώτε-
ρον ἀντὶ τοῦ πατήσας
417
τὸ θέρος ὅτι κατάξηρον
419
τὴν
συνεχῆ πόσιν
426
γείτων ὅμορος
434
ἐνέχυρα λαβὼν τῆς εἰρήνης τὰ
τέκνα αὐτῶν
435
Ὅμηρος ποινήν
437
τὰ ἕως Τροίας
438
οὐχ ὡς σὺ ὀνειδίζων λέγεις τὰς φιάλας
440
τὰ πνεύματα
τῶν ἀνέμων
441
ἐπεβάρει ἔβλαπτεν
444
πολεμεῖς
446
ἀνω-
μάλως διατιθέμενος, ἀπὸ τῆς τῶν κυβευτῶν μεταφορᾶς
447
ἡμέρα
μία
449
τῇ ἑξῆς ἡμέρᾳ
452
χειρώσομαι κωλύσω
456
τὸν
ἀκαταμάχητον φθόνον
459
ἡ ναῦς
465
ἐν ᾧ ἀποκτείνειας τοὺς
Ἕλληνας
466
εἰσπράξαιο τιμωρήσαιο τῷ σῷ δόρατι
468
τῇ
Νεμέσει
473
κατὰ διαδοχήν
498
ἀπατητικόν
503
<ἀγύρτης> ἀπὸ τοῦ συνάγειν καὶ
ἀγείρειν τροφήν ἐπαίτης
509
μερίμνης ἄξια
681
κατέχων λέγει
683
Ὀδυσσεὺς
ὑποκρίνεται εἶναι Τρωικός
685
ἀνίστασο
687
ὡς ἀνατετακότων
αὐτῶν τὰ ἀμυντήρια
700
ὁ Αἴας
701
ἐκ τῶν Σποράδων νήσων
703
ποῖός ἐστιν αὐτῷ πάτριος θεός
706
κατ' ἐρώτησιν· οὔπω γὰρ
ᾔδει τὸ ἡμιχόριον τοῦ Ῥήσου τὴν ἀναίρεσιν
707
ἐμφαντικῶς τοῦτο
710
περὶ τοῦ Ὀδυσσέως λέγουσιν
715
τροφὴν αἰτῶν
716
τὴν
ἔχουσαν διερρωγυίας τρίχας πολύρρυπον
724
τί λέγων βλασφη-
μῶν. ἢ ὀργιζόμενος καὶ λοιδορῶν
726
τοὺς λῃστὰς λέγων [ἢ] ἐφ'
ἡμῶν περᾶσαι καὶ διεληλυθέναι
737
οἱ ὀφθαλμοί
740
τὸν ὑπὸ
τῆς ἀσπίδος
741
τῶν φροντιστῶν καὶ ἐπιστατῶν
754
οὐκ ἀδή-
λως οὐδὲ ἀσαφῶς
757
τὸ αἰσχίστως ἀποθανεῖν
759
τὸ θανεῖν
ἀκλεῶς λυπρὸν οἶμαι
761
ἀσκόπως
762
περιφραστικῶς ὁ Ἕκτωρ
766
αἱ μάστιγες
769
ἁπλῶς, ὡς ἔτυχεν
770
φροντιζούσῃ
771
τὸ ἑξῆς· πώλοισι χόρτον ἀφθόνῳ μετρῶ χειρί
776
ἐβόησα
778
λείπει τὸ ἔλεγον
780
ὄνειρος
783
τοὺς ἵππους· κεῖται γὰρ
ἑξῆς ἡ πρόθεσις
784
τῆς βύρσης
787
ἀπαλεξῆσαι τοὺς θῆρας
ἀπὸ τῶν πώλων
840
ἐπιμεμφόμενος
841
δικαιότερον
842
τὴν τοῦ Μενελάου
846
ἵδρυσο
855
ᾔδεισαν ἐγίνωσκον
πανουργεῖς, ὦ Ἕκτορ
861
καὶ ταῦτα, φησὶν, Ὀδυσσεὺς ἔδρασεν·
τίς γὰρ ἄλλος τῶν Ἀργείων
866
οὕστινας
881
πρὸς τὰ κεχω-
ρισμένα τῆς λεωφόρου
895
τῷ εὐθὺς γενομένῳ θρήνῳ
ὑπασπιστὴς ἰδίως ὁ παρασπίζων τῷ βα-σιλεῖ, τευχοφόρος δὲ κοινὸν παντὸς ὁπλίτουγράφεται <ὄρθου κεφαλὴν πῆχυν ἐρείσας>τὰ κερουλκά, τὰ ὑπὸ κεράτων δεδε-μένα τοὺς αἰφνιδίους φόβους ἀνῆψαν τῷ Πανὶ σφοδροὺς ὄνταςκαὶ ἐκπληκτικούς. γίνονται δὲ ἐν τοῖς ὄρεσιν, ἐν οἷς πολλῶν φωνῶνφερομένων διὰ τὰς ἐν αὐτοῖς κοιλότητας πτοοῦνται οἱ ἀκροώμενοι μὴὁρῶντες τοὺς φωνοῦνταςἀντὶ τοῦ τιμωρεῖσθαι. ἢ ἀπεμπολεῖνἀπὸ γενικῆς τῆς δόρεος δόρεα δόρη,ὡς βέλεα βέλη ὀργάδες κυρίως οἱ ἱεροὶ τῶν θεῶν τόποιἄμυστις εἶδος ποτηρίουὡς πέμμα ξηρανθὲν τὸ αἷμα τοῦ φόνουἀνωμάλως διατιθέμενος, ἐκ μεταφορᾶς τῶν κύβωνὕπαφρος ὁ μὴ φανερὸς, ἐκ μεταφορᾶςτῶν ὑπ' ἀφρὸν νηχομένων, ἢ τῶν ὑφάλων πετρῶν αἷς ἐπανθεῖ ἀφρός.ἢ ὁ καταπληκτικὸς ὁ μανικός ἐκ τῶν μυκτήρων ποιὸν ἦχονἀπετέλουν ποιὸν στεναγμόνοὕτως παροξύνει Ἡρωδιανὸς ἐν τῇΚαθόλου [Ι p. 256, 25]· δηλοῖ δὲ τὴν μάστιγα ἤτοι μαστίγωνπλήγμασιν ἢ τῷ καρατομηθῆναι βρίξαι κυρίως τὸ μετὰ βορὰνὀλίγον κοιμηθῆναι ᾖσαν ἠπίσταντο τῶν Τρώων· αὐτοὺςγὰρ ἐδόκει τοῦ Ῥήσου φονεῖς γενέσθαιγράφεται καὶ <ἀγάλματα> τὸ ἑξῆς· ἐγὼ δὲλείπω ταῖς παρακλήσεσιν Ἥρας καὶ Ἀθηνᾶςὡς καὶ τῆς Ἑλένης σὺν 〈ταῖς〉 αἰχμαλώτοις κειμένηςἀντὶ τοῦ ἧς γράφεται <οἰκτρά>, ὃ καὶ ἄμεινον τὸὅσιον τὸν πλησιάζοντα τῷ πατρὶ κατὰ τὸ γένος τὴνκατὰ τῶν Τρώων ἔχθραν φιλονεικεῖ ὁ Ποσειδῶν σῴζειν τὴν Ἴλιον,ἐπεὶ ᾠκοδόμησεν αὐτήν τοὺς τρόπους σοὶ καὶ ἐμαυτῇμὴ οὖν ἐφ' ᾗ νῦν ἐσμεν μεταβαλοῦσαδιὰ τί, φησὶν, οὕτω μεταβαίνεις τοὺςἀνέμους καὶ τὰ πνεύματα τὰ σφοδρά αἱ ἀπὸ τῆς Δήλου τρα-χεῖαι πέτραι ἐκπέμπῃ τὰ σχοινίαἀντὶ τοῦ· φεῦ τῆς ἀνακλίσεως τῶν μελῶν, ὡςδιάκειμαι δυσχορεύτουςτὸν ἀδελφὸν τῆς Ἑλένης ἀντὶ τοῦσφάζεσθαι ποιεῖ αὕτη μὲν ἔξω τῆς σκηνῆς ἦν, ὁ δὲ χορὸςἔσω τῇ διὰ ξυροῦ ἐκκαρθείσῃ πυρπολεῖται Ἴλιος, δι' ὃθρηνοῦμεν ἀνύμνουν ταῖς ναυσὶν ἀπάξουσιν ἐκ-βακχευομένην οἱ αἰχμαλωτισθέντες τὸ λοιπὸν ἡμιχό-ριον ἐξῆλθεν ταῦτα ἐπερωτῶν ὁ χορὸς λέγει περὶ ἑαυτοῦἐν ἐρωτήσει καὶ ταῦτα ἐγγὺς εἶ τοῦκληρωθῆναι γράφεται <πόρρω> περιπαθῶς τὸ <πρόσω Τροίας>ἢ λέκτροις πλησιάσασα τῶν Ἑλλήνων τῆς πηγῆς τὸ ἑξῆς·ἢ λέκτροις πλαθεῖς' Ἑλλάνων ἢ Πειρήνης ὑδάτων ταῦτα ὑπο-θεραπεύων τοὺς Ἀθηναίους λέγει γένωμαι ἐκεῖσε, ἀπαντήσωδούλη Μενελάου οὖσατῇ θάλλειν ποιούσῃ τὴν ΣικελίανΦοινίκης, τῆς Καρχηδόνος· ἵνα λέγῃ τὴν τῶν Λιβυφοινίκων χώ-ραν: —πυρσεύων τῆς Ἑλληνικῆς κε-κλήρωσθε ᾗτινι ὁ Ἀπόλλων τὴν παρθενίαντῆς μαντικῆς ἱέρεια γὰρ ἦν τοῦ Ἀπόλλωνος τὸνεωστὶ ἁρπαγέντίνι ταύτην ὁ κλῆρος ἔζευξε καὶ ἀπένειμεντύχη λείπει ἡ διά, διὰ τὸ γηραιὸνκάρα, ὡς τὸ [Ε 875]· ‘σοὶ πάντες μαχόμε〈σ〉θα’, ἀντὶ τοῦ διὰ σέτὸ κεκαρμένον ἐχθρῷ τῆς δίκης καὶ θηρίῳ παρα-νόμῳ δέσποινα πορεύεσθε ἐπὶ Κασάνδρανἐκ μεταφορᾶς τῶν ὑποζυγίων ὁ ἀνὴρ ὁ ἄγων μεἀντὶ τοῦ καταστένεις. Ἀττικὸν τὸ σχῆμαὡς νόμος ἐστί, ὥσπερ καὶ τὸ [Β 73 et passim]· ‘ᾗ θέμις ἐστί’,ἀντὶ τοῦ· ὡς θέμις ἐστίν ὥσπερ εἴωθε ἐπὶ τοῦ πατρὸςχορεύειν μετὰ δαφνῶν χορεύω ἀντὶ τοῦ· μετὰποδῶν ἐμέθεν