Ἐπιγράμματα

Epigram 4

1Οἵῃ μ’ αἴσῃ δῶκε πατὴρ Ζεὺς κύρμα γενέσθαι,

2νήπιον αἰδοίης ἐπὶ γούνασι μητρὸς ἀτάλλων.

3ἥν ποτ’ ἐπύργωσαν βουλῇ Διὸς αἰγιόχοιο

4λαοὶ Φρίκωνος, μάργων ἐπιβήτορες ἵππων,

5ὁπλότεροι μαλεροῖο πυρὸς κρίνοντες Ἄρηα,

6Αἰολίδα Σμύρνην ἁλιγείτονα, ποντοτίνακτον,

7ἥντε δι’ ἀγλαὸν εἶσιν ὕδωρ ἱεροῖο Μέλητος·

8ἔνθεν ἀπορνύμεναι κοῦραι Διός, ἀγλαὰ τέκνα.

9ἠθελέτην κλῇσαι δῖαν χθόνα καὶ πόλιν ἀνδρῶν.

10οἳ δ’ ἀπανηνάσθην ἱερὴν ὄπα, φῆμιν ἀοιδῆς,

11ἀφραδίῃ· τῶν μέν τε παθών τις φράσσεται αὖτις,

12ὅς σφιν ὀνείδεσσιν τὸν ἐμὸν διεμήσατο πότμον.

13κῆρα δ’ ἐγώ, τήν μοι θεὸς ὤπασε γεινομένῳ περ,

14τλήσομαι ἀκράαντα φέρων τετληότι θυμῷ·

15οὐδέ τί μοι φίλα γυῖα μένειν ἱεραῖς ἐν ἀγυιαῖς

16Κύμης ὁρμαίνουσι, μέγας δέ με θυμὸς ἐπείγει

17δῆμον ἐς ἀλλοδαπῶν ἰέναι, ὀλίγον περ ἐόντα.