Εὐμενίδες

Episode 1

Πυθιάς

1πρῶτον μὲν εὐχῇ τῇδε πρεσβεύω θεῶν

2τὴν πρωτόμαντιν Γαῖαν· ἐκ δὲ τῆς Θέμιν,

3ἣ δὴ τὸ μητρὸς δευτέρα τόδʼ ἕζετο

4μαντεῖον, ὡς λόγος τις· ἐν δὲ τῷ τρίτῳ

5λάχει, θελούσης, οὐδὲ πρὸς βίαν τινός,

6Τιτανὶς ἄλλη παῖς Χθονὸς καθέζετο,

7Φοίβη· δίδωσι δʼ ἣ γενέθλιον δόσιν

8Φοίβῳ· τὸ Φοίβης δʼ ὄνομʼ ἔχει παρώνυμον.

9λιπὼν δὲ λίμνην Δηλίαν τε χοιράδα,

10κέλσας ἐπʼ ἀκτὰς ναυπόρους τὰς Παλλάδος,

11ἐς τήνδε γαῖαν ἦλθε Παρνησοῦ θʼ ἕδρας.

12πέμπουσι δʼ αὐτὸν καὶ σεβίζουσιν μέγα

13κελευθοποιοὶ παῖδες Ἡφαίστου, χθόνα

14ἀνήμερον τιθέντες ἡμερωμένην.

15μολόντα δʼ αὐτὸν κάρτα τιμαλφεῖ λεώς,

16Δελφός τε χώρας τῆσδε πρυμνήτης ἄναξ.

17τέχνης δέ νιν Ζεὺς ἔνθεον κτίσας φρένα

18ἵζει τέταρτον τοῖσδε μάντιν ἐν θρόνοις·

19Διὸς προφήτης δʼ ἐστὶ Λοξίας πατρός.

20τούτους ἐν εὐχαῖς φροιμιάζομαι θεούς.

21Παλλὰς προναία δʼ ἐν λόγοις πρεσβεύεται·

22σέβω δὲ νύμφας, ἔνθα Κωρυκὶς πέτρα

23κοίλη, φίλορνις, δαιμόνων ἀναστροφή·

24Βρόμιος ἔχει τὸν χῶρον, οὐδʼ ἀμνημονῶ,

25ἐξ οὗτε Βάκχαις ἐστρατήγησεν θεός,

26λαγὼ δίκην Πενθεῖ καταρράψας μόρον·

27Πλειστοῦ τε πηγὰς καὶ Ποσειδῶνος κράτος

28καλοῦσα καὶ τέλειον ὕψιστον Δία,

29ἔπειτα μάντις ἐς θρόνους καθιζάνω.

30καὶ νῦν τυχεῖν με τῶν πρὶν εἰσόδων μακρῷ

31ἄριστα δοῖεν· κεἰ παρʼ Ἑλλήνων τινές,

32ἴτων πάλῳ λαχόντες, ὡς νομίζεται.

33μαντεύομαι γὰρ ὡς ἂν ἡγῆται θεός.

Πυθιάς

34ἦ δεινὰ λέξαι, δεινὰ δʼ ὀφθαλμοῖς δρακεῖν,

35πάλιν μʼ ἔπεμψεν ἐκ δόμων τῶν Λοξίου,

36ὡς μήτε σωκεῖν μήτε μʼ ἀκταίνειν βάσιν,

37τρέχω δὲ χερσίν, οὐ ποδωκείᾳ σκελῶν·

38δείσασα γὰρ γραῦς οὐδέν, ἀντίπαις μὲν οὖν.

39ἐγὼ μὲν ἕρπω πρὸς πολυστεφῆ μυχόν·

40ὁρῶ δʼ ἐπʼ ὀμφαλῷ μὲν ἄνδρα θεομυσῆ

41ἕδραν ἔχοντα προστρόπαιον, αἵματι

42στάζοντα χεῖρας καὶ νεοσπαδὲς ξίφος

43ἔχοντʼ ἐλαίας θʼ ὑψιγέννητον κλάδον,

44λήνει μεγίστῳ σωφρόνως ἐστεμμένον,

45ἀργῆτι μαλλῷ· τῇδε γὰρ τρανῶς ἐρῶ.

46πρόσθεν δὲ τἀνδρὸς τοῦδε θαυμαστὸς λόχος

47εὕδει γυναικῶν ἐν θρόνοισιν ἥμενος.

48οὔτοι γυναῖκας, ἀλλὰ Γοργόνας λέγω,

49οὐδʼ αὖτε Γοργείοισιν εἰκάσω τύποις.

50εἶδόν ποτʼ ἤδη Φινέως γεγραμμένας

51δεῖπνον φερούσας· ἄπτεροί γε μὴν ἰδεῖν

52αὗται, μέλαιναι δʼ ἐς τὸ πᾶν βδελύκτροποι·

53ῥέγκουσι δʼ οὐ πλατοῖσι φυσιάμασιν·

54ἐκ δʼ ὀμμάτων λείβουσι δυσφιλῆ λίβα·

55καὶ κόσμος οὔτε πρὸς θεῶν ἀγάλματα

56φέρειν δίκαιος οὔτʼ ἐς ἀνθρώπων στέγας.

57τὸ φῦλον οὐκ ὄπωπα τῆσδʼ ὁμιλίας

58οὐδʼ ἥτις αἶα τοῦτʼ ἐπεύχεται γένος

59τρέφουσʼ ἀνατεὶ μὴ μεταστένειν πόνον.

60τἀντεῦθεν ἤδη τῶνδε δεσπότῃ δόμων

61αὐτῷ μελέσθω Λοξίᾳ μεγασθενεῖ.

62ἰατρόμαντις δʼ ἐστὶ καὶ τερασκόπος

63καὶ τοῖσιν ἄλλοις δωμάτων καθάρσιος.

Ἀπόλλων

64οὔτοι προδώσω· διὰ τέλους δέ σοι φύλαξ

65ἐγγὺς παρεστὼς καὶ πρόσω δʼ ἀποστατῶν

66ἐχθροῖσι τοῖς σοῖς οὐ γενήσομαι πέπων.

67καὶ νῦν ἁλούσας τάσδε τὰς μάργους ὁρᾷς·

68ὕπνῳ πεσοῦσαι δʼ αἱ κατάπτυστοι κόραι,

69γραῖαι παλαιαὶ παῖδες, αἷς οὐ μείγνυται

70θεῶν τις οὐδʼ ἄνθρωπος οὐδὲ θήρ ποτε.

71κακῶν δʼ ἕκατι κἀγένοντʼ, ἐπεὶ κακὸν

72σκότον νέμονται Τάρταρόν θʼ ὑπὸ χθονός,

73μισήματʼ ἀνδρῶν καὶ θεῶν Ὀλυμπίων.

74ὅμως δὲ φεῦγε μηδὲ μαλθακὸς γένῃ.

75ἐλῶσι γάρ σε καὶ διʼ ἠπείρου μακρᾶς

76βιβῶντʼ ἀνʼ αἰεὶ τὴν πλανοστιβῆ χθόνα

77ὑπέρ τε πόντον καὶ περιρρύτας πόλεις.

78καὶ μὴ πρόκαμνε τόνδε βουκολούμενος

79πόνον· μολὼν δὲ Παλλάδος ποτὶ πτόλιν

80ἵζου παλαιὸν ἄγκαθεν λαβὼν βρέτας.

81κἀκεῖ δικαστὰς τῶνδε καὶ θελκτηρίους

82μύθους ἔχοντες μηχανὰς εὑρήσομεν,

83ὥστʼ ἐς τὸ πᾶν σε τῶνδʼ ἀπαλλάξαι πόνων·

84καὶ γὰρ κτανεῖν σʼ ἔπεισα μητρῷον δέμας.

Ὀρέστης

85ἄναξ Ἄπολλον, οἶσθα μὲν τὸ μὴ ʼδικεῖν·

86ἐπεὶ δʼ ἐπίστᾳ, καὶ τὸ μὴ ʼμελεῖν μάθε.

87σθένος δὲ ποιεῖν εὖ φερέγγυον τὸ σόν.

Ἀπόλλων

88μέμνησο, μὴ φόβος σε νικάτω φρένας.

89σὺ δʼ, αὐτάδελφον αἷμα καὶ κοινοῦ πατρός,

90Ἑρμῆ, φύλασσε· κάρτα δʼ ὢν ἐπώνυμος

91πομπαῖος ἴσθι, τόνδε ποιμαίνων ἐμὸν

92ἱκέτην—σέβει τοι Ζεὺς τόδʼ ἐκνόμων σέβας—

93ὁρμώμενον βροτοῖσιν εὐπόμπῳ τύχῃ.

Κλυταιμήστρας Εἴδωλον

94εὕδοιτʼ ἄν, ὠή, καὶ καθευδουσῶν τί δεῖ;

95ἐγὼ δʼ ὑφʼ ὑμῶν ὧδʼ ἀπητιμασμένη

96ἄλλοισιν ἐν νεκροῖσιν, ὧν μὲν ἔκτανον

97ὄνειδος ἐν φθιτοῖσιν οὐκ ἐκλείπεται,

98αἰσχρῶς δʼ ἀλῶμαι· προυννέπω δʼ ὑμῖν ὅτι

99ἔχω μεγίστην αἰτίαν κείνων ὕπο·

100παθοῦσα δʼ οὕτω δεινὰ πρὸς τῶν φιλτάτων,

101οὐδεὶς ὑπέρ μου δαιμόνων μηνίεται,

102κατασφαγείσης πρὸς χερῶν μητροκτόνων.

103ὁρᾶτε πληγὰς τάσδε καρδίας ὅθεν.

104εὕδουσα γὰρ φρὴν ὄμμασιν λαμπρύνεται,

105ἐν ἡμέρᾳ δὲ μοῖρʼ ἀπρόσκοπος βροτῶν.

106ἦ πολλὰ μὲν δὴ τῶν ἐμῶν ἐλείξατε,

107χοάς τʼ ἀοίνους, νηφάλια μειλίγματα,

108καὶ νυκτίσεμνα δεῖπνʼ ἐπʼ ἐσχάρᾳ πυρὸς

109ἔθυον, ὥραν οὐδενὸς κοινὴν θεῶν.

110καὶ πάντα ταῦτα λὰξ ὁρῶ πατούμενα.

111ὁ δʼ ἐξαλύξας οἴχεται νεβροῦ δίκην,

112καὶ ταῦτα κούφως ἐκ μέσων ἀρκυστάτων

113ὤρουσεν ὑμῖν ἐγκατιλλώψας μέγα.

114ἀκούσαθʼ ὡς ἔλεξα τῆς ἐμῆς περὶ

115ψυχῆς, φρονήσατʼ, ὦ κατὰ χθονὸς θεαί.

116ὄναρ γὰρ ὑμᾶς νῦν Κλυταιμήστρα καλῶ.

Χορός

117(μ̔υγμός.)

Κλυταιμήστρας Εἴδωλον

118μύζοιτʼ ἄν, ἁνὴρ δʼ οἴχεται φεύγων πρόσω·

119φίλοι γάρ εἰσιν οὐκ ἐμοῖς προσεικότες.

Χορός

120(μ̔υγμός.)

Κλυταιμήστρας Εἴδωλον

121ἄγαν ὑπνώσσεις κοὐ κατοικτίζεις πάθος·

122φονεὺς δʼ Ὀρέστης τῆσδε μητρὸς οἴχεται.

Χορός

123(ὡ̓γμός.)

Κλυταιμήστρας Εἴδωλον

124ᾤζεις, ὑπνώσσεις· οὐκ ἀναστήσῃ τάχος;

125τί σοι πέπρωται πρᾶγμα πλὴν τεύχειν κακά;

Χορός

126(ὡ̓γμός.)

Κλυταιμήστρας Εἴδωλον

127ὕπνος πόνος τε κύριοι συνωμόται

128δεινῆς δρακαίνης ἐξεκήραναν μένος.

Χορός

129(μ̔υγμὸς διπλοῦς ὀξύς.)

130λαβὲ λαβὲ λαβὲ λαβέ, φράζου.

Κλυταιμήστρας Εἴδωλον

131ὄναρ διώκεις θῆρα, κλαγγαίνεις δʼ ἅπερ

132κύων μέριμναν οὔποτʼ ἐκλείπων πόνου.

133τί δρᾷς; ἀνίστω, μή σε νικάτω πόνος,

134μηδʼ ἀγνοήσῃς πῆμα μαλθαχθεῖσʼ ὕπνῳ.

135ἄλγησον ἧπαρ ἐνδίκοις ὀνείδεσιν·

136τοῖς σώφροσιν γὰρ ἀντίκεντρα γίγνεται.

137σὺ δʼ αἱματηρὸν πνεῦμʼ ἐπουρίσασα τῷ,

138ἀτμῷ κατισχναίνουσα, νηδύος πυρί,

139ἕπου, μάραινε δευτέροις διώγμασιν.

Χορός

140ἔγειρʼ, ἔγειρε καὶ σὺ τήνδʼ, ἐγὼ δὲ σέ.

141εὕδεις; ἀνίστω, κἀπολακτίσασʼ ὕπνον,

142ἰδώμεθʼ εἴ τι τοῦδε φροιμίου ματᾷ.

Choral 2

Episode 3

Ἀπόλλων

179ἔξω, κελεύω, τῶνδε δωμάτων τάχος

180χωρεῖτʼ, ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν,

181μὴ καὶ λαβοῦσα πτηνὸν ἀργηστὴν ὄφιν,

182χρυσηλάτου θώμιγγος ἐξορμώμενον,

183ἀνῇς ὑπʼ ἄλγους μέλανʼ ἀπʼ ἀνθρώπων ἀφρόν,

184ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου.

185οὔτοι δόμοισι τοῖσδε χρίμπτεσθαι πρέπει·

186ἀλλʼ οὗ καρανιστῆρες ὀφθαλμωρύχοι

187δίκαι σφαγαί τε σπέρματός τʼ ἀποφθορᾷ

188παίδων κακοῦται χλοῦνις, ἠδʼ ἀκρωνία,

189λευσμός τε, καὶ μύζουσιν οἰκτισμὸν πολὺν

190ὑπὸ ῥάχιν παγέντες. ἆρʼ ἀκούετε

191οἵας ἑορτῆς ἔστʼ ἀπόπτυστοι θεοῖς

192στέργηθρʼ ἔχουσαι; πᾶς δʼ ὑφηγεῖται τρόπος

193μορφῆς. λέοντος ἄντρον αἱματορρόφου

194οἰκεῖν τοιαύτας εἰκός, οὐ χρηστηρίοις

195ἐν τοῖσδε πλησίοισι τρίβεσθαι μύσος.

196χωρεῖτʼ ἄνευ βοτῆρος αἰπολούμεναι.

197ποίμνης τοιαύτης δʼ οὔτις εὐφιλὴς θεῶν.

Χορός

198ἄναξ Ἄπολλον, ἀντάκουσον ἐν μέρει.

199αὐτὸς σὺ τούτων οὐ μεταίτιος πέλῃ,

200ἀλλʼ εἷς τὸ πᾶν ἔπραξας ὢν παναίτιος.

Ἀπόλλων

201πῶς δή; τοσοῦτο μῆκος ἔκτεινον λόγου.

Χορός

202ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν.

Ἀπόλλων

203ἔχρησα ποινὰς τοῦ πατρὸς πρᾶξαι. τί μήν ;

Χορός

204κἄπειθʼ ὑπέστης αἵματος δέκτωρ νέου.

Ἀπόλλων

205καὶ προστραπέσθαι τούσδʼ ἐπέστελλον δόμους.

Χορός

206καὶ τὰς προπομποὺς δῆτα τάσδε λοιδορεῖς;

Ἀπόλλων

207οὐ γὰρ δόμοισι τοῖσδε πρόσφορον μολεῖν.

Χορός

208ἀλλʼ ἔστιν ἡμῖν τοῦτο προστεταγμένον.

Ἀπόλλων

209τίς ἥδε τιμή; κόμπασον γέρας καλόν.

Χορός

210τοὺς μητραλοίας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.

Ἀπόλλων

211τί γὰρ γυναικὸς ἥτις ἄνδρα νοσφίσῃ;

Χορός

212οὐκ ἂν γένοιθʼ ὅμαιμος αὐθέντης φόνος.

Ἀπόλλων

213ἦ κάρτʼ ἄτιμα καὶ παρʼ οὐδὲν εἰργάσω

214Ἥρας τελείας καὶ Διὸς πιστώματα.

215Κύπρις δʼ ἄτιμος τῷδʼ ἀπέρριπται λόγῳ,

216ὅθεν βροτοῖσι γίγνεται τὰ φίλτατα.

217εὐνὴ γὰρ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ μόρσιμος

218ὅρκου ʼστὶ μείζων τῇ δίκῃ φρουρουμένη.

219εἰ τοῖσιν οὖν κτείνουσιν ἀλλήλους χαλᾷς

220τὸ μὴ τίνεσθαι μηδʼ ἐποπτεύειν κότῳ,

221οὔ φημʼ Ὀρέστην σʼ ἐνδίκως ἀνδρηλατεῖν.

222τὰ μὲν γὰρ οἶδα κάρτα σʼ ἐνθυμουμένην,

223τὰ δʼ ἐμφανῶς πράσσουσαν ἡσυχαιτέραν.

224δίκας δὲ Παλλὰς τῶνδʼ ἐποπτεύσει θεά.

Χορός

225τὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον οὔ τι μὴ λίπω ποτέ.

Ἀπόλλων

226σὺ δʼ οὖν δίωκε καὶ πόνον πλείω τίθου.

Χορός

227τιμὰς σὺ μὴ σύντεμνε τὰς ἐμὰς λόγῳ.

Ἀπόλλων

228οὐδʼ ἂν δεχοίμην ὥστʼ ἔχειν τιμὰς σέθεν.

Χορός

229μέγας γὰρ ἔμπας πὰρ Διὸς θρόνοις λέγῃ.

230ἐγὼ δʼ, ἄγει γὰρ αἷμα μητρῷον, δίκας

231μέτειμι τόνδε φῶτα κἀκκυνηγετῶ.

Ἀπόλλων

232ἐγὼ δʼ ἀρήξω τὸν ἱκέτην τε ῥύσομαι·

233δεινὴ γὰρ ἐν βροτοῖσι κἀν θεοῖς πέλει

234τοῦ προστροπαίου μῆνις, εἰ προδῶ σφʼ ἑκών.

Ὀρέστης

235ἄνασσʼ Ἀθάνα, Λοξίου κελεύμασιν

236ἥκω, δέχου δὲ πρευμενῶς ἀλάστορα,

237οὐ προστρόπαιον οὐδʼ ἀφοίβαντον χέρα,

238ἀλλʼ ἀμβλὺς ἤδη προστετριμμένος τε πρὸς

239ἄλλοισιν οἴκοις καὶ πορεύμασιν βροτῶν.

240ὅμοια χέρσον καὶ θάλασσαν ἐκπερῶν,

241σῴζων ἐφετμὰς Λοξίου χρηστηρίους,

242πρόσειμι δῶμα καὶ βρέτας τὸ σόν, θεά.

243αὐτοῦ φυλάσσων ἀναμένω τέλος δίκης.

Χορός

244εἶεν· τόδʼ ἐστὶ τἀνδρὸς ἐκφανὲς τέκμαρ.

245ἕπου δὲ μηνυτῆρος ἀφθέγκτου φραδαῖς.

246τετραυματισμένον γὰρ ὡς κύων νεβρὸν

247πρὸς αἷμα καὶ σταλαγμὸν ἐκματεύομεν.

248πολλοῖς δὲ μόχθοις ἀνδροκμῆσι φυσιᾷ

249σπλάγχνον· χθονὸς γὰρ πᾶς πεποίμανται τόπος,

250ὑπέρ τε πόντον ἀπτέροις ποτήμασιν

251ἦλθον διώκουσʼ, οὐδὲν ὑστέρα νεώς.

252καὶ νῦν ὅδʼ ἐνθάδʼ ἐστί που καταπτακών.

253ὀσμὴ βροτείων αἱμάτων με προσγελᾷ.

Χορός

254ὅρα ὅρα μάλʼ αὖ,

255λεύσσετε πάντα, μὴ

256λάθῃ φύγδα βὰς

257ὁ ματροφόνος ἀτίτας.

258ὁ δʼ αὖτέ γʼ οὖν ἀλκὰν ἔχων

259περὶ βρέτει πλεχθεὶς θεᾶς ἀμβρότου

260ὑπόδικος θέλει γενέσθαι χρεῶν.

261τὸ δʼ οὐ πάρεστιν· αἷμα μητρῷον χαμαὶ

262δυσαγκόμιστον, παπαῖ,

263τὸ διερὸν πέδοι χύμενον οἴχεται.

264ἀλλʼ ἀντιδοῦναι δεῖ σʼ ἀπὸ ζῶντος ῥοφεῖν

265ἐρυθρὸν ἐκ μελέων πέλανον· ἀπὸ δὲ σοῦ

266φεροίμαν βοσκὰν πώματος δυσπότου·

267καὶ ζῶντά σʼ ἰσχνάνασʼ ἀπάξομαι κάτω,

268ἀντίποινʼ ὡς τίνῃς ματροφόνου δύας.

269ὄψει δὲ κεἴ τις ἄλλος ἤλιτεν βροτῶν

270ἢ θεὸν ἢ ξένον

271τινʼ ἀσεβῶν ἢ τοκέας φίλους,

272ἔχονθʼ ἕκαστον τῆς δίκης ἐπάξια.

273μέγας γὰρ Ἅιδης ἐστὶν εὔθυνος βροτῶν

274ἔνερθε χθονός,

275δελτογράφῳ δὲ πάντʼ ἐπωπᾷ φρενί.

Ὀρέστης

276ἐγὼ διδαχθεὶς ἐν κακοῖς ἐπίσταμαι

277πολλοὺς καθαρμούς, καὶ λέγειν ὅπου δίκη

278σιγᾶν θʼ ὁμοίως· ἐν δὲ τῷδε πράγματι

279φωνεῖν ἐτάχθην πρὸς σοφοῦ διδασκάλου.

280βρίζει γὰρ αἷμα καὶ μαραίνεται χερός,

281μητροκτόνον μίασμα δʼ ἔκπλυτον πέλει·

282ποταίνιον γὰρ ὂν πρὸς ἑστίᾳ θεοῦ

283Φοίβου καθαρμοῖς ἠλάθη χοιροκτόνοις.

284πολὺς δέ μοι γένοιτʼ ἂν ἐξ ἀρχῆς λόγος,

285ὅσοις προσῆλθον ἀβλαβεῖ ξυνουσίᾳ.

286χρόνος καθαιρεῖ πάντα γηράσκων ὁμοῦ.

287καὶ νῦν ἀφʼ ἁγνοῦ στόματος εὐφήμως καλῶ

288χώρας ἄνασσαν τῆσδʼ Ἀθηναίαν ἐμοὶ

289μολεῖν ἀρωγόν· κτήσεται δʼ ἄνευ δορὸς

290αὐτόν τε καὶ γῆν καὶ τὸν Ἀργεῖον λεὼν

291πιστὸν δικαίως ἐς τὸ πᾶν τε σύμμαχον.

292ἀλλʼ εἴτε χώρας ἐν τόποις Λιβυστικοῖς,

293Τρίτωνος ἀμφὶ χεῦμα γενεθλίου πόρου,

294τίθησιν ὀρθὸν ἢ κατηρεφῆ πόδα,

295φίλοις ἀρήγουσʼ, εἴτε Φλεγραίαν πλάκα

296θρασὺς ταγοῦχος ὡς ἀνὴρ ἐπισκοπεῖ,

297ἔλθοι—κλύει δὲ καὶ πρόσωθεν ὢν θεός—

298ὅπως γένοιτο τῶνδʼ ἐμοὶ λυτήριος.

Choral 4

Χορός

299οὔτοι σʼ Ἀπόλλων οὐδʼ Ἀθηναίας σθένος

300ῥύσαιτʼ ἂν ὥστε μὴ οὐ παρημελημένον

301ἔρρειν, τὸ χαίρειν μὴ μαθόνθʼ ὅπου φρενῶν,

302ἀναίματον βόσκημα δαιμόνων, σκιάν.

303οὐδʼ ἀντιφωνεῖς, ἀλλʼ ἀποπτύεις λόγους,

304ἐμοὶ τραφείς τε καὶ καθιερωμένος;

305καὶ ζῶν με δαίσεις οὐδὲ πρὸς βωμῷ σφαγείς·

306ὕμνον δʼ ἀκούσῃ τόνδε δέσμιον σέθεν.

Episode 5

Ἀθηνᾶ

397πρόσωθεν ἐξήκουσα κληδόνος βοὴν

398ἀπὸ Σκαμάνδρου γῆν καταφθατουμένη,

399ἣν δῆτʼ Ἀχαιῶν ἄκτορές τε καὶ πρόμοι,

400τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα,

401ἔνειμαν αὐτόπρεμνον εἰς τὸ πᾶν ἐμοί,

402ἐξαίρετον δώρημα Θησέως τόκοις·

403ἔνθεν διώκουσʼ ἦλθον ἄτρυτον πόδα,

404πτερῶν ἄτερ ῥοιβδοῦσα κόλπον αἰγίδος.

405πώλοις ἀκμαίοις τόνδʼ ἐπιζεύξασʼ ὄχον

406καινὴν δʼ ὁρῶσα τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸς

407ταρβῶ μὲν οὐδέν, θαῦμα δʼ ὄμμασιν πάρα.

408τίνες ποτʼ ἐστέ; πᾶσι δʼ ἐς κοινὸν λέγω·

409βρέτας τε τοὐμὸν τῷδʼ ἐφημένῳ ξένῳ,

410ὑμᾶς θʼ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει,

411οὔτʼ ἐν θεαῖσι πρὸς θεῶν ὁρωμένας

412οὔτʼ οὖν βροτείοις ἐμφερεῖς μορφώμασιν.

413λέγειν δʼ ἄμομφον ὄντα τοὺς πέλας κακῶς

414πρόσω δικαίων ἠδʼ ἀποστατεῖ θέμις.

Χορός

415πεύσῃ τὰ πάντα συντόμως, Διὸς κόρη.

416ἡμεῖς γάρ ἐσμεν Νυκτὸς αἰανῆ τέκνα.

417Ἀραὶ δʼ ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλήμεθα.

Ἀθηνᾶ

418γένος μὲν οἶδα κληδόνας τʼ ἐπωνύμους.

Χορός

419τιμάς γε μὲν δὴ τὰς ἐμὰς πεύσῃ τάχα.

Ἀθηνᾶ

420μάθοιμʼ ἄν, εἰ λέγοι τις ἐμφανῆ λόγον.

Χορός

421βροτοκτονοῦντας ἐκ δόμων ἐλαύνομεν.

Ἀθηνᾶ

422καὶ τῷ κτανόντι ποῦ τὸ τέρμα τῆς φυγῆς;

Χορός

423ὅπου τὸ χαίρειν μηδαμοῦ νομίζεται.

Ἀθηνᾶ

424ἦ καὶ τοιαύτας τῷδʼ ἐπιρροιζεῖς φυγάς;

Χορός

425φονεὺς γὰρ εἶναι μητρὸς ἠξιώσατο.

Ἀθηνᾶ

426ἄλλαις ἀνάγκαις, ἤ τινος τρέων κότον;

Χορός

427ποῦ γὰρ τοσοῦτο κέντρον ὡς μητροκτονεῖν;

Ἀθηνᾶ

428δυοῖν παρόντοιν ἥμισυς λόγου πάρα.

Χορός

429ἀλλʼ ὅρκον οὐ δέξαιτʼ ἄν, οὐ δοῦναι θέλοι.

Ἀθηνᾶ

430κλύειν δίκαιος μᾶλλον ἢ πρᾶξαι θέλεις.

Χορός

431πῶς δή; δίδαξον· τῶν σοφῶν γὰρ οὐ πένῃ.

Ἀθηνᾶ

432ὅρκοις τὰ μὴ δίκαια μὴ νικᾶν λέγω.

Χορός

433ἀλλʼ ἐξέλεγχε, κρῖνε δʼ εὐθεῖαν δίκην.

Ἀθηνᾶ

434ἦ κἀπʼ ἐμοὶ τρέποιτʼ ἂν αἰτίας τέλος;

Χορός

435πῶς δʼ οὔ; σέβουσαί γʼ ἀξίαν κἀπʼ ἀξίων.

Ἀθηνᾶ

436τί πρὸς τάδʼ εἰπεῖν, ὦ ξένʼ, ἐν μέρει θέλεις;

437λέξας δὲ χώραν καὶ γένος καὶ ξυμφορὰς

438τὰς σάς, ἔπειτα τόνδʼ ἀμυναθοῦ ψόγον·

439εἴπερ πεποιθὼς τῇ δίκῃ βρέτας τόδε

440ἧσαι φυλάσσων ἑστίας ἁμῆς πέλας

441σεμνὸς προσίκτωρ ἐν τρόποις Ἰξίονος.

442τούτοις ἀμείβου πᾶσιν εὐμαθές τί μοι.

Ὀρέστης

443ἄνασσʼ Ἀθάνα, πρῶτον ἐκ τῶν ὑστάτων

444τῶν σῶν ἐπῶν μέλημʼ ἀφαιρήσω μέγα.

445οὐκ εἰμὶ προστρόπαιος, οὐδʼ ἔχων μύσος

446πρὸς χειρὶ τἠμῇ τὸ σὸν ἐφεζόμην βρέτας.

447τεκμήριον δὲ τῶνδέ σοι λέξω μέγα.

448ἄφθογγον εἶναι τὸν παλαμναῖον νόμος,

449ἔστʼ ἂν πρὸς ἀνδρὸς αἵματος καθαρσίου

450σφαγαὶ καθαιμάξωσι νεοθήλου βοτοῦ.

451πάλαι πρὸς ἄλλοις ταῦτʼ ἀφιερώμεθα

452οἴκοισι, καὶ βοτοῖσι καὶ ῥυτοῖς πόροις.

453ταύτην μὲν οὕτω φροντίδʼ ἐκποδὼν λέγω.

454γένος δὲ τοὐμὸν ὡς ἔχει πεύσῃ τάχα.

455Ἀργεῖός εἰμι, πατέρα δʼ ἱστορεῖς καλῶς,

456Ἀγαμέμνονʼ, ἀνδρῶν ναυβατῶν ἁρμόστορα,

457ξὺν ᾧ σὺ Τροίαν ἄπολιν Ἰλίου πόλιν

458ἔθηκας. ἔφθιθʼ οὗτος οὐ καλῶς, μολὼν

459εἰς οἶκον· ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ

460μήτηρ κατέκτα, ποικίλοις ἀγρεύμασιν

461κρύψασʼ, ἃ λουτρῶν ἐξεμαρτύρει φόνον.

462κἀγὼ κατελθών, τὸν πρὸ τοῦ φεύγων χρόνον,

463ἔκτεινα τὴν τεκοῦσαν, οὐκ ἀρνήσομαι,

464ἀντικτόνοις ποιναῖσι φιλτάτου πατρός.

465καὶ τῶνδε κοινῇ Λοξίας ἐπαίτιος,

466ἄλγη προφωνῶν ἀντίκεντρα καρδίᾳ,

467εἰ μή τι τῶνδʼ ἔρξαιμι τοὺς ἐπαιτίους.

468σὺ δʼ εἰ δικαίως εἴτε μὴ κρῖνον δίκην·

469πράξας γὰρ ἐν σοὶ πανταχῇ τάδʼ αἰνέσω.

Ἀθηνᾶ

470τὸ πρᾶγμα μεῖζον, εἴ τις οἴεται τόδε

471βροτὸς δικάζειν· οὐδὲ μὴν ἐμοὶ θέμις

472φόνου διαιρεῖν ὀξυμηνίτου δίκας·

473ἄλλως τε καὶ σὺ μὲν κατηρτυκὼς ἐμοῖς

474ἱκέτης προσῆλθες καθαρὸς ἀβλαβὴς δόμοις·

475οὕτως δʼ ἄμομφον ὄντα σʼ αἰδοῦμαι πόλει.

476αὗται δʼ ἔχουσι μοῖραν οὐκ εὐπέμπελον,

477καὶ μὴ τυχοῦσαι πράγματος νικηφόρου,

478χώρᾳ μεταῦθις ἰὸς ἐκ φρονημάτων

479πέδοι πεσὼν ἄφερτος αἰανὴς νόσος.

480τοιαῦτα μὲν τάδʼ ἐστίν· ἀμφότερα, μένειν

481πέμπειν τε δυσπήμαντʼ ἀμηχάνως ἐμοί.

482ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρʼ ἐπέσκηψεν τόδε,

483φόνων δικαστὰς ὁρκίους αἱρουμένη

484θεσμὸν τὸν εἰς ἅπαντʼ ἐγὼ θήσω χρόνον.

485ὑμεῖς δὲ μαρτύριά τε καὶ τεκμήρια

486καλεῖσθʼ, ἀρωγὰ τῆς δίκης ὁρκώματα·

487κρίνασα δʼ ἀστῶν τῶν ἐμῶν τὰ βέλτατα

488ἥξω, διαιρεῖν τοῦτο πρᾶγμʼ ἐτητύμως,

489ὅρκον πορόντας μηδὲν ἔκδικον φράσειν.

Choral 6

Episode 7

Ἀθηνᾶ

566κήρυσσε, κῆρυξ, καὶ στρατὸν κατειργαθοῦ,

567ἥ τʼ οὖν διάτορος Τυρσηνικὴ

568σάλπιγξ, βροτείου πνεύματος πληρουμένη,

569ὑπέρτονον γήρυμα φαινέτω στρατῷ.

570πληρουμένου γὰρ τοῦδε βουλευτηρίου

571σιγᾶν ἀρήγει καὶ μαθεῖν θεσμοὺς ἐμοὺς

572πόλιν τε πᾶσαν εἰς τὸν αἰανῆ χρόνον

573καὶ τούσδʼ ὅπως ἂν εὖ καταγνωσθῇ δίκη.

Χορός

574ἄναξ Ἄπολλον, ὧν ἔχεις αὐτὸς κράτει.

575τί τοῦδε σοὶ μέτεστι πράγματος λέγε.

Ἀπόλλων

576καὶ μαρτυρήσων ἦλθον—ἔστι γὰρ νόμῳ

577ἱκέτης ὅδʼ ἁνὴρ καὶ δόμων ἐφέστιος

578ἐμῶν, φόνου δὲ τοῦδʼ ἐγὼ καθάρσιος—

579καὶ ξυνδικήσων αὐτός· αἰτίαν δʼ ἔχω

580τῆς τοῦδε μητρὸς τοῦ φόνου. σὺ δʼ εἴσαγε

581ὅπως τʼ ἐπίστᾳ τήνδε κύρωσον δίκην.

Ἀθηνᾶ

582ὑμῶν ὁ μῦθος, εἰσάγω δὲ τὴν δίκην·

583ὁ γὰρ διώκων πρότερος ἐξ ἀρχῆς λέγων

584γένοιτʼ ἂν ὀρθῶς πράγματος διδάσκαλος.

Χορός

585πολλαὶ μέν ἐσμεν, λέξομεν δὲ συντόμως.

586ἔπος δʼ ἀμείβου πρὸς ἔπος ἐν μέρει τιθείς

587τὴν μητέρʼ εἰπὲ πρῶτον εἰ κατέκτονας.

Ὀρέστης

588ἔκτεινα· τούτου δʼ οὔτις ἄρνησις πέλει.

Χορός

589ἓν μὲν τόδʼ ἤδη τῶν τριῶν παλαισμάτων.

Ὀρέστης

590οὐ κειμένῳ πω τόνδε κομπάζεις λόγον.

Χορός

591εἰπεῖν γε μέντοι δεῖ σʼ ὅπως κατέκτανες.

Ὀρέστης

592λέγω· ξιφουλκῷ χειρὶ πρὸς δέρην τεμών.

Χορός

593πρὸς τοῦ δʼ ἐπείσθης καὶ τίνος βουλεύμασιν;

Ὀρέστης

594τοῖς τοῦδε θεσφάτοισι· μαρτυρεῖ δέ μοι.

Χορός

595ὁ μάντις ἐξηγεῖτό σοι μητροκτονεῖν;

Ὀρέστης

596καὶ δεῦρό γʼ ἀεὶ τὴν τύχην οὐ μέμφομαι.

Χορός

597ἀλλʼ εἴ σε μάρψει ψῆφος, ἄλλʼ ἐρεῖς τάχα.

Ὀρέστης

598πέποιθʼ. ἀρωγὰς δʼ ἐκ τάφου πέμψει πατήρ.

Χορός

599νεκροῖσί νυν πέπισθι μητέρα κτανών.

Ὀρέστης

600δυοῖν γὰρ εἶχε προσβολὰς μιασμάτοιν.

Χορός

601πῶς δή; δίδαξον τοὺς δικάζοντας τάδε.

Ὀρέστης

602ἀνδροκτονοῦσα πατέρʼ ἐμὸν κατέκτανεν.

Χορός

603τοιγὰρ σὺ μὲν ζῇς, ἡ δʼ ἐλευθέρα φόνῳ.

Ὀρέστης

604τί δʼ οὐκ ἐκείνην ζῶσαν ἤλαυνες φυγῇ;

Χορός

605οὐκ ἦν ὅμαιμος φωτὸς ὃν κατέκτανεν.

Ὀρέστης

606ἐγὼ δὲ μητρὸς τῆς ἐμῆς ἐν αἵματι;

Χορός

607πῶς γάρ σʼ ἔθρεψʼ ἂν ἐντός, ὦ μιαιφόνε,

608ζώνης; ἀπεύχῃ μητρὸς αἷμα φίλτατον;

Ὀρέστης

609ἤδη σὺ μαρτύρησον· ἐξηγοῦ δέ μοι,

610Ἄπολλον, εἴ σφε σὺν δίκῃ κατέκτανον.

611δρᾶσαι γὰρ ὥσπερ ἐστὶν οὐκ ἀρνούμεθα.

612ἀλλʼ εἰ δίκαιον εἴτε μὴ τῇ σῇ φρενὶ

613δοκεῖ τόδʼ αἷμα, κρῖνον, ὡς τούτοις φράσω.

Ἀπόλλων

614λέξω πρὸς ὑμᾶς τόνδʼ Ἀθηναίας μέγαν

615θεσμὸν δικαίως,—μάντις ὢν δʼ οὐ ψεύσομαι.

616οὐπώποτʼ εἶπον μαντικοῖσιν ἐν θρόνοις,

617οὐκ ἀνδρός, οὐ γυναικός, οὐ πόλεως πέρι,

618ὃ μὴ κελεύσαι Ζεὺς Ὀλυμπίων πατήρ.

619τὸ μὲν δίκαιον τοῦθʼ ὅσον σθένει μαθεῖν,

620βουλῇ πιφαύσκω δʼ ὔμμʼ ἐπισπέσθαι πατρός·

621ὅρκος γὰρ οὔτι Ζηνὸς ἰσχύει πλέον.

Χορός

622Ζεύς, ὡς λέγεις σύ, τόνδε χρησμὸν ὤπασε,

623φράζειν Ὀρέστῃ τῷδε, τὸν πατρὸς φόνον

624πράξαντα μητρὸς μηδαμοῦ τιμὰς νέμειν;

Ἀπόλλων

625οὐ γάρ τι ταὐτὸν ἄνδρα γενναῖον θανεῖν

626διοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον,

627καὶ ταῦτα πρὸς γυναικός, οὔ τι θουρίοις

628τόξοις ἑκηβόλοισιν, ὥστʼ Ἀμαζόνος,

629ἀλλʼ ὡς ἀκούσῃ, Παλλὰς οἵ τʼ ἐφήμενοι

630ψήφῳ διαιρεῖν τοῦδε πράγματος πέρι.

631ἀπὸ στρατείας γάρ νιν ἠμποληκότα

632τὰ πλεῖστʼ ἄμεινον εὔφροσιν δεδεγμένη,

633δροίτῃ περῶντι λουτρὰ κἀπὶ τέρματι

634φᾶρος περεσκήνωσεν, ἐν δʼ ἀτέρμονι

635κόπτει πεδήσασʼ ἄνδρα δαιδάλῳ πέπλῳ.

636ἀνδρὸς μὲν ὑμῖν οὗτος εἴρηται μόρος

637τοῦ παντοσέμνου, τοῦ στρατηλάτου νεῶν.

638ταύτην τοιαύτην εἶπον, ὡς δηχθῇ λεώς,

639ὅσπερ τέτακται τήνδε κυρῶσαι δίκην.

Χορός

640πατρὸς προτιμᾷ Ζεὺς μόρον τῷ σῷ λόγῳ·

641αὐτὸς δʼ ἔδησε πατέρα πρεσβύτην Κρόνον.

642πῶς ταῦτα τούτοις οὐκ ἐναντίως λέγεις;

643ὑμᾶς δʼ ἀκούειν ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.

Ἀπόλλων

644ὦ παντομισῆ κνώδαλα, στύγη θεῶν,

645πέδας μὲν ἂν λύσειεν, ἔστι τοῦδʼ ἄκος

646καὶ κάρτα πολλὴ μηχανὴ λυτήριος·

647ἀνδρὸς δʼ ἐπειδὰν αἷμʼ ἀνασπάσῃ κόνις

648ἅπαξ θανόντος, οὔτις ἔστʼ ἀνάστασις.

649τούτων ἐπῳδὰς οὐκ ἐποίησεν πατὴρ

650οὑμός, τὰ δʼ ἄλλα πάντʼ ἄνω τε καὶ κάτω

651στρέφων τίθησιν οὐδὲν ἀσθμαίνων μένει.

Χορός

652πῶς γὰρ τὸ φεύγειν τοῦδʼ ὑπερδικεῖς ὅρα·

653τὸ μητρὸς αἷμʼ ὅμαιμον ἐκχέας πέδοι

654ἔπειτʼ ἐν Ἄργει δώματʼ οἰκήσει πατρός;

655ποίοισι βωμοῖς χρώμενος τοῖς δημίοις;

656ποία δὲ χέρνιψ φρατέρων προσδέξεται;

Ἀπόλλων

657καὶ τοῦτο λέξω, καὶ μάθʼ ὡς ὀρθῶς ἐρῶ.

658οὔκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου τέκνου

659τοκεύς, τροφὸς δὲ κύματος νεοσπόρου.

660τίκτει δʼ ὁ θρῴσκων, ἡ δʼ ἅπερ ξένῳ ξένη

661ἔσωσεν ἔρνος, οἷσι μὴ βλάψῃ θεός.

662τεκμήριον δὲ τοῦδέ σοι δείξω λόγου.

663πατὴρ μὲν ἂν γένοιτʼ ἄνευ μητρός· πέλας

664μάρτυς πάρεστι παῖς Ὀλυμπίου Διός,

665οὐδʼ ἐν σκότοισι νηδύος τεθραμμένη,

666ἀλλʼ οἷον ἔρνος οὔτις ἂν τέκοι θεός.

667ἐγὼ δέ, Παλλάς, τἄλλα θʼ ὡς ἐπίσταμαι,

668τὸ σὸν πόλισμα καὶ στρατὸν τεύξω μέγαν,

669καὶ τόνδʼ ἔπεμψα σῶν δόμων ἐφέστιον,

670ὅπως γένοιτο πιστὸς εἰς τὸ πᾶν χρόνου

671καὶ τόνδʼ ἐπικτήσαιο σύμμαχον, θεά,

672καὶ τοὺς ἔπειτα, καὶ τάδʼ αἰανῶς μένοι

673στέργειν τὰ πιστὰ τῶνδε τοὺς ἐπισπόρους.

Ἀθηνᾶ

674ἤδη κελεύω τούσδʼ ἀπὸ γνώμης φέρειν

675ψῆφον δικαίαν, ὡς ἅλις λελεγμένων;

Χορός

676ἡμῖν μὲν ἤδη πᾶν τετόξευται βέλος.

677μένω δʼ ἀκοῦσαι πῶς ἀγὼν κριθήσεται.

Ἀθηνᾶ

678τί γάρ; πρὸς ὑμῶν πῶς τιθεῖσʼ, ἄμομφος ὦ;

Ἀπόλλων

679ἠκούσαθʼ ὧν ἠκούσατʼ, ἐν δὲ καρδίᾳ

680ψῆφον φέροντες ὅρκον αἰδεῖσθε, ξένοι.

Ἀθηνᾶ

681κλύοιτʼ ἂν ἤδη θεσμόν, Ἀττικὸς λεώς,

682πρώτας δίκας κρίνοντες αἵματος χυτοῦ.

683ἔσται δὲ καὶ τὸ λοιπὸν Αἰγέως στρατῷ

684αἰεὶ δικαστῶν τοῦτο βουλευτήριον.

685πάγον δʼ Ἄρειον τόνδʼ, Ἀμαζόνων ἕδραν

686σκηνάς θʼ, ὅτʼ ἦλθον Θησέως κατὰ φθόνον

687στρατηλατοῦσαι, καὶ πόλιν νεόπτολιν

688τήνδʼ ὑψίπυργον ἀντεπύργωσαν τότε,

689Ἄρει δʼ ἔθυον, ἔνθεν ἔστʼ ἐπώνυμος

690πέτρα, πάγος τʼ Ἄρειος· ἐν δὲ τῷ σέβας

691ἀστῶν φόβος τε ξυγγενὴς τὸ μὴ ἀδικεῖν

692σχήσει τό τʼ ἦμαρ καὶ κατʼ εὐφρόνην ὁμῶς,

693αὐτῶν πολιτῶν μὴ ʼπιχραινόντων νόμους

694κακαῖς ἐπιρροαῖσι· βορβόρῳ δʼ ὕδωρ

695λαμπρὸν μιαίνων οὔποθʼ εὑρήσεις ποτόν.

696τὸ μήτʼ ἄναρχον μήτε δεσποτούμενον

697ἀστοῖς περιστέλλουσι βουλεύω σέβειν,

698καὶ μὴ τὸ δεινὸν πᾶν πόλεως ἔξω βαλεῖν.

699τίς γὰρ δεδοικὼς μηδὲν ἔνδικος βροτῶν;

700τοιόνδε τοι ταρβοῦντες ἐνδίκως σέβας

701ἔρυμά τε χώρας καὶ πόλεως σωτήριον

702ἔχοιτʼ ἄν, οἷον οὔτις ἀνθρώπων ἔχει,

703οὔτʼ ἐν Σκύθῃσιν οὔτε Πέλοπος ἐν τόποις.

704κερδῶν ἄθικτον τοῦτο βουλευτήριον,

705αἰδοῖον, ὀξύθυμον, εὑδόντων ὕπερ

706ἐγρηγορὸς φρούρημα γῆς καθίσταμαι.

707ταύτην μὲν ἐξέτεινʼ ἐμοῖς παραίνεσιν

708ἀστοῖσιν εἰς τὸ λοιπόν· ὀρθοῦσθαι δὲ χρὴ

709καὶ ψῆφον αἴρειν καὶ διαγνῶναι δίκην

710αἰδουμένους τὸν ὅρκον. εἴρηται λόγος.

Χορός

711καὶ μὴν βαρεῖαν τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸς

712ξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.

Ἀπόλλων

713κἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸς

714ταρβεῖν κελεύω μηδʼ ἀκαρπώτους κτίσαι.

Χορός

715ἀλλʼ αἱματηρὰ πράγματʼ οὐ λαχὼν σέβεις,

716μαντεῖα δʼ οὐκέθʼ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.

Ἀπόλλων

717ἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων

718πρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;

Χορός

719λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκης

720βαρεῖα χώρᾳ τῇδʼ ὁμιλήσω πάλιν.

Ἀπόλλων

721ἀλλʼ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροις

722θεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δʼ ἐγώ.

Χορός

723τοιαῦτʼ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·

724Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.

Ἀπόλλων

725οὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντʼ εὐεργετεῖν,

726ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;

Χορός

727σύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσας

728οἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.

Ἀπόλλων

729σύ τοι τάχʼ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλος

730ἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.

Χορός

731ἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος,

732δίκης γενέσθαι τῆσδʼ ἐπήκοος μένω,

733ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.

Ἀθηνᾶ

734ἐμὸν τόδʼ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην.

735ψῆφον δʼ Ὀρέστῃ τήνδʼ ἐγὼ προσθήσομαι.

736μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μʼ ἐγείνατο,

737τὸ δʼ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,

738ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δʼ εἰμὶ τοῦ πατρός.

739οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρον

740ἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.

741νικᾷ δʼ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.

742ἐκβάλλεθʼ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,

743ὅσοις δικαστῶν τοῦτʼ ἐπέσταλται τέλος.

Ὀρέστης

744ὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον, πῶς ἀγὼν κριθήσεται;

Χορός

745ὦ Νὺξ μέλαινα μῆτερ, ἆρʼ ὁρᾷς τάδε;

Ὀρέστης

746νῦν ἀγχόνης μοι τέρματʼ, ἢ φάος βλέπειν.

Χορός

747ἡμῖν γὰρ ἔρρειν, ἢ πρόσω τιμὰς νέμειν.

Ἀπόλλων

748πεμπάζετʼ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, ξένοι,

749τὸ μὴ ʼδικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει.

750γνώμης δʼ ἀπούσης πῆμα γίγνεται μέγα,

751βαλοῦσά τʼ οἶκον ψῆφος ὤρθωσεν μία.

Ἀθηνᾶ

752ἀνὴρ ὅδʼ ἐκπέφευγεν αἵματος δίκην·

753ἴσον γάρ ἐστι τἀρίθμημα τῶν πάλων.

Ὀρέστης

754ὦ Παλλάς, ὦ σώσασα τοὺς ἐμοὺς δόμους.

755γαίας πατρῴας ἐστερημένον σύ τοι

756κατῴκισάς με· καί τις Ἑλλήνων ἐρεῖ,

757Ἀργεῖος ἁνὴρ αὖθις ἔν τε χρήμασιν

758οἰκεῖ πατρῴοις, Παλλάδος καὶ Λοξίου

759ἕκατι, καὶ τοῦ πάντα κραίνοντος τρίτου

760σωτῆρος, ὃς πατρῷον αἰδεσθεὶς μόρον

761σῴζει με, μητρὸς τάσδε συνδίκους ὁρῶν.

762ἐγὼ δὲ χώρᾳ τῇδε καὶ τῷ σῷ στρατῷ

763τὸ λοιπὸν εἰς ἅπαντα πλειστήρη χρόνον

764ὁρκωμοτήσας νῦν ἄπειμι πρὸς δόμους,

765μήτοι τινʼ ἄνδρα δεῦρο πρυμνήτην χθονὸς

766ἐλθόντʼ ἐποίσειν εὖ κεκασμένον δόρυ.

767αὐτοὶ γὰρ ἡμεῖς ὄντες ἐν τάφοις τότε

768τοῖς τἀμὰ παρβαίνουσι νῦν ὁρκώματα

769ἀμηχάνοισι πράξομεν δυσπραξίαις,

770ὁδοὺς ἀθύμους καὶ παρόρνιθας πόρους

771τιθέντες, ὡς αὐτοῖσι μεταμέλῃ πόνος·

772ὀρθουμένων δέ, καὶ πόλιν τὴν Παλλάδος

773τιμῶσιν αἰεὶ τήνδε συμμάχῳ δορί,

774αὐτοῖσιν ἡμεῖς ἐσμεν εὐμενέστεροι.

775καὶ χαῖρε, καὶ σὺ καὶ πολισσοῦχος λεώς·

776πάλαισμʼ ἄφυκτον τοῖς ἐναντίοις ἔχοις,

777σωτήριόν τε καὶ δορὸς νικηφόρον.

Choral 8

Episode 9

Χορός

892ἄνασσʼ Ἀθάνα, τίνα με φὴς ἔχειν ἕδραν;

Ἀθηνᾶ

893πάσης ἀπήμονʼ οἰζύος· δέχου δὲ σύ.

Χορός

894καὶ δὴ δέδεγμαι· τίς δέ μοι τιμὴ μένει;

Ἀθηνᾶ

895ὡς μή τινʼ οἶκον εὐθενεῖν ἄνευ σέθεν.

Χορός

896σὺ τοῦτο πράξεις, ὥστε με σθένειν τόσον;

Ἀθηνᾶ

897τῷ γὰρ σέβοντι συμφορὰς ὀρθώσομεν.

Χορός

898καί μοι πρόπαντος ἐγγύην θήσῃ χρόνου;

Ἀθηνᾶ

899ἔξεστι γάρ μοι μὴ λέγειν ἃ μὴ τελῶ.

Χορός

900θέλξειν μʼ ἔοικας καὶ μεθίσταμαι κότου.

Ἀθηνᾶ

901τοιγὰρ κατὰ χθόνʼ οὖσʼ ἐπικτήσῃ φίλους.

Χορός

902τί οὖν μʼ ἄνωγας τῇδʼ ἐφυμνῆσαι χθονί;

Ἀθηνᾶ

903ὁποῖα νίκης μὴ κακῆς ἐπίσκοπα,

904καὶ ταῦτα γῆθεν ἔκ τε ποντίας δρόσου

905ἐξ οὐρανοῦ τε· κἀνέμων ἀήματα

906εὐηλίως πνέοντʼ ἐπιστείχειν χθόνα·

907καρπόν τε γαίας καὶ βοτῶν ἐπίρρυτον

908ἀστοῖσιν εὐθενοῦντα μὴ κάμνειν χρόνῳ,

909καὶ τῶν βροτείων σπερμάτων σωτηρίαν.

910τῶν εὐσεβούντων δʼ ἐκφορωτέρα πέλοις.

911στέργω γάρ, ἀνδρὸς φιτυποίμενος δίκην,

912τὸ τῶν δικαίων τῶνδʼ ἀπένθητον γένος.

913τοιαῦτα σοὔστι. τῶν ἀρειφάτων δʼ ἐγὼ

914πρεπτῶν ἀγώνων οὐκ ἀνέξομαι τὸ μὴ οὐ

915τήνδʼ ἀστύνικον ἐν βροτοῖς τιμᾶν πόλιν.

Choral 10

Episode 11

Ἀθηνᾶ

1021αἰνῶ τε μύθους τῶνδε τῶν κατευγμάτων

1022πέμψω τε φέγγει λαμπάδων σελασφόρων

1023εἰς τοὺς ἔνερθε καὶ κατὰ χθονὸς τόπους

1024ξὺν προσπόλοισιν, αἵτε φρουροῦσιν βρέτας

1025τοὐμὸν δικαίως. ὄμμα γὰρ πάσης χθονὸς

1026Θησῇδος ἐξίκοιτʼ ἂν εὐκλεὴς λόχος

1027παίδων, γυναικῶν, καὶ στόλος πρεσβυτίδων.

1028φοινικοβάπτοις ἐνδυτοῖς ἐσθήμασι

1029τιμᾶτε, καὶ τὸ φέγγος ὁρμάσθω πυρός,

1030ὅπως ἂν εὔφρων ἥδʼ ὁμιλία χθονὸς

1031τὸ λοιπὸν εὐάνδροισι συμφοραῖς πρέπῃ.

Choral 12