Μήδεια

Strophe 1

Χορός

824Ἐρεχθεΐδαι τὸ παλαιὸν ὄλβιοι

825καὶ θεῶν παῖδες μακάρων, ἱερᾶς

826χώρας ἀπορθήτου τ’ ἄπο, φερβόμενοι

827κλεινοτάταν σοφίαν, αἰεὶ διὰ λαμπροτάτου

830βαίνοντες ἁβρῶς αἰθέρος, ἔνθα ποθ’ ἁγνὰς

831ἐννέα Πιερίδας Μούσας λέγουσι

832ξανθὰν Ἁρμονίαν φυτεῦσαι·

Antistrophe 1

Χορός

835τοῦ καλλινάου τ’ ἐπὶ Κηφισοῦ ῥοαῖς

836τὰν Κύπριν κλῄζουσιν ἀφυσσαμέναν

837χώραν καταπνεῦσαι μετρίας ἀνέμων

840ἡδυπνόους αὔρας· αἰεὶ δ’ ἐπιβαλλομέναν

841χαίταισιν εὐώδη ῥοδέων πλόκον ἀνθέων

842τᾷ Σοφίᾳ παρέδρους πέμπειν Ἔρωτας,

845παντοίας ἀρετᾶς ξυνεργούς.

Strophe 2

Χορός

846πῶς οὖν ἱερῶν ποταμῶν

847ἢ πόλις; ἦ φίλων

848πόμπιμός σε χώρα

849τὰν παιδολέτειραν ἕξει,

850τὰν οὐχ ὁσίαν μετ’ ἄλλων;

851σκέψαι τεκέων πλαγάν,

852σκέψαι φόνον οἷον αἴρῃ.

853μή, πρὸς γονάτων σε πάντη

854πάντως ἱκετεύομεν,

855τέκνα φονεύσῃς.

Antistrophe 2

Χορός

856πόθεν θράσος ἢ φρενὸς ἢ

857χειρὶ τέκνων σέθεν

858καρδίᾳ τε λήψῃ

859δεινὰν προσάγουσα τόλμαν;

860πῶς δ’ ὄμματα προσβαλοῦσα

861τέκνοις ἄδακρυν μοῖραν

862σχήσεις φόνου; οὐ δυνάσῃ,

863παίδων ἱκετᾶν πιτνόντων,

864τέγξαι χέρα φοινίαν

865τλάμονι θυμῷ.