Ἀντιγόνη

Episode 1

Ἀντιγόνη

1ὦ κοινὸν αὐτάδελφον Ἰσμήνης κάρα,

2ἆρʼ οἶσθʼ ὅ τι Ζεὺς τῶν ἀπʼ Οἰδίπου κακῶν

3ὁποῖον οὐχὶ νῷν ἔτι ζώσαιν τελεῖ;

4οὐδὲν γὰρ οὔτʼ ἀλγεινὸν οὔτʼ ἄτης ἄτερ

5οὔτʼ αἰσχρὸν οὔτʼ ἄτιμόν ἐσθʼ, ὁποῖον οὐ

6τῶν σῶν τε κἀμῶν οὐκ ὄπωπʼ ἐγὼ κακῶν.

7καὶ νῦν τί τοῦτʼ αὖ φασι πανδήμῳ πόλει

8κήρυγμα θεῖναι τὸν στρατηγὸν ἀρτίως;

9ἔχεις τι κεἰσήκουσας; ἤ σε λανθάνει

10πρὸς τοὺς φίλους στείχοντα τῶν ἐχθρῶν κακά;

Ἰσμήνη

11ἐμοὶ μὲν οὐδεὶς μῦθος, Ἀντιγόνη, φίλων

12οὔθʼ ἡδὺς οὔτʼ ἀλγεινὸς ἵκετʼ ἐξ ὅτου

13δυοῖν ἀδελφοῖν ἐστερήθημεν δύο,

14μιᾷ θανόντοιν ἡμέρᾳ διπλῇ χερί·

15ἐπεὶ δὲ φροῦδός ἐστιν Ἀργείων στρατὸς

16ἐν νυκτὶ τῇ νῦν, οὐδὲν οἶδʼ ὑπέρτερον,

17οὔτʼ εὐτυχοῦσα μᾶλλον οὔτʼ ἀτωμένη.

Ἀντιγόνη

18ᾔδη καλῶς, καί σʼ ἐκτὸς αὐλείων πυλῶν

19τοῦδʼ οὕνεκʼ ἐξέπεμπον, ὡς μόνη κλύοις.

Ἰσμήνη

20τί δʼ ἔστι; δηλοῖς γάρ τι καλχαίνουσʼ ἔπος.

Ἀντιγόνη

21οὐ γὰρ τάφου νῷν τὼ κασιγνήτω Κρέων

22τὸν μὲν προτίσας, τὸν δʼ ἀτιμάσας ἔχει;

23Ἐτεοκλέα μέν, ὡς λέγουσι, σὺν δίκης

24χρήσει δικαίᾳ καὶ νόμου κατὰ χθονὸς

25ἔκρυψε τοῖς ἔνερθεν ἔντιμον νεκροῖς·

26τὸν δʼ ἀθλίως θανόντα Πολυνείκους νέκυν

27ἀστοῖσί φασιν ἐκκεκηρῦχθαι τὸ μὴ

28τάφῳ καλύψαι μηδὲ κωκῦσαί τινα,

29ἐᾶν δʼ ἄκλαυτον, ἄταφον, οἰωνοῖς γλυκὺν

30θησαυρὸν εἰσορῶσι πρὸς χάριν βορᾶς.

31τοιαῦτά φασι τὸν ἀγαθὸν Κρέοντα σοὶ

32κἀμοί, λέγω γὰρ κἀμέ, κηρύξαντʼ ἔχειν,

33καὶ δεῦρο νεῖσθαι ταῦτα τοῖσι μὴ εἰδόσιν

34σαφῆ προκηρύξοντα, καὶ τὸ πρᾶγμʼ ἄγειν

35οὐχ ὡς παρʼ οὐδέν, ἀλλʼ ὃς ἂν τούτων τι δρᾷ,

36φόνον προκεῖσθαι δημόλευστον ἐν πόλει.

37οὕτως ἔχει σοι ταῦτα, καὶ δείξεις τάχα

38εἴτʼ εὐγενὴς πέφυκας εἴτʼ ἐσθλῶν κακή.

Ἰσμήνη

39τί δʼ, ὦ ταλαῖφρον, εἰ τάδʼ ἐν τούτοις, ἐγὼ

40λύουσʼ ἂν ἢ ʼφάπτουσα προσθείμην πλέον;

Ἀντιγόνη

41εἰ ξυμπονήσεις καὶ ξυνεργάσει σκόπει.

Ἰσμήνη

42ποῖόν τι κινδύνευμα; ποῦ γνώμης ποτʼ εἶ;

Ἀντιγόνη

43εἰ τὸν νεκρὸν ξὺν τῇδε κουφιεῖς χερί.

Ἰσμήνη

44ἦ γὰρ νοεῖς θάπτειν σφʼ, ἀπόρρητον πόλει;

Ἀντιγόνη

45τὸν γοῦν ἐμὸν καὶ τὸν σόν, ἢν σὺ μὴ θέλῃς

46ἀδελφόν· οὐ γὰρ δὴ προδοῦσʼ ἁλώσομαι.

Ἰσμήνη

47ὦ σχετλία, Κρέοντος ἀντειρηκότος;

Ἀντιγόνη

48ἀλλʼ οὐδὲν αὐτῷ τῶν ἐμῶν μʼ εἴργειν μέτα.

Ἰσμήνη

49οἴμοι. φρόνησον, ὦ κασιγνήτη, πατὴρ

50ὡς νῷν ἀπεχθὴς δυσκλεής τʼ ἀπώλετο,

51πρὸς αὐτοφώρων ἀμπλακημάτων διπλᾶς

52ὄψεις ἀράξας αὐτὸς αὐτουργῷ χερί.

53ἔπειτα μήτηρ καὶ γυνή, διπλοῦν ἔπος,

54πλεκταῖσιν ἀρτάναισι λωβᾶται βίον·

55τρίτον δʼ ἀδελφὼ δύο μίαν καθʼ ἡμέραν

56αὐτοκτονοῦντε τὼ ταλαιπώρω μόρον

57κοινὸν κατειργάσαντʼ ἐπαλλήλοιν χεροῖν.

58νῦν δʼ αὖ μόνα δὴ νὼ λελειμμένα σκόπει

59ὅσῳ κάκιστʼ ὀλούμεθʼ, εἰ νόμου βίᾳ

60ψῆφον τυράννων ἢ κράτη παρέξιμεν.

61ἀλλʼ ἐννοεῖν χρὴ τοῦτο μὲν γυναῖχʼ ὅτι

62ἔφυμεν, ὡς πρὸς ἄνδρας οὐ μαχουμένα.

63ἔπειτα δʼ οὕνεκʼ ἀρχόμεσθʼ ἐκ κρεισσόνων,

64καὶ ταῦτʼ ἀκούειν κἄτι τῶνδʼ ἀλγίονα.

65ἐγὼ μὲν οὖν αἰτοῦσα τοὺς ὑπὸ χθονὸς

66ξύγγνοιαν ἴσχειν, ὡς βιάζομαι τάδε,

67τοῖς ἐν τέλει βεβῶσι πείσομαι· τὸ γὰρ

68περισσὰ πράσσειν οὐκ ἔχει νοῦν οὐδένα.

Ἀντιγόνη

69οὔτʼ ἂν κελεύσαιμʼ οὔτʼ ἄν, εἰ θέλοις ἔτι

70πράσσειν, ἐμοῦ γʼ ἂν ἡδέως δρῴης μέτα.

71ἀλλʼ ἴσθʼ ὁποῖά σοι δοκεῖ, κεῖνον δʼ ἐγὼ

72θάψω· καλόν μοι τοῦτο ποιούσῃ θανεῖν.

73φίλη μετʼ αὐτοῦ κείσομαι, φίλου μέτα,

74ὅσια πανουργήσασʼ. ἐπεὶ πλείων χρόνος

75ὃν δεῖ μʼ ἀρέσκειν τοῖς κάτω τῶν ἐνθάδε.

76ἐκεῖ γὰρ αἰεὶ κείσομαι· σοὶ δʼ, εἰ δοκεῖ,

77τὰ τῶν θεῶν ἔντιμʼ ἀτιμάσασʼ ἔχε.

Ἰσμήνη

78ἐγὼ μὲν οὐκ ἄτιμα ποιοῦμαι, τὸ δὲ

79βίᾳ πολιτῶν δρᾶν ἔφυν ἀμήχανος.

Ἀντιγόνη

80σὺ μὲν τάδʼ ἂν προὔχοιʼ· ἐγὼ δὲ δὴ τάφον

81χώσουσʼ ἀδελφῷ φιλτάτῳ πορεύσομαι.

Ἰσμήνη

82οἴμοι ταλαίνης, ὡς ὑπερδέδοικά σου.

Ἀντιγόνη

83μὴ ʼμοῦ προτάρβει· τὸν σὸν ἐξόρθου πότμον.

Ἰσμήνη

84ἀλλʼ οὖν προμηνύσῃς γε τοῦτο μηδενὶ

85τοὔργον, κρυφῇ δὲ κεῦθε, σὺν δʼ αὔτως ἐγώ.

Ἀντιγόνη

86οἴμοι, καταύδα· πολλὸν ἐχθίων ἔσει

87σιγῶσʼ, ἐὰν μὴ πᾶσι κηρύξῃς τάδε.

Ἰσμήνη

88θερμὴν ἐπὶ ψυχροῖσι καρδίαν ἔχεις.

Ἀντιγόνη

89ἀλλʼ οἶδʼ ἀρέσκουσʼ οἷς μάλισθʼ ἁδεῖν με χρή.

Ἰσμήνη

90εἰ καὶ δυνήσει γʼ· ἀλλʼ ἀμηχάνων ἐρᾷς.

Ἀντιγόνη

91οὐκοῦν, ὅταν δὴ μὴ σθένω, πεπαύσομαι.

Ἰσμήνη

92ἀρχὴν δὲ θηρᾶν οὐ πρέπει τἀμήχανα.

Ἀντιγόνη

93εἰ ταῦτα λέξεις, ἐχθαρεῖ μὲν ἐξ ἐμοῦ,

94ἐχθρὰ δὲ τῷ θανόντι προσκείσει δίκῃ.

95ἀλλʼ ἔα με καὶ τὴν ἐξ ἐμοῦ δυσβουλίαν

96παθεῖν τὸ δεινὸν τοῦτο· πείσομαι γὰρ οὐ

97τοσοῦτον οὐδὲν ὥστε μὴ οὐ καλῶς θανεῖν.

Ἰσμήνη

98ἀλλʼ εἰ δοκεῖ σοι, στεῖχε· τοῦτο δʼ ἴσθʼ ὅτι

99ἄνους μὲν ἔρχει, τοῖς φίλοις δʼ ὀρθῶς φίλη.

Choral 2

Episode 3

Κρέων

162ἄνδρες, τὰ μὲν δὴ πόλεος ἀσφαλῶς θεοὶ

163πολλῷ σάλῳ σείσαντες ὤρθωσαν πάλιν.

164ὑμᾶς δʼ ἐγὼ πομποῖσιν ἐκ πάντων δίχα

165ἔστειλʼ ἱκέσθαι τοῦτο μὲν τὰ Λαΐου

166σέβοντας εἰδὼς εὖ θρόνων ἀεὶ κράτη,

167τοῦτʼ αὖθις, ἡνίκʼ Οἰδίπους ὤρθου πόλιν,

168κἀπεὶ διώλετʼ, ἀμφὶ τοὺς κείνων ἔτι

169παῖδας μένοντας ἐμπέδοις φρονήμασιν.

170ὅτʼ οὖν ἐκεῖνοι πρὸς διπλῆς μοίρας μίαν

171καθʼ ἡμέραν ὤλοντο παίσαντές τε καὶ

172πληγέντες αὐτόχειρι σὺν μιάσματι,

173ἐγὼ κράτη δὴ πάντα καὶ θρόνους ἔχω

174γένους κατʼ ἀγχιστεῖα τῶν ὀλωλότων.

175ἀμήχανον δὲ παντὸς ἀνδρὸς ἐκμαθεῖν

176ψυχήν τε καὶ φρόνημα καὶ γνώμην, πρὶν ἂν

177ἀρχαῖς τε καὶ νόμοισιν ἐντριβὴς φανῇ.

178ἐμοὶ γὰρ ὅστις πᾶσαν εὐθύνων πόλιν

179μὴ τῶν ἀρίστων ἅπτεται βουλευμάτων,

180ἀλλʼ ἐκ φόβου του γλῶσσαν ἐγκλῄσας ἔχει,

181κάκιστος εἶναι νῦν τε καὶ πάλαι δοκεῖ·

182καὶ μεῖζον ὅστις ἀντὶ τῆς αὑτοῦ πάτρας

183φίλον νομίζει, τοῦτον οὐδαμοῦ λέγω.

184ἐγὼ γάρ, ἴστω Ζεὺς ὁ πάνθʼ ὁρῶν ἀεί,

185οὔτʼ ἂν σιωπήσαιμι τὴν ἄτην ὁρῶν

186στείχουσαν ἀστοῖς ἀντὶ τῆς σωτηρίας,

187οὔτʼ ἂν φίλον ποτʼ ἄνδρα δυσμενῆ χθονὸς

188θείμην ἐμαυτῷ, τοῦτο γιγνώσκων ὅτι

189ἥδʼ ἐστὶν ἡ σῴζουσα καὶ ταύτης ἔπι

190πλέοντες ὀρθῆς τοὺς φίλους ποιούμεθα.

191τοιοῖσδʼ ἐγὼ νόμοισι τήνδʼ αὔξω πόλιν,

192καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχω

193ἀστοῖσι παίδων τῶν ἀπʼ Οἰδίπου πέρι·

194Ἐτεοκλέα μέν, ὃς πόλεως ὑπερμαχῶν

195ὄλωλε τῆσδε, πάντʼ ἀριστεύσας δόρει,

196τάφῳ τε κρύψαι καὶ τὰ πάντʼ ἀφαγνίσαι

197ἃ τοῖς ἀρίστοις ἔρχεται κάτω νεκροῖς.

198τὸν δʼ αὖ ξύναιμον τοῦδε, Πολυνείκη λέγω,

199ὃς γῆν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

200φυγὰς κατελθὼν ἠθέλησε μὲν πυρὶ

201πρῆσαι κατʼ ἄκρας, ἠθέλησε δʼ αἵματος

202κοινοῦ πάσασθαι, τοὺς δὲ δουλώσας ἄγειν,

203τοῦτον πόλει τῇδʼ ἐκκεκήρυκται τάφῳ

204μήτε κτερίζειν μήτε κωκῦσαί τινα,

205ἐᾶν δʼ ἄθαπτον καὶ πρὸς οἰωνῶν δέμας

206καὶ πρὸς κυνῶν ἐδεστὸν αἰκισθέν τʼ ἰδεῖν.

207τοιόνδʼ ἐμὸν φρόνημα, κοὔποτʼ ἔκ γʼ ἐμοῦ

208τιμὴν προέξουσʼ οἱ κακοὶ τῶν ἐνδίκων·

209ἀλλʼ ὅστις εὔνους τῇδε τῇ πόλει, θανὼν

210καὶ ζῶν ὁμοίως ἐξ ἐμοῦ τιμήσεται.

Χορός

211σοὶ ταῦτʼ ἀρέσκει, παῖ Μενοικέως Κρέον,

212τὸν τῇδε δύσνουν κἀς τὸν εὐμενῆ πόλει·

213νόμῳ δὲ χρῆσθαι παντί που πάρεστί σοι

214καὶ τῶν θανόντων χὠπόσοι ζῶμεν πέρι.

Κρέων

215ὡς ἂν σκοποὶ νῦν εἶτε τῶν εἰρημένων.

Χορός

216νεωτέρῳ τῳ τοῦτο βαστάζειν πρόθες.

Κρέων

217ἀλλʼ εἴσʼ ἕτοιμοι τοῦ νεκροῦ γʼ ἐπίσκοποι.

Χορός

218τί δῆτʼ ἂν ἄλλο τοῦτʼ ἐπεντέλλοις ἔτι;

Κρέων

219τὸ μὴ ʼπιχωρεῖν τοῖς ἀπιστοῦσιν τάδε.

Χορός

220οὔκ ἔστιν οὕτω μῶρος ὃς θανεῖν ἐρᾷ.

Κρέων

221καὶ μὴν ὁ μισθός γʼ, οὗτος· ἀλλʼ ὑπʼ ἐλπίδων

222ἄνδρας τὸ κέρδος πολλάκις διώλεσεν.

Φύλαξ

223ἄναξ, ἐρῶ μὲν οὐχ ὅπως τάχους ὕπο

224δύσπνους ἱκάνω κοῦφον ἐξάρας πόδα.

225πολλὰς γὰρ ἔσχον φροντίδων ἐπιστάσεις,

226ὁδοῖς κυκλῶν ἐμαυτὸν εἰς ἀναστροφήν·

227ψυχὴ γὰρ ηὔδα πολλά μοι μυθουμένη·

228τάλας, τί χωρεῖς οἷ μολὼν δώσεις δίκην;

229τλήμων, μενεῖς αὖ; κεἰ τάδʼ εἴσεται Κρέων

230ἄλλου παρʼ ἀνδρός; πῶς σὺ δῆτʼ οὐκ ἀλγύνει;

231τοιαῦθʼ ἑλίσσων ἤνυτον σχολῇ βραδύς.

232χοὔτως ὁδὸς βραχεῖα γίγνεται μακρά.

233τέλος γε μέντοι δεῦρʼ ἐνίκησεν μολεῖν

234σοί. κεἰ τὸ μηδὲν ἐξερῶ, φράσω δʼ ὅμως·

235τῆς ἐλπίδος γὰρ ἔρχομαι δεδραγμένος,

236τὸ μὴ παθεῖν ἂν ἄλλο πλὴν τὸ μόρσιμον.

Κρέων

237τί δʼ ἐστὶν ἀνθʼ οὗ τήνδʼ ἔχεις ἀθυμίαν;

Φύλαξ

238φράσαι θέλω σοι πρῶτα τἀμαυτοῦ· τὸ γὰρ

239πρᾶγμʼ οὔτʼ ἔδρασʼ οὔτʼ εἶδον ὅστις ἦν ὁ δρῶν,

240οὐδʼ ἂν δικαίως ἐς κακὸν πέσοιμί τι.

Κρέων

241εὖ γε στοχάζει κἀποφάργνυσαι κύκλῳ

242τὸ πρᾶγμα· δηλοῖς δʼ ὥς τι σημανῶν νέον.

Φύλαξ

243τὰ δεινὰ γάρ τοι προστίθησʼ ὄκνον πολύν.

Κρέων

244οὔκουν ἐρεῖς ποτʼ, εἶτʼ ἀπαλλαχθεὶς ἄπει;

Φύλαξ

245καὶ δὴ λέγω σοι. τὸν νεκρόν τις ἀρτίως

246θάψας βέβηκε κἀπὶ χρωτὶ διψίαν

247κόνιν παλύνας κἀφαγιστεύσας ἃ χρή·

Κρέων

248τί φής; τίς ἀνδρῶν ἦν ὁ τολμήσας τάδε;

Φύλαξ

249οὐκ οἶδʼ· ἐκεῖ γὰρ οὔτε του γενῇδος ἦν

250πλῆγμʼ, οὐ δικέλλης ἐκβολή. στύφλος δὲ γῆ

251καὶ χέρσος, ἀρρὼξ οὐδʼ ἐπημαξευμένη

252τροχοῖσιν, ἀλλʼ ἄσημος οὑργάτης τις ἦν.

253ὅπως δʼ ὁ πρῶτος ἡμὶν ἡμεροσκόπος

254δείκνυσι, πᾶσι θαῦμα δυσχερὲς παρῆν.

255ὁ μὲν γὰρ ἠφάνιστο, τυμβήρης μὲν οὔ,

256λεπτὴ δʼ, ἄγος φεύγοντος ὥς, ἐπῆν κόνις·

257σημεῖα δʼ οὔτε θηρὸς οὔτε του κυνῶν

258ἐλθόντος, οὐ σπάσαντος ἐξεφαίνετο.

259λόγοι δʼ ἐν ἀλλήλοισιν ἐρρόθουν κακοί,

260φύλαξ ἐλέγχων φύλακα, κἂν ἐγίγνετο

261πληγὴ τελευτῶσʼ, οὐδʼ ὁ κωλύσων παρῆν.

262εἷς γάρ τις ἦν ἕκαστος οὑξειργασμένος,

263κοὐδεὶς ἐναργής, ἀλλʼ ἔφευγε μὴ εἰδέναι.

264ἦμεν δʼ ἕτοιμοι καὶ μύδρους αἴρειν χεροῖν

265καὶ πῦρ διέρπειν καὶ θεοὺς ὁρκωμοτεῖν,

266τὸ μήτε δρᾶσαι μήτε τῳ ξυνειδέναι

267τὸ πρᾶγμα βουλεύσαντι μηδʼ εἰργασμένῳ.

268τέλος δʼ ὅτʼ οὐδὲν ἦν ἐρευνῶσιν πλέον,

269λέγει τις εἷς, ὃ πάντας ἐς πέδον κάρα

270νεῦσαι φόβῳ προὔτρεψεν· οὐ γὰρ εἴχομεν

271οὔτʼ ἀντιφωνεῖν οὔθʼ ὅπως δρῶντες καλῶς

272πράξαιμεν. ἦν δʼ ὁ μῦθος ὡς ἀνοιστέον

273σοὶ τοὔργον εἴη τοῦτο κοὐχὶ κρυπτέον.

274καὶ ταῦτʼ ἐνίκα, κἀμὲ τὸν δυσδαίμονα

275πάλος καθαιρεῖ τοῦτο τἀγαθὸν λαβεῖν.

276πάρειμι δʼ ἄκων οὐχ ἑκοῦσιν, οἶδʼ ὅτι·

277στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν.

Χορός

278ἄναξ, ἐμοί τοί, μή τι καὶ θεήλατον

279τοὔργον τόδʼ, ἡ ξύννοια βουλεύει πάλαι

Κρέων

280παῦσαι, πρὶν ὀργῆς καὶ ʼμὲ μεστῶσαι λέγων,

281μὴ ʼφευρεθῇς ἄνους τε καὶ γέρων ἅμα.

282λέγεις γὰρ οὐκ ἀνεκτὰ δαίμονας λέγων

283πρόνοιαν ἴσχειν τοῦδε τοῦ νεκροῦ πέρι.

284πότερον ὑπερτιμῶντες ὡς εὐεργέτην

285ἔκρυπτον αὐτόν, ὅστις ἀμφικίονας

286ναοὺς πυρώσων ἦλθε κἀναθήματα

287καὶ γῆν ἐκείνων καὶ νόμους διασκεδῶν;

288ἢ τοὺς κακοὺς τιμῶντας εἰσορᾷς θεούς;

289οὔκ ἔστιν. ἀλλὰ ταῦτα καὶ πάλαι πόλεως

290ἄνδρες μόλις φέροντες ἐρρόθουν ἐμοί,

291κρυφῇ κάρα σείοντες, οὐδʼ ὑπὸ ζυγῷ

292λόφον δικαίως εἶχον, ὡς στέργειν ἐμέ.

293ἐκ τῶνδε τούτους ἐξεπίσταμαι καλῶς

294παρηγμένους μισθοῖσιν εἰργάσθαι τάδε.

295οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος

296κακὸν νόμισμʼ ἔβλαστε. τοῦτο καὶ πόλεις

297πορθεῖ, τόδʼ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων·

298τόδʼ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας

299χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθʼ ἵστασθαι βροτῶν·

300πανουργίας δʼ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν

301καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι.

302ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε,

303χρόνῳ ποτʼ ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην.

304ἀλλʼ εἴπερ ἴσχει Ζεὺς ἔτʼ ἐξ ἐμοῦ σέβας,

305εὖ τοῦτʼ ἐπίστασʼ, ὅρκιος δέ σοι λέγω·

306εἰ μὴ τὸν αὐτόχειρα τοῦδε τοῦ τάφου

307εὑρόντες ἐκφανεῖτʼ ἐς ὀφθαλμοὺς ἐμούς,

308οὐχ ὑμὶν Ἅιδης μοῦνος ἀρκέσει, πρὶν ἂν

309ζῶντες κρεμαστοὶ τήνδε δηλώσηθʼ ὕβριν,

310ἵνʼ εἰδότες τὸ κέρδος ἔνθεν οἰστέον

311τὸ λοιπὸν ἁρπάζητε, καὶ μάθηθʼ ὅτι

312οὐκ ἐξ ἅπαντος δεῖ τὸ κερδαίνειν φιλεῖν.

313ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν λημμάτων τοὺς πλείονας

314ἀτωμένους ἴδοις ἂν ἢ σεσωσμένους.

Φύλαξ

315εἰπεῖν τι δώσεις ἢ στραφεὶς οὕτως ἴω;

Κρέων

316οὐκ οἶσθα καὶ νῦν ὡς ἀνιαρῶς λέγεις;

Φύλαξ

317ἐν τοῖσιν ὠσὶν ἢ ʼπὶ τῇ ψυχῇ δάκνει;

Κρέων

318τί δὲ ῥυθμίζεις τὴν ἐμὴν λύπην ὅπου;

Φύλαξ

319ὁ δρῶν σʼ ἀνιᾷ τὰς φρένας, τὰ δʼ ὦτʼ ἐγώ.

Κρέων

320οἴμʼ ὡς λάλημα δῆλον ἐκπεφυκὸς εἶ.

Φύλαξ

321οὔκουν τό γʼ ἔργον τοῦτο ποιήσας ποτέ.

Κρέων

322καὶ ταῦτʼ ἐπʼ ἀργύρῳ γε τὴν ψυχὴν προδούς.

Φύλαξ

323φεῦ·

323aἦ δεινὸν ᾧ δοκῇ γε καὶ ψευδῆ δοκεῖν.

Κρέων

324κόμψευέ νυν τὴν δόξαν· εἰ δὲ ταῦτα μὴ

325φανεῖτέ μοι τοὺς δρῶντας, ἐξερεῖθʼ ὅτι

326τὰ δειλὰ κέρδη πημονὰς ἐργάζεται.

Φύλαξ

327ἀλλʼ εὑρεθείη μὲν μάλιστʼ· ἐὰν δέ τοι

328ληφθῇ τε καὶ μή, τοῦτο γὰρ τύχη κρινεῖ,

329οὐκ ἔσθʼ ὅπως ὄψει σὺ δεῦρʼ ἐλθόντα με·

330καὶ νῦν γὰρ ἐκτὸς ἐλπίδος γνώμης τʼ ἐμῆς

331σωθεὶς ὀφείλω τοῖς θεοῖς πολλὴν χάριν.

Choral 4

Episode 5

Φύλαξ

384ἥδʼ ἔστʼ ἐκείνη τοὔργον ἡ ʼξειργασμένη·

385τήνδʼ εἵλομεν θάπτουσαν. ἀλλὰ ποῦ Κρέων;

Χορός

386ὅδʼ ἐκ δόμων ἄψορρος εἰς δέον περᾷ.

Κρέων

387τί δʼ ἔστι; ποίᾳ ξύμμετρος προὔβην τύχῃ;

Φύλαξ

388ἄναξ, βροτοῖσιν οὐδέν ἔστʼ ἀπώμοτον.

389ψεύδει γὰρ ἡ ʼπίνοια τὴν γνώμην· ἐπεὶ

390σχολῇ ποθʼ ἥξειν δεῦρʼ ἂν ἐξηύχουν ἐγὼ

391ταῖς σαῖς ἀπειλαῖς αἷς ἐχειμάσθην τότε

392ἀλλʼ ἡ γὰρ ἐκτὸς καὶ παρʼ ἐλπίδας χαρὰ

393ἔοικεν ἄλλῃ μῆκος οὐδὲν ἡδονῇ,

394ἥκω, διʼ ὅρκων καίπερ ὢν ἀπώμοτος,

395κόρην ἄγων τήνδʼ, ἣ καθῃρέθη τάφον

396κοσμοῦσα. κλῆρος ἐνθάδʼ οὐκ ἐπάλλετο,

397ἀλλʼ ἔστʼ ἐμὸν θοὔρμαιον, οὐκ ἄλλου, τόδε.

398καὶ νῦν, ἄναξ, τήνδʼ αὐτός, ὡς θέλεις, λαβὼν

399καὶ κρῖνε κἀξέλεγχʼ· ἐγὼ δʼ ἐλεύθερος

400δίκαιός εἰμι τῶνδʼ ἀπηλλάχθαι κακῶν.

Κρέων

401ἄγεις δὲ τήνδε τῷ τρόπῳ πόθεν λαβών;

Φύλαξ

402αὕτη τὸν ἄνδρʼ ἔθαπτε· πάντʼ ἐπίστασαι.

Κρέων

403ἦ καὶ ξυνίης καὶ λέγεις ὀρθῶς ἃ φῄς;

Φύλαξ

404ταύτην γʼ ἰδὼν θάπτουσαν ὃν σὺ τὸν νεκρὸν

405ἀπεῖπας. ἆρʼ ἔνδηλα καὶ σαφῆ λέγω;

Κρέων

406καὶ πῶς ὁρᾶται κἀπίληπτος ᾑρέθη;

Φύλαξ

407τοιοῦτον ἦν τὸ πρᾶγμʼ. ὅπως γὰρ ἥκομεν,

408πρὸς σοῦ τὰ δείνʼ ἐκεῖνʼ ἐπηπειλημένοι,

409πᾶσαν κόνιν σήραντες, ἣ κατεῖχε τὸν

410νέκυν, μυδῶν τε σῶμα γυμνώσαντες εὖ,

411καθήμεθʼ ἄκρων ἐκ πάγων ὑπήνεμοι,

412ὀσμὴν ἀπʼ αὐτοῦ μὴ βάλοι πεφευγότες,

413ἐγερτὶ κινῶν ἄνδρʼ ἀνὴρ ἐπιρρόθοις

414κακοῖσιν, εἴ τις τοῦδʼ ἀκηδήσοι πόνου.

415χρόνον τάδʼ ἦν τοσοῦτον, ἔστʼ ἐν αἰθέρι

416μέσῳ κατέστη λαμπρὸς ἡλίου κύκλος

417καὶ καῦμʼ ἔθαλπε· καὶ τότʼ ἐξαίφνης χθονὸς

418τυφὼς ἀείρας σκηπτόν οὐράνιον ἄχος,

419πίμπλησι πεδίον, πᾶσαν αἰκίζων φόβην

420ὕλης πεδιάδος, ἐν δʼ ἐμεστώθη μέγας

421αἰθήρ· μύσαντες δʼ εἴχομεν θείαν νόσον.

422καὶ τοῦδʼ ἀπαλλαγέντος ἐν χρόνῳ μακρῷ,

423ἡ παῖς ὁρᾶται, κἀνακωκύει πικρᾶς

424ὄρνιθος ὀξὺν φθόγγον, ὡς ὅταν κενῆς

425εὐνῆς νεοσσῶν ὀρφανὸν βλέψῃ λέχος.

426οὕτω δὲ χαὔτη, ψιλὸν ὡς ὁρᾷ νέκυν,

427γόοισιν ἐξῴμωξεν, ἐκ δʼ ἀρὰς κακὰς

428ἠρᾶτο τοῖσι τοὔργον ἐξειργασμένοις.

429καὶ χερσὶν εὐθὺς διψίαν φέρει κόνιν,

430ἔκ τʼ εὐκροτήτου χαλκέας ἄρδην πρόχου

431χοαῖσι τρισπόνδοισι τὸν νέκυν στέφει.

432χἠμεῖς ἰδόντες ἱέμεσθα, σὺν δέ νιν

433θηρώμεθʼ εὐθὺς οὐδὲν ἐκπεπληγμένην,

434καὶ τάς τε πρόσθεν τάς τε νῦν ἠλέγχομεν

435πράξεις· ἄπαρνος δʼ οὐδενὸς καθίστατο,

436ἅμʼ ἡδέως ἔμοιγε κἀλγεινῶς ἅμα.

437τὸ μὲν γὰρ αὐτὸν ἐκ κακῶν πεφευγέναι

438ἥδιστον, ἐς κακὸν δὲ τοὺς φίλους ἄγειν

439ἀλγεινόν· ἀλλὰ πάντα ταῦθʼ ἥσσω λαβεῖν

440ἐμοὶ πέφυκε τῆς ἐμῆς σωτηρίας.

Κρέων

441σὲ δή, σὲ τὴν νεύουσαν εἰς πέδον κάρα,

442φὴς ἢ καταρνεῖ μὴ δεδρακέναι τάδε;

Ἀντιγόνη

443καὶ φημὶ δρᾶσαι κοὐκ ἀπαρνοῦμαι τὸ μή.

Κρέων

444σὺ μὲν κομίζοις ἂν σεαυτὸν ᾖ θέλεις

445ἔξω βαρείας αἰτίας ἐλεύθερον·

446σὺ δʼ εἰπέ μοι μὴ μῆκος, ἀλλὰ συντόμως,

447ᾔδησθα κηρυχθέντα μὴ πράσσειν τάδε;

Ἀντιγόνη

448ᾔδη· τί δʼ οὐκ ἔμελλον; ἐμφανῆ γὰρ ἦν.

Κρέων

449καὶ δῆτʼ ἐτόλμας τούσδʼ ὑπερβαίνειν νόμους;

Ἀντιγόνη

450οὐ γάρ τί μοι Ζεὺς ἦν ὁ κηρύξας τάδε,

451οὐδʼ ἡ ξύνοικος τῶν κάτω θεῶν Δίκη

452τοιούσδʼ ἐν ἀνθρώποισιν ὥρισεν νόμους.

453οὐδὲ σθένειν τοσοῦτον ᾠόμην τὰ σὰ

454κηρύγμαθʼ, ὥστʼ ἄγραπτα κἀσφαλῆ θεῶν

455νόμιμα δύνασθαι θνητὸν ὄνθʼ ὑπερδραμεῖν.

456οὐ γάρ τι νῦν γε κἀχθές, ἀλλʼ ἀεί ποτε

457ζῇ ταῦτα, κοὐδεὶς οἶδεν ἐξ ὅτου ʼφάνη.

458τούτων ἐγὼ οὐκ ἔμελλον, ἀνδρὸς οὐδενὸς

459φρόνημα δείσασʼ, ἐν θεοῖσι τὴν δίκην

460δώσειν· θανουμένη γὰρ ἐξῄδη, τί δʼ οὔ;

461κεἰ μὴ σὺ προὐκήρυξας. εἰ δὲ τοῦ χρόνου

462πρόσθεν θανοῦμαι, κέρδος αὔτʼ ἐγὼ λέγω.

463ὅστις γὰρ ἐν πολλοῖσιν ὡς ἐγὼ κακοῖς

464ζῇ, πῶς ὅδʼ οὐχὶ κατθανὼν κέρδος φέρει;

465οὕτως ἔμοιγε τοῦδε τοῦ μόρου τυχεῖν

466παρʼ οὐδὲν ἄλγος· ἀλλʼ ἄν, εἰ τὸν ἐξ ἐμῆς

467μητρὸς θανόντʼ ἄθαπτον ἠνσχόμην νέκυν,

468κείνοις ἂν ἤλγουν· τοῖσδε δʼ οὐκ ἀλγύνομαι.

469σοὶ δʼ εἰ δοκῶ νῦν μῶρα δρῶσα τυγχάνειν,

470σχεδόν τι μώρῳ μωρίαν ὀφλισκάνω.

Χορός

471δηλοῖ τὸ γέννημʼ ὠμὸν ἐξ ὠμοῦ πατρὸς

472τῆς παιδός. εἴκειν δʼ οὐκ ἐπίσταται κακοῖς.

Κρέων

473ἀλλʼ ἴσθι τοι τὰ σκλήρʼ ἄγαν φρονήματα

474πίπτειν μάλιστα, καὶ τὸν ἐγκρατέστατον

475σίδηρον ὀπτὸν ἐκ πυρὸς περισκελῆ

476θραυσθέντα καὶ ῥαγέντα πλεῖστʼ ἂν εἰσίδοις·

477σμικρῷ χαλινῷ δʼ οἶδα τοὺς θυμουμένους

478ἵππους καταρτυθέντας· οὐ γὰρ ἐκπέλει

479φρονεῖν μέγʼ ὅστις δοῦλός ἐστι τῶν πέλας.

480αὕτη δʼ ὑβρίζειν μὲν τότʼ ἐξηπίστατο,

481νόμους ὑπερβαίνουσα τοὺς προκειμένους·

482ὕβρις δʼ, ἐπεὶ δέδρακεν, ἥδε δευτέρα,

483τούτοις ἐπαυχεῖν καὶ δεδρακυῖαν γελᾶν.

484ἦ νῦν ἐγὼ μὲν οὐκ ἀνήρ, αὕτη δʼ ἀνήρ,

485εἰ ταῦτʼ ἀνατὶ τῇδε κείσεται κράτη.

486ἀλλʼ εἴτʼ ἀδελφῆς εἴθʼ ὁμαιμονεστέρα

487τοῦ παντὸς ἡμῖν Ζηνὸς ἑρκείου κυρεῖ,

488αὐτή τε χἠ ξύναιμος οὐκ ἀλύξετον

489μόρου κακίστου· καὶ γὰρ οὖν κείνην ἴσον

490ἐπαιτιῶμαι τοῦδε βουλεῦσαι τάφου.

491καί νιν καλεῖτʼ· ἔσω γὰρ εἶδον ἀρτίως

492λυσσῶσαν αὐτὴν οὐδʼ ἐπήβολον φρενῶν.

493φιλεῖ δʼ ὁ θυμὸς πρόσθεν, ᾑρῆσθαι κλοπεὺς

494τῶν μηδὲν ὀρθῶς ἐν σκότῳ τεχνωμένων·

495μισῶ γε μέντοι χὤταν ἐν κακοῖσί τις

496ἁλοὺς ἔπειτα τοῦτο καλλύνειν θέλῃ.

Ἀντιγόνη

497θέλεις τι μεῖζον ἢ κατακτεῖναί μʼ ἑλών;

Κρέων

498ἐγὼ μὲν οὐδέν· τοῦτʼ ἔχων ἅπαντʼ ἔχω.

Ἀντιγόνη

499τί δῆτα μέλλεις; ὡς ἐμοὶ τῶν σῶν λόγων

500ἀρεστὸν οὐδὲν μηδʼ ἀρεσθείη ποτέ·

501οὕτω δὲ καὶ σοὶ τἄμʼ ἀφανδάνοντʼ ἔφυ.

502καίτοι πόθεν κλέος γʼ ἂν εὐκλεέστερον

503κατέσχον ἢ τὸν αὐτάδελφον ἐν τάφῳ

504τιθεῖσα; τούτοις τοῦτο πᾶσιν ἁνδάνειν

505λέγοιτʼ ἄν, εἰ μὴ γλῶσσαν ἐγκλῄοι φόβος.

506ἀλλʼ ἡ τυραννὶς πολλά τʼ ἄλλʼ εὐδαιμονεῖ

507κἄξεστιν αὐτῇ δρᾶν λέγειν θʼ ἃ βούλεται.

Κρέων

508σὺ τοῦτο μούνη τῶνδε Καδμείων ὁρᾷς.

Ἀντιγόνη

509ὁρῶσι χοὖτοι, σοὶ δʼ ὑπίλλουσιν στόμα.

Κρέων

510σὺ δʼ οὐκ ἐπαιδεῖ, τῶνδε χωρὶς εἰ φρονεῖς;

Ἀντιγόνη

511οὐδὲν γὰρ αἰσχρὸν τοὺς ὁμοσπλάγχνους σέβειν.

Κρέων

512οὔκουν ὅμαιμος χὠ καταντίον θανών;

Ἀντιγόνη

513ὅμαιμος ἐκ μιᾶς τε καὶ ταὐτοῦ πατρός.

Κρέων

514πῶς δῆτʼ ἐκείνῳ δυσσεβῆ τιμᾷς χάριν;

Ἀντιγόνη

515οὐ μαρτυρήσει ταῦθʼ ὁ κατθανὼν νέκυς.

Κρέων

516εἴ τοί σφε τιμᾷς ἐξ ἴσου τῷ δυσσεβεῖ.

Ἀντιγόνη

517οὐ γάρ τι δοῦλος, ἀλλʼ ἀδελφὸς ὤλετο.

Κρέων

518πορθῶν δὲ τήνδε γῆν· ὁ δʼ ἀντιστὰς ὕπερ.

Ἀντιγόνη

519ὁμῶς ὅ γʼ Ἅιδης τοὺς νόμους τούτους ποθεῖ.

Κρέων

520ἀλλʼ οὐχ ὁ χρηστὸς τῷ κακῷ λαχεῖν ἴσος.

Ἀντιγόνη

521τίς οἶδεν εἰ κάτωθεν εὐαγῆ τάδε;

Κρέων

522οὔτοι ποθʼ οὑχθρός, οὐδʼ ὅταν θάνῃ, φίλος.

Ἀντιγόνη

523οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν.

Κρέων

524κάτω νυν ἐλθοῦσʼ, εἰ φιλητέον, φίλει

525κείνους· ἐμοῦ δὲ ζῶντος οὐκ ἄρξει γυνή.

Choral 6

Episode 7

Κρέων

631τάχʼ εἰσόμεσθα μάντεων ὑπέρτερον.

632ὦ παῖ, τελείαν ψῆφον ἆρα μὴ κλύων

633τῆς μελλονύμφου πατρὶ λυσσαίνων πάρει;

634ἢ σοὶ μὲν ἡμεῖς πανταχῇ, δρῶντες φίλοι;

Αἵμων

635πάτερ, σός εἰμι, καὶ σύ μοι γνώμας ἔχων

636χρηστὰς ἀπορθοῖς, αἷς ἔγωγʼ ἐφέψομαι.

637ἐμοὶ γὰρ οὐδεὶς ἀξιώσεται γάμος

638μείζων φέρεσθαι σοῦ καλῶς ἡγουμένου.

Κρέων

639οὕτω γάρ, ὦ παῖ, χρὴ διὰ στέρνων ἔχειν,

640γνώμης πατρῴας πάντʼ ὄπισθεν ἑστάναι.

641τούτου γὰρ οὕνεκʼ ἄνδρες εὔχονται γονὰς

642κατηκόους φύσαντες ἐν δόμοις ἔχειν,

643ὡς καὶ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμύνωνται κακοῖς

644καὶ τὸν φίλον τιμῶσιν ἐξ ἴσου πατρί.

645ὅστις δʼ ἀνωφέλητα φιτύει τέκνα,

646τί τόνδʼ ἂν εἴποις ἄλλο πλὴν αὑτῷ πόνους

647φῦσαι, πολὺν δὲ τοῖσιν ἐχθροῖσιν γέλων;

648μή νύν ποτʼ, ὦ παῖ, τὰς φρένας ὑφʼ ἡδονῆς

649γυναικὸς οὕνεκʼ ἐκβάλῃς, εἰδὼς ὅτι

650ψυχρὸν παραγκάλισμα τοῦτο γίγνεται,

651γυνὴ κακὴ ξύνευνος ἐν δόμοις. τί γὰρ

652γένοιτʼ ἂν ἕλκος μεῖζον ἢ φίλος κακός;

653ἀλλὰ πτύσας ὡσεί τε δυσμενῆ μέθες

654τὴν παῖδʼ ἐν Ἅιδου τήνδε νυμφεύειν τινί.

655ἐπεὶ γὰρ αὐτὴν εἷλον ἐμφανῶς ἐγὼ

656πόλεως ἀπιστήσασαν ἐκ πάσης μόνην,

657ψευδῆ γʼ ἐμαυτὸν οὐ καταστήσω πόλει,

658ἀλλὰ κτενῶ. πρὸς ταῦτʼ ἐφυμνείτω Δία

659ξύναιμον. εἰ γὰρ δὴ τά γʼ ἐγγενῆ φύσει

660ἄκοσμα θρέψω, κάρτα τοὺς ἔξω γένους

661ἐν τοῖς γὰρ οἰκείοισιν ὅστις ἔστʼ ἀνὴρ

662χρηστός, φανεῖται κἀν πόλει δίκαιος ὤν.

663ὅστις δʼ ὑπερβὰς ἢ νόμους βιάζεται

664ἢ τοὐπιτάσσειν τοῖς κρατύνουσιν νοεῖ,

665οὐκ ἔστʼ ἐπαίνου τοῦτον ἐξ ἐμοῦ τυχεῖν.

666ἀλλʼ ὃν πόλις στήσειε τοῦδε χρὴ κλύειν

667καὶ σμικρὰ καὶ δίκαια καὶ τἀναντία.

668καὶ τοῦτον ἂν τὸν ἄνδρα θαρσοίην ἐγὼ

669καλῶς μὲν ἄρχειν, εὖ δʼ ἂν ἄρχεσθαι θέλειν,

670δορός τʼ ἂν ἐν χειμῶνι προστεταγμένον

671μένειν δίκαιον κἀγαθὸν παραστάτην.

672ἀναρχίας δὲ μεῖζον οὐκ ἔστιν κακόν.

673αὕτη πόλεις ὄλλυσιν, ἥδʼ ἀναστάτους

674οἴκους τίθησιν, ἥδε συμμάχου δορὸς

675τροπὰς καταρρήγνυσι· τῶν δʼ ὀρθουμένων

676σῴζει τὰ πολλὰ σώμαθʼ ἡ πειθαρχία.

677οὕτως ἀμυντέʼ ἐστὶ τοῖς κοσμουμένοις,

678κοὔτοι γυναικὸς οὐδαμῶς ἡσσητέα.

679κρεῖσσον γάρ, εἴπερ δεῖ, πρὸς ἀνδρὸς ἐκπεσεῖν,

680κοὐκ ἂν γυναικῶν ἥσσονες καλοίμεθʼ ἄν.

Χορός

681ἡμῖν μέν, εἰ μὴ τῷ χρόνῳ κεκλέμμεθα,

682λέγειν φρονούντως ὧν λέγεις δοκεῖς πέρι.

Αἵμων

683πάτερ, θεοὶ φύουσιν ἀνθρώποις φρένας,

684πάντων ὅσʼ ἐστὶ κτημάτων ὑπέρτατον.

685ἐγὼ δʼ ὅπως σὺ μὴ λέγεις ὀρθῶς τάδε,

686οὔτʼ ἂν δυναίμην μήτʼ ἐπισταίμην λέγειν.

687γένοιτο μέντἂν χἀτέρῳ καλῶς ἔχον.

688σοῦ δʼ οὖν πέφυκα πάντα προσκοπεῖν ὅσα

689λέγει τις ἢ πράσσει τις ἢ ψέγειν ἔχει.

690τὸ γὰρ σὸν ὄμμα δεινὸν ἀνδρὶ δημότῃ

691λόγοις τοιούτοις, οἷς σὺ μὴ τέρψει κλύων·

692ἐμοὶ δʼ ἀκούειν ἔσθʼ ὑπὸ σκότου τάδε,

693τὴν παῖδα ταύτην οἷʼ, ὀδύρεται πόλις,

694πασῶν γυναικῶν ὡς ἀναξιωτάτη

695κάκιστʼ ἀπʼ ἔργων εὐκλεεστάτων φθίνει.

696ἥτις τὸν αὑτῆς αὐτάδελφον ἐν φοναῖς

697πεπτῶτʼ ἄθαπτον μήθʼ ὑπʼ ὠμηστῶν κυνῶν

698εἴασʼ ὀλέσθαι μήθʼ ὑπʼ οἰωνῶν τινος.

699οὐχ ἥδε χρυσῆς ἀξία τιμῆς λαχεῖν;

700τοιάδʼ ἐρεμνὴ σῖγʼ ἐπέρχεται φάτις.

701ἐμοὶ δὲ σοῦ πράσσοντος εὐτυχῶς, πάτερ,

702οὐκ ἔστιν οὐδὲν κτῆμα τιμιώτερον,

703τί γὰρ πατρὸς θάλλοντος εὐκλείας τέκνοις

704ἄγαλμα μεῖζον, ἢ τί πρὸς παίδων πατρί;

705μή νυν ἓν ἦθος μοῦνον ἐν σαυτῷ φόρει,

706ὡς φὴς σύ, κοὐδὲν ἄλλο, τοῦτʼ ὀρθῶς ἔχειν.

707ὅστις γὰρ αὐτὸς ἢ φρονεῖν μόνος δοκεῖ,

708ἢ γλῶσσαν, ἣν οὐκ ἄλλος, ἢ ψυχὴν ἔχειν,

709οὗτοι διαπτυχθέντες ὤφθησαν κενοί.

710ἀλλʼ ἄνδρα, κεἴ τις ᾖ σοφός, τὸ μανθάνειν

711πόλλʼ, αἰσχρὸν οὐδὲν καὶ τὸ μὴ τείνειν ἄγαν.

712ὁρᾷς παρὰ ῥείθροισι χειμάρροις ὅσα

713δένδρων ὑπείκει, κλῶνας ὡς ἐκσῴζεται,

714τὰ δʼ ἀντιτείνοντʼ αὐτόπρεμνʼ ἀπόλλυται.

715αὕτως δὲ ναὸς ὅστις ἐγκρατῆ πόδα

716τείνας ὑπείκει μηδέν, ὑπτίοις κάτω

717στρέψας τὸ λοιπὸν σέλμασιν ναυτίλλεται.

718ἀλλʼ εἶκε καὶ θυμῷ μετάστασιν δίδου.

719γνώμη γὰρ εἴ τις κἀπʼ ἐμοῦ νεωτέρου

720πρόσεστι, φήμʼ ἔγωγε πρεσβεύειν πολὺ

721φῦναι τὸν ἄνδρα πάντʼ ἐπιστήμης πλέων·

722εἰ δʼ οὖν, φιλεῖ γὰρ τοῦτο μὴ ταύτῃ ῥέπειν,

723καὶ τῶν λεγόντων εὖ καλὸν τὸ μανθάνειν.

Χορός

724ἄναξ, σέ τʼ εἰκός, εἴ τι καίριον λέγει,

725μαθεῖν, σέ τʼ αὖ τοῦδʼ· εὖ γὰρ εἴρηται διπλῇ.

Κρέων

726οἱ τηλικοίδε καὶ διδαξόμεσθα δὴ

727φρονεῖν ὑπʼ ἀνδρὸς τηλικοῦδε τὴν φύσιν;

Αἵμων

728μηδὲν τὸ μὴ δίκαιον· εἰ δʼ ἐγὼ νέος,

729οὐ τὸν χρόνον χρὴ μᾶλλον ἢ τἄργα σκοπεῖν.

Κρέων

730ἔργον γάρ ἐστι τοὺς ἀκοσμοῦντας σέβειν;

Αἵμων

731οὐδʼ ἂν κελεύσαιμʼ, εὐσεβεῖν εἰς τοὺς κακούς.

Κρέων

732οὐχ ἥδε γὰρ τοιᾷδʼ ἐπείληπται νόσῳ;

Αἵμων

733οὔ φησι Θήβης τῆσδʼ ὁμόπτολις λεώς.

Κρέων

734πόλις γὰρ ἡμῖν ἁμὲ χρὴ τάσσειν ἐρεῖ;

Αἵμων

735ὁρᾷς τόδʼ ὡς εἴρηκας ὡς ἄγαν νέος;

Κρέων

736ἄλλῳ γὰρ ἢ ʼμοὶ χρή με τῆσδʼ ἄρχειν χθονός;

Αἵμων

737πόλις γὰρ οὐκ ἔσθʼ ἥτις ἀνδρός ἐσθʼ ἑνός.

Κρέων

738οὐ τοῦ κρατοῦντος ἡ πόλις νομίζεται;

Αἵμων

739καλῶς γʼ ἐρήμης ἂν σὺ γῆς ἄρχοις μόνος.

Κρέων

740ὅδʼ, ὡς ἔοικε, τῇ γυναικὶ συμμαχεῖ.

Αἵμων

741εἴπερ γυνὴ σύ. σοῦ γὰρ οὖν προκήδομαι.

Κρέων

742ὦ παγκάκιστε, διὰ δίκης ἰὼν πατρί;

Αἵμων

743οὐ γὰρ δίκαιά σʼ ἐξαμαρτάνονθʼ ὁρῶ.

Κρέων

744ἁμαρτάνω γὰρ τὰς ἐμὰς ἀρχὰς σέβων;

Αἵμων

745οὐ γὰρ σέβεις, τιμάς γε τὰς θεῶν πατῶν.

Κρέων

746ὦ μιαρὸν ἦθος καὶ γυναικὸς ὕστερον.

Αἵμων

747οὔ τἂν ἕλοις ἥσσω γε τῶν αἰσχρῶν ἐμέ.

Κρέων

748ὁ γοῦν λόγος σοι πᾶς ὑπὲρ κείνης ὅδε.

Αἵμων

749καὶ σοῦ γε κἀμοῦ, καὶ θεῶν τῶν νερτέρων.

Κρέων

750ταύτην ποτʼ οὐκ ἔσθʼ ὡς ἔτι ζῶσαν γαμεῖς.

Αἵμων

751ἣ δʼ οὖν θανεῖται καὶ θανοῦσʼ ὀλεῖ τινα.

Κρέων

752ἦ κἀπαπειλῶν ὧδʼ ἐπεξέρχει θρασύς;

Αἵμων

753τίς δʼ ἔστʼ ἀπειλὴ πρὸς κενὰς γνώμας λέγειν;

Κρέων

754κλαίων φρενώσεις, ὢν φρενῶν αὐτὸς κενός.

Αἵμων

755εἰ μὴ πατὴρ ἦσθʼ, εἶπον ἄν σʼ οὐκ εὖ φρονεῖν.

Κρέων

756γυναικὸς ὢν δούλευμα μὴ κώτιλλέ με.

Αἵμων

757βούλει λέγειν τι καὶ λέγων μηδὲν κλύειν;

Κρέων

758ἄληθες; ἀλλʼ οὐ τόνδʼ Ὄλυμπον, ἴσθʼ ὅτι,

759χαίρων ἐπὶ ψόγοισι δεννάσεις ἐμέ.

760ἄγαγε τὸ μῖσος ὡς κατʼ ὄμματʼ αὐτίκα

761παρόντι θνῄσκῃ πλησία τῷ νυμφίῳ.

Αἵμων

762οὐ δῆτʼ ἔμοιγε, τοῦτο μὴ δόξῃς ποτέ,

763οὔθʼ ἥδʼ ὀλεῖται πλησία, σύ τʼ οὐδαμὰ

764τοὐμὸν προσόψει κρᾶτʼ ἐν ὀφθαλμοῖς ὁρῶν,

765ὡς τοῖς θέλουσι τῶν φίλων μαίνῃ συνών.

Χορός

766ἁνήρ, ἄναξ, βέβηκεν ἐξ ὀργῆς ταχύς·

767νοῦς δʼ ἐστὶ τηλικοῦτος ἀλγήσας βαρύς.

Κρέων

768δράτω· φρονείτω μεῖζον ἢ κατʼ ἄνδρʼ ἰών·

769τὼ δʼ οὖν κόρα τώδʼ οὐκ ἀπαλλάξει μόρου.

Χορός

770ἄμφω γὰρ αὐτὼ καὶ κατακτεῖναι νοεῖς;

Κρέων

771οὐ τήν γε μὴ θιγοῦσαν· εὖ γὰρ οὖν λέγεις.

Χορός

772μόρῳ δὲ ποίῳ καί σφε βουλεύει κτανεῖν;

Κρέων

773ἄγων ἔρημος ἔνθʼ ἂν ᾖ βροτῶν στίβος

774κρύψω πετρώδει ζῶσαν ἐν κατώρυχι,

775φορβῆς τοσοῦτον ὡς ἄγος μόνον προθείς,

776ὅπως μίασμα πᾶσʼ ὑπεκφύγῃ πόλις.

777κἀκεῖ τὸν Ἅιδην, ὃν μόνον σέβει θεῶν,

778αἰτουμένη που τεύξεται τὸ μὴ θανεῖν,

779ἢ γνώσεται γοῦν ἀλλὰ τηνικαῦθʼ ὅτι

780πόνος περισσός ἐστι τἀν Ἅιδου σέβειν.

Choral 8

Choral 9

Episode 10

Κρέων

883ἆρʼ ἴστʼ, ἀοιδὰς καὶ γόους πρὸ τοῦ θανεῖν

884ὡς οὐδʼ ἂν εἷς παύσαιτʼ ἄν, εἰ χρείη λέγειν;

885οὐκ ἄξεθʼ ὡς τάχιστα; καὶ κατηρεφεῖ

886τύμβῳ περιπτύξαντες, ὡς εἴρηκʼ ἐγώ,

887ἄφετε μόνην ἔρημον, εἴτε χρῇ θανεῖν

888εἴτʼ ἐν τοιαύτῃ ζῶσα τυμβεύειν στέγῃ·

889ἡμεῖς γὰρ ἁγνοὶ τοὐπὶ τήνδε τὴν κόρην·

890μετοικίας δʼ οὖν τῆς ἄνω στερήσεται.

Ἀντιγόνη

891ὦ τύμβος, ὦ νυμφεῖον, ὦ κατασκαφὴς

892οἴκησις ἀείφρουρος, οἷ πορεύομαι

893πρὸς τοὺς ἐμαυτῆς, ὧν ἀριθμὸν ἐν νεκροῖς

894πλεῖστον δέδεκται Φερσέφασσʼ ὀλωλότων·

895ὧν λοισθία ʼγὼ καὶ κάκιστα δὴ μακρῷ

896κάτειμι, πρίν μοι μοῖραν ἐξήκειν βίου.

897ἐλθοῦσα μέντοι κάρτʼ ἐν ἐλπίσιν τρέφω

898φίλη μὲν ἥξειν πατρί, προσφιλὴς δὲ σοί,

899μῆτερ, φίλη δὲ σοί, κασίγνητον κάρα·

900ἐπεὶ θανόντας αὐτόχειρ ὑμᾶς ἐγὼ

901ἔλουσα κἀκόσμησα κἀπιτυμβίους

902χοὰς ἔδωκα. νῦν δέ, Πολύνεικες, τὸ σὸν

903δέμας περιστέλλουσα τοιάδʼ ἄρνυμαι.

904καίτοι σʼ ἐγὼ ʼτίμησα τοῖς φρονοῦσιν εὖ.

905οὐ γάρ ποτʼ οὔτʼ ἄν, εἰ τέκνων μήτηρ ἔφυν,

906οὔτʼ εἰ πόσις μοι κατθανὼν ἐτήκετο,

907βίᾳ πολιτῶν τόνδʼ ἂν ᾐρόμην πόνον.

908τίνος νόμου δὴ ταῦτα πρὸς χάριν λέγω;

909πόσις μὲν ἄν μοι κατθανόντος ἄλλος ἦν,

910καὶ παῖς ἀπʼ ἄλλου φωτός, εἰ τοῦδʼ ἤμπλακον,

911μητρὸς δʼ ἐν Ἅιδου καὶ πατρὸς κεκευθότοιν

912οὐκ ἔστʼ ἀδελφὸς ὅστις ἂν βλάστοι ποτέ.

913τοιῷδε μέντοι σʼ ἐκπροτιμήσασʼ ἐγὼ

914νόμῳ Κρέοντι ταῦτʼ ἔδοξʼ ἁμαρτάνειν

915καὶ δεινὰ τολμᾶν, ὦ κασίγνητον κάρα.

916καὶ νῦν ἄγει με διὰ χερῶν οὕτω λαβὼν

917ἄλεκτρον, ἀνυμέναιον, οὔτε του γάμου

918μέρος λαχοῦσαν οὔτε παιδείου τροφῆς,

919ἀλλʼ ὧδʼ ἔρημος πρὸς φίλων ἡ δύσμορος

920ζῶσʼ εἰς θανόντων ἔρχομαι κατασκαφάς.

921ποίαν παρεξελθοῦσα δαιμόνων δίκην;

922τί χρή με τὴν δύστηνον ἐς θεοὺς ἔτι

923βλέπειν; τίνʼ αὐδᾶν ξυμμάχων; ἐπεί γε δὴ

924τὴν δυσσέβειαν εὐσεβοῦσʼ ἐκτησάμην.

925ἀλλʼ εἰ μὲν οὖν τάδʼ ἐστὶν ἐν θεοῖς καλά,

926παθόντες ἂν ξυγγνοῖμεν ἡμαρτηκότες·

927εἰ δʼ οἵδʼ ἁμαρτάνουσι, μὴ πλείω κακὰ

928πάθοιεν ἢ καὶ δρῶσιν ἐκδίκως ἐμέ.

Choral 11

Episode 12

Τειρεσίας

988Θήβης ἄνακτες, ἥκομεν κοινὴν ὁδὸν

989δύʼ ἐξ ἑνὸς βλέποντε· τοῖς τυφλοῖσι γὰρ

990αὕτη κέλευθος ἐκ προηγητοῦ πέλει.

Κρέων

991τί δʼ ἔστιν, ὦ γεραιὲ Τειρεσία, νέον;

Τειρεσίας

992ἐγὼ διδάξω, καὶ σὺ τῷ μάντει πιθοῦ.

Κρέων

993οὔκουν πάρος γε σῆς ἀπεστάτουν φρενός.

Τειρεσίας

994τοιγὰρ διʼ ὀρθῆς τήνδʼ…

Κρέων

995ἔ…