Scholia et glossae in Sophoclis Ajacem

συναρ〈πάζω〉. Hsl

εἰκάζω

τῇ διανοίᾳ. Vsl

συνίημι, συλλαμβάνω. Gsl

<χαλκοστόμου κώδωνος:> ταύτην τὴν σάλπιγγα πρῶτοι οἱ Τυρ-

σηνοὶ ἐφεῦρον. καὶ ἐκ τοῦ χαλκοῦ τοῦ ἐκ Τυρσηνίας γινομένου γεγένηται σάλπιγξ.

μέσον πολλῶν σαλπίγγων φωνοῦσα ὀξύτερον. νοεῖται δὲ οὕτως· καὶ σοῦ τὸ φώνημα

ἀκούω εἰ καὶ μέσον πολλῶν λαλεῖ. OVm

ὥσπερ φώνημα τῆς χαλκῆς σάλπιγ-

γος, τῆς Τυρσηνικῆς κώδωνος. Fm

σάλπιγγος. ὄργανον. Gsl

<〈ὡς

Τυρσηνικῆς:〉> ὅτι πρῶτοι ἐκεῖνοι ἐφεῦρον τὰς σάλπιγγας. Fsl

πρὸς τὸ <ἀεὶ> ἔφη τὸ <νῦν.> Gsl

<〈ἀνδρί:〉> ἀνδρός. Hsl

<〈δυσ-

μενεῖ:〉> 〈δυσμεν〉οῦς. Hsl

<〈βάσιν κυκλοῦντ':〉> τὴν ὁδὸν περιερχόμενον. Vsl

τὴν πορεί-

αν. Hsl

κινοῦντα. Hsl

<〈ἰχνεύω:〉> ἐρευνῶ. FHGsl

ζητῶ. Nsl

<〈πάλαι:〉> νῦν. Gsl

<〈νυκτός:〉> λείπει ἡ διά. Gsl

<διά.> <ἐπὶ> Fsl

κατὰ τὴν νύκτα. Hsl

<〈ἡμᾶς:〉> εἰς. FOGsl

εἰς ἡμᾶς. Ἀττικόν. Hsl

<〈τῆσδε:〉>

ἐπὶ τῆσδε. Fsl

<〈πρᾶγος:〉> πρᾶξιν. Gsl

πρᾶγμα. FONHsl

<〈ἄσκοπον:〉> ἀδιανόητον, κακόσκοπον, ἀνέλπιστον. Gsl

ἀβούλευτον.

Osl

ἀκατανόητον. Fsl

ἀβούλευτον καὶ ἄγνωστον, ἀλόγιστον. Hsl

<〈ἔχει:〉> ὑπάρχει. Gsl

παρέλκει. Hsl

<〈ἔχει περάνας:〉>

ἀντὶ τοῦ ἐπέρανε. OGsl

περίφρασις. Hsl

τελέσας. Nsl

πράξας.

Hsl

<〈εἴπερ ... τάδε:〉> εἰ ἀληθῶς ἐστι τὸ σκοπούμενον. Hsl

ἅπερ ἐποίησε. Gsl

<〈εἴργασται:〉> ἐποίησε. Nsl

τετέλεσται. Vsl

πέπρακται. Hsl

<〈ἴσμεν:〉> γινώσκομεν. Hsl

<〈τρανές:〉> ἀληθές, βέβαιον. FHsl

<〈'θελοντής:〉> ἐθελουσίως. FOsl

ὀνομαστικὸν ἐπίρρημα τὸ <ἐ-

θελοντής.> Hsl

<〈ὑπεζύγην:〉> ὑπεισῆλθον. FOsl

ὑπῆλθον. NHsl

ὑπέπεσα. τροπικὴ ἡ λέξις. Gsl

<〈ἐφθαρμένας:〉> ἐσφαγμένας, πεφονευμένας. Hsl

παρακεκομ-

μένας. Vsl

<〈λείας:〉> τὰς ἀπὸ λαφυραγωγίας. FHsl

λάφυρα. Nsl

αἱ τῶν

τετραπόδων κτήσεις λεῖαι λέγονται. Gsl

<〈ἐκ:〉> διά. Hsl

<〈αὐτοῖς:〉> λείπει τὸ σύν. FGsl

σύν. NHsl

<〈ἐπιστάταις:〉> ἐπιτηρηταῖς. Osl

<〈ἐκείνῳ:〉> τῷ Αἴαντι. OHsl

<〈νέμει:〉> λέγει. Hsl

<〈ὀπτήρ:〉> θεατής. FONsl

μηνυτής, κατάσκοπος, θεατής. Hsl

κατάσκοπος. Gsl

<〈πεδία:〉> εἰς. Gsl

<〈νεορράντῳ:〉> νεωστί. Gsl

νεωστὶ

βεβρεγμένῳ αἵματι. Osl

σὺν νεωστὶ ἐρραντισμένῳ τῷ αἵματι. Hsl

<〈φράζει:〉> τοῦτο Ἀττικῶς λαμβάνεται. Hsl

ἀντὶ τοῦ ἔφραζε. OGsl

<〈κἀδήλωσεν:〉> δηλοῖ. Hsl

<〈καὶ τὰ μὲν σημαίνομαι:〉> ἤτοι τὰ μὲν ἀφ' ἑαυτοῦ νοῶ, τὰ

δὲ ἐκπέπληγμαι καὶ οὐ δύναμαι νοῆσαι τίνος τὰ ἔργα· οὐ γὰρ πιστεύω 〈ὅτι〉 ταῦτα

ὁ Αἴας ἐξειργάσατο. ἢ οὕτω· τουτέστι τίνι θελήματι ἐξεπράχθησαν ἢ ὅπου ἐστίν,

ὅπου ἐγένετο. Vm

ἴχνη. Gsl

<〈σημαίνομαι:〉> νοῶ, διὰ σημείων

γινώσκω τὸν νοῦν. Hsl

σημειοῦμαι. Nsl

διὰ σημείων τινῶν

μανθάνω, νοῶ. Fsl

<〈ἐκπέπληγμαι:〉> ἀπορῶ, ἀμηχανῶ. ONHGsl

ἀπορῶ διὰ τὴν

μανίαν. Gsl

γρ. καὶ ἐκπέπληγμαι, ἀπορῶ. Fsl

<〈καιρόν:〉> ἐγκαίρως. OHsl

ἐπικαίρως ἦλθες. Fsl

ἐπιτηδείως.

Fsl

κατά. ἢ ἐγκαίρως, ἐπιτηδείως. Nsl

εἰς καιρόν. Gsl

<〈ἐφή-

κεις:〉> ἦλθες. HGsl

τὸ <ἐφήκεις> ἀντὶ τοῦ ἥκεις εἰς καιρὸν ἐπιτήδειον,

ὅταν χρείαν ἔθου τῆς συμμαχίας σου. Vm

<〈πάντα:〉> εἰς. Gsl

<〈πά-

ρος:〉> ἔμπροσθεν. FGsl

<〈τά τ' εἰσέπειτα:〉> πρὸς τὴν Ἀθηνᾶν ὁ λόγος. Osl

<σῇ χει-

ρί:> ἐν τῇ σῇ φρονήσει. Osl

ἐν τῇ σῇ δυνάμει. Hsl

ἀπὸ τῆς σῆς χει-

ρός. FNsl

συστολῇ, Ἰωνικῶς. FGsl

<ἔγνων, Ὀδυσσεῦ:> Ὁ Ῥῆσος καὶ ὁ Δόλων Τρωικοὶ κατάσκοποι ἦ-

σαν, οἳ παρὰ τοῦ Πριάμου πρὸς κατασκοπὴν τῶν Ἑλλήνων ἐπέμφθησαν. ἔστειλαν

οὖν οἱ Ἕλληνες κατασκόπους τὸν Ὀδυσσέα καὶ τὸν Διομήδη τὸν τοῦ Τυδέως υἱόν,

οἷς ἡ Ἀθηνᾶ συνεργήσασα δέδωκεν αὐτοῖς ἀνελεῖν τὸν Ῥῆσον καὶ τὸν Δόλωνα.

λέγει οὖν ἡ Ἀθηνᾶ πρὸς τὸν Ὀδυσσέα ὡς ὅτε τῶνδε 〈τῶν〉 κατασκόπων κατάσχε-

σις γέγονεν ἐγώ σοι βεβοήθηκα. Om

<〈πάλαι:〉> νῦν. Gsl

<〈ἔβην:〉>

ἐπορεύθην. HGsl

<〈πρόθυμος:〉> αὐτόμολος, αὐτόκλητος. Nsl

<〈εἰς ὁδὸν κυ-

νηγίᾳ:〉> ἐκ μεταφορᾶς τῶν ὀσφραινομένων. Gm

εἰς ἔρευναν, ζήτησιν,

εὐόδωσιν. FONHsl

〈ἦ:〉 ἆρα καὶ κατὰ ἀλήθειαν. FOHsl

ὄντως. ἢ ἐρωτηματικόν. Gsl

<〈πρὸς καιρόν:〉> καλῶς πονῶ, ἐπικαίρως. Fsl

ἐπιτηδείως. Gsl

ἐγκαίρως. ONsl

<〈τοῦδε:〉> τοῦ Αἴαντος. FHs

<καὶ πρὸς τί δυσλόγιστον:> ἤτοι τί ἀεικὲς ἐξ ἐμοῦ παθὼν ἐκι-

νήθη κατ' ἐμοῦ. Om

διατί. FHsl

<〈δυσλόγιστον:〉> δυσλο-

γίστως. OHsl

δεινὸν λογισμόν, σκληρόν. Gsl

<〈ὦ δ':〉> οὕτως. Fsl

<〈ᾖξεν:〉> ὥρμησε. HGsl

<〈χόλῳ:〉> χόλος, θυμός, μῆνις, ὀργὴ διαφέρει. χόλος μὲν ἀπὸ τοῦ χέεσθαι

ὅλος (leg. ὅλως) ἢ ἀπὸ τοῦ χολή· μῆνις παρὰ τὸ μαίνω, τὸ ὀργίζομαι· κότος παρὰ τὸ

κεῖσθαι ἐν αὐτῷ· θυμὸς δὲ ἀπὸ τοῦ θύω, τὸ ὁρμῶ. Om

<〈βαρυνθείς:〉> θυ-

μωθείς. Fsl

κρατυνθείς. Nsl

λυπηθείς. Hsl

<〈τῶν Ἀχιλ-

λείων:〉> ἕνεκα. FOHGsl

<〈τί δῆτα:〉> τίνος χάριν. Gsl

διατί. Hsl

<〈ἐπεμπίπτει:〉>

ἐμβάλλει. FOGsl

ἐπιβάλλει, ἐπιρρίπτει. HVsl

<〈βάσιν:〉> κίνησιν.

Fsl

τὴν πορείαν. Hsl

ὁρμήν. Gsl

<〈δοκῶν:〉> καὶ τοῦτο ἐποίησεν δοκῶν ἐν ὑμῖν. Hsl

<〈ὑμῖν:〉> 〈ὑμ〉ῶν.

Hsl

<〈χραίνεσθαι:〉> μολύνεσθαι. FHGsl

〈ἦ:〉 ἀντὶ ἄρα. FHGsl

<〈βούλευμα:〉> βούλευμά ἐστι ἑνός, βού-

λημα δὲ ἐπὶ πολλῶν. Osl

ἡ βουλή. Hsl

<〈ἐπ' Ἀργείοις:〉> κατὰ

τῶν Ἑλλήνων. ONsl

<〈κἄν:〉> ἀληθῶς. Hsl

<〈ἐξεπράξατ':〉> ἂν ἐτελείωσεν. FOHsl

ἔπραξεν ἄν. Gsl

<〈εἰ κατημέλης' ἐγώ:〉> εἰ μὴ ἐγὼ συνετά-

ραξα τὸν νοῦν αὐτοῦ. Fsl

κατεφρόνησα. Hsl

<〈ποίαισι τόλμαις:〉> ποίᾳ δυνάμει. Hsl

ἢ κατ' ἐρώτησιν ἢ

ἀποφαντικῶς. Gsl

<〈νύκτωρ:〉> κατὰ τὴν νύκτα. Hsl

<〈δόλιος:〉> μετὰ δόλου.

FONGsl

κρύφιος. Vsl

〈ἦ:〉 ὄντως. Fsl

ἆρα. OHsl

<〈παρέστη:〉> πλησίον ἦλθε.

NHsl

<〈καὶ δή:〉> συλληπτικὸν τὸ σχῆμα. Nsl

<〈'πὶ δισσαῖς ἦν:〉>

ἦλθε μέχρι καὶ τῶν δύο πυλῶν τῶν στρατηγῶν, τοῦ Ἀγαμέμνονος καὶ τοῦ Μενε-

λάου. Osl

ἐπὶ Ἀγαμέμνονι καὶ Μενελάῳ. Fsl

Ἀγαμέμνονος καὶ Με-

νελάου. Gsl

<〈στρατηγίσιν:〉> στρατηγικαῖς. τοῦ Ἀγαμέμνονος καὶ

τοῦ Μενελάου. Hsl

τοῦ τε Ἀγαμέμνονος καὶ Μενελάου. Nsl

<〈ἐπέσχε:〉> ἐκράτησε. Gsl

<〈μαιμῶσαν:〉> τὸ μ περισσόν.

Gm

ἀπὸ τοῦ αἷμα αἱμῶσα καὶ πλεονασμῷ τοῦ μ μαιμῶσα. Nm

<〈σφ':〉> τὸ σφε παρὰ μὲν τῷ Πινδάρῳ σφε .... Hsl

αὐτόν. HGsl

<〈ἀπείργω:〉> ἐκώλυσα. FOHsl

εἴργω· ἐκώλυσα. Gsl

<〈δυσ-

φόρους:〉> παραφόρους. καὶ παρατετραμμένας. NHsl

<〈γνώμας:〉> ὑπολήψεις. FNHsl

ἐννοίας, βουλάς. Gsl

δια-

κρίσεις. Osl

γνώμη γάρ ἐστιν ἰδιοτροπία τις ὑποστατική. Nsl

<〈ἀνη-

κέστου:〉> ἀπὸ ἀπείρου. Fsl

ἕνεκα. NHsl

<〈πρός:〉> εἰς. Gsl

<〈ἐκτρέπω:〉> μετακινῶ. Gsl

παρορμῶ.

Fsl

ἐμβάλλω. ONHsl

<〈ἄδαστα:〉> ἀπὸ τῆς λείας. NHsl

<〈φρουρήματα:〉> φυλάγμα-

τα, καὶ μάνδρας. Gsl

λέγω καὶ φυλάγματα. Hsl

<〈εἰσπεσών:〉> ἐλθών. Fsl

μετὰ ὀργῆς. Nsl

βαρέως. Hsl

ἐπελθών. Gsl

<〈ἔκειρε:〉> ἀνῄρησε. Gsl

<〈ἔκειρε πολύκε-

ρων:〉> παρήχησις. Hsl

πολυκέρατον. Gsl

τουτέστι πολλοὺς βόας

κερατοφόρους. Fsl

<〈ῥαχίζων:〉> ἔνθα καὶ ἔνθα διασχίζων. Gsl

<〈κἀδόκει:〉> καὶ

ὑπελάμβανε. Hsl

<〈ἔσθ' ὅτε:〉> ποτέ. FHs

<〈αὐτόχειρ:〉> ἐν ταῖς ἰδίαις χερσίν. Fsl

αὐτοχειρί Hsl

αὐ-

τοχείρως. Gsl

<〈ἔχων:〉> κρατῶν. FGsl

Ἀττικόν. Hsl

<〈ὅτ' ἄλλοτε:〉> ποτέ. Hsl

<〈ἄλλον:〉> εἰς. Gsl

<〈ἐμπί-

πτων:〉> ἐπιτιθέμενος. Fsl

βαρέως εἰσερχόμενος. Hsl

<〈στρατη-

λατῶν:〉> ἐδόκει φονεύειν. Osl

<〈φοιτῶντ':〉> διατρίβοντα. Hsl

ὁρμώμενον. Vsl

<〈μανιά-

σιν:〉> μανικαῖς. FHsl

παραλόγοις. Osl

λυσσώδεσι. Gsl

<〈ὤτρυνον:〉> ἤγειρα. Gsl

διήγειρον. Fsl

<〈ἕρκη:〉> τὰς

λύπας καὶ τὰς βουλάς φησιν. Fsl

ἕρκος τὴν μανίαν λέγει νῦν· εἰς δίκτυα κακὰ

δυστυχίας. Gsl

εἰς βόθρους καὶ εἰς συμφορὰς κακῶν. Osl

περιφρά-

γματα. Hsl

<〈τοὺς ζῶντας:〉> τὸ σχῆμα κατὰ γένος, ὡς τὸ (Nicand. Ther. 129)·

<ψολόεντος ἐχίδνης.> Hm

<〈κομίζεται:〉> φέρει. Osl

ὁ μέσος ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Hsl

<〈αἰκίζεται:〉> αἰκίζει. OHsl

αἰκίζω ἀπὸ τοῦ ἀεικής, ὃ σημαίνει

τὸν σκιρὸν καὶ ἀπότομον καὶ ἀποβολῇ τοῦ ι αἰκίζω. Hm

<〈περιφανῆ νόσον:〉> μεγάλην μανίαν. Fsl

<〈θαρσῶν δὲ μίμνε:〉> εὐτόλμως ἐπίμεινον. Osl

μετὰ θάρρους

εὔτολμος μένε. Nsl

μετὰ θάρρους ἵστασο. Hsl

μένε. Gsl

<〈συμ-

φορὰν δέχου:〉> μετὰ φόβου τὴν σὴν ἀπώλειαν νόμιζε. Osl

δυστυχίαν.

Nsl

φόβον. Gsl

πάθος. Hsl

<〈δέχου:〉> προσδέχου. Gsl

νόμιζε. Hsl

<〈ἀποστρόφους:〉> μανιώδεις. Nsl

ἀπεστραμμένας ἢ τὰς μανιώ-

δεις. Osl

διεστραμμένας. Hsl

διαστρόφους. Vsl

<〈ἀπείρξω:〉> κωλύσω. Gsl

ποιήσω. Hsl

<〈εἰσιδεῖν:〉>

ὥστε. Hsl

<〈οὗτος:〉> προσφωνηματικόν ἐστι. Fsl

πρὸς τὸν Αἴαντα ἡ ἀποστροφή.

Nsl

ὦ· ἀντωνυμία ἐστὶ ἀντὶ τοῦ, ὦ Αἶαν. Hsl

ὦ φίλε. Gsl

<〈τὰς

αἰχμαλωτίδας:〉> εἰς τὰς ἐμὰς δηλονότι. Fsl

εἰς. Osl

εἰς τὰς

λείας, αἰχμαλωτοποιούς. Nsl

<〈ἀπευθύνοντα:〉> τιμωροῦντα, ὑπὸ τιμωρίαν ἐμβάλλοντα. Fsl

τι-

μωροῦντα. Osl

<〈προσμολεῖν:〉> ἔρχεσθαι. Gsl

μολεῖν, παρὰ τὸ

μῶλος, ὃ σημαίνει τὴν συμβουλὴν (leg. συμβολὴν) τοῦ πολέμου, τροπῇ τοῦ ω εἰς ο.

Om

<〈στεῖχε:〉> ἐλθέ. Gsl

<〈δωμάτων:〉> οἴκων. Gsl

<δωμά-

των:> τὰ εἰς ω λήγοντα οὐδέτερα πολλάκις μεταβάλλουσι τὸ τελευταῖον ω εἰς ο.

δέμω, δῶμος· νέμω, νῶμος. ἐκ δὲ τοῦ δαμῶ δαμήσω γίνεται δώμημα καὶ κατὰ συγκο-

πὴν δῶμα. Om

<〈πάρος:〉> ἔμπροσθεν. Gsl

ἔξωθεν. Fsl

<〈σφ':〉> αὐτόν. HGsl

<〈ἔξω:〉> ἔξωθεν. Gsl

<〈σῖγ':〉> ἐν σιγῇ ἀπὸ σοῦ. Fsl

σιωπηλῶς. Hsl

σιγαλόω. Gsl

<〈ἀνέξῃ:〉> ὑπομείνῃς. ONHsl

<〈μηδὲ δειλίαν:〉> οὐ μὴ ἄρῃς

τὴν δειλίαν. Fsl

λάβῃς. NHsl

δειλὸς παρὰ τὸ δήω, δειλὸς καὶ δεϊ-

λός. Om

〈<πρὸς θεῶν:>〉 ἡ <πρὸς> ἀντὶ ὅρκου. Hsl

<〈ἔνδον:〉> τῆς σκη-

νῆς δηλαδή. Nsl

<〈ἀρκείτω:〉> ὑπαρχέτω. Gsl

<〈τί μὴ γένηται:〉> ἵνα τί πάθῃς. Hsl

ἵνα τί. Fsl

ἆρα τί δει-

λιᾷς. Gsl

<〈ἀνήρ:〉> ἀνδρεῖος. Fsl

<〈ὅδ' ἦν:〉> ἂν ἦν. Hsl

<〈οὐκοῦν:〉> οὐκ ἀποφαντικῶς ἀλλὰ συλλογιστικῶς. Gsl

<〈γε-

λᾶν:〉> ὥστε. Fsl

<〈ἀρκεῖ:〉> ἀρέσκει. Nsl

βοηθεῖ. Hsl

<〈μεμηνότ':〉> τὸν νοσοῦντα. Vsl

<〈ὀκνεῖς:〉> δειλιᾷς. Fsl

<〈νιν:〉> αὐτόν. Gsl

<〈ἐξέστην ὄκνῳ:〉> ἰδεῖν ἐφοβούμην. Nsl

ἐφοβήθην. τὸ ἔξεστι λαμβάνεται ἀντὶ τοῦ παραχωρῶ. Hsl

ἐξεπλά-

γην. Gsl

<〈ἀλλ' οὐδὲ νῦν σε:〉> ἀλλ' οὐδὲ νῦν σε ἐνδέχεται φοβεῖσθαι, ἐὰν μὴ

οὐ παρόντα ἴδῃ πέλας. <καὶ ἄλλως·> ἀλλ' οὐδὲ νῦν σε ἂν ἴδοι καὶ πλησίον αὐτοῦ

ὄντα· ἐγὼ γάρ, ὡς προεῖπον, τούτου τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπέστρεψα μὴ βλέπειν. Vm

<〈μὴ παρόντ':〉> συντάσσεται καὶ μετὰ τοῦ ὡς. ἢ τὸ <μὴ> ἀντὶ τοῦ καί.

Fsl

<〈ἴδῃ:〉> βλέπῃ. Gsl

βλέψει. Hsl

<〈πῶς:〉> οὐ μὴ ἴδῃ. Gsl

<〈τοῖς αὐτοῖς:〉> σύν. Gsl

<〈ἐγὼ σκοτώσω:〉> ἐγώ, φησίν, τὰ βλέφαρα αὐτοῦ σκοτώσω, ὥστε μὴ

ἰδεῖν σε. Fsl

καὶ σκοτεινὰ ποιήσω. ἐπεσκότει ὁ ἥλιος τὸν ἄνθρωπον. Hsl

<〈καί:〉> καίπερ. λείπει ὁ περ ἐναντιωματικὸς σύνδεσμος.

<〈πᾶν:〉> πρᾶγμα. Fsl

<〈τεχνωμένου:〉> καταδικάζοντος. Fsl

βουλομένου ἢ δυναμένου. Nsl

βουλομένου, θέλοντος. Hsl

μη-

χανωμένου. Gsl

<〈κυρεῖς:〉> τυγχάνεις. Gsl

ὑπάρχεις. Osl

ἐπιτύχῃς. Nsl

〈κυρ〉ῶν. Hsl

<〈ἔχων:〉> περισσόν. Osl

〈ἔχ〉εις. Hsl

<〈μένοιμ' ἄν:〉> καρτερήσαιμι. Osl

<〈ἐκτὸς ὢν τυχεῖν:〉>

ἀλλὰ μακρὰν τυχεῖν τῆς αὐτοῦ θέας. Gsl

<〈τυχεῖν:〉> τοῦ ἐφετοῦ. Nsl

<〈βαιόν:〉> κούφως καὶ ἀνοήτως. Osl

<βαιόν:> ὃ λέγεται καὶ τὸ

βαιόν. ἔστι δὲ τριγενές, ὁ βαιὸς ἡ βαιὰ τὸ βαιόν. τὸ <βαιόν,> ὅ ἐστιν ἐπ' ὀλίγον. Om

<βαιὸν> δὲ ἐκ μεταφορᾶς τοῦ ἀργῶς 〈βαίνειν〉 ἀπὸ τοῦ βαίνω. Om

βαιὸν λέγεται τὸ μικρόν. ἐκ μεταφορᾶς τῶν ἀνθρώπων τῶν περὶ παντοίων (leg. πε-

ριπατούντων) ἀργῶς ἤτοι κατ' ὀλίγον. Hm

<〈ἐντρέπῃ:〉> φροντίζεις. OGsl

<〈ὡς:〉> λίαν. Fsl

<〈εὖ:〉> ἐγκαίρως. Osl

ἐγκαίρως. ἕως ὧδε τὰ

ῥήματά ἐστι φρόνιμα, τὰ δὲ ἑξῆς τοῦ παραπαίοντος. Nsl

ἐν καιρῷ τῷ προσ-

ήκοντι ἦλθες. Gsl

<〈παρέστης:〉> παρῆλθες. Hsl

<〈παγχρύ-

σοις:〉> ὁλοχρύσοις. Nsl

<〈στέψω λαφύροις:〉> καλλωπίσω ἀναθήμασι. Nsl

<〈λαφύ-

ροις:〉> ἀπὸ τοῦ λάπτω τὸ ῥοφῶ. Fsl

λάφυρον ἀπὸ τοῦ λείαν φέρειν. Om

λάφυρον παρὰ τὸ λίαν φύρεσθαι. ἢ λάφυρον ἐκ τοῦ λα ἐπιτατικοῦ μορίου

καὶ τοῦ φέρω. Hm

<〈ἔβαψας:〉> ἐμόλυνας. NHsl

<〈ἔγχος:〉> ἔγχος παρὰ τὸ ἔχω, ἔ-

χος καὶ ἔγχος. ἰστέον δὲ ὅτι τὸ ἔγχος καὶ ξίφος καὶ δόρυ τὸ αὐτὸ οἶδεν ὄνομα (leg.

Ὅμηρος). ὁ δὲ Σοφοκλῆς τὴν σφαῖραν. Om

<〈εὖ:〉> καλῶς καὶ ἀληθῶς. Hsl

<〈πρός:〉> ἐν. HGsl

<〈Ἀργείων:〉> αἵματι. Nsl

<〈κόμπος:〉> κενοδοξία. NGsl

ἐτυμολογεῖται δὲ τὸ <κόμπος> παρὰ τὸ

κενὴν ὄπα ἔχειν, ὅ ἐστι φωνεῖν. Om

<〈τὸ μή:〉> τὸ μὴ βάψαι. Hsl

οὐκ

ἀρνητικὸν λείπει. Fsl

〈ἦ:〉 ὄντως· ἆρα. Gsl

<〈πρός:〉> ἐν. NHGsl

<〈ᾔχμα-

σας:〉> ἐμίανας. Nsl

ὥπλισας, ᾑμάτωσας, ὡς ἀπὸ τοῦ αἷμα χέειν. Osl

ᾐχμάτωσας. ἐτυμολογεῖται δὲ ἀπὸ τοῦ αἷμα χέειν. Hm

<〈οἵδ':〉> οἱ Ἕλληνες οὗτοι. Hsl

οὗτοι. Gsl

<〈ἀτιμάσους':〉>

χαριεντισμός. Nsl

<〈ἔτι:〉> εἰς τὸ ἑξῆς. Osl

ἀπὸ τοῦ νῦν. Nsl

<〈τεθνᾶσιν ἄνδρες:〉> χαριεντισμός. Osl

εἰρωνεία. Nsl

τεθνήκασιν. Gsl

<〈τὸ σόν:〉> θέλημα. Fsl

λόγιον, βούλευμα. Nsl

βούλημα. Hsl

<〈ξυνῆκ':〉> ἐνόησα, ἤκουσα. Gsl

<〈θανόντες:〉> κατ' εἰρωνείαν. Fsl

χαριεντισμός. Osl

ὁ

χαριεντισμὸς εἶδος εἰρωνείας. Hsl

<〈ἀφαιρείσθων:〉> ἀφαιρείσθωσαν.

Osl

παρέτωσαν. Hsl

<〈εἶεν:〉> τὸ <εἶεν> ἐπίρρημα παρακελεύσεως. Gsl

ταῦτα μὲν οὕ-

τως. Osl

ἀποθετικὸν τῆς ἄνωθεν ἐννοίας. καὶ ἀρκτικόν. Gsl

<〈παῖς

ὁ τοῦ Λαερτίου:〉> ὁ Ὀδυσσεύς. Hsl

<〈ποῦ σοι τύχης:〉> ἡ τύχη τοῦτον ἔφερεν. Fsl

ἐν εὐτυχίᾳ ἢ

δυστυχίᾳ. Osl

ἐρωτᾷ ἡ Ἀθηνᾶ ποῦ ἐστιν, εἰς θάνατον ἢ εἰς φυλακήν. Hsl

〈ἦ:〉 ἆρα. Fsl

ὄντως. Osl

〈ἦ:〉 ἆρα. FGsl

<〈τοὐπίτριπτον:〉> ἆρα τὴν ἀλώπεκα λέγεις,

〈τό〉 πανοῦργον θηρίον καὶ ἐξῶλες 〈καὶ〉 τὸ συντριβῆς ἄξιον; Hm

τὸ ἄξιον

συντριβῆς. FOHsl

τὸ ἄξιον ἀφανισμοῦ. Gsl

<〈κίναδος:〉> πανοῦρ-

γος. Nsl

τὸ γένημα 〈τὸ〉 πανοῦργον. Fsl

<κίναδος> τὸ θηρίον ἀπὸ

τοῦ κινεῖσθαι ἄδδην (leg. ἅδην). Hm

<κίναδος> ἐπὶ τοῦ θηρίου παρὰ τὸ ἄλ-

λον (leg ἅδην) κινεῖσθαι· πολυκίνητα γὰρ τὰ θηρία. καὶ ἡ λοιδορία οἰκείως ἂν ἔχοι

ἐπὶ τῶν πολυκινήτων. εἴρηται δὲ παρὰ Μιλησίῳ. Om

<〈ἐξήρου:〉> ἠρώτη-

σας. FOHGsl

<〈ἥδιστος:〉> κατὰ ἡδονὴν ἐμοὶ δεδεσμημένος. Hsl

κατ' ἐμὴν

ἡδονήν. Fsl

<〈θακεῖ:〉> κάθηται. FHGsl

<θακεῖ:> θᾶκος ὁ καὶ θῶκος καλού-

μενος. παρὰ τὸ θῶ τὸ τιθῶ γίνεται θᾶκος, ὅ ἐστιν ἡ καθέδρα. Om

<〈οὔ τί πω:〉>

ἀκμήν. Osl

<〈που:〉> 〈π〉ω. Fsl

<〈πρὶν ἂν τί δράσῃς:〉> πρὸ τοῦ φονεῦσαι αὐτόν, τί δράσεις εἰς αὐ-

τόν. Osl

<〈ἢ τί κερδάνῃς πλέον:〉> ἔχων αὐτὸν ζῶντα, ἤγουν πρὸ

τοῦ φονεῦσαι αὐτόν. ONsl

δεδεσμημένον ἔχων αὐτόν. Hsl

<〈κίον':〉> κίων ὁ λίθος παρὰ τὸ κίειν εἰς ὕψος. ἢ παρὰ τὸ ἰὼν μετοχήν. τοῦ-

το δὲ οἱ μὲν Ἀττικοὶ ἀρσενικῶς λέγουσιν, οἱ δὲ Ἰωνικοὶ (leg. Ἴωνες) θηλυκῶς. Om

<〈ἑρκίου:〉> ἑρκύον ἀπὸ τοῦ ἐρύκω τὸ κωλύω, ἐρύκιον καὶ καθ' ὑπερβιβα-

σμὸν ἕρκιον. Hm

<〈τὸν δύστηνον:〉> ὑπερβολικὸν τὸ σχῆμα. FOsl

εἰς. Hsl

<〈ἐργάσῃ:〉> πράξεις. Hsl

<νῶτα:> ἀπὸ τοῦ ω τὸ ὑπομένω καὶ νομίζω, τὸ δὲ ν κατὰ πλεονασμόν. Om

<φοινιχθείς:> φοινίξω, αἱμάξω, βάψω ἀπὸ φοίνικος ὅτι πυρρός· ἢ ἀπὸ

τοῦ φόνου. Om

ὑφ' αἵματος μολυνθείς. Fsl

τρωθείς. Osl

αἱμα-

χθείς. Hsl

μαστιχθείς. Gsl

<〈μὴ δῆτα:〉> μηδαμῶς. Gsl

<〈τὸν δύστηνον:〉> εἰς. Gsl

<〈ἐφίεμαι:〉> μετὰ ἐπιθυμίας πληρῶ τὸ θέλημά σου. Gm

παρακαλῶ.

Hsl

ἐντέλλω, δι' ἐφέσεως πληρῶ. Gsl

<〈τείσει:〉> ἀνταποδώσει. OHGsl

<〈τήνδε:〉> ταύτην. Gsl

<〈δίκην:〉> τὴν τιμωρίαν. Osl

<〈ἥδε:〉> ἡ δίκη. Osl

<〈χρῶ χειρί:〉> παραβολή. OHsl

ἀντὶ τοῦ μάστιζε τοῦτον. Fsl

<〈φείδου μηδέν:〉> Ἀττικόν. Hsl

<〈χωρῶ:〉> ὁρμῶ. Gsl

<〈πρὸς ἔργον:〉> πρὸς τὸ κολάζειν. Hsl

<〈σοι:〉> 〈σ〉ε. Gsl

<〈ἐφίεμαι:〉> δυσωπῶ. Gsl

ἱκετεύω. Osl

<〈ὁρᾷς, Ὀδυσσεῦ:〉> σχῆμα ἐπιστρεπτικόν. Hsl

ἐπιστροφή.

Fsl

<〈ὅση:〉> ὑπάρχει. Hsl

<〈τούτου:〉> τοῦ Αἴαντος. Fsl

<〈προνούστερος:〉> φρονιμώ-

τερον, προνοητικώτερον. Fsl

φρονιμώτερος. Hsl

<〈ὁρᾶν:〉> πράττειν. Gsl

εἰς τό. FOsl

ὥστε. Hsl

<〈ἀ-

μείνων:〉> βελτίων. Gsl

<〈τὰ καίρια:〉> τὰ ἐνδεχόμενα, συνετά. HGsl

τὰ ἐπιτήδεια. Osl

καίριον εὔστοχον εὔκαιρον μέτριον, σημαίνει δὲ

καὶ ἐπικίνδυνον. καὶ Ὅμηρος (Δ 185)· <οὐκ ἐν καιρίῳ ὀξὺ πάγη βέ-

λος,> ἀντὶ τοῦ οὐκ ἐν ἐπικινδύνῳ. παρὰ τὸ κῆρ, ὃ σημαίνει τὴν θανατηφόρον μοῖραν,

γίνεται καιρὸν καὶ καίριον. σημαίνει δὲ καὶ τὸ ἐπιτήδειον τῶν καιρῶν. καίριον οὐ-

δὲν λέγεις· ἀντὶ τοῦ οὐδὲν ἐπιτήδειον τῷ καιρῷ. Om

<〈νιν:〉> αὐτόν. Gsl

<〈δύστηνον:〉> δύστηνος ὁ ταλαίπωρος, ὁ δυστυχής. ἢ παρὰ τὸ στῆναι

ἐγένετο δύστηνος, οἱονεὶ ὁ μὴ δυνάμενος στῆναι. ἢ ἀπὸ τοῦ στένω, ὁ πάνυ στένων. Om

<〈ὅθ' οὕνεκ':〉> διατί. ἐκ παραλλήλου· τὸ αὐτὸ γὰρ τὸ ὅτι καὶ τὸ οὕνεκα.

ONGsl

σχῆμα ἐκ παραλλήλου. Hsl

<〈συγκατέζευκται:〉> δε-

δέσμηται. Fsl

περιγραφή. συνῆλθε. Hsl

συγκαταμέμικται. Gsl

<〈οὐδὲν .... σκοπῶν:〉> τὸ πάθος τοῦ Αἴαντος φοβοῦμαι μήποτε καὶ

ἐπὶ ἐμοὶ ἔλθῃ τοιοῦτον. Osl

<〈οὐδέν:〉> ἐποικτείρω. Hsl

<〈τὸ τού-

του:〉> πάθος. Hsl

<〈ἡμᾶς:〉> τὴν φύσιν τὴν ἡμετέραν. Hsl.

<〈εἴδωλ':〉> φάντασμα ἐντέστερον ὅμως ἀτελέστερον. Osl

<〈κού-

φην:〉> ἐλαφράν. Hsl

<〈σκιάν:〉> ὄνειρον. Nsl

<〈τοιαῦτα τοίνυν:〉> παραινετικὸς ὁ λόγος. Hsl

<〈εἰσο-

ρῶν:〉> βλέπων. Gsl

<〈αὐτός:〉> σύ. Gsl

<〈ὄγκον:〉> κενοδοξίαν. Gsl

ὄγκος δύο σημαίνει, τὴν ἔπαρσιν καὶ

τὸ βάρος. Osl

<〈ἄρῃ:〉> λάβῃς. Hsl

<〈βάθει:〉> παχυτῆτι. Hsl

<〈χειρί:〉> ἀνδρείᾳ. Fsl

<〈βρίθεις:〉> βαρεῖς. Osl

<〈ἡμέρα:〉> ἡ παροῦσα ζωή. Hsl

<〈κλίνει:〉> ῥίπτει. Osl

πί-

πτει. Hsl

<〈κἀνάγει:〉> ἄνω φέρει. Osl

<ἀνάγει:> ἀναφέρε-

ται. Hsl

<〈τἀνθρώπεια:〉> πράγματα. Hsl

<〈σώφρονας:〉> φρονί-

μους. Fsl

<〈φιλοῦσι:〉> ἀγαπῶσι. Gsl

<〈Τελαμώνιε:〉> κεῖται τὸ κτητικὸν ἀντὶ τοῦ πατρωνυμικοῦ. Gsl

υἱὲ τοῦ Τελαμῶνος. Fsl

<〈ἀμφιρύτου:〉> τῆς ἀμφοτέρωθεν ῥεομένης.

HGsl

<〈ἔχων:〉> κατοικῶν. FGsl

<〈βάθρον:〉> στήριγμα. Fsl

ἔ-

δαφος. Gsl

<〈ἀγχιάλου:〉> εἴ τι μὲν ἀμφίαλον τοῦτο καὶ ἀγχίαλον. οὐκ

εἴ τι δὲ ἀγχίαλον τοῦτο 〈καὶ〉 ἀμφίαλον. Fsl

αἱ νῆσοι ἀγχίαλοι καὶ ἀμφίαλοι

λέγονται. Nsl

πλησίον ἁλός. Gsl

<〈εὖ πράσσοντ':〉> εὐτυχοῦντος. Hsl

〈πράσσοντ〉ος. Fsl

<〈σέ:〉> εἰς. Fsl

εἰς σέ, κατὰ σοῦ. Gsl

<〈πληγή:〉> ὀργή. Fsl

νόσος. Gsl

<〈Διός:〉> ἀπὸ τοῦ. Hsl

<〈κακόθρους:〉> κακόφημος. FHGsl

<〈ἐπιβῇ:〉> ἐπέλθῃ. FHsl

ἔλθῃ. Gsl

τὸ ἐπιβὰς συντάσσεται γενικῇ, δοτικῇ καὶ αἰτιατικῇ. Hm

<〈ὄκνον:〉> ὄκνος ἀπὸ τοῦ ἀκίνητός τις ὢν καὶ ἐν συγκοπῇ ἄκνος καὶ τρο-

πῇ τοῦ α εἰς ο, ὄκνος. Hm

<〈πεφόβημαι:〉> τετάραγμαι. Hsl

<〈πτηνῆς:〉> τῆς ἀθλίας ἢ τῆς πετομένης. Fsl

εἰκών. Hsl

πτηνὸν λέγεται τὸ εἰς ὕψος πετόμενον ἀπὸ τοῦ πέτεσθαι ἄνω ὥσπερ τὸ πετεινὸν ἀπὸ

τοῦ ἐν τῷ πέτεσθαι τείνειν τὸ πτερόν. Osl

<〈ὄμμα πελείας:〉> περίφρα-

σις· περίτρομον γὰρ τὸ ζῷον. FGsl

<〈ὄμμα:〉> ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. FGsl

<〈νῦν:〉> πρὸ ὀλίγου. Osl

<〈φθιμένης:〉> ἐπελθούσης ἤτοι τῆς

φθειρομένης· πᾶν 〈γὰρ〉 τὸ ἐπερχόμενον ἐκεῖνο καὶ φθείρεται. Hm

<〈νυ-

κτός:〉> ἐπί. Hsl

<〈θόρυβοι:〉> ταραχαί. Gsl

<〈κατέχους':〉> κρατοῦσιν. Gsl

ἀντὶ τοῦ κατέσχον. Fsl

<〈δυσκλείᾳ:〉> ἀδοξίᾳ καὶ κακῇ φήμῃ σου. FOHGsl

<〈σέ:〉> διά.

NHsl

<〈τὸν ἱππομανῆ:〉> τὸν πολεμικόν, τὸν στρατηγὸν τὸν μεγαλο-

μανῆ. Osl

τὸν θρασὺν ἢ τὸν μαινόμενον κατὰ τοὺς ἵππους. Fsl

<〈ὀλέσαι:〉> ὥστε. Fsl

<〈βοτά:〉> πρόβατα. Gsl

<βοτὰ> λέγει τὰ οἰκεῖα, <λείαν> δὲ τὰ

ἐκ τῆς λαφυραγωγίας. Fsl

<〈λείαν:〉> λαφυραγωγίαν. Gsl

<〈ἥπερ:〉> ἥτις. OGsl

<〈δορίληπτος:〉> οὖσα. FONsl

<τοιούσδε λόγους ψιθύρους πλάσσων:> ἀντὶ τοῦ λό-

γους διαβόλους κατασκευάζων ὁ Ὀδυσσεὺς εἰς οὖς ἑκάστου ἐκφέρει κατὰ σοῦ.

FNHm

<〈ὦτα:〉> ὠτία. Gsl

<〈πᾶσιν:〉> πάντων. OHsl

πάντως. Gsl

<〈περὶ .... σοῦ:〉> κατὰ σοῦ. FHsl

<〈εὔπειστα:〉> δυνάμενα πείθειν. Fsl

πιθανά. OHGsl

<〈καὶ

πᾶς ὁ κλύων:〉> ὁ γὰρ ἀκούων χαίρει τῷ νεαροηχεῖ. Gm

πᾶς ὁ ἀκούων

χαίρει πλέον τοῦ λέγοντος. Gsl

ὁ ἀκούων. Gsl

<〈τοῦ λέξαντος:〉> τοῦ Ὀδυσσέως. FOsl

<〈μᾶλλον:〉> ἐπὶ

πολύ. Osl

<〈ἄχεσιν:〉> λύπαις. OGsl

ἄχος ἀπὸ τοῦ α στερητικοῦ μορίου καὶ

τοῦ ἔχω. κατὰ ἀντίφρασιν· ὃ οὐ θέλει τις ἔχειν. ἢ παρὰ τὸ χω τὸ χωρῶ γίνεται χος,

καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α ἄχος. καὶ παρὰ τὸ χέω, ἡ μὴ διαχέουσα τὴν ψυχὴν ἀλλὰ

συνέχουσα. Fm

<〈τῶν γὰρ μεγάλων:〉> ἐάν τις ὑβρίσῃ τινὰ μεγαλόψυχον ἤτοι πλού-

σιον ἅπτεται ἐκείνου. Om

λείπει τὸ κατά. OHGsl

<〈ψυχῶν:〉> ἀν-

δρῶν. Osl

ἀνθρώπων. Gsl

<〈ἱείς:〉> πλήττων· ἐκ μεταφορᾶς τῶν το-

ξευόντων. λείπει διαβολάς. Fsl

πέμπων λόγους κακούς τις. Hsl

ἔτι

πέμψας τις λόγους δολίους. Gsl

τις. Osl

<〈ἁμάρτοι:〉> ἀποτύχοι. HGsl

<〈οὐκ ἂν πείθοι:〉> διὰ τὸ ὑβρίσαι τινὰ εὐτελῆ. Gm

ἐντελῶς

ἀποτύχοι. Gsl

<〈πείθοι:〉> πεισθείη. Hsl

<〈ἔχονθ':〉> δυνάμενον, κρατοῦντα. FOsl

εὐτυχοῦντα. Gsl

τὸν ὑπερέχοντα. Hsl

<〈ἕρπει:〉> βαδίζει. FGsl

<ἕρπει,> ἐπὶ τοῦ ὄ-

φεως, ἀπὸ τοῦ ἕρπεσθαι ἐν τῇ γῇ. Hm

<〈σμικροί:〉> ἄνανδροι. OHsl

<〈σφαλερόν:〉> καιρὸν ἀσθενές. Hsl

ἀδύνατον. Fsl

<〈πύρ-

γου:〉> ἀπὸ μέρους τὸ πᾶν. Fsl

<〈ῥῦμα:〉> στήριγμα, φύλακα. Gsl

<〈πέλονται:〉> ὑπάρχουσι. FGsl

<〈μεγάλων:〉> ἀνδρείων. Hsl

<〈βαιός:〉> ὁ μικρός. Gsl

<〈ἀλλ' οὐ δυνατόν:〉> γνώμη. OHVm

<〈τοὺς ἀνοήτους:〉>

〈τοὺς〉 φθονερούς, τοὺς ἀμαθεῖς τῶν λόγων δηλονότι. Gsl

<〈τούτων:〉> τούτων τῶν πραγμάτων. FGsl

τῶν ἀνδρειοτάτων, τῶν

Ἑλλήνων. Hsl

<〈γνώμας:〉> ὑποθέσεις. Gsl

<〈προδιδά-

σκειν:〉> προλέγειν. OHsl

<〈ὑπὸ τοιούτων:〉> συμπερασματικόν. Fm

<〈θορυβῇ:〉> δια-

βάλλῃ. FGsl

λοιδορῇ. Osl

<〈χἠμεῖς:〉> συναλοιφή. Hsl

<〈ἀπαλέξασθαι:〉> ἀποπέμψαι, ἀποσοβῆσαι, ἀποβαλεῖν. Osl

〈ἀπαλ〉ε〈ξ〉ήσα〈σθαι〉. Fsl

<〈ἀπέδραν:〉> ἀπέδρασαν, ἐξέφυγον. Χαλκηδαϊκὸν λέγεται. Gsl

ἀπέφυγον ἐκεῖνοι. FOHsl

<〈παταγοῦσιν:〉> κτυποῦσιν. Fsl

ἠχοῦσιν. OGsl

χαίρου-

σιν. Hsl

<〈ὑποδείσαντες:〉> Ἀττικισμὸς τῶν Αἰολέων. Osl

φόβος δι-

αιρεῖται εἰς ἑπτά· 〈δεῖμα〉, ὄκνος, αἰσχύνη, θόρυβος, θαυμασιότης, ἀγωνία, ἔκπλη-

ξις. δεῖμα μὲν οὖν ἐστι φόβος δειλίαν ἐμποιῶν· ὄκνος δὲ φόβος μελλούσης ἐνερ-

γείας· αἰσχύνη φόβος ἀδοξίας· ἔκπληξις φόβος φαντασίας ἀσυνήθου〈ς〉 πράγμα-

τος· θαυμασιότης δέ ἐστιν ὑπερβολὴ τῆς ἐκπλήξεως. Hm

<〈σιγῇ:〉> ἐν. Fsl

<〈πτήξειαν:〉> φοβηθεῖεν. FGsl

<〈ἄ-

φωνοι:〉> λείπει τὸ γενόμενοι. FOsl

<〈ἦ ῥα:〉> ὄντως δή. OHGsl

<〈ταυροπόλα:〉> ἡ ἐν τοῖς ταύροις

ἀναστρεφομένη. Hsl

Ταῦρος ὄρος. Fsl

<〈Διός:〉> θυγάτηρ. Fsl

<〈ὦ μεγάλα φάτις:〉> ἀναφώνημα. Gsl

<〈ὦ μᾶτερ αἰσχύνας:〉> τὴν φήμην δὲ ἐκείνην καλεῖ μητέρα αἰσχύ-

νης. Fsl

ἡ γεννήσασα ταύτην. Osl

πρόξενε. Gsl

ἀρχή. NHsl

<〈ὥρμασε:〉> ὁρμηθῆναι ἐποίησε. Gsl

ἤγαγε, ἀντὶ τοῦ ὁρμηθῆναι

〈ἐποίησε〉. Fsl

διήγειρε. OHsl

<〈πανδάμους:〉> τὰς πολλὰς ἢ

τὰς παντελῶς ἐκμανείσας. Osl

τὰς κοινάς. Hsl

〈ἦ:〉 ὄντως. Hsl

τὸ ἢ διαζευκτικόν. FGsl

<〈δίκας:〉> λεί-

πει 〈ἡ〉 διά. Gsl

<〈ἀκάρπωτον:〉> ἄκαρπον, ἀδώρητον. Gsl

ἀτε-

λείωτον. Hsl

ἀθυσίαστον. FOsl

<〈χάριν:〉> διὰ θυσίαν. Gsl

διά. FHsl

<〈κλυτῶν:〉> ἐνδόξων. FOHGsl

<〈ἐνάρων:〉> λαφύρων. FGsl

σκυλευμάτων. Hsl

<〈ψευσθεῖς':〉> ἀπατηθεῖσα παρὰ σοῦ. OHGsl

<〈δώροις:〉>

ἀναθήμασι. NHsl

<〈ἐλαφαβολίαις:〉> κυνηγεσίαις ἐλάφων. FOGsl

τρώσεσι τῶν ἐλάφων. Hsl

<〈μομφάν:〉> αἰτίαν. Osl

μέμψιν, χρείαν. Gsl

<〈ξυνοῦ δορός:〉> κοινῆς μάχης. Gsl

<〈ἐννυχίοις:〉> νυ-

κτεριναῖς. Osl

<〈μαχαναῖς:〉> ἐπινοίαις. Gsl

<〈ἐτείσατο:〉> ἐτιμωρήσατο, ἀπέδωκε. FOGsl

ἀνταπέδωκε. Hsl

<〈φρενόθεν:〉> ἀπὸ τοῦ λογισμοῦ. Osl

ἀπὸ τῆς φρενός. Hsl

ἀπὸ φρονήσεως. Gsl

<〈ἀριστερά:〉> μέρη. Fsl

ἐναντία· μωρῶς.

Hsl

<〈ἔβας:〉> ἦλθες. Hsl

<〈τόσσον:〉> μανικόν, σφοδρόν. Gsl

<〈πιτνῶν:〉> ἐπερχόμενος,

ἐπιβαίνων. Fsl

προσπίπτων. Hsl

<〈ἥκοι:〉> ἧκεν. Gsl

<〈νόσος:〉> εἶναι. OGsl

<〈ἀπερύ-

κοι:〉> κωλύσοι. FGsl

ἀποδιώξοι. Osl

ἀποσοβήσοι. Hsl

<〈ἀ-

περύκει:〉> 〈ἀπερύκ〉οι. Fsl

<καὶ Ζεὺς κακὰν καὶ Φοῖβος:> τὸν μὲν Δία 〈ὡς〉 ὄντα πα-

τέρα θεῶν τε 〈καὶ ἀνθρώπων〉· τὸν 〈δὲ〉 Ἀπόλλωνα ἵνα, ἐπειδὴ νυκτὸς ἐμάνη, ἐλ-

λαμφθῇ τὸ λογιστικόν. Osl

Φοῖβος μαμμωνυμικῶς ἐκλήθη ἀπὸ Φοίβης 〈τῆς〉

αὑτοῦ μάμμης. Osl

τὸν μὲν Δία ὡς ἀλληγορούμενον εἰς τὸν νοῦν, τὸν δὲ Φοῖ-

βον εἰς τὸ λογιστικόν. Hsl

<Φοῖβος:> φόβιός τις ὢν ἢ ἐπειδὴ κατὰ τὴν

νύκτα ἐμάνη, ἵνα ἐπιχορηγήσῃ αὐτοῦ (leg. αὐτῷ) φῶς. Om

<〈ὑποβαλλόμενοι:〉> διεγειρόμενοι, διασπείραντες, ὑποβάλλοντες

τὰς φρένας τῶν ἀνθρώπων. Fsl

λοιδορητικῶς λέγοντες. Osl

<〈κλέπτουσι:〉> διαβάλλουσι. Vsl

<〈μύθους:〉> λόγους εἰς

τὰς ἀκοὰς τῶν ἀνθρώπων. Osl

<〈οἱ μεγάλοι βασιλῆς:〉> ὁ Ἀγαμέμνων

καὶ ὁ Μενέλαος. NGsl

<〈τᾶς ἀσώτου:〉> τῆς ὀλεθρίας διὰ τὸν Ὀδυσσέα. Fsl

τῆς παν-

ούργου, ὅτι ὁ Ὀδυσσεὺς ἀπὸ Σισύφου καὶ Αὐτολύκου κατάγεται. Osl

ὁ κα-

ταγόμενος. Hsl

κακῆς. Gsl

<〈Σισυφιδᾶν γενεᾶς:〉> λείπει

υἱός. Gsl

ὁ Ὀδυσσεύς. Hsl

Σίσυφος παρὰ μὲν τοῖς Πελοποννησίοις

θεὸς σοφός. Hm

<〈μὴ μή:〉> ἀρνητικὰ μόρια. Fsl

μηδαμῶς. Gsl

<〈ἔθ':〉> ἀπὸ τοῦ νῦν. Nsl

<〈ἐφάλοις:〉> ταῖς πλησίον οὔσαις τῆς

θαλάσσης. FONsl

<κλισίαις:> ἀπὸ τοῦ κλίνω τὸ περιέχω. κλίνω, κλῖναι,

κέκλιμαι, κλίσις. Fm

<〈ἄρῃ:〉> ὑψώσῃς. Osl

<〈ἐξ ἑδράνων:〉> ἐκ τῶν καθεδρῶν. FOHVGsl

<ἑδράνων:>

ἕδρα σημαίνει τὴν καθέδραν καὶ τὸ μέρος τοῦ σώματος. ὡς παρὰ τὸ αἴθω αἴθρα καὶ

〈τὸ〉 χύω χύμα, οὕτως ἕζω ἕδρα, ἐν ᾗ καθήμεθα. Fm

<〈μακραίωνι:〉> ἐν

χρόνῳ. FHsl

<〈ἀγωνίῳ:〉> τῇ ἐμβαλούσῃ σε εἰς φόβους. Nsl

<〈σχολᾷ:〉> δια-

τριβῇ. Osl

<〈ἄταν οὐρανίαν φλέγων:〉> τὴν τῶν ἐχθρῶν σου βλάβην ἢ τὴν

κατ' ἐμοῦ πεμφθεῖσάν σοι βλάβην ἀνάπτων. Osl

φήμην καὶ βλάβην μεγά-

λην. Fsl

βλάβην τὴν μέχρι οὐρανοῦ φθά〈σα〉σαν ἀνάπτων. Gsl

τὴν

μανίαν. Hsl

〈δ':〉 γάρ. Fsl

<〈ἀτάρβητα:〉> ἀφόβως. OGsl

ἀφοβήτως.

FHsl

<〈εὐανέμοις βάσσαις:〉> ἐν κούφαις φήμαις. Gsl

ταῖς ἐ-

χούσαις καλὸν ἄνεμον. Fsl

<〈βάσσαις:〉> τοῖς βασίμοις τόποις τῶν ὀρῶν.

Fsl

συνδένδροις τόποις. OHsl

βῆσσα. ὁ βασιμώτατος τόπος καὶ ὑ-

ψηλὸς καὶ κοῖλος. παρὰ τὸ (leg. τοῦ) βήσω μέλλοντος γίνεται βῆσσα κατὰ πλεονα-

σμὸν ἑτέρου σ. δι' ὧν (leg. ἧς) ἐστι βῆναι καὶ πορεύεσθαι. οἱ δὲ πόλιν Λοκρίδος

φασίν. Fm

<〈καγχαζόντων:〉> λοιδορούντων λοιδορίαις. πεποιημένη λέξις. Osl

<〈βαρυάλγητ':〉> βαρυαλγήτως. Osl

<〈ἄχος:〉> λύπη. Gsl

ἄλγος. Hsl

<〈ναὸς ἀρωγοί:〉> κατ' ἐρώτησιν. Gsl

κυβερνῆται. Gsl

ὦ ναῦται. Hsl

ἀπὸ τῆς κυριωτέρας. Osl

ἀρωγὸς λέγεται ὁ βοηθός, ὁ

ἐν τῷ ἄρει βοηθῶν ἢ ὁ δι' ἀρᾶς τὴν νίκην ποιούμενος. ὅμοια (leg. ὁμοίως) καὶ ἀ-

ρηίθοος ἢ ἐν τῷ ἄρει θέων. βοηθεῖν γὰρ κυρίως ἐπὶ τοῦ πολέμου λέγεται. καὶ Ὅμη-

ρος (Β 408)· <βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος.> φασὶν οἱ παλαιοὶ ὅτι, ὅταν ἡ ναῦς

ἐν τῇ θαλάσσῃ καταποντίζηται, τότε ἐν τῇ κεραίᾳ φαίνεται ὡς φέγγος καὶ σῴζεται

ἀπ' αὐτοῦ τοῦ φαινομένου ἡ ναῦς καὶ οἱ ἐν αὐτῇ ὄντες ἐν θελήσει θεοῦ. μυ-

θολογοῦνται δὲ οἱ Ἕλληνες ὅτι οἱ Διόσκουροί εἰσιν. FOm

<〈γενεᾶς:〉> ἀπό. Fsl

οἱ καταγόμενοι. OHsl

λείπει ὑπάρχον-

τες. Gsl

<〈χθονίων:〉> συγκατοίκων. Hsl

<Ἐρεχθειδῶν:> ἀπὸ

τοῦ ἔριον τὸ μαλ〈λ〉ίον καὶ τοῦ χθών. ἢ ἀπὸ τοῦ ἔρα, ἡ γῆ. ὁ γοῦν Ζεὺς ὢν ἐχέγγυος

(leg. ἔγκυος) τῇ Ἀθηνᾷ ὑπὸ τῶν ὀδυνῶν κατετρύχετο. ἐμήνυσεν οὖν τῷ Ἡφαίστῳ

ἆραι τὸν πέλεκυν αὐτοῦ καὶ κατὰ κράτος ἐνεγκεῖν καὶ ἀπαλλάξαι αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀ-

δυνῶν. ὁ δὲ Ἥφαιστος οὐκ ἠνέσχετο εἰ μὴ ἔργον (leg. ὅρκον) ποιήσει δοῦναι ταύ-

την αὐτῷ 〈γεννηθεῖσαν〉· γεννηθεῖσα〈ν〉 δὲ ἀπέφευγεν. φθάσας δὲ αὐτὸς αὐτῇ ἐμίγη.

μανεῖσα δὲ ἐκείνη, λαβοῦσα ἔριον ἀπεσπόγγισε 〈τὸ σπέρμα〉 καὶ ἔρριψεν ἐν τῇ γῇ.

ὃ καὶ χωσθὲν ἀνεφύη ἐκ τῆς γῆς Ἐρεχθείδης καὶ ἐκλήθησαν Ἐρεχθειδόνες ὡς ἀπὸ

τοῦ ἐρίου. FOm

Ἐρεχθειδόνας φασὶ τοὺς Ἀθηναίους ἀπὸ τοῦ Ἐρεχθέως, βασι-

λέως αὐτῶν. χθονίους δὲ διὰ τὸ ἐν τῇ αὐτῇ χθονὶ 〈μένειν καὶ〉 μὴ ἀποικισθῆναι ἀπ'

αὐτῆς. ὥσπερ καὶ τοὺς ἐξ ἄλλων χωρῶν ἀποικοῦντας ........ διὰ γὰρ τὸ λυπρόγεων

τῶν Ἀθηνῶν οὔ τις θέλει τούτους ἐξοικῆσαι. Om

τῶν Ἀθηναίων. Fsl

τῶν Διοσκούρων. Osl

Ἀττικῶν. Hsl

Ἀθηναίων Ἀττικῆς. Gsl

<〈στοναχάς:〉> λύπας. OHGsl

<〈οἱ κηδόμενοι:〉> οἱ φρον-

τίζοντες. Gsl

ἡμεῖς δηλονότι. Fsl

<〈τοῦ Τελαμῶνος τηλόθεν οἴκου:〉> τῆς πατρίδος, τῆς Σα-

λαμῖνος. Osl

μακρόθεν. Hsl

μακράν. Fsl

πόρρωθεν. Gsl

<〈ὁ δεινός:〉> ὁ ἐπιτήδειος. Gsl

<〈ὠμοκρατής:〉> ἀπηνὴς ἢ

γενναῖος. Gsl

ὁ ὑπὸ τῆς μανίας κρατούμενος. FOsl

ὁ διὰ τῶν ὤμων κρα-

τῶν. Hsl

<〈θολερῷ:〉> ζοφώδει. Fsl

μεμιγμένῳ. Hsl

τεταραγμένῳ. Osl

<〈ἐνήλλακται:〉> ἀλλαγὴν ἐποίησεν. Hsl

<〈τῆς ἁμερίας:〉>

λείπει τό· δι' ἀγωγῆς τῆς ἡμέρας. Fsl

τῆς ἡμέρας. Hsl

τῆς χθὲς ἡμέ-

ρας παρελθούσης. Osl

<〈βάρος:〉> κατά. Fsl

<〈Τελεύταντος:〉> τοῦ τελευτήσαντος, τοῦ μακαρίου. FGsl

Τεύθραντος ὤφειλεν εἰπεῖν, ἀλλ' ἵνα δηλώσῃ ὅτι 〈τε〉τελεύτηκεν, εἶπε Τελεύταν-

τος. Hsl

<〈ἐπεί σε:〉> ἐπεί σε ὁ Αἴας γυναῖκά σε κέκτηται, οὐ λέξεις ἡμῖν ὡς ἄι-

δρις ἀλλ' ὡς εἰδυῖα. Fsl

σου. OGsl

<〈λέχος:〉> συνουσίας. Gsl

<λέχος:> ἡ κοίτη παρὰ τὸ λεχρίους ἡμᾶς ποιεῖν, ἤγουν πλαγίους. ἢ παρὰ τὸ λέγω,

τὸ κοιμῶμαι. Fm

<〈δουριάλωτον:〉> ὡς. Fsl

αἰχμάλωτον. Vsl

<〈στέρξας:〉> ἀγαπήσας. Hsl

<θούριος,> ὁρμητικὸς ὁ πολεμι-

στής, οἱονεὶ ὁ θοῶς ὀρούων ἢ παρὰ τὸ θέρω τὸ θερμαίνω γίνεται θερὸς καὶ τοῦ ῥοῦ.

ἀπὸ μεταφορᾶς τῆς τοῦ πυρὸς ὁρμῆς. καὶ θορεῖν τὸ πηδᾶν. ἢ ἀπὸ τοῦ θροεῖν ἐπι-

τήδεια. Fm

<〈ὥστ' οὐκ ἂν ἄιδρις:〉> 〈οὐχ〉 ὡς μὴ γινώσκουσα, ἄιδρις, ἀλλ' ὡς

εἰδυῖα. Fsl

λείπει οὖσα. Gsl

ἀνεπιστήμων. ONHsl

<ἄιδρις:>

Ἡσίοδος (Scut. 409f.)· <αὐτὸς δ' ἀπαλήσεται ἄλλῃ / χώρου ἄι-

δρις ἐών.> καὶ Ὅμηρος (Γ 219)· <ἀίδρεϊ φωτὶ ἐοικώς.> τὸ ῥῆμα εἴδω τὸ

ἐπίσταμαι, ὁ μέλλων εἴσω καὶ ἐξ αὐτοῦ τὸ ὄνομα ῥηματικὸν εἶδις καὶ πλεονασμῷ

τοῦ ρ 〈καὶ〉 ἀποβολῇ τοῦ ε ἴδρις καὶ μετὰ τοῦ στερητικοῦ α ἄιδρις. Fm

<〈ὑ-

πείποις:〉> εἴποις. Fsl

λέξαις. Hsl

<〈λέγω:〉> ἀντὶ τοῦ λέξω. Fsl

Ἀττικισμός. OHsl

<〈ἐκπεύσῃ:〉> μάθῃς ἢ ἐρωτᾷς. FHGsl

<〈μανίᾳ γὰρ ἁλούς:〉> ἡ διήγησις. Fsl

κρατηθείς. HGsl

<〈νύκτερος:〉> κατὰ τὴν νύκτα. HGsl

<〈ἀπελωβήθη:〉> ὑ-

βρίσθη, ἐβλάβη. Fsl

ἐβλάφθη. Gsl

ἠκρωτηριάσθη τὴν τιμήν. Hsl

<〈τοιαῦτ' ἂν ἴδοις:〉> ἐμφαντικὸν τὸ σχῆμα. Fsl

μεγάλα. Hsl

<〈σκηνῆς ἔνδον:〉> συγκάτοικον. Fsl

<〈χειροδάικτα:〉> χειροδάμαστα, διὰ τῆς χειρὸς ῥηγνύμενα. Osl

διὰ τῆς χειρὸς αὐτοῦ δεδαμασμένα. Hsl

διὰ τῶν χειρῶν σφαγέντα. Vsl

<〈κείνου:〉> τοῦ Αἴαντος δηλονότι. FOsl

<〈χρηστήρια:〉>

σφάγια, ἐργαστήρια. Gsl

χρηστὴρ ὁ παρέχων χρησμοὺς παρὰ τὸ χρῄζω. τὸ

δὲ χρῄζω ἡνίκα σημαίνει τὸ δέομαι ἔχει τὸ ε ἀπὸ τοῦ χρέος, χρῄζω καὶ ἐκτά-

σει τοῦ ε εἰς η χρῄζω. ὅταν δὲ σημαίνῃ τὸ χρησμῳδῶ, ἄνευ τοῦ ι περὶ γὰρ τὴν χρεί-

αν· ἡ δὲ χρῆσις παρὰ τὸ χρῶ, χρήσω. Fm

<〈οἵαν:〉> λυπηράν. Gsl

<〈ἀνδρός:〉> περί. Gsl

<〈ἀγγελίαν:〉> ἀπύειν. Fsl

<〈ἄτλατον:〉> ἀνυπομόνητον ἐμοί. FHsl

ἀκαρτέρητον. Gsl

<〈φευκτάν:〉> φεύξιμον. Gsl

<〈τῶν μεγάλων:〉> ὑπό. HGsl

<〈κλῃζομέναν:〉> φημιζομένην. FHGsl

<〈τάν:〉> ἥντινα. FOHGsl

<〈μῦθος ἀέξει:〉> λόγος αὐξάνει.

OHsl

βεβαιοῖ, ἤγουν μεγάλῃ φωνῇ. Gsl

<〈περίφαντος:〉> μέγας. Fsl

περίδηλος. Osl

λίαν φανερός.

Hsl

<〈θανεῖται:〉> μέλλει. Hsl

<〈παραπλήκτῳ:〉> μαινομένῃ.

OHsl

〈παραπλ〉ά〈κτῳ〉. Hsl

<〈συγκατακτάς:〉> συμφονεύσας. Fsl

φονεύσας. OHsl

συγκατακτείνας. Nsl

σὺν τοῖς ποιμνίοις ἑαυτὸν διαχειρισάμενος. Gsl

<〈κελαινοῖς:〉> φονικοῖς. Osl

<〈ξίφεσιν:〉> σύν. Fsl

<〈κεῖθεν:〉> ἐκ τῆς νομῆς. Osl

<〈ἄρ':〉> ἀληθῶς. Gsl

<〈δεσμῶτιν:〉> δεδεσμημένην. Osl

<〈ἤλυθε:〉> ὁ Αἴας. Gsl

<〈ὧν:〉> μετάκλισις. Osl

ἀπὸ τῶν προβάτων, ἐκ πάντων. Hsl

<〈δίχ':〉> διχῶς. FHGsl

<〈ἀνερρήγνυ:〉> ἔσχιζε. Hsl

<〈ἀργίποδας:〉> ἀργὸς ὁ σύντομος. ἢ κατὰ ἀντίφρασιν ἢ ἀπὸ τοῦ ἀρκῶ

ἀρκὸς καὶ ἀργός, ὁ δυνάμενος ἐπαρκεῖν αὑτῷ. χρῶνται δὲ τούτῳ οἱ ποιηταὶ καὶ ἐπὶ

τοῦ λευκοῦ παρὰ τὸ τάχιον τοὺς ὁρῶντας ὁρᾶσθαι ποιεῖν. γίνεται δὲ παρὰ τὸ ἀγλαὸν

καὶ ἐν συγκοπῇ τοῦ α καὶ μεταθέσει τοῦ λ ἀλγὸν καὶ τροπῇ τοῦ ἀμεταβόλου εἰς ἀμε-

τάβολον ἀργόν. OVm

<〈ἀνελών:〉> κρατήσας. Fsl

<〈τοῦ μέν:〉> τοῦ νομιζομένου Νέστορος. Hsl

<〈ῥιπτεῖ:〉> Ἀττικισμός. Hsl

Ἀττικῶς. Gsl

κόπτει. Vsl

<〈θερίσας:〉> κόψας. Gsl

<〈τὸν δ' ὀρθόν:〉> τὸν Ὀδυσσέα. Hsl

<〈ῥυτῆρα:〉> λῶρον. Fsl

<〈λιγυρᾷ:〉> ὀξείᾳ. Osl

<〈κακὰ δεννάζων:〉> ὑβρίζων. Gsl

λέγων βλάσφημα. Hsl

ἀπὸ τοῦ δεινόν, ἐξ οὗ καὶ δεννάζω. Om

<〈ὥρα:〉> φροντίς. Hsl

καιρός ἐστι. FGsl

καιρὸς ὑπάρχει.

OHsl

<〈τιν':〉> τὸ τὶς ἔστιν ὅτε τῇ καθ' αὑτὸ ἀοριστίᾳ ἰσοδυναμεῖ παρὰ τὸ

ἕκαστος· ὡς καὶ ὧδε ἐν τῷ <ὥρα τιν' ἤδη τοι / κρᾶτα καλύμμασι κρυ-

ψάμενον / ποδοῖν κλοπὰν ἀρέσθαι.> ἤγουν καιρὸς ἕκαστον τῶν Σαλα-

μινίων ἡμῶν λαθόντων (leg. λαθόντα) φυγεῖν. Om

<〈κρυψάμενον:〉> καλυψάμενον. Gsl

<〈ποδοῖν:〉> διὰ τῶν ποδῶν. Gsl

<〈ἀρέσθαι:〉> λαβεῖν. Fsl

ἐπαρεῖν. Hsl

<〈θοόν:〉> εἰς τὸν ταχύτατον. Hsl

<〈εἰρεσίας:〉> κωπηλασίας. Nsl

<〈ζυγόν:〉> ζυγὸς σημαίνει τρία· τὴν πλάστιγγα, τὴν καθέδραν καὶ τὸν τῶν

βοῶν καὶ ἵππων. κατὰ δέ τινας καὶ τὸν τῆς κιθάρας πῆχυν, εἰς ὃν οἱ κάλαμοι ἐμπεπή-

γασιν. ὡς τὸ (Hom. I 187)· <ἐπὶ δ' ἀργύρεον ζυγὸν ἦεν.> OHm

<〈ἑζόμενον:〉> καθήμενον. Hsl

<〈μεθεῖναι:〉> καταλεῖψαι ἑαυτόν. Hsl

<〈ἐρέσσουσιν:〉> κινοῦσιν· ἐκ μεταφορᾶς τῶν κωπηλατῶν. Hsl

<〈δικρατεῖς:〉> οἱ δύο βασιλεῖς. Gsl

οἱ βασιλεῖς. ὁ Ἀγαμέμνων

καὶ ὁ Μενέλαος. Hsl

<〈ξυναλγεῖν:〉> συλλυπεῖσθαι. Hsl

ἀδημονεῖν ὁμοῦ. Gsl

<〈τοῦδε:〉> τοῦ Αἴαντος. NHGsl

<〈τυπείς:〉> τυπωθείς. FNHsl

<〈τὸν αἶς' ἄπλατος:〉> ὃν κατέχει μανία μεγάλη. Fsl

ὅντινα μα-

νία χαλεπὴ κρατεῖ. Gsl

<〈τόν:〉> ὅντινα, τὸν Αἴαντα. FHsl

<〈αἶς' ἄ-

πλατος:〉> τουτέστιν ἀπλήρωτος μανία. Hsl

ἀπροσπέλαστος. Fsl

<〈οὐκέτι:〉> μαίνεται. FHGsl

〈οὐκέτι〉 μαίνεται, ἀλλ' ἐπαύθη ὁ Αἴας

ἀπὸ τῆς μανίας. Hsl

<οὐκέτι:> συντακτέον τρισσῶς, οὕτως· οὐκέτι μαίνε-

ται, ἔληξε δὲ ἀίξας ὥσπερ νότος ἄτερ λαμπρᾶς στεροπᾶς ἤτοι σημείου. λέγεται γὰρ

ὅτι, ὁπόταν ἀστράψῃ καὶ γένηται νότος, 〈οὗτός〉 ἐστι κρατῶν εἰς πολύ, εἰ δὲ χωρὶς

στεροπῆς, παύεται ἐν συντόμῳ. ἢ οὕτως· οὐκέτι λαμπρᾶς ἄτερ στεροπᾶς, ἤτοι οὐκέτι

φρονήσεως χωρὶς ἕστηκεν. ἢ οὕτως· λαμπρᾶς ἄτερ στεροπᾶς, ἤτοι κατὰ τὴν νύκτα.

Vm

<〈στεροπᾶς:〉> στεροπὴ παρὰ τὸ ὡς ἀστέρα ὁρᾶσθαι. ἔπτω, ὀπτὴ καὶ

ἀστεροπή. ἢ ἀπὸ τοῦ ὢψ ὠπὸς ὁ ὀφθαλμὸς καὶ τοῦ ἀστὴρ ἀστέρος, ἡ στερίσκουσα

τὴν ὄψιν ἀστεροπὴ καὶ στεροπή. Fm

<〈ᾄξας:〉> ὁρμήσας. Hsl

<〈ὀξύς:〉> λήγει. Gsl

<νότος:> ὁ

ἄνεμος παρὰ τὸ ὄνω τὸ μέμφομαι ἤτοι βλάπτομαι. ὁ μέλλων ὀνόσω γίνεται ὄνοτος

καὶ ἀφαιρέσει τοῦ ο νότος, οἱονεὶ ὁ βλαπτικὸς τῶν καρπῶν καὶ τῶν σωμάτων. Fm

<〈λήγει:〉> παύει. Hsl

<〈φρόνιμος:〉> γεγονώς. ONsl

ὑπάρχων ἢ γενόμενος. Hsl

<〈ἐσλεύσσειν:〉> βλέπειν. FGsl

<〈οἰκεῖα:〉> ἴδια. Gsl

<〈μηδενὸς ἄλλου:〉> ἀνθρώπου. Gsl

<〈παραπράξαντος:〉>

συμπάσχοντος ἢ παθόντος. Fsl

ὅμοια ἐκείνου συμπράξαντος, ἤγουν τῶν πα-

θῶν. Hsl

<〈ὑποτείνει:〉> φέρει. FGsl

ὑποφέρει. Hsl

<〈πέπαυται:〉> ὁ Αἴας ἀπὸ τοῦ κακοῦ. Gsl

τῆς μανίας δηλονότι.

Fsl

ἐπαύθη τῆς μανίας. Hsl

<〈κάρτ':〉> λίαν. FGsl

<〈δοκῶ:〉>

ἐγὼ νομίζω. Gsl

ὑπολαμβάνω. Hsl

<〈μείων:〉> ἐλάττων. ὀνειδιστικός. FHsl

<〈πότερα:〉> ἀντὶ τοῦ πότερον. Hsl

ποίαν. NGsl

ποῖα ἆρα.

Fsl

<〈αἵρεσιν:〉> κρίσιν. Fsl

πρόκρισιν. Gsl

<〈φίλους ἀνιῶν:〉> ἀνιωμένους βλέπων, ἀνίας βλέπων τῶν φίλων. Gsl

ὑπὸ τῶν ἀνιῶν βλέπων κεκρατημένους. Fsl

ἀνιᾶσθαι. Osl

<〈ξυνών:〉> ξυνυπάρχων. Hsl

<〈διπλάζον:〉> τὸ ἀμφοτέρους λυπεῖσθαι μεῖζον κακόν. NGsl

δι-

πλοῦν τὸ κακόν. Fsl

<〈ἡμεῖς ἄρ' οὐ νοσοῦντος:〉> ὁ Αἴας μὴ νοσῶν βλάπτεται νῦν. Fsl

ὁ Αἴας μὴ μαινόμενος ὑπάρχει. Hsl

<〈ἄρ':〉> ἀληθῶς, τὸ λοιπόν. Gsl

<〈οἷσιν:〉> οἷστισιν. Fsl

<〈εἴχετ':〉> ἐκρατεῖτο. Hsl

<〈φρονοῦντας:〉> ὑγιαίνοντας. Osl

<〈ἠνία:〉> ἔθλιβε. Hsl

<〈ξυνών:〉> ἐν τῇ νόσῳ. Fsl

συνυπάρχων. Hsl

<〈τῶν νόσων:〉> 〈τ〉ῆς 〈νόσ〉ου. Fsl

<〈ἐλήλαται:〉> ἐλαύνεται. FNGsl

<〈οὐδὲν ἧσσον:〉> μικρόν. λυπούμεθα. Fsl

συλλυπούμεθα, ἀλλὰ

μᾶλλον. Hsl

<〈ἢ πάρος:〉> ἢ πρὸ τοῦ. Fsl

<〈ἆρ' ἔστι ταῦτα:〉> ἀντὶ τοῦ εἰσίν. συλλογισμός. Gsl

<〈ξύμφημι:〉> συμμαρτυρῶ. Gsl

συναινῶ. Hsl

<〈ἥκῃ:〉> ἔλθῃ. Osl

<〈πεπαυμένος:〉> εἶ φρενῶν. Gsl

<〈τι:〉> πρᾶγμα. Gsl

<〈μᾶλλον:〉> πλέον. Gsl

<〈εὐφραίνε-

ται:〉> ὁ Αἴας. Gsl

<〈τῶνδ':〉> τῶν πραγμάτων. FOHsl

<〈ἐπίστασθαι:〉> τὰ πεπραγμέ-

να. Gsl

<〈χρή:〉> πρέπον. Hsl

<〈προσέπτατο:〉> ἠκολούθησεν. Osl

ἐγένετο. Gsl

<〈ξυναλγοῦσιν:〉> συλλυπουμένοις. Hsl

<〈ἅπαν μαθήσῃ τοὖργον:〉> προκατάστασις. Fsl

<〈τοὖρ-

γον:〉> τὸ πάθος τῆς νόσου. Osl

<〈ὡς κοινωνὸς ὤν:〉> καθὰ σύμμαχος

ὑπάρχων. Gsl

<〈νυκτός:〉> διά. Fsl

<〈ἕσπεροι:〉> οἱ ἑσπερινοί. Hsl.

<〈οὐκέτ' ᾖθον:〉> οὐδαμῶς ἔκαιον. Gsl

ἔφαινον. Fsl

ἧπτον. Nsl

<〈ἄμφηκες:〉> ἀμφοτέρωθεν κόπτον. Nsl

δίστομον. Vsl

<〈ἐμαίετ':〉> προεθυμεῖτο. NGsl

<〈ἕρπειν:〉> ὥστε. FOsl

<〈'πιπλήσσω:〉> κωλύω. Fsl

ὀνειδίζω. Hsl

ἐπέπλησσον.

Gsl

<〈Αἴας:〉> ἀντὶ τοῦ Αἶαν. Fsl

<〈τήνδ':〉> ταύτην. Gsl

εἰς.

Fsl

Ἀττικόν. Osl

<〈ἄκλητος:〉> οὐ κληθείς. Fsl

<〈ἀφορμᾷς:〉> ὁδεύῃ. Gsl

βαδίζεις. Hsl

<〈του:〉> τινός,

Ἀττικῶς. FHGsl

Ἀττικόν. ὁ σάλπιγξ. Osl

<〈κλύων:〉> ἀκούων. Hsl

<〈ὁ δ':〉> ὁ Αἴας. Gsl

<〈πρός με:〉> εἰς ἐμέ. Gsl

<〈ὑμνού-

μενα:〉> ἄλλως· ἐξύμνητα. Gsl

λεγόμενα. Fsl

<〈κόσμον:〉> εὐπρέπειαν. Hsl

<〈μαθοῦς':〉> ἀκούσασα παρ' ἐκείνου τὰ τοιαῦτα. Hsl

<〈ἐσσύθη:〉>

ὥρμησεν. Gsl

ὡρμήθη. FHsl

<〈ἔχω:〉> δύναμαι. Hsl

<〈πάθας:〉> πράξεις. FHsl

συμφοράς.

Gsl

<〈ἔσω:〉> κατὰ τὴν στέγην. Hsl

ἔσωθεν. Gsl

<〈ἐσῆλθε:〉>

ὁ Αἴας. Gsl

<〈συνδέτους:〉> δεδεμένους. Gsl

<〈ἄγων:〉> φέρων.

HGsl

<〈ταύρους:〉> ταῦρος παρὰ τὸ γαίω τὸ γαυριῶ. γαῦρος καὶ ταῦρος διὰ τὸ

γαυριέστερον εἶναι. Vm

<〈εὔκερων:〉> κέρας. ἀπὸ τοῦ κρὰς κρατός· ἐξ αὐ-

τοῦ γὰρ ἀναφύονται εἰς καλλωπισμόν. Vm

<〈καὶ τοὺς μέν:〉> καί τινας. Gsl

<〈ηὐχένιζε:〉> αὐχὴν λέγεται

ὁ τράχηλος. γίνεται δὲ παρὰ τὸ ἔχω, ὀχὴν καὶ αὐχήν. ἐφ' οὗ ὀχεῖται ἡ κεφαλή. ἢ

παρὰ τὸ αὐχεῖν καὶ γαυριᾶν· γαυριῶντες γὰρ καὶ ἐπαιρόμενοι ἀνατείνομεν τὰς κε-

φαλάς. Vm

<〈δεσμίους:〉> δεσμηθέντας. Hsl

<〈ᾐκίζεθ':〉> τὸ παθητικὸν ἀντὶ ἐνεργητικοῦ. Fsl

<〈πίτνων:〉>

προσπελάζων. Fsl

ἐρχόμενος. Gsl

<〈τέλος:〉> εἰς. Gsl

<〈σκιᾷ τινι:〉> διὰ τὴν Ἀθηνᾶν. Hsl

<〈λόγους ἀνέσπα:〉> μετ' ἐπάρσεως ἔλεγεν. τοῖς ἀκροαταῖς. Hsl

ἐξέτεινεν. Fsl

ἐκίνει. Osl

<〈τοὺς μέν:〉> λόγους. Gsl

<〈ἀμφ':〉> περί. Osl

<〈συντιθείς:〉> πλέκων. Fsl

<〈ἐκτείσαιτ':〉> ἀνταποδώσει. Hsl

ἀνταπέδωκεν. Osl

<〈ἰών:〉>

ἐλθών. FHsl

<〈ἀπᾴξας:〉> εἰσελθών. FHsl

<〈πάλιν:〉> εἰς τοὐπίσω. Nsl

<〈ξὺν χρόνῳ:〉> διὰ χρόνου. Hsl

<〈διοπτεύει:〉> ἐπιβλέπει. HGsl

διώπτευσε. Osl

<〈στέ-

γος:〉> τὸ οἴκημα. FHsl

<〈παίσας:〉> τύψας. Gsl

<〈ἐρειπίοις:〉> ἐν τραύμασι. Hsl

<〈νεκρῶν:〉> τῶν σωμάτων. Fsl

<〈ἐρειφθείς:〉> κατακλιθείς.

Gsl

<〈ἕζετ':〉> ἐκαθέζετο. Gsl

<〈ἀρνείου φόνου:〉> ἐφορμητι-

κὸν 〈τὸ〉 σχῆμα. Nsl

τοῦ ἀρνείου φόνου. Nsl

τῆς τῶν ἀρνῶν σφαγῆς.

Gsl

λείας. Osl

<〈κόμην:〉> τὴν τρίχα. Gsl

<〈ἀπρίξ:〉> διόλου. FOGsl

<〈ἧστο:〉> ἔκειτο. Osl

ἐκάθητο. Gsl

<〈ἄφθογγος:〉> χωρὶς

φωνῆς. Gsl

<〈ἐπηπείλης':〉> ὁ Αἴας. Gsl

<〈ἔπη:〉> λόγους. Gsl

<〈συντυχόν:〉> τὸ συμβάν. FGsl

<〈κἀνήρετ':〉> ἠρώτα. Gsl

<〈τῷ:〉> τίνι. λείπει μέρει. FGsl

τίνι τρόπῳ. Osl

<〈κυροῖ:〉> ὑπάρχει. Gsl

<〈ἔλεξα:〉> εἶπον. Gsl

<〈ὁ δ':〉> ὁ Αἴας. Hsl

<〈ἐξῴμωξεν οἰμωγάς:〉> παρήχησις.

Hsl

τὸ οἰμώζω ἐπὶ ἀνδρός, τὸ ὀλολύζω ἐπὶ γυναικός. Fsl

<〈ἅς:〉> ἅστινας φωνάς. Gsl

<〈πρόσθεν:〉> πρότερον. Fsl

<〈πρὸς γὰρ κακοῦ:〉> γνώμη. OVm

παρά. Osl

τοῦ δειλοῦ.

Gsl

<〈ἐξηγεῖτ':〉> ἔλεγεν. Osl

<〈ἀψόφητος:〉> ἐστερημένος ὑπῆρχε. Fsl

ἥσυχος. Osl

χωρὶς ἤχου· ἢ κατ' ἐπίτασιν. Gsl

…