Scholia in Sophoclis Oedipum tyrannum

ἀντὶ τοῦ ἔλυσας, ἤγουν ἔπαυσας, τὸν δασμὸν τῆς σκληρᾶς

ἀοιδοῦ, ἤγουν τῆς Σφιγγός, ὃν παρείχομεν. σκληρᾶς]

τῆς ἀπηνοῦς. <ἀοιδοῦ> λέγει, ἐπεὶ ἐμμέτρως ἔλεγε

τὰ αἰνίγματα.

οὐδὲν πλέον εἰδώς, ἤγουν οὐδὲν εἰς προσθήκην τῆς σῆς

γνώσεως. τὸ <πλέον,> οὕτω τιθέμενον, οὐ περισσὸν τίθε-

ται, ἀλλ' ἔχον ἀεὶ ὅποι ἀποδοθήσεται, οἷον ‘σπουδάσας οὐ-

δὲν πλέον ἤνυσα’, ἀντὶ τοῦ οὐδὲν πλέον τῆς σπουδῆς, καὶ

‘δένδρεσιν εὐκάρποις οὐδὲν πλέον’, τῆς εὐκαρπίας δηλονότι·

καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὁμοίως. ἐξειδὼς] εἰδώς· ἀκηκοώς.

ἐκδιδαχθείς] διδαχθείς· μαθών. προσθήκῃ θεοῦ]

ἀντὶ τοῦ μετὰ τοῦ θεοῦ.

ὀρθῶσαι] ἀντὶ τοῦ ἀνορθῶσαι. ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν κλι-

νομένων, ὅταν αὐτά τις ἀνορθοῖ.

περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ ὦ κράτιστε παρὰ πᾶσιν Οἰ-

δίπους.

πρόστροποι] πρὸς σὲ τετραμμένοι.

ἀλκήν] ἀντὶ τοῦ βοήθειαν. εὑρεῖν] ἀντὶ τοῦ ἐξευ-

ρεῖν, ἐπινοῆσαι. ἡμῖν] χάριν ἡμῶν. του θεῶν] τινὸς

ἀπὸ τῶν θεῶν. φήμην] χρησμόν. ἀκούσας] οἶσθα δη-

λονότι. εἴτ'—που] εἴτ' ἀπ' ἀνδρός τινος ἀκούσας, μαν-

τείαν δηλονότι, οἶσθα. ἐπὶ μὲν τῶν θεῶν ἀπαντᾷ ὁ χρη-

σμὸς οἰκείως· ἐπὶ δὲ τοῦ ἀνδρὸς προσυπακούεται ἡ μαντεία

οἰκείως κατ' ἀναλογίαν.

ὡς] ὅτι. τοῖσιν ἐμπείροισι] τῶν ἐν πείρᾳ πολλῶν

γεγονότων. τὰς ξυμφορὰς] τὰς συντυχίας· τὰ συναντήματα.

ζώσας] ἀντὶ τοῦ ἀσφαλεῖς, ἀδιαπτώτους. μάλιστα]

κατὰ πολύ.

ἴθ'] εἶα. ἀνόρθωσον] ἀνάστησον.

ἴθ'] εἶα. εὐλαβήθηθ'] δυσωπήθητι. ὡς] ὅτι.

κλῄζει] δοξάζουσα καλεῖ. τῆς—προθυμίας] ἕνεκα

τῆς πρότερον σπουδῆς.

ἀρχῆς] ἀντὶ τοῦ ὧν κατ' ἀρχὰς ἐποίησας. μηδαμῶς

μεμνώμεθα] ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς μεμνησόμεθα.

στάντες τ' ἐς ὀρθὸν] ἀντὶ τοῦ ἀνορθωθέντες.

ἀσφαλείᾳ] ἀκριβεῖ σκέψει. ἀνόρθωσον] ἀνάστησον.

<ὄρνιθι αἰσίῳ,> ἀντὶ τοῦ μαντείᾳ εὐσυμβόλῳ.

<ὄρνιθες> ἁπλῶς μὲν πάντα τὰ πετόμενα, ἰδίως δὲ οἱ

εἰς μαντείαν συντείνοντες· ἀφ' οὗ ἔλεγον καὶ πᾶν τὸ εἰς

μαντείαν συντεῖνον ὄρνιν, οἷον πταρμόν, ἢ παλμόν, ἢ τοι-

οῦτό τι. οὐ μόνον δὲ τὰ εἰς μαντείαν συντείνοντα, ἀλλ'

ἤδη καὶ αὐτὴν ἁπλῶς τὴν μαντείαν ὄρνιν καλοῦσιν, καθ' ὃ

λέγεται ἐνταῦθα. τὸ <αἴσιον> δέ, καὶ τὸ <ἀπαίσιον,>

ἐπὶ τῆς τῶν ὀρνίθων μαντείας κυρίως λέγεται, καὶ ἀπὸ

τούτου καὶ ἐπ' ἄλλων, οἷον ἀπαίσιοι ὄρνιθες οἱ δυσοιώνι-

στοι, αἴσιοι δὲ τὸ ἐναντίον, οἷον οἱ εὐσύμβολοι, τουτέστιν

οἱ ἀγαθὰ σύμβολα δηλοῦντες.

τανῦν] κατὰ τὰ παρόντα. ἴσος] ἀντὶ τοῦ ὅμοιος.

ὡς] ὅτι. κρατεῖς] ἤγουν ἄρχεις.

κενῆς] ἐστερημένης τῶν πληρούντων αὐτὴν ἀνθρώπων.

κρατεῖν] αὐτῆς δηλονότι.

ὡς] ὅτι.

ἔρημος] μεμονωμένος. ἀνδρῶν κτἑ.] λέγω.

παῖδες] ἐμοὶ δηλονότι. οἰκτροί] ἐλεεινοί. γνωτὰ

κοὐκ ἄγνωτα] ἀντὶ τοῦ γνωστά, ἐγνωσμένα, καὶ οὐκ ἄγ-

νωστα.

ἱμείροντες] ζητοῦντες.

ὡς] καθά.

ὑμῶν] οὐδεὶς ἀφ' ὑμῶν.

τὸ ... ὑμῶν ἄλγος] ἤγουν ἡ λύπη ἣν ὑμεῖς ἀλγεῖτε.

ἔρχεται] ἀφορᾷ· τείνει.

ἐν ἑαυτῷ ὁριζόμενον καὶ εἰς οὐδένα ἄλλον.

καὶ ς'] ἀντὶ τοῦ καὶ ἕκαστον ὑμῶν.

ὕπνῳ] ἐν ὕπνῳ. εὕδοντα] καθεύδοντα· ἀναπαυόμε-

νον. ἐξεγείρετε] ἀντὶ τοῦ ἐγείρετε, ἀνίστατε.

ἴστε] γινώσκετε. πολλὰ] κατὰ πολύ.

πλάναις] στροφαῖς· φαντασίαις. ἤγουν διὰ τῶν στρο-

φῶν καὶ τῶν φαντασιῶν τοῦ λογισμοῦ.

ἣν δὲ θεραπείαν μόνην καλῶς εὕρισκον σκοπῶν.

ἔπραξα] ἀντὶ τοῦ ἐνήργησα.

γαμβρόν] ἀντὶ τοῦ κηδηστήν. τὰ Πυθικὰ] τὰ κατὰ

τὴν Πυθῶνα.

ὡς πύθοιθ'] ἵνα ἐρωτήσῃ.

ῥυσαίμην] ἀπαλλάξαιμι· σώσαιμι.

καί με ἤδη, ἤγουν ἀπὸ τοῦ νῦν, ἡ ἡμέρα συνεξετα-

ζομένη τῷ καθήκοντι χρόνῳ <λυπεῖ,> ἀποροῦντα δηλο-

νότι, <τί πράττει.>

φυσικός ἐστιν ὁ λόγος, ἀπὸ τῶν ἐπαγομένων συνυ-

πακούειν τὰ πρέποντα πρότερον λέγεσθαι. ὡς ἐνταῦθα ἀπὸ

τοῦ ‘τί πράσσειν’ ἀπορίαν ἐμφαίνοντος, γνώμης ζητούσης

ὅποι ἐρείσει, συνυπακούεται τὸ ἀποροῦντα, καὶ ἐν τῷ ‘οὐ

γὰρ κλύοντές ἐσμεν αἰσχίστους λόγους, ἄναξ Ὀδυσσεῦ,

τοῦδ' ὑπ' ἀνδρὸς ἀρτίως;’. τὸ ἆρα καὶ ἐν ἄλλοις ἕτερα.

<τοῦ γὰρ εἰκότος πέρα·> ἀντὶ τοῦ περαιτέρω

τοῦ πρέποντος πράγματος· ἤγουν οὐ πρέποντα ποιῶν ἄπεστι

πλέον τοῦ καθήκοντος χρόνου.

πλείω] πλείονα, ἀντὶ τοῦ πλέον· οὐδέτερον. καθή-

κοντος] ἁρμόζοντος.

ἵκηται] ἀφίκηται. τηνικαῦτ'] τότε.

καὶ μὴν καλῶς καὶ κατὰ τὸν προσήκοντα χρόνον

ἐμνήσθης καὶ ἀνεζήτησας αὐτόν, καὶ οὗτοι μηνύουσί μοι

καὶ τὰ ἑξῆς. προστείχοντα] ἀντὶ τοῦ ἀνερχόμενον. ση-

μαίνουσι] δηλοῦσι.

εἰ γὰρ] εἴθε δή. ἐν τύχῃ γέ τῳ] ἐν τύχῃ τινί. ὥσπερ

παρὰ τοῖς Αἰολεῦσι τὸ <ὅντινα> κοινόν ἐστι κατὰ γένος,

οὕτω καὶ παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς τὸ <τοῦ> καὶ τὸ <τῷ> κοι-

νῶς λέγεται, ‘οὔτε του κλύων σάλπιγγος’, καὶ ‘τοῦ χρεί-

ας’, καὶ <ἐν τύχῃ γέ τῳ.>

σωτῆρι] ἀντὶ τοῦ σωστικῇ. βαίη] ἔλθοι. λαμπρὸς]

ἀντὶ τοῦ ἡδύς. ὄμματι] ἀντὶ τοῦ τῇ ὄψει ᾗ βλέπεται.

εἰκάσαι] εἰς τὸ εἰκάσαι.

πολυστεφὴς] ἀντὶ τοῦ ἐστεμμένος. ὧδ'] οὕτως. εἷρ-

πε] ἀντὶ τοῦ ἤρχετο. παγκάρπου δάφνης] ἀπὸ δάφνης

πεπληρωμένης καρποῦ.

τάχ'] ταχέως. εἰσόμεθα] γνωσόμεθα. ξύμμετρος

—κλύειν] ἀντὶ τοῦ διάστημα ἀπέχει σύμμετρον ὥστε κλύ-

ειν, τοῦ λόγου ἡμῶν δηλονότι. ἐπὶ τοῦ διαστήματος ὀφεί-

λων θεῖναι τὸ ‘σύμμετρον’, ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ προσώπου τίθησιν

ἀντιστρόφως. τὸ σχῆμα δὲ τοῦτο τοῦ λόγου καὶ τῷ πεζῷ

λόγῳ σύνηθες, ὥσπερ καὶ τὸ ‘ταχὺς ἦλθεν’.

ἐμὸν κήδευμα] ἀντὶ τοῦ κηδεστὰ ἐμέ.

φήμην] χρησμόν.

ἐσθλήν] ἀγαθήν. τὰ δύσφορ'—ἐξελθόντα] τὰ

δυσχερῆ, ἤγουν ἡ ζήτησις τοῦ φονέως, εἰ τύχοι ἐξελθόντα,

ἤγουν ἐξέλθοι, εἰ τελεσθείη. κατ' ὀρθὸν] ἀντὶ τοῦ ὀρ-

θῶς. πάντ'] κατὰ πάντα.

θρασὺς] ἀντὶ τοῦ θαρραλέος.

προδείσας] ἀντὶ τοῦ δείσας. τῷ—λόγῳ] κατὰ τὸν

νῦν λόγον.

χρῄζεις] θέλεις. πλησιαζόντων] ἀντὶ τοῦ πλησίον

ὄντων.

ἕτοιμος] εἰμί. στείχειν] πορεύεσθαι.

ἐς] πρός. αὔδα] λέγε. τῶνδε] ἀντὶ τοῦ περὶ τῆς

ψυχῆς τῶνδε. φέρω] ἀντὶ τοῦ ἄγω, ἔχω.

περισσὸς <ὁ καί.> ψυχῆς] ἀντὶ τοῦ ζωῆς.

ἄνωγεν] ἐκέλευσεν. ἐμφανῶς] φανερῶς.

μίασμα—ἐλαύνειν] τὸν ἐν τῇ χώρᾳ μιασμόν, καθὰ

βεβλαστηκὸς ἐν τῇδε τῇ γῇ, διώκειν, καθαίρειν. ἀνήκε-

στον τρέφειν] ἀντὶ τοῦ εἰς ἀνίατον αὔξειν.

ποίῳ καθαρμῷ] ἐκέλευσεν ἐλαύνειν τὸ μίασμα. ξυμ-

φορᾶς] ἀντὶ τοῦ συμφέροντος.

δι' ἐξορίας ἀνδρός, ἢ διὰ φόνου πάλιν λύοντας, ἤ-

γουν καθαίροντας, φόνον, καθὰ τοῦδε τοῦ αἵματος, ἤγουν

τοῦ φόνου, χειμάζοντος, ἀντὶ τοῦ ταράσσοντος, τὴν πόλιν.

ἤγουν τὸν συμβεβηκότα τοῦτον φόνον ποίου ἀνδρὸς

δηλοῖ εἶναι, τουτέστιν τίνα λέγει παθεῖν τοῦτον τὸν

φόνον;

ἡγεμὼν] ἄρχων· βασιλεύς.

πρὶν—πόλιν] πρὸ τοῦ ἀπευθύνειν, ἤγουν κυβερνᾶν σε

τήνδε τὴν πόλιν. τὸ <εὐθύνειν> καὶ τὸ <ἀπευθύ-

νειν> ἐπὶ τῶν ὀρθουμένων λοξῶν λέγεται, καὶ ἐπὶ τῶν

κυβερνωμένων νεῶν, καὶ ἀπὸ τούτων κατὰ μεταφορὰν καὶ

ἐπὶ τοῦ κολάζειν καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλως διοικουμένων, καθ' ὃ

λέγεται ἐνταῦθα.

ἔξοιδα] ἀντὶ τοῦ οἶδα. οὐ—πω] οὔπω γὰρ εἰσεῖ-

δον, ἀντὶ τοῦ οὐδαμῶς εἶδον.

θανόντος] ἀντὶ τοῦ φονευθέντος. ἐπιστέλλει] ἐντέλ-

λεται· προστάσσει. σαφῶς] φανερῶς.

τοὺς αὐτοέντας] τοὺς αὐτουργοὺς τοῦ φόνου. χειρὶ]

ἀντὶ τοῦ κακώσει χειρῶν. τιμωρεῖν] ἀντὶ τοῦ τιμω-

ρεῖσθαι, κολάζειν.

λέγω, σημεῖον δυσεύρετον πάλαι γεγονυίας αἰτίας,

ἀντὶ τοῦ ὑποθέσεως. λέγεται δὲ ἀπὸ τῶν κυνῶν τῶν τὸ

ἴχνος σκοπούντων.

ἔφασκε] ἀντὶ τοῦ εἶπε, ὁ Ἀπόλλων δηλονότι, εἶναι

τοὺς αὐτουργοὺς τοῦ φόνου. τὸ ... ζητούμενον] τὸ

ἐρευνώμενον.

ἁλωτόν] καταλαμβανόμενον. ἐκφεύγει] διαδιδρά-

σκει. καὶ ταῦτα ἀπὸ τῶν θηρίων λέγεται τῶν ἁλισκομένων

ἢ ἐκφευγόντων.

πότερα] πότερον.

συμπίπτει] ἀντὶ τοῦ συνέπεσεν, συνήντησεν.

θεωρός] ἐπόπτης μυστηρίων ἐσόμενος. <πάλιν

πρὸς οἶκον·> ἤγουν οὐκέτι πάλιν ἀφίκετο, ἀντὶ τοῦ

ἐπανέστρεψε, πρὸς οἶκον, <ὡς ἀπεστάλη,> ἀντὶ τοῦ

καθὰ ἀπεδήμησεν. <ἀπεστάλη> τις ὑπό τινος, ἀντὶ τοῦ

ἐπέμφθη. ἐνταῦθα δὲ ἀντὶ τοῦ ἀπῆλθε καὶ ἀπεδήμησεν.

οὐκέτι] οὐδαμῶς.

ἄγγελος] μηνυτής. συμπράκτωρ ὁδοῦ] συνεργὸς

ὁδοῦ, ἀντὶ τοῦ συνοδοιπόρος.

κατεῖδ'] ἀντὶ τοῦ εἶδεν. ὅτου—ἐκμαθὼν] ἐξ οὗ

τις μαθών, ἀντὶ τοῦ ἀκούσας. ἐχρήσατ' ἄν] τῷ ἀκουσ-

θέντι δηλονότι.

οὐχί. θνῄσκουσι] ἀντὶ τοῦ ἐφονεύθησαν, πάντες

δηλονότι. φόβῳ] σὺν φόβῳ. φυγὼν] ἐκφυγών.

ὧν] ἀφ' ὧν. οὐδὲν] ἄλλο δηλονότι. <εἶχε εἰ-

δώς,> ἀντὶ τοῦ ᾔδει.

ἐξεύροι] ἀντὶ τοῦ μηχανὴν δοίη.

ἤγουν εἰ λάβοιμεν μικρὰν ἀρχήν, ὥστε ἐλπίζειν.

συντυχόντας] συναντήσαντας. μιᾷ] σὺν μιᾷ.

ῥώμῃ] ἰσχύι. νιν] αὐτόν.

ἐπράσσετ'] ἐνηργεῖτο. ἐνθένδε] ἀπὸ τούτου τοῦ τό-

που. ἐς—ἔβη] εἰς τοσαύτην τόλμαν ἐπορεύθη.

δοκοῦντα] νομιζόμενα. ὀλωλότος] ἀντὶ τοῦ πεφο-

νευμένου.

ἐν κακοῖς] ἐν συμφοραῖς, ἤγουν συμφορῶν οὐσῶν.

ἐμποδών] ὂν δηλονότι. τυραννίδος—πεσούσης]

ἀντὶ τοῦ βασιλέως οὕτω πεσόντος. εἶργε] ἐκώλυε.

ἐξειδέναι] εἰδέναι· μεμαθηκέναι.

ἡ ποικιλῳδὸς] ἡ ποικίλα ᾄδουσα. τὰ πρὸς ποσὶ]

τὰ ἔμπροσθεν καὶ προέργου.

μεθέντας] ἀφέντας. τἀφανῆ] τὰ ἄδηλα αὐτῆς αἰ-

νίγματα. προσήγετο] προσῆγε· συνήλαυνε.

αὔτ'] αὐτά. φανῶ] ἀντὶ τοῦ δείξω.

ἐπαξίως] ἀντὶ τοῦ ἀξίως, πρεπόντως.

πρὸς] ὑπέρ. ἔθεσθε] ἐποιήσατε. ἐπιστροφήν]

ἤγουν τὴν σπουδήν, τὴν φροντίδα.

ὥστε ὄψεσθε καὶ ἐμὲ σύμμαχον, ἤγουν βοηθόν, ἐν-

δίκως, δικαίως.

τιμωροῦντα] βοηθοῦντα.

οὐ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀπωτέρω, ἀντὶ τοῦ τῶν πόρρω,

φίλων.

αὐτὸς αὑτοῦ] συνυπακούεται ἡ ὑπὲρ ἀπὸ κοινοῦ, ἵνα

ᾖ, ἀλλ' αὐτὸς ὑπὲρ ἐμαυτοῦ. ἀποσκεδῶ] ἀντὶ τοῦ ἀπο-

σκεδάσω, ἀποπέμψομαι, τὸ μίασμα.

τοιαύτῃ χειρὶ] ἀντὶ τοῦ τοιαύτῃ τόλμῃ χειρός. τι-

μωρεῖν] ἀντὶ τοῦ τιμωρεῖσθαι, κολάζειν.

προσαρκῶν] ἀντὶ τοῦ ἐπαρκῶν, ἤγουν βοηθῶν.

βάθρων] ἀπὸ τῶν καθεδρῶν.

ἵστασθε] ἀνίστασθε, ἀντὶ τοῦ ἀνάστητε. ἄραντες]

βαστάσαντες. ἱκτῆρας] ἱκετηρίους.

ὧδε] δεῦρο.

ὡς—δράσοντος] καθὰ πᾶσαν μηχανὴν ἐμοῦ μέλλοντος

δράσειν.

ἱστώμεθα] ἀνιστώμεθα· ἀντὶ τοῦ ἀναστῶμεν, δεῦτε ἵνα

ἀναστῶμεν.

καὶ γὰρ χάριν τῶνδε δεῦρο ἐπορεύθημεν, ὧν οὗτος

ἐπαγγέλλεται, ἤγουν ὑπισχνεῖται.

ἵκοιτο] ἀντὶ τοῦ εἴθε ἀφίκοιτο.

Διὸς—φάτι] ἡ δι' ἀέρος διαδιδομένη ἡδυλόγε φήμη·

λέγει δὲ τὸν χρησμόν. τίς] ποταπή. τᾶς] ἀπὸ τᾶς.

ἀγλαὰς] εἰς ἀγλαάς.

ἐκτέταμαι] μετέωρος ἐγενόμην. φοβερὰν] ἀντὶ τοῦ

ἐπίφοβον· παθητικῶς. φρένα] κατὰ φρένα. πάλλων]

παλλόμενος.

διὰ μέσου τοῦτο. ἐπὶ τῶν παιάνων λέγεται τὸ

<ἰήιος,> ἐπεὶ τοιούτῳ μέλει ᾖδον τοὺς παιᾶνας. ἐπεὶ δὲ

πρὸς τὸν Ἀπόλλωνα ᾔδοντο οἱ παιᾶνες, ἐλέγετο καὶ ὁ Ἀ-

πόλλων ἰήιος, ὡς ὑπὸ τοιούτου μέλους ὑμνούμενος, ὥσπερ

εὔιος ὁ Διόνυσος. καὶ ἐπὶ τοῦ <παιᾶνος> τὸ αὐτὸ τοῦτο

συμβαίνει· λέγεται γὰρ παιάν, ὁ εἰς τὸν Ἀπόλλωνα ὕμνος,

καὶ ἀπὸ τούτου καὶ ὁ Ἀπόλλων, καθ' ὃ λέγεται ἐνταῦθα.

δείκνυται δὲ καὶ ἐν τούτοις τοῦτο σαφέστερον· ‘ὑμνείω

παιᾶνα μέγαν θεὸν Ἀπόλλωνα’.

ἀμφὶ σοὶ] ἀντὶ τοῦ ἐπὶ σοί. ἁζόμενος] εὐλα-

βούμενος· φοβούμενος. νέον] νῦν. πάλιν] ὕστερον.

ἐξανύσεις] ἀντὶ τοῦ ἀνύσεις, ποιήσεις. χρέος]

πρᾶγμα.

ἄμβροτε] ἀθάνατε· ἀδιάπτωτε. φάμα] τὸν χρησμὸν

λέγει.

πρῶτα] πρῶτον. κεκλομένῳ] ἀντὶ τοῦ ἐπικαλου-

μένῳ. ἄμβροτ'] ἀθάνατε.

γαιάοχον] ἀντὶ τοῦ τὴν πολιοῦχον. ἀδελφεὰν] τὴν

ἀδελφήν, τὴν σὴν δηλονότι.

Ἄρτεμιν] καὶ τὴν Ἄρτεμιν. ἡ αὐτή ἐστιν ἡ Ἄρτε-

μις τῇ Ἑκάτῃ, ἥτις ἐτιμᾶτο ἐν ταῖς τριόδοις. κυκλόεντ']

κυκλοτερῆ. ἀγορᾶς] ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς. εὐκλεᾶ] ἔνδο-

ξον. θάσσει] κάθηται.

καὶ τὸν Ἀπόλλωνα τὸν μακρόθεν πέμποντα τὰ βέλη,

ἤγουν τὰς ἀκτῖνας. ἰὼ ἰώ] διὰ μέσου.

τρισσοὶ] ἀντὶ τοῦ τρεῖς. ἀλεξίμοροι] διῶκται κακῆς

μοίρας. προφάνητε] ἀντὶ τοῦ φάνητε.

ἄτας] βλάβης. <ὑπερορνυμένας πόλει·>

ἡ ὑπὲρ ἀντὶ τῆς ἐπί, ἤγουν κινουμένης κατὰ τῆς πόλεως.

<ἠνύσατ' ἐκτοπίαν,> ἤγουν ἐποιήσατε ἐκτετο-

πισμένην· τουτέστιν ἐξετοπίσατε, ὑπερόριον ἐποιήσατε.

φλόγα] ἀντὶ τοῦ τὴν κάκωσιν.

ὦ πόποι] ἀντὶ τοῦ φεῦ· διὰ μέσου. ἀνάριθμα]

ἀναρίθμητα. φέρω] ὑπομένω.

πρόπας] ἀντὶ τοῦ πᾶς. στόλος] λαός.

ἔνι—ἔγχος] ἔνεστιν ἐπινοίας δύναμις. ᾧ] δι' οὗ.

ἀλέξεται] ἀμυνεῖται· ἀντιτάξεται.

ἔκγονα] οἱ καρποί. τόκοισιν ... καμάτων] τῶν

ἐπὶ τοῖς τόκοις καμάτων. ἰηίων] θρηνητικῶν. ἀνέ-

χουσι] ἄνεσιν ἔχουσι, παύονται.

ἄλλῳ] ἐπ' ἄλλῳ. προσίδοις] ἀντὶ τοῦ ἴδοις

ἇπερ] καθά. εὔπτερον] εὖ ἔχοντα ἕνεκα τῆς πτή-

σεως, ἤγουν ὠκυπέτην.

εὐτονώτερον τῆς περισσῶς μεγάλης φλογός, καὶ

πρὸς ἣν οὐκ ἔστι μῆκος παραβαλεῖν, κινούμενον πρὸς τὴν

παράλιον τοῦ ἑσπέρου θεοῦ, ἤγουν τοῦ σκοτεινοῦ, περι-

φραστικῶς ἀντὶ τοῦ Ἅ|δου, πρὸς ὃν ἔλεγον διὰ τῆς Ἀχε-

ρουσίας λίμνης κατάγεσθαι τὰς ψυχάς.

ὧν κατὰ πλήθη ἀναρίμθητα ἡ πόλις ὄλλυται.

νηλέα] νηλεῶς. ἁ γένεθλα] ἡ γένεθλα, ἤγουν τὰ

τέκνα, οἱ παῖδες.

παρὰ τῇ γῇ τῇ θανατηρᾷ, τῇ φθοροποιῷ· ὅτι ἀπὸ

τῆς γῆς μεταλαμβάνουσι τῆς λοιμικῆς νόσου τὰ ζῷα.

<νηλεῶς> καὶ <ἀνοίκτως> ἐκ παραλλήλου.

ἤγουν ἐπὶ τούτοις δὲ αἱ ἄλοχοι, κεῖνται δηλονότι,

καὶ πολιαὶ μητέρες, ἤγουν πεπολιωμέναι γραῖαι, ἐπ' ἀκτὰν

παραβώμιον, ἤγουν ἐπὶ τὴν παρὰ τοῖς βωμοῖς ἐξοχήν,

ἄλλοθεν ἄλλαι, ἤγουν ἀπ' ἄλλου μέρους ἄλλαι, κείμεναι

δηλονότι, ἱκτῆρες, τουτέστιν ἱκέτιδες, ἐπιστονάχουσιν, ἀντὶ

τοῦ στονάχουσιν, ἕνεκα τῶν χαλεπῶν πόνων. ἐπιστονά-

χουσι] στενάζουσι· θρηνοῦσι.

ὁ εἰς τὸν Ἀπόλλωνα ὕμνος λαμπρῶς ὑμνεῖται, καὶ

θρηνώδης φωνὴ σύναυλος, σύμφωνος, ἐστὶ δηλονότι.

ὕπερ] ἕνεκα. χρυσέα] τιμία. θύγατερ Διός]

Ἀθηνᾶ.

εὐῶπα] ὀξὺ ὁρῶσα καὶ καθαρόν. ἀλκάν] βοήθειαν.

Ἄρεα] τὸν λοιμόν· ἀμφότεροι γὰρ θανατοῦσι. ἄ-

χαλκος ἀσπίδων] ἄοπλος σωματικῶν ὅπλων.

περιβόητος] μέγας. ἀντιάζων] συναντῶν.

λείπει δός. δὸς νῶτα δοῦναι ὀπισθορμήτῳ πορείᾳ,

ἤγουν ἡττηθῆναι, ἀποστῆναι.

πάτρας ἄπουρον] τῆς πατρίδος, τῆς ἐμῆς δηλονότι,

μακράν.

θάλαμον Ἀμφιτρίτας] βυθὸν θαλάσσης.

εἴτε εἰς τὸν ἀνεπιτήδειον τοῖς ξένοις εἰς ἐλλιμένισιν,

τὸν ταραχώδη, πόντον Θρᾴκιον, ἤγουν τὸν Εὔξεινον πόντον.

εἴ τι γὰρ ἂν ἡ νὺξ ἀφῇ, τοῦτο διὰ τέλους ἡ ἡμέρα

ἐπέρχεται.

τοῦτον, τὸν λοιμὸν δηλονότι, ὦ ὁ νέμων, ἤγουν ὁ

διοικῶν, τὰ κράτη τῶν πυρφόρων ἀστραπῶν, ἢ οὕτως· ὦ

ὁ νέμων τῷ κράτει τῷ σῷ, ἤγουν διὰ τῆς σῆς ἰσχύος, τὴν

πυρφόρον ἀστραπήν, φθεῖρον ὑποθεὶς τῷ σῷ κεραυνῷ, ἤ-

γουν κεραυνώσας αὐτόν, κατ' αὐτοῦ βαλὼν τὸν σὸν κεραυνόν.

ὦ Λύκειε ἄναξ, θέλοιμι ἂν καὶ τὰ σὰ βέλη, ἤγουν

τὰς ἀκτῖνας, ἐνδατεῖσθαι, τουτέστι διαδίδοσθαι, ἐνδιαι-

τᾶσθαι, ἀδάμαστα, ἀντὶ τοῦ ἄλυπα, ἀπὸ χρυσοστρόφων

ἀγκύλων, ἤγουν ἀπὸ τῆς χρυσῆς νευρᾶς τοῦ τόξου, ἀρωγὰ

προιστάμενα. ἀδάμαστ'] ἀντὶ τοῦ μὴ δαμάζοντα.

καὶ τὰς αἴγλας τῆς Ἀρτέμιδος τὰς πυρφόρους,

θέλοιμι ἂν δηλονότι ἐνδιαιτᾶσθαι. αἴγλας] λαμπηδόνας.

Λύκει' ὄρεα] τὰ τῆς Λυκίας ὄρη. διαίσσει] διέρχεται.

τὸν χρυσομίτραν] τὸν πολυτελεῖ ζώνῃ χρώμενον,

ἤγουν τὸν πλούσιον. κικλήσκω] ἀντὶ τοῦ ἐπικαλοῦμαι.

τᾶσδ'—γᾶς] ἤγουν τὸν Θηβαῖον.

μονόστολον] τὸν συνόμιλον· ἤγουν τὸν Διόνυσον.

πελασθῆναι] ἀντὶ τοῦ πελάσαι, παραγενέσθαι. φλέ-

γοντ'—πεύκᾳ] λάμποντα σὺν λαμπρᾷ πεύκῃ.

ἤγουν κατὰ τοῦ ἀτίμου ἐν θεοῖς θεοῦ, τοῦ λοιμοῦ.

αἰτεῖς] ἀντὶ τοῦ αἰτῇ, ἤγουν παρακαλεῖς.

τῇ νόσῳ] κατὰ τῆς νόσου. ὑπηρετεῖν] ὑπουργεῖν.

ἀλκὴν] βοήθειαν. κἀνακούφισιν κακῶν] ἐλευθερίαν

τοῦ βάρους τῶν κακῶν.

ξένος—τοῦδ'] μὴ ἐνεχόμενος ζητεῖν τὸν λόγον τοῦ-

τον τὸν περὶ τοῦ φονέως. ἐξερῶ] ἀντὶ τοῦ ἐρῶ.

ξένος—πραχθέντος] μὴ ἐνεχόμενος ζητεῖν τὸ πραχ-

θέν, ἤγουν τὸν φόνον. μακρὰν] ἐπὶ πολύ.

ἴχνευον] ἐζήτουν. μὴ οὐκ ἔχων] ἐπεὶ οὐκ ἔχω.

σύμβολον] σημεῖον.

νῦν δέ, οὐχ οὕτω ποιῶ δηλονότι, ἀλλὰ προφωνῶ,

ἤγουν προαγγέλλω, ὑμῖν πᾶσι τοῖς Καδμείοις· ὕστερος

γὰρ αὐτὸς ἀστὸς εἰς ἀστοὺς τελῶ τάδε.

ὑμῶν] ἀφ' ὑμῶν.

κάτοιδεν] οἶδεν. ἐκ] ὑπό. διώλετο] ἐφονεύθη.

κελεύω—σημαίνειν] προστάττω πᾶν τὸ συμβὰν

δηλοῦν.

φοβεῖται τοὐπίκλημ'] τὸ ἔγκλημα, ὡς ποιήσας αὐτὸς

δηλονότι. ὑπεξελὼν] ἀντὶ τοῦ ἐξελών, ἐκβαλών, τὸν

φόβον δηλονότι.

καθ' αὑτοῦ] σημαινέτω.

ἀστεργὲς] βαρύ. ἄπεισιν] ἀπελεύσεται.

εἰ δ' αὖ τις] εἰ δέ τις.

τὸν αὐτόχειρα] τὸν αὐτουργὸν τοῦ φόνου.

τελῶ] τελέσω· δώσω. ἡ χάρις] ἡ εὐχαριστία.

προσκείσεται] πρὸς τῷ κέρδει κείσεται, ἐκείνῳ δηλονότι,

καὶ ἡ χάρις.

αὖ] δή. φίλου] ἕνεκα φίλου.

ἀπώσῃ] ἀποπέμψῃ. ἢ χαὐτοῦ] ἢ καὶ ἕνεκα

ἑαυτοῦ. τὸ <ἀπώσῃ> πρὸς τὸ <σιωπήσεσθε> ἀ-

φορᾷ, καὶ φυλάττει μὲν τὸ πρόσωπον, ἐναλλάττει δὲ τὸν

ἀριθμόν. ὤφειλεν γὰρ πληθυντικῶς λέγεσθαι, οἷον· εἰ δ'

αὖ σιωπήσεσθε καὶ ἀπώσεσθε τόνδε τὸν λόγον ὃν ἐγὼ

κελεύω, ἢ ἕνεκα φίλου δείσας τις, ἢ ὑπὲρ ἑαυτοῦ, ἃ μετὰ

ταῦτα δράσω, ταῦτα χρὴ κλύειν ἐμοῦ.

ἀπαυδῶ] ἀπαγορεύω. γῆς] ἐπὶ τῆς γῆς.

κράτη] τὴν δύναμιν· τὴν ἐξουσίαν. νέμω] διοικῶ.

ἐν—εὐχαῖσι] ἐν ταῖς πρὸς τοὺς θεοὺς εὐχαῖς. θύ-

μασιν] ἐν θυσίαις.

κοινὸν ποιεῖσθαι] κοινωνεῖν.

καθὰ ὄντος ἡμῖν τοῦδε τοῦ ἀνδρὸς μιάσματος, ὡς

ἔδειξεν ἐμοὶ ἀρτίως τὸ μαντεῖον τοῦ Πυθίου θεοῦ.

τῷ ... δαίμονι] τῷ θεῷ· τῷ Ἀπόλλωνι, τῷ προστά-

ξαντι ζητεῖν τὸν φονέα.

τῷ θανόντι] τῷ φονευθέντι. πέλω] ὑπάρχω.

κατεύχομαι] καταρῶμαι. τὸν δεδρακότα] τὸν ἐργα-

σάμενον τὸν φόνον.

<κακόν·> αὐτὸν ὄντα δηλονότι. ἄμοιρον] κακῇ

μοίρᾳ. ἐκτρῖψαι βίον] καταστρέψαι τὴν ζωήν.

ἐπεύχομαι] εὔχομαι. ξυνέστιος] σύνοικος.

παθεῖν] ἐγώ. τοῖσδ'] κατὰ τῶνδε. ἠρασάμην]

ηὐξάμην.

ταῦτα] τὸ ἀγγεῖλαι τὸν φονέα, ἤγουν ἀπωθεῖσθαι τῶν

οἰκιῶν καὶ τῶν θυσιῶν. ἐπισκήπτω] ἐνόρκως ἐντέλλομαι.

τελεῖν] ποιεῖν. πρὸς τὸ ‘ἐγὼ μὲν τοιόσδε’ ἀποδίδοται

τὸ <ὑμῖν δέ.>

ὑπέρ τ' ἐμαυτοῦ] ἐπισκήπτω ταῦτα. ὑπὲρ ἑαυτοῦ

λέγει ταῦτα ἐπισκήπτειν, ἐπεὶ εὑρημένου τοῦ φονέως καὶ

δίκην δεδωκότος, ἀπαλλάξεται μὲν φροντίδος, ἀσφαλέστε-

ρον δὲ αὐτῷ καὶ τὰ πράγματα ἕξει τῆς κατὰ τῶν βασιλέων

τόλμης ὑπεσταλμένης, τῷ τὸν ἅπαξ τετολμηκότα κεκο-

λάσθαι.

ὧδ'] οὕτως. ἀκάρπως κἀθέως] τῷ μὴ καρποφο-

ρεῖν καὶ μὴ ἐπιμελεῖσθαι αὐτῆς τὸν θεόν.

οὐδὲ γὰρ εἰ μὴ ἦν τὸ πρᾶγμα, ἤγουν τὸ ζητεῖν τὸν

φονέα, ὑπὸ τοῦ θεοῦ κεκινημένον.

ἀκάθαρτον] ἀνεξέταστον.

ἐπικυρῶ τ' ἐγὼ] καὶ ὁ θεὸς κινεῖ καὶ ἐγὼ ἐπιβεβαιῶ.

εἰς τὴν κεφαλὴν ἐκείνου, ἤγουν τοῦ γένους, ἐνήλατο

ἡ τύχη, ἀντὶ τοῦ ἐδυστύχησε τὸ γένος.

ἀνθ' ὧν] δι' ἅ, ἤγουν διότι ἔχω τὰς ἀρχὰς ἐκεί-

νου καὶ τὰ λέκτρα καὶ τὴν γυναῖκα. ὡσπερεὶ—ὑπερμα-

χοῦμαι] ὑπεραγωνίσομαι καθάπερ ὑπὲρ τοῦ ἐμοῦ πατρός.

κἀπὶ πάντ'] ἐπὶ πᾶσαν μηχανήν.

τὸν αὐτόχειρα] τὸν αὐτουργόν. τῷ—παιδὶ] τοῦ

παιδὸς τοῦ Λαβδάκου.

καὶ—δρῶσιν] καὶ τοῖς μὴ πράττουσι ταῦτα, ἤγουν

τοῖς μὴ ὑπερμαχομένοις καὶ ζητοῦσι τὸν φονέα. θεοὺς]

εἰς θεούς.

μήτε σπόρον τινὰ αὔξειν αὐτοῖς τὴν γῆν, μήτε

τοὺς παῖδας τῶν γυναικῶν, αὔξειν τὴν γῆν δηλονότι. τῷ

πότμῳ] τῇ τύχῃ.

κἄτι τοῦδ' ἐχθίονι] καὶ ἔτι ταύτης τύχῃ μᾶλλον με-

μισημένῃ.

τάδ'] τὸ ὑπερμαχεῖν καὶ ζητεῖν τὸν φονέα.

καθά με ἐν κατάραις ἐκράτησας, οὕτως ἐρῶ ἐν ταῖς

αὐταῖς κατάραις.

ἔχω] δύναμαι.

τὸ δὲ ζήτημα τόδε τοῦ πέμψαντος ἦν Φοίβου, ἤ-

γουν τῆς δυνάμεως ἦν τοῦ Φοίβου, εἰπεῖν, λέγω τὸ ὅστις

εἴργασταί ποτε τὸν φόνον δηλονότι. ποτε] περισσόν.

ἀναγκάσαι] βιάσασθαι.

τὰ ἐκ τῶνδε δεύτερα, ἤγουν τὰ ἐν δευτέρᾳ τάξει μετὰ

ταῦτα, λέγοιμι ἄν, ἅ μοι δοκεῖ, ἤγουν φαίνεται, δεύτερα

δηλονότι.

εἰ εἰσί τινα καὶ τρίτου λόγου, μὴ καταλίπῃς τὸ εἰπεῖν.

ἄνακτ'] λέγω τὸν Τειρεσίαν. ἄνακτι] λέγω τῷ

Φοίβῳ. ταῦθ'] τὰ αὐτά. ἄνακτα λέγει τὸν Ἀπόλλωνα

καὶ τὸν Τειρεσίαν, τὸν μὲν ὡς φύσει ἀνάσσοντα, τὸν δὲ

Τειρεσίαν ὡς ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων οὕτω τιμώμενον διὰ τὸ

κράτος τῆς μαντικῆς.

σκοπῶν] ζητῶν· ἐρευνῶν. ἐκμάθοι] ἀντὶ τοῦ μάθοι.

ἀλλ'] καὶ μήν. οὐκ ἐν ἀργοῖς] οὐκ ἀργῶς. ἐπρα-

ξάμην] ἀντὶ τοῦ ἔπραξα.

διπλοῦς] δύο.

πομπούς] τοὺς παραπέμψοντας αὐτὸν δεῦρο. πάλαι

—θαυμάζεται] διὰ δὲ τὸ μὴ παρεῖναι πρὸ μακροῦ θαυμά-

ζεται, ὁ Τειρεσίας δηλονότι.

κωφὰ] ἀνυπόστατα. παλαί'] σαθρά.

σκοπῶ] ἐξετάζω.

θανεῖν] φονευθῆναι.

τὸν δὲ ἰδόντα τὸν φονεύσαντα οὐδεὶς ὁρᾷ, ἀντὶ τοῦ

γινώσκει.

ἤγουν ἀλλ' εἰ μὲν δὴ καὶ φόβου τι μέρος ἔχει, τὰς

σὰς ἀκούων τοιάσδε ἀράς, ἤγουν κατάρας, οὐ μενεῖ, ἀντὶ

τοῦ οὐχ ὑπομενεῖ.

τάρβος] φόβος.

ἀλλ' ἔστιν ὁ φανερώσων αὐτόν. οἵδε] οὗτοι.

ὧδε] δεῦρο.

ἐμπέφυκεν] ἔνεστι.

νωμῶν] ἀντὶ τοῦ ἐρευνῶν, σκοπῶν. διδακτά] ῥητά.

χθονοστιβῆ] τὰ τὴν δίαιταν ἐν τῇ γῇ ἔχοντα, ἤγουν

τὰ χθόνια.

βλέπεις] τοῖς αἰσθητοῖς ὀφθαλμοῖς. φρονεῖς] γι-

νώσκεις.

προστάτην] πρόμαχον.

ἐξευρίσκομεν] ἀντὶ τοῦ εὑρίσκομεν.

ὁ Φοῖβος γάρ, ἤγουν ὁ Ἀπόλλων, εἰ καὶ μὴ ἤκου-

σας τῶν ἀγγέλων, πέμψασιν ἡμῖν ἀντέπεμψε, μόνην ἂν

ἐλθεῖν ἐλευθερίαν τοῦδε τοῦ νοσήματος, εἰ τοὺς κτανόν-

τας τὸν Λάϊον μαθόντες εὖ, κτείναιμεν, ἢ ἐκ τῆς γῆς

πεμψαίμεθα φυγάδας, ἤγουν ἐξορίστους.

φθονήσας] ἀποκρύψας. μήτ'] εἰ ἔχεις, ἀπὸ κοινοῦ.

φάτιν] φήμην· μαντείαν.

ὁδόν] μέθοδον.

ῥῦσαι] ἀπάλλαξον. ῥῦσαι] ἀπάλλαξον.

ῥῦσαι] κάθαρον. τοῦ τεθνηκότος] τὸ διὰ τὸν φο-

νευθέντα.

ἐσμεν] ἀντὶ τοῦ σωζόμεθα. ἔχει] κέκτηται.

κάλλιστος πόνος] κάλλιστον ἔργον.

φρονεῖν] τὸ γινώσκειν. ὡς] λίαν. δεινὸν] χα-

λεπόν. <μὴ τέλη λύει,> ἤγουν λυσιτελεῖ. φρονοῦντι]

τῷ γινώσκοντι.

διώλες'] ἐπελαθόμην. ἱκόμην] ἀφικόμην.

ὡς] λίαν. ἄθυμος] δύσθυμος, ἤγουν λελυπημένος,

ᾧ ἐναντίον ὁ εὔθυμος. εἰσελήλυθας] ἀντὶ τοῦ ἐλήλυθας.

ἄφες] ἔασον. ἐς οἴκους] τοὺς ἐμοὺς δηλονότι πο-

ρευθῆναι. ῥᾷστα, ἤγουν εὐκολώτατα, σύ τε τὸ σὸν διοί-

σεις ἀπὸ κοινοῦ, καὶ ἐγὼ τὸ ἐμόν, ἢν ἐμοὶ πιθῇ, ἤγουν

καταπεισθῇς. ἀπὸ μεταφορᾶς τῶν βασταζόντων τι ταῦτα

λέγεται. ἤγουν καὶ σὺ εὐκολώτατα βαστάσεις τὸ σὸν φορ-

τίον, ἤγουν τὴν σὴν τύχην, καὶ ἐγὼ τὴν ἐμήν.

ἔννομ'] ἔννομον. πόλει—ἔθρεψε] τῇ πατρίδι

δηλονότι, ἥτις σοι παρέσχε τὰς αἰτίας τῆς ἀνατροφῆς.

<τήνδ' ἀποστερῶν φάτιν·> αὐτὴν δηλονότι, ἤ-

γουν τὴν περὶ τούτου μαντείαν ἀποστερῶν αὐτήν. τὸ

<ἀποστερῶ> ἐνίοτε μὲν ἀπὸ αἰτιατικῆς εἰς γενικὴν ἔχει

τὴν σύνταξιν, οἷον ‘ἀποστερῶ σε τοῦδε’, ἐνίοτε δὲ καὶ

ἀπὸ αἰτιατικῆς εἰς αἰτιατικήν, ὡς ἐνταῦθα.

σοὶ] ὑπὸ σοῦ. ἰὸν] ἐρχόμενον.

ὡς] ἵνα. σιγῶ δηλονότι.

φρονῶν] ἀντὶ τοῦ εἰδώς.

ἱκτήριοι] ἱκετήριοι.

φρονεῖτε] καλῶς δηλονότι.

οὐ μή ποτε εἴπω τὰ ἐμά, ἤγουν τὴν ἐμὴν μαντείαν,

ὡς ἂν μὴ ἐκφήνω, ἤγουν φανερὰ ποιήσω, τὰ σὰ κακά.

ξυνειδὼς] ἀντὶ τοῦ εἰδώς. ἐννοεῖς] ἐνθυμῇ· λο-

γίζῃ. προδοῦναι] καταλιπεῖν. καταφθεῖραι] φθεῖραι.

ἐγώ τ'] οὔτε· ἀπὸ κοινοῦ τὸ <οὐ.> ἀλγυνῶ] λυ-

πήσω. τί] διὰ τί.

ἄλλως ἐλέγχεις] μάτην ἐρωτᾷς. πύθοιό μου] ἀκού-

σῃς ἀπ' ἐμοῦ.

πέτρου] πέτρας. ὀργάνειας] εἰς ὀργὴν κινήσειας.

ἐξερεῖς] ἐρεῖς. τὸ <ποτε> περισσόν.

ὧδ'] οὕτως. ἄτεγκτος] σκληρός· ἀμείλικτος. κἀ-

τελεύτητος] ἄπρακτος.

τὴν ἐμήν] εἰς ἣν ἐγὼ ἄλλους κινῶ. τὴν σὴν—

ναίουσαν] τὴν ὁμοῦ σοὶ αὐτῷ ναίουσαν, ὀργὴν δηλονότι.

ναίουσαν] οἰκοῦσαν. οὐ κατεῖδες] οὐκ εἶδες· οὐκ ἔγνως.

κλύων] ἀκούων. ἀτιμάζεις] ἀτιμάζων λέγεις.

ἥξει] παραγενήσεται· φανήσεται. σιγῇ στέγω] διὰ

σιγῆς ἔχω.

πέρα] περαιτέρω. θυμοῦ] ὀργίζου. ἀγριω-

τάτη] πάνυ ἀνήμερος.

παρήσω] ἀφήσω· καταλείψω. ὡς—ἔχω] οὕτως

ὡς διάκειμαι ἕνεκα ὀργῆς.

ἅπερ] οὐδὲν ἀπ' ἐκείνων ἅπερ. ξυνίημ'] συμβάλλω·

νοῶ. δοκῶν] νομιζόμενος.

ξυμφυτεῦσαι] συγκατασκευάσαι. ὅσον] κατὰ το-

σοῦτον καθ' ὅσον.

χερσὶ] διὰ χειρῶν. καίνων] φονεύων. εἰ—βλέ-

πων] εἰ δὲ ἔβλεπες.

ἄληθες] εἰρωνικόν. ἐννέπω] λέγω.

προεῖπας] εἶπας· ἐκήρυξας. ἐμμένειν] ἐνέχεσθαι.

προσαυδᾶν] προσλαλεῖν, σοὶ δηλονότι.

ἐξεκίνησας] ἐκίνησας.

τοῦτο] τὴν ἀκολουθοῦσαν τούτῳ βλάβην. δοκεῖς]

νομίζεις.

τρέφω] ἔχω.

διδαχθείς] ἀναπεισθείς.

προὐτρέψω] παρεκίνησας.

αὖθις] πάλιν. ὡς] ἵνα.

ξυνῆκας πρόσθεν] ἐνόησας πρότερον. 'κπειρᾷ λέ-

γειν] εἰς πεῖραν λόγων προτρέπῃ.

οὐχὶ ξυνῆκα οὕτως ὥστε εἰπεῖν ἐγνωσμένον ὅπερ ξυ-

νῆκα. αὖθις] πάλιν.

κυρεῖν] ὑπάρχειν.

οὔτι] οὐδέν, ἤγουν οὐδαμῶς. πημονὰς] λοιδορίας.

βούλει ἵνα εἴπω τι καὶ ἄλλο;

χρῄζεις] θέλεις. ὡς] ἐπεί. μάτην] ἀκαίρως.

περισσῶς λέγεται ἡ <σύν.>

αἴσχισθ' ὁμιλοῦντ'] αἰσχίστως συνόντα τοῖς φιλτά-

τοις. ἵν' εἶ κακοῦ] ὅπου τοῦ κακοῦ εἶ.

ἦ] ἆρα. γεγηθὼς] χαίρων. δοκεῖς] νομίζεις.

χαίρων λέξω.

ἔστι] σθένος τῆς ἀληθείας.

καὶ κατὰ τὰ ὦτα καὶ κατὰ τὸν νοῦν καὶ κατὰ τὰ ὄμ-

ματα.

ἄθλιος] εἶ δηλονότι. ὀνειδίζων] ἐμοὶ δηλονότι.

οὐδεὶς ἀπὸ τῶνδε, ἤγουν τῶν παρεστώτων, ἐστὶ δη-

λονότι, ὃς οὐκ ὀνειδιεῖ σοι ταχέως.

τρέφῃ] βοηθῇ. νυκτός] τῆς τυφλότητος.

πεσεῖν] ἀποθανεῖν.

<ᾧ μέλει:> ἤγουν διὰ φροντίδος ἐστί. κεἰσπρᾶξαι]

ἀπαιτῆσαι· τιμωρῆσαι.

τἀξευρήματα] αἱ μηχαναὶ καὶ ἐπίνοιαι.

πῆμ' οὐδέν] βλάβη οὐδεμία. σοί] σαυτῷ.

τυραννὶ] βασιλεία. <ὦ τυραννί,> κοινόν· ὦ

<τυραννίς,> ἀττικόν.

ὑπερφέρουσα] πλέον ἔχουσα. τῷ—βίῳ] κατὰ τὸν

πολὺν φθόνον ἔχοντα βίον.

ὅσος] θαυμαστικόν.

δωρητόν] κατὰ ἑκούσιον δωρεὰν αὐτῆς. οὐκ αἰτη-

τόν] ἀντὶ τοῦ, οὐ κατὰ αἴτησιν ἐμήν. εἰσεχείρισεν] ἀντὶ

τοῦ ἐνεχείρισεν.

ὁ πιστός] ὁ ἀσφαλής.

<ὑπέρχομαι,> τὸ ὑποκάτω τινὸς ἔρχομαι, καὶ ἀπὸ

τούτου τὸ κολακεύω· οἱ γὰρ κολακεύοντες ὑποταγὴν σχη-

ματίζονται. ἐνταῦθα δὲ τὸ <ὑπελθὼν> ἀπὸ μεταφορᾶς

λέγεται τῶν παλαιόντων, ὅταν τοὺς ἀντιπάλους ὑπέρχων-

ται λαθόντες, ἵν' εὐχειρώτους οὕτω ποιήσαντες κατα-

στρέψωσι.

ὑφεὶς] ὑποβαλών. διαβάλλει τὸν μάντιν <μάγον>

λέγων. μηχανορράφον] μηχανὰς ἐπιτήδειον συντιθέναι.

ἀγύρτην] ὀχλαγωγόν. <ὅστις ἐν τοῖς

κέρδεσι μόνον δέδορκε·> τὸ <δέδορκεν>

ἐνταῦθα ἀντὶ τοῦ τὴν δύναμιν ἔχει τοῦ ὁρᾶν λαμβάνεται,

καὶ ἔστιν ἀμετάβατον· εἰ γὰρ ἐλέγετο μεταβατικῶς, διὰ

τῆς <εἰς> ἂν προθέσεως μετέβαινε, τῆς δηλούσης κίνησιν,

καὶ εἶχεν ἂν ὁ λόγος οὕτως· ὅστις εἰς τὰ κέρδη μόνον

δέδορκεν—οὐ διὰ τῆς <ἐν,> ἥτις ἀεὶ στάσεως ἐστὶ δηλω-

τική. τὴν τέχνην] κατὰ τὴν τέχνην. ἔφυ] ὑπάρχει.

ἐπεὶ] εἰ δὲ μή. φέρ'] ἄγε.

ὅθ'] ὅτε. ἡ ῥαψῳδὸς ... κύων] ἤγουν ἡ Σφὶγξ ἡ

συντιθεῖσα ἐμμέτρους λόγους.

τοῖσδ' ἀστοῖσιν] τῶνδε τῶν ἀστῶν. ἐκλυτήριον]

περισσή· λυτήριον.

τοὐπιόντος] τοῦ παρατυχόντος. διειπεῖν] λῦσαι.

ἔδει] χρεία ἦν.

οὔτ' ἀπ' οἰωνῶν ἐφάνης ἔχων γνωτόν, ἀντὶ τοῦ

γνωστήν, ἤγουν ἐφάνης γινώσκων, οὔτε ἔκ τινος ἀπὸ τῶν

θεῶν. γνωτόν] ἐγνωσμένον.

νιν] ἤγουν τὴν Σφίγγα.

<γνώμῃ κυρήσας,> ἤγουν διὰ τῆς ἐμαυτοῦ φρο-

νήσεως ἐπιτυχών, αὐτῆς δηλονότι, τουτέστι τῶν αἰνιγμά-

των αὐτῆς. κυρήσας] εὐστοχήσας.

πειρᾷς] ἀντὶ τοῦ πειρᾷ, ἤγουν ἐπιχειρεῖς.

<παραστατήσειν πέλας> ἐκ παραλλήλου·

τὸ γὰρ παραστατήσειν τὸ πέλας στήσεσθαι δηλοῖ. τοῖς

Κρεοντείοις] τοῖς τοῦ Κρέοντος.

δοκεῖς] νομίζῃ ὑπ' ἐμοῦ. χὠ συνθεὶς] καὶ ὁ κα-

τασκευάσας, ἤγουν ὁ Κρέων.

ἀγηλατήσειν] ἐμὲ δηλονότι ὃν λέγεις φονέα εἶναι.

εἰ δὲ μὴ ἐδόκεις γέρων εἶναι, ἀντὶ τοῦ εἰ δὲ μὴ ἦσθα γέ-

ρων. γέρων γὰρ ὤν, ἐξ ἀνάγκης καὶ νομίζεται εἶναι. οἷά

περ φρονεῖς] οἵαν ἔχεις φρόνησιν.

εἰκάζουσι] ἀντὶ τοῦ εἰκάζονται, ἤγουν νομίζονται,

φαίνονται. ὀργῇ] σὺν ὀργῇ. τὰ ς'] τὰ σά.

τοιούτων] πραγμάτων. ἀλλ' ὅπως] ἀλλὰ πῶς.

τὰ—μαντεῖ'] ἀντὶ τοῦ τοὺς τοῦ θεοῦ χρησμούς.

τυραννεῖς] βασιλεύεις. ἄξιον ἐξισοῦσθαί σοι, δη-

λονότι ὑπ' ἐμοῦ, τὸ γοῦν ἴσα ἀντιλέξαι, ἤγουν τὸ ἀντιλέ-

ξαι σοι ἐμὲ τὰ ἴσα. τοῦδε] ἤγουν τοῦ ἀντιλέγειν. κἀγὼ

κρατῶ] καὶ ἐγὼ ἐξουσίαν ἔχω.

οὐ γάρ τι] οὔτι γάρ, ἤγουν οὐδαμῶς γάρ. Λοξίᾳ]

ἤγουν τῷ Ἀπόλλωνι, ζῶ δοῦλος.

προστάτου] ἡγεμόνος, ὑπήκοος δηλονότι. <προ-

στάτης> λέγεται ὁ ἐν πολέμῳ ἔμπροσθεν ἱστάμενος καὶ

βοηθῶν τοῖς ὄπισθεν. <προστάτης> καὶ ὁ τῷ ἀξιώ-

ματι προέχων τῶν ἄλλων, ἤγουν ὁ ἄρχων καὶ ἡγεμών, καθ'

ὃ λέγεται ἐνταῦθα. γεγράψομαι] κατηγορηθήσομαι.

ὠνείδισας] ὀνειδίζων εἴρηκας.

δέδορκας] τὴν τῶν αἰσθητῶν ὀφθαλμῶν ὁρατικὴν ἔ-

χεις δύναμιν. κοὐ βλέπεις] ἀντὶ τοῦ καὶ οὐ νοεῖς. ἵν']

ὅπου.

ναίεις] οἰκεῖς. οὐδ'—μέτα] οὐδὲ μεθ' ὧν οἰκεῖς.

<τοῖς σοῖσιν αὐτοῦ·> ἀντὶ τοῦ, τοῖς σοῦ αὐ-

τοῦ, τουτέστι τοῖς σεαυτοῦ, τοῖς γονεῦσι τοῖς σαυτοῦ.

νέρθε] ἀντὶ τοῦ κάτω.

καί σε φοβερὰ τὴν ἐπιδημίαν κατάρα τοῦ πατρὸς

τοῦ σοῦ καὶ τῆς μητρός, ἀμφοτέραις ταῖς χερσὶ πλήττου-

σα, ἐλάσει ποτὲ ἐκ τῆσδε τῆς γῆς, ἤγουν ἐξελάσει τῆσδε

τῆς γῆς, νῦν μὲν βλέποντα ὀρθά, ἔπειτα δὲ σκότον, βλέ-

ποντα δηλονότι. καινοτέρως εἶπε <βλέποντα σκό-

τον,> ὥσπερ εἴ τις εἶπε ‘σιωπὴν λέγοντα’.

ποῖος λιμήν, ποῖος Κιθαιρών, οὐκ ἔσται σύμφω-

νος ταχέως τῆς σῆς βοῆς; ποῖος Κιθαιρὼν] ἀντὶ τοῦ

ποῖον ὄρος. σύμφωνος] ἀντηχῶν. συμφωνῶ τῷδε, σύμ-

φωνος δέ εἰμι τοῦδε.

καταίσθῃ] ἀντὶ τοῦ κατανοήσῃς. τὸν ὑμέναιον]

τὸν γάμον. δόμοις] κατὰ τοὺς δόμους.

ἄνορμον εἰσέπλευσας] κακολίμενον ἐνελιμένισας. εὐ-

πλοίας] εὐκαιρίας· διὰ τὸ αἴνιγμα.

οὐκ ἐπαισθάνῃ] ἀντὶ τοῦ οὐκ αἰσθάνῃ· οὐ νοεῖς.

ἴσον δείξει σὲ σοί, ἤγουν ὅστις εἶ. δείξει σε ὅτι υἱὸς

εἶ ταύτης ᾗ νῦν συνοικεῖς δηλονότι.

τοὐμὸν στόμα] τοὺς ἐμοὺς λόγους.

προπηλάκιζε] ἀτίμαζε. οὐδεὶς γάρ ἐστιν ἀπὸ

τῶν βροτῶν ὅστις ἐκτριβήσεταί ποτέ σου κάκιον. κάκιον]

χεῖρον. ἐκτριβήσεται] φθαρήσεται.

ἦ] ἆρα. ἀνεκτὰ] φορητά. πρὸς] παρά. κλύειν]

εἰς τὸ ἀκούειν αὐτά.

εἰς ὄλεθρον] εἰς φθοράν· ἄπει. <οὐ πάλιν

ἄψορρος,> ἐκ παραλλήλου ἀντὶ τοῦ οὐκ ὀπισθορμήτως.

ἄπει] ἀπελεύσῃ.

ἱκόμην] ἀφικόμην. 'κάλεις] ἀντὶ τοῦ μετεκάλου,

μετεπέμπου.

οὐ γάρ τι] οὔτι γάρ.

σχολῇ] σὺν σχολῇ· βραδέως. οἴκους—ἐστειλάμην]

εἰς τοὺς ἐμοὺς οἴκους μετεστειλάμην.

ἔφυμεν] ὑπάρχομεν. ὡς] καθά. δοκεῖ] φαίνεται.

ἔφυσαν] ἐγέννησαν. ἔμφρονες] φρόνιμοι.

ποίοισι] γονεῦσι δηλονότι. τίς δὲ ἀπὸ τῶν βροτῶν

ἐκφύει με, ἀντὶ τοῦ ἔφυσε, τουτέστιν ἐγέννησεν.

φύσει σε] δείξει σε ὅθεν ἐγεννήθης.

τὸ <ὡς> καὶ τὸ <ἄγαν> ἐκ παραλλήλου. αἰνικτὰ]

αἰνιγματώδη· κεκρυμμένα· ἄδηλα.

οὐκοῦν σὺ ἔφυς ἄριστος εὑρίσκειν ταῦτα; <εὑρί-

σκειν> ἐστὶ τὸ ἐξετάσει καὶ ἐρεύνῃ καταλαμβάνειν. ἔ-

φυς] ὑπάρχεις.

τοιαῦτ' ὀνείδιζ'] τοιούτους ὀνειδισμοὺς ὀνείδιζε. οἷς]

ἐφ' οἷς.

αὕτη ... ἡ τύχη] αὕτη ἡ εὐδοκίμησις. διώλεσεν]

διολέσει.

εἰ] ἐπεί. ἐξέσως'] ἀντὶ τοῦ ἔσωσα, ἐρρυσάμην.

μέλει] φροντίς ἐστιν.

ἄπειμι] ἀπέρχομαι. παῖ] θύγατερ. κόμιζέ με]

ὁδήγει με.

κομιζέτω] ὁδηγείτω. ὡς] ὅτι.

ὀχλεῖς] ταράττεις. συθείς] πορευθείς. ἀλγύναις]

λυπήσαις.

εἰπὼν ἐκεῖνα ὧν ἕνεκα ἦλθον ἀπελεύσομαι.

πρόσωπον] ἀξίωμα.

δέ] δή. πάλαι] ἐκ μακροῦ.

ζητεῖς—Λαΐειον] ἐρευνᾷς μετὰ ἀπειλῆς καὶ ἀνα-

κηρύξεως τοῦ φόνου τοῦ Λαΐου.

ξένος μέτοικος λόγῳ, ἤγουν οὐ τῇ ἀληθείᾳ. ἐγγε-

νὴς] ἐγχώριος.

ἡσθήσεται τῇ ξυμφορᾷ] εὐφρανθήσεται τῷ συμβε-

βηκότι, ἤγουν τῷ ἀναγνωρισμῷ.

καὶ—πλουσίου] γεγονώς. ξένην ἔπι] ἐπὶ ξένην γῆν.

σκήπτρῳ] ξύλῳ. ἐμπορεύσεται] ἀντὶ τοῦ πορεύσεται.

κἀξ—γυναικὸς] καὶ τῆς γυναικὸς ἐξ ἧς ἐγεννήθη.

ὁμόσπορος] τὴν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα σπείρων.

ἰὼν] ἀπιών· ἀπελθών. λογίζου] ἀναλογίζου.

φάσκειν] λέγε. ἤδη] ἐξ ἐκείνου. μαντικῇ—φρο-

νεῖν] ἐν τῇ μαντικῇ οὐδαμῶς νοεῖν, ἤγουν γινώσκειν.

τίς] ἐστὶν ἐκεῖνος. ἡ τῶν Δελφῶν πέτρα, ἤγουν

ὁ Παρνασός. θεσπιέπεια] χρησμῳδός. εἶπε] ἐμφανίζει.

ἄρρητ' ἀρρήτων] ὑπερβολικῶς, ὡς ‘δειλαία δειλαίων’.

τελέσαντα] ποιήσαντα.

διὰ φονικῶν χειρῶν.

καιρός ἐστι νωμᾶν αὐτόν, ἤγουν κινεῖν, τὸν πόδα,

σθεναρώτερον, ἀντὶ τοῦ εὐτονωτέρως, ἀνέμοις ἰσοταχῶν ἵπ-

πων. σθεναρώτερον] ἰσχυροτέρως. φυγᾷ] ἐπὶ φυγᾷ.

ἐπ' αὐτὸν] κατ' αὐτοῦ. ἐπενθρῴσκει] ἐπεμπηδᾷ.

πυρὶ] σὺν πυρί. στεροπαῖς] ἀστραπαῖς. ὁ—γε-

νέτας] ἀντὶ τοῦ ὁ γόνος· ἤγουν ὁ Ἀπόλλων.

δειναὶ] χαλεπαί. ἕπονται] αὐτῷ δηλονότι.

κῆρες] Μοῖραι. ἀναμπλάκητοι] ἄφυκτοι· ἀπλάνητοι.

ὁ χρησμὸς γὰρ τοῦ Παρνασοῦ τοῦ χιονώδους ὁ

φανεὶς ἀρτίως, ἐδήλωσε πάντα Θηβαῖον ἰχνεύειν, ἀντὶ τοῦ

ζητεῖν, τὸν κρυπτόμενον ἄνδρα, ἤγουν τὸν φονέα.

φοιτᾷ] τὴν ἀναστροφὴν ποιεῖται. <ὑπ' ἀγρίαν

ὕλαν·> ἤγουν ὑπὸ δένδρα καὶ ἄλσος ἀγρίων ζῴων κα-

τοικίαν.

ἀνά τ' ἄντρα] κατά τε σπήλαια. ὡς] καθά.

ἄθλιος κατ' ἀθλίαν πορείαν μονάζων, ἤγουν μὴ γινω-

σκόμενος.

ἀπονοσφίζων, ἤγουν ἐκφεύγων, τὰ μαντεῖα τὰ μεσόμ-

φαλα τῆς γῆς, ἀντὶ τοῦ τοὺς χρησμοὺς τοῦ μέσου ὀμφαλοῦ

τῆς γῆς (ἐκ παραλλήλου ἀντὶ τοῦ τοῦ μέσου τῆς γῆς),

τουτέστι τοῦ Παρνασοῦ, τοὺς ἐπὶ τῇ ἀνευρέσει αὐτοῦ.

τὰ μαντεῖα, ἤγουν οἱ χρησμοί, ζῶντα περιποτᾶται,

ἤγουν ἀσφαλῆ καὶ ἀδιάπτωτα περιφέρεται.

δεινὰ] χαλεπά. δεινὰ] χαλεπά. ταράσσει] κι-

νεῖ. οἰωνοθέτας] ὁ Τειρεσίας, ὁ τὰς πτήσεις τῶν οἰωνῶν

διατιθείς, ἤγουν διατάττων καὶ εὐκρινῶν, τουτέστιν ὁ δι-

δάσκαλος τῆς πτήσεως τῶν οἰωνῶν.

δοκοῦντ'] βεβαίως νομισθῆναι δυνάμενα. ἀποφά-

σκονθ'] ἀπηγορευμένα καὶ ἀπρόσδεκτα.

φέρομαι ὑπὸ τῶν ἐλπίδων, οὔτε κατὰ τὸ παρὸν

ἐρείδων τὸν νοῦν, οὔτε κατὰ τὸ παρεληλυθός.

<τί γὰρ νεῖκος·> ἤγουν τίς φιλονεικία ἔκειτο

ἢ τοῖς Λαβδακίδαις, ἤγουν τῷ Λαΐῳ, πρὸς τὸν τοῦ Πολύ-

βου δηλονότι, ἤγουν τὸν Οἰδίποδα, ἢ τῷ τοῦ Πολύβου,

ἤγουν τῷ Οἰδίποδι, πρὸς τὸν Λάϊον.

οὐπώποτε, ἤγουν οὐδαμῶς ποτε, οὔτε πρότερον

ἔγωγε οὔτε τανῦν ἤκουσα, παρ' οὗ, ἤγουν τοῦ νείκους,

σὺν βασάνῳ ἐλεύσομαι ἐπὶ τὴν ἐπιδημήσασαν μαντείαν τοῦ

Τειρεσίου τῷ Οἰδίποδι, ἤγουν κατὰ τοῦ Οἰδίποδος, ἐπίκου-

ρος τοῖς Λαβδακίδαις, ἤγουν τῷ Λαΐῳ, ἕνεκα τῶν ἀδήλων

θανάτων. βασάνῳ] κρίσει. Οἰδιπόδα] ἐπὶ τῷ Οἰδί-

ποδι. ἐπίκουρος] βοηθός· ἐγώ.

ἡ κρίσις δὲ τῶν ἀνδρῶν, ὅτι ὁ μάντις ἔχει πλέον

ἢ ἐγώ, οὐκ ἔστιν ἀληθής. φέρεται] ἀντὶ τοῦ φέρει, ἤγουν

ἔχει.

σοφίᾳ] φρονήσει. σοφίαν] φρόνησιν. παραμεί-

ψειεν] παρελάσειεν ἄν.

ὀρθὸν ἔπος] σαφῆ καὶ βέβαιον λόγον. μεμφομένων]

ἀντὶ τοῦ κατηγορουμένων.

καταφαίην] κατηγορήσαιμι. φανερὰ] ἀντὶ τοῦ φα-

νερῶς. ἐπ' αὐτῷ] κατ' αὐτοῦ.

πτερόεσσα ... κόρα] ἡ Σφίγξ.

καὶ κατὰ τὴν ἄλλην ἐξέτασιν καὶ κρίσιν, ὤφθη δηλο-

νότι, ἡδύπολις, ἤγουν ἡδὺς τῇ πόλει.

τῷ] ἐφ' ᾧ· δι' ὅ. ἀπ'—φρενὸς] ἀπὸ τῆς ἐμῆς γνώμης.

κακίαν] ψόγον, καθ' ὃ λέγεται καὶ <κακίζω> τὸ

ψέγω.

πολίται] οἱ ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἐμοὶ πόλεως. πολίτης

ἐμός ἐστιν ὁ δεῖνα· οὐδέποτε μετὰ τῆς σύν. ἤγουν, ἀπὸ

τῆς αὐτῆς ἐστιν ἐμοὶ πόλεως. συμπολιτεύεται δέ μοί τις,

μετὰ τῆς σύν. ἤγουν, τὴν αὐτὴν ἐμοὶ πόλιν οἰκεῖ. ἀκη-

κοὼς κατηγορεῖν μου τὸν βασιλέα Οἰδίποδα δεινά, ἤγουν

χαλεπά, ἔπη, πάρειμι, ἀντὶ τοῦ παραγέγονα, ἀτλητῶν, ἤ-

γουν δυσανασχετῶν, ἀφορήτως ἔχων.

εἰ ἐν ταῖς δυστυχίαις ταῖς νῦν νομίζει πεπονθέναι

τι παρ' ἐμοῦ εἰς βλάβην φέρον, ἤγουν ἀφορῶν, διὰ λόγων

εἴτε δι' ἔργων, οὐδαμῶς ἐστιν ἐμοὶ ἐπιθυμία τῆς ἐπὶ πο-

λὺν χρόνον παρατεινομένης ζωῆς, φέροντι τήνδε τὴν κατη-

γορίαν.

τ'] τι.

τὸ <ἁπλοῦν> ἐνίοτε μὲν δηλοῖ τὸ ἀποίκιλον, οἷον

‘ἁπλοῦν ἦθος’ καὶ ‘ἁπλοῦς λόγος’, ὅτε ἔχει ἐναντίον τὸ ποι-

κίλον· ἐνίοτε δὲ τὸ ἀσύνθετον, ὅτε ἔχει ἐναντίον τὸ σύνθε-

τον. ἐνταῦθα δὲ τὸ ἁπλοῦν τὸ ἓν δηλοῖ, κατὰ ποιητικὴν

ἐξουσίαν.

ἡ ζημία] ἡ βλάβη. φέρει] ἀφορᾷ.

‘ἀλλ' εἰς πολλὰ’ ὀφείλων εἰπεῖν πρὸς τὸ ‘οὐ γὰρ εἰς

ἁπλοῦν ἡ ζημία μοι τοῦ λόγου τούτου φέρει’, ὁ δὲ <εἰς

μέγιστον> ἀποδίδωσιν, συνάγων τὰ πολλὰ μετὰ ἐπιτά-

σεως εἰς τὴν τοῦ μεγίστου ὑπέρθεσιν.

φίλων] παρὰ τῶν ἄλλων φίλων.

καὶ μὴν ἐκινήθη αὕτη ἡ κατηγορία ἴσως ἂν ὑπ'

ὀργῆς βιασθεῖσα μᾶλλον ἢ ὑπὸ διαγνώσεως λογισμῶν.

πρὸς τοῦ] παρὰ τίνος πράγματος. ἐφάνθη] ἐ-

φάνη. γνώμαις] συμβουλαῖς. λέγοι] εἶπεν.

ἐλέγετο μὲν τοῦτο, οὐκ οἶδα δὲ κατὰ τίνα σκοπόν.

ἀπὸ ἀναμφιβόλου διαθέσεως ὀφθαλμῶν καὶ ἀπὸ ἀναμ-

φιβόλου διαθέσεως γνώμης.

κατηγορεῖτο] ὑπὸ τοῦ Οἰδίποδος. τοὐπίκλημα] τὸ

ἔγκλημα.

οἱ κρατοῦντες] οἱ ἄρχοντες. οὐχ ὁρῶ] οὐ γι-

νώσκω. περᾷ] ἀντὶ τοῦ ἔρχεται.

πῶς] κατὰ τίνα τρόπον. τοσόνδε] κατὰ τοσοῦ-

τον. τόλμης] ἀναιδείας. τὰς—στέγας] καὶ εἰς τοὺς

ἐμοὺς οἴκους.

ἵκου] ἀφίκου. τοῦδε τἀνδρός] ἐμοῦ. λῃστής]

ἐπίβουλος. τυραννίδος] βασιλείας.

φέρ'] ἄγε. ἰδών] ἀντὶ τοῦ ὑπολαβών.

ἢ ἐβουλεύσω ταῦτα ποιεῖν ὑπολαβὼν ὅτι οὐ γνω-

ρίσοιμι, ἤγουν μάθοιμι, τὸ ἔργον σου τόδε σὺν δόλῳ κι-

νούμενον; ἀλεξοίμην] ἀμυνοίμην.

πλήθους] ἤγουν λαοῦ. καὶ] καὶ ἄνευ. τυραν-

νίδα] βασιλείαν. θηρᾶν] διώκειν. ὃ—ἁλίσκεται] ἣ

ὑπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ ὑπὸ χρημάτων καταλαμβάνεται.

γινώσκεις ὅπως μέλλεις ποιήσειν ἕνεκα τῶν εἰρημέ-

νων, ὑπὸ σοῦ δηλονότι.

κᾆτα] καὶ εἶτα. μαθών] ἀκούσας.

δεινός] ἐπιτήδειος· εὐφυής. μανθάνειν] ἀκούειν.

κακὸς] ἀφυής.

δυσμενῆ] ἐχθρόν. βαρύν] δυσφόρητα ποιοῦντα.

<βαρὺς> ἐπὶ ψυχῆς ὁ δύσκολος καὶ ἀγανάκτησιν ἔχων,

καὶ <βαρὺς> ἐπὶ σώματος ὁ βεβαρημένος καὶ δυσκίνητος.

ἐνταῦθα δὲ οὐ τὸν ἔχοντα τὸ βάρος ἐν ἑαυτῷ λέγει καὶ

τὴν ἀγανάκτησιν, ἀλλὰ τὸν γινόμενον ἑτέρῳ τοιοῦτον.

ὥστε τὸ <βαρὺς> ἐνίοτε μὲν τὸν βαρυνόμενον δηλοῖ καὶ

ἐπὶ πάθους λέγεται, ἐνίοτε δὲ τὸν βαρύνοντα, καὶ ἐνερ-

γείας ἐστὶ δηλωτικόν.

περὶ τούτου αὐτοῦ οὗ λέγεις, ὅτι εὕρηκάς με δυσμενῆ

σαυτῷ, τὴν ἀπολογίαν τούτου αὐτοῦ. πρῶτ'] πρῶτον.

ὡς] καθά.

ὅπως—κακός] ὡς οὐκ εἶ κακός, ἤγουν ὅτι οὐκ εἶ

κακός.

<τὴν αὐθάδειαν·> λέγουσι δὲ εἶναι τὴν αὐθά-

δειαν <ἀπήνειαν ὁμιλίας ἐν λόγοις.>

οὐκ ὀρθῶς] οὐκ ἀσφαλῶς· οὐκ ἀπλανῶς.

ὑφέξειν] δώσειν. ‘ὑπέχει τὰ νῶτα ἡ θάλασσα τῷ

Διονύσῳ’, ἤγουν ὑποκείμενα ἔχει. καὶ ὑπέχει τίς τινι δί-

κην, ἤγουν ὑποκείμενον ἑαυτὸν ἔχει εἰς δίκην. ὅπερ ἐνίοτε

μὲν τετελεσμένην ἔχει τὴν σύνταξιν, οἷον ὑπέχω σοι δίκην,

ἐνίοτε δὲ ἀτελῆ, οἷον ὑπέχω δίκην, ὅτε ἐξ ἀνάγκης ἡ δο-

τικὴ συνυπακούεται.

ἔνδικ'] ἀντὶ τοῦ ἐνδίκως, ἤγουν δικαίως.

ἔπειθες—ἔπειθες] συνεβούλευες ἢ οὐ συνεβούλευες.

ὡς] ὅτι. χρεῖ'] χρή.

πέμψασθαι] πέμψαι.

ἔτ'] ἀντὶ τοῦ παρὰ τοῖς κοινοῖς ἀκμήν. αὐτός] ὁ

αὐτός. τῷ βουλεύματι] κατὰ τὸ βούλευμα.

τοσοῦτον χρόνον ποιῶ τόδε, ἀντὶ τοῦ ἐπὶ τοσοῦτον,

καὶ ‘πόσον χρόνον δὲ δεμνίοις πέπτωχ' ὅδε’, ἤγουν ἐπὶ

πόσον χρόνον κεῖται ἐν τοῖς δεμνίοις, καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων

ὁμοίως. ὅτι δὲ ἡ ἐπὶ πρόθεσις νοεῖται ἐπὶ τούτοις, δῆλον

ἀπὸ τοῦ πολλὰ τοιαῦτα ἐνίοτε λέγεσθαι μετὰ τῆς ἐπί,

οἷον ‘ἐπ' ὀλίγον’, ‘ἐφ' ἱκανόν’, ‘ἐπὶ πολύ’, ‘ἐπὶ πολὺ εἱστή-

κει ἄφωνος’, ἤγουν ἐπὶ πολὺ μέρος χρόνου, τουτέστι πολὺν

χρόνον. ἤδη] κατὰ τὸ παρόν.

πρὶν ἀποδοῦναι τὸν λόγον ἀπαντᾷ ὁ Κρέων. τὸ δὲ

ἑξῆς· πόσον χρόνον ὁ Λάϊος ἄφαντος ἔρρει, ἀφανής ἐστι

φθαρείς, θανατηφόρῳ διαχειρίσει, ἤγουν θανατηφόρῳ φό-

νῳ, τουτέστι διὰ φόνου θανατηφόρου;

ἐπὶ πολὺ διήκοντες καὶ πάλαι ἀρξάμενοι ἀριθμη-

θεῖεν ἄν.

ἤγουν οὗτος ὁ νῦν μάντις ᾔδει τότε τὴν μαντικήν, κα-

τεγίνετο τότε ἐν τῇ μαντικῇ;

ἦν σοφὸς ὁμοίως, ἤγουν ὥσπερ νῦν, καὶ ἐξ ἴσου τι-

μώμενος, ἤγουν καὶ ἦν τιμώμενος καθόσον τιμᾶται νῦν·

τουτέστι καὶ ἦν σοφὸς οὕτως ὥσπερ νῦν καὶ ἐνομίζετο

οὕτως ὥσπερ νῦν.

ἐμνήσατ'] διεμνημόνευσε. τι] κατά τι.

οὔκουν οὐδαμοῦ διεμνημόνευσεν ἐμοῦ ἑστῶτος πλησίον.

ἀλλ'] καί. ἔρευναν ... ἔσχετε] ζήτησιν ἐποιήσασθε.

παρέσχομεν] ἀντὶ τοῦ ἔσχομεν, ἤγουν ἐποιησάμεθα.

δ'] γάρ.

τάδε] ἤγουν τοῦτο ὃ λέγει νῦν περὶ ἐμοῦ.

μὴ φρονῶ] οὐ γινώσκω. φιλῶ] εἴωθα.

εἰ καὶ ἐκεῖνο μὴ οἶδας, ἀλλὰ τὸ σὸν οἶσθα, καὶ εἰ

καλῶς φρονεῖς λέγοις ἄν.

ποῖον…

ὅθ']…

…