Βάκχαι

Episode 5

Θεράπων

434Πενθεῦ, πάρεσμεν τήνδʼ ἄγραν ἠγρευκότες

435ἐφʼ ἣν ἔπεμψας, οὐδʼ ἄκρανθʼ ὡρμήσαμεν.

436ὁ θὴρ δʼ ὅδʼ ἡμῖν πρᾶος οὐδʼ ὑπέσπασεν

437φυγῇ πόδʼ, ἀλλʼ ἔδωκεν οὐκ ἄκων χέρας

438οὐδʼ ὠχρός, οὐδʼ ἤλλαξεν οἰνωπὸν γένυν,

439γελῶν δὲ καὶ δεῖν κἀπάγειν ἐφίετο

440ἔμενέ τε, τοὐμὸν εὐτρεπὲς ποιούμενος.

441κἀγὼ διʼ αἰδοῦς εἶπον· Ὦ ξένʼ, οὐχ ἑκὼν

442ἄγω σε, Πενθέως δʼ ὅς μʼ ἔπεμψʼ ἐπιστολαῖς.

443ἃς δʼ αὖ σὺ βάκχας εἷρξας, ἃς συνήρπασας

444κἄδησας ἐν δεσμοῖσι πανδήμου στέγης,

445φροῦδαί γʼ ἐκεῖναι λελυμέναι πρὸς ὀργάδας

446σκιρτῶσι Βρόμιον ἀνακαλούμεναι θεόν·

447αὐτόματα δʼ αὐταῖς δεσμὰ διελύθη ποδῶν

448κλῇδές τʼ ἀνῆκαν θύρετρʼ ἄνευ θνητῆς χερός.

449πολλῶν δʼ ὅδʼ ἁνὴρ θαυμάτων ἥκει πλέως

450ἐς τάσδε Θήβας. σοὶ δὲ τἄλλα χρὴ μέλειν.

Πενθεύς

451μέθεσθε χειρῶν τοῦδʼ· ἐν ἄρκυσιν γὰρ ὢν

452οὐκ ἔστιν οὕτως ὠκὺς ὥστε μʼ ἐκφυγεῖν.

453ἀτὰρ τὸ μὲν σῶμʼ οὐκ ἄμορφος εἶ, ξένε,

454ὡς ἐς γυναῖκας, ἐφʼ ὅπερ ἐς Θήβας πάρει·

455πλόκαμός τε γάρ σου ταναός, οὐ πάλης ὕπο,

456γένυν παρʼ αὐτὴν κεχυμένος, πόθου πλέως·

457λευκὴν δὲ χροιὰν ἐκ παρασκευῆς ἔχεις,

458οὐχ ἡλίου βολαῖσιν, ἀλλʼ ὑπὸ σκιᾶς,

459τὴν Ἀφροδίτην καλλονῇ θηρώμενος.

460πρῶτον μὲν οὖν μοι λέξον ὅστις εἶ γένος.

Διόνυσος

461οὐ κόμπος οὐδείς· ῥᾴδιον δʼ εἰπεῖν τόδε.

462τὸν ἀνθεμώδη Τμῶλον οἶσθά που κλύων.

Πενθεύς

463οἶδʼ, ὃς τὸ Σάρδεων ἄστυ περιβάλλει κύκλῳ.

Διόνυσος

464ἐντεῦθέν εἰμι, Λυδία δέ μοι πατρίς.

Πενθεύς

465πόθεν δὲ τελετὰς τάσδʼ ἄγεις ἐς Ἑλλάδα;

Διόνυσος

466Διόνυσος ἡμᾶς εἰσέβησʼ, ὁ τοῦ Διός.

Πενθεύς

467Ζεὺς δʼ ἔστʼ ἐκεῖ τις, ὃς νέους τίκτει θεούς;

Διόνυσος

468οὔκ, ἀλλʼ ὁ Σεμέλην ἐνθάδε ζεύξας γάμοις.

Πενθεύς

469πότερα δὲ νύκτωρ σʼ ἢ κατʼ ὄμμʼ ἠνάγκασεν;

Διόνυσος

470ὁρῶν ὁρῶντα, καὶ δίδωσιν ὄργια.

Πενθεύς

471τὰ δʼ ὄργιʼ ἐστὶ τίνʼ ἰδέαν ἔχοντά σοι;

Διόνυσος

472ἄρρητʼ ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν.

Πενθεύς

473ἔχει δʼ ὄνησιν τοῖσι θύουσιν τίνα;

Διόνυσος

474οὐ θέμις ἀκοῦσαί σʼ, ἔστι δʼ ἄξιʼ εἰδέναι.

Πενθεύς

475εὖ τοῦτʼ ἐκιβδήλευσας, ἵνʼ ἀκοῦσαι θέλω.

Διόνυσος

476ἀσέβειαν ἀσκοῦντʼ ὄργιʼ ἐχθαίρει θεοῦ.

Πενθεύς

477τὸν θεὸν ὁρᾶν γὰρ φῂς σαφῶς, ποῖός τις ἦν;

Διόνυσος

478ὁποῖος ἤθελʼ· οὐκ ἐγὼ ʼτασσον τόδε.

Πενθεύς

479τοῦτʼ αὖ παρωχέτευσας εὖ κοὐδὲν λέγων.

Διόνυσος

480δόξει τις ἀμαθεῖ σοφὰ λέγων οὐκ εὖ φρονεῖν.

Πενθεύς

481ἦλθες δὲ πρῶτα δεῦρʼ ἄγων τὸν δαίμονα;

Διόνυσος

482πᾶς ἀναχορεύει βαρβάρων τάδʼ ὄργια.

Πενθεύς

483φρονοῦσι γὰρ κάκιον Ἑλλήνων πολύ.

Διόνυσος

484τάδʼ εὖ γε μᾶλλον· οἱ νόμοι δὲ διάφοροι.

Πενθεύς

485τὰ δʼ ἱερὰ νύκτωρ ἢ μεθʼ ἡμέραν τελεῖς;

Διόνυσος

486νύκτωρ τὰ πολλά· σεμνότητʼ ἔχει σκότος.

Πενθεύς

487τοῦτʼ ἐς γυναῖκας δόλιόν ἐστι καὶ σαθρόν.

Διόνυσος

488κἀν ἡμέρᾳ τό γʼ αἰσχρὸν ἐξεύροι τις ἄν.

Πενθεύς

489δίκην σε δοῦναι δεῖ σοφισμάτων κακῶν.

Διόνυσος

490σὲ δʼ ἀμαθίας γε κἀσεβοῦντʼ ἐς τὸν θεόν.

Πενθεύς

491ὡς θρασὺς ὁ βάκχος κοὐκ ἀγύμναστος λόγων.

Διόνυσος

492εἴφʼ ὅ τι παθεῖν δεῖ· τί με τὸ δεινὸν ἐργάσῃ;

Πενθεύς

493πρῶτον μὲν ἁβρὸν βόστρυχον τεμῶ σέθεν.

Διόνυσος

494ἱερὸς ὁ πλόκαμος· τῷ θεῷ δʼ αὐτὸν τρέφω.

Πενθεύς

495ἔπειτα θύρσον τόνδε παράδος ἐκ χεροῖν.

Διόνυσος

496αὐτός μʼ ἀφαιροῦ· τόνδε Διονύσου φορῶ.

Πενθεύς

497εἱρκταῖσί τʼ ἔνδον σῶμα σὸν φυλάξομεν.

Διόνυσος

498λύσει μʼ ὁ δαίμων αὐτός, ὅταν ἐγὼ θέλω.

Πενθεύς

499ὅταν γε καλέσῃς αὐτὸν ἐν βάκχαις σταθείς.

Διόνυσος

500καὶ νῦν ἃ πάσχω πλησίον παρὼν ὁρᾷ.

Πενθεύς

501καὶ ποῦ ʼστιν; οὐ γὰρ φανερὸς ὄμμασίν γʼ ἐμοῖς.

Διόνυσος

502παρʼ ἐμοί· σὺ δʼ ἀσεβὴς αὐτὸς ὢν οὐκ εἰσορᾷς.

Πενθεύς

503λάζυσθε· καταφρονεῖ με καὶ Θήβας ὅδε.

Διόνυσος

504αὐδῶ με μὴ δεῖν σωφρονῶν οὐ σώφροσιν.

Πενθεύς

505ἐγὼ δὲ δεῖν γε, κυριώτερος σέθεν.

Διόνυσος

506οὐκ οἶσθʼ ὅ τι ζῇς, οὐδʼ ὃ δρᾷς, οὐδʼ ὅστις εἶ.

Πενθεύς

507Πενθεύς, Ἀγαύης παῖς, πατρὸς δʼ Ἐχίονος.

Διόνυσος

508ἐνδυστυχῆσαι τοὔνομʼ ἐπιτήδειος εἶ.

Πενθεύς

509χώρει· καθείρξατʼ αὐτὸν ἱππικαῖς πέλας

510φάτναισιν, ὡς ἂν σκότιον εἰσορᾷ κνέφας.

511ἐκεῖ χόρευε· τάσδε δʼ ἃς ἄγων πάρει

512κακῶν συνεργοὺς ἢ διεμπολήσομεν

513ἢ χεῖρα δούπου τοῦδε καὶ βύρσης κτύπου

514παύσας, ἐφʼ ἱστοῖς δμωίδας κεκτήσομαι.

Διόνυσος

515στείχοιμʼ ἄν· ὅ τι γὰρ μὴ χρεών, οὔτοι χρεὼν

516παθεῖν. ἀτάρ τοι τῶνδʼ ἄποινʼ ὑβρισμάτων

517μέτεισι Διόνυσός σʼ, ὃν οὐκ εἶναι λέγεις·

518ἡμᾶς γὰρ ἀδικῶν κεῖνον εἰς δεσμοὺς ἄγεις.