Οἰδίπους Τύραννος

Episode 1

Οἰδίπους

1ὦ τέκνα, Κάδμου τοῦ πάλαι νέα τροφή,

2τίνας ποθʼ ἕδρας τάσδε μοι θοάζετε

3ἱκτηρίοις κλάδοισιν ἐξεστεμμένοι;

4πόλις δʼ ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων γέμει,

5ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων·

6ἁγὼ δικαιῶν μὴ παρʼ ἀγγέλων, τέκνα,

7ἄλλων ἀκούειν αὐτὸς ὧδʼ ἐλήλυθα,

8ὁ πᾶσι κλεινὸς Οἰδίπους καλούμενος.

9ἀλλʼ ὦ γεραιέ, φράζʼ, ἐπεὶ πρέπων ἔφυς

10πρὸ τῶνδε φωνεῖν, τίνι τρόπῳ καθέστατε,

11δείσαντες ἢ στέρξαντες; ὡς θέλοντος ἂν

12ἐμοῦ προσαρκεῖν πᾶν· δυσάλγητος γὰρ ἂν

13εἴην τοιάνδε μὴ οὐ κατοικτίρων ἕδραν.

Ἱερεύς

14ἀλλʼ ὦ κρατύνων Οἰδίπους χώρας ἐμῆς,

15ὁρᾷς μὲν ἡμᾶς ἡλίκοι προσήμεθα

16βωμοῖσι τοῖς σοῖς· οἱ μὲν οὐδέπω μακρὰν

17πτέσθαι σθένοντες, οἱ δὲ σὺν γήρᾳ βαρεῖς,

18ἱερῆς, ἐγὼ μὲν Ζηνός, οἵδε τʼ ᾐθέων

19λεκτοί· τὸ δʼ ἄλλο φῦλον ἐξεστεμμένον

20ἀγοραῖσι θακεῖ πρός τε Παλλάδος διπλοῖς

21ναοῖς, ἐπʼ Ἰσμηνοῦ τε μαντείᾳ σποδῷ.

22πόλις γάρ, ὥσπερ καὐτὸς εἰσορᾷς, ἄγαν

23ἤδη σαλεύει κἀνακουφίσαι κάρα

24βυθῶν ἔτʼ οὐχ οἵα τε φοινίου σάλου,

25φθίνουσα μὲν κάλυξιν ἐγκάρποις χθονός,

26φθίνουσα δʼ ἀγέλαις βουνόμοις τόκοισί τε

27ἀγόνοις γυναικῶν· ἐν δʼ ὁ πυρφόρος θεὸς

28σκήψας ἐλαύνει, λοιμὸς ἔχθιστος, πόλιν,

29ὑφʼ οὗ κενοῦται δῶμα Καδμεῖον, μέλας δʼ

30Ἅιδης στεναγμοῖς καὶ γόοις πλουτίζεται.

31θεοῖσι μέν νυν οὐκ ἰσούμενόν σʼ ἐγὼ

32οὐδʼ οἵδε παῖδες ἑζόμεσθʼ ἐφέστιοι,

33ἀνδρῶν δὲ πρῶτον ἔν τε συμφοραῖς βίου

34κρίνοντες ἔν τε δαιμόνων συναλλαγαῖς·

35ὅς γʼ ἐξέλυσας ἄστυ Καδμεῖον μολὼν

36σκληρᾶς ἀοιδοῦ δασμὸν ὃν παρείχομεν,

37καὶ ταῦθʼ ὑφʼ ἡμῶν οὐδὲν ἐξειδὼς πλέον

38οὐδʼ ἐκδιδαχθείς, ἀλλὰ προσθήκῃ θεοῦ

39λέγει νομίζει θʼ ἡμὶν ὀρθῶσαι βίον·

40νῦν τʼ, ὦ κράτιστον πᾶσιν Οἰδίπου κάρα,

41ἱκετεύομέν σε πάντες οἵδε πρόστροποι

42ἀλκήν τινʼ εὑρεῖν ἡμίν, εἴτε του θεῶν

43φήμην ἀκούσας εἴτʼ ἀπʼ ἀνδρὸς οἶσθά του·

44ὡς τοῖσιν ἐμπείροισι καὶ τὰς ξυμφορὰς

45ζώσας ὁρῶ μάλιστα τῶν βουλευμάτων.

46ἴθʼ, ὦ βροτῶν ἄριστʼ, ἀνόρθωσον πόλιν,

47ἴθʼ, εὐλαβήθηθʼ· ὡς σὲ νῦν μὲν ἥδε γῆ

48σωτῆρα κλῄζει τῆς πάρος προθυμίας·

49ἀρχῆς δὲ τῆς σῆς μηδαμῶς μεμνώμεθα

50στάντες τʼ ἐς ὀρθὸν καὶ πεσόντες ὕστερον.

51ἀλλʼ ἀσφαλείᾳ τήνδʼ ἀνόρθωσον πόλιν·

52ὄρνιθι γὰρ καὶ τὴν τότʼ αἰσίῳ τύχην

53παρέσχες ἡμῖν, καὶ τανῦν ἴσος γενοῦ.

54ὡς εἴπερ ἄρξεις τῆσδε γῆς, ὥσπερ κρατεῖς,

55ξὺν ἀνδράσιν κάλλιον ἢ κενῆς κρατεῖν·

56ὡς οὐδέν ἐστιν οὔτε πύργος οὔτε ναῦς

57ἔρημος ἀνδρῶν μὴ ξυνοικούντων ἔσω.

Οἰδίπους

58ὦ παῖδες οἰκτροί, γνωτὰ κοὐκ ἄγνωτά μοι

59προσήλθεθʼ ἱμείροντες· εὖ γὰρ οἶδʼ ὅτι

60νοσεῖτε πάντες, καὶ νοσοῦντες, ὡς ἐγὼ

61οὐκ ἔστιν ὑμῶν ὅστις ἐξ ἴσου νοσεῖ.

62τὸ μὲν γὰρ ὑμῶν ἄλγος εἰς ἕνʼ ἔρχεται

63μόνον καθʼ αὑτὸν κοὐδένʼ ἄλλον, ἡ δʼ ἐμὴ

64ψυχὴ πόλιν τε κἀμὲ καὶ σʼ ὁμοῦ στένει.

65ὥστʼ οὐχ ὕπνῳ γʼ εὕδοντά μʼ ἐξεγείρετε,

66ἀλλʼ ἴστε πολλὰ μέν με δακρύσαντα δή,

67πολλὰς δʼ ὁδοὺς ἐλθόντα φροντίδος πλάνοις·

68ἣν δʼ εὖ σκοπῶν ηὕρισκον ἴασιν μόνην,

69ταύτην ἔπραξα· παῖδα γὰρ Μενοικέως

70Κρέοντʼ, ἐμαυτοῦ γαμβρόν, ἐς τὰ Πυθικὰ

71ἔπεμψα Φοίβου δώμαθʼ, ὡς πύθοιθʼ ὅ τι

72δρῶν ἢ τί φωνῶν τήνδε ῥυσαίμην πόλιν.

73καί μʼ ἦμαρ ἤδη ξυμμετρούμενον χρόνῳ

74λυπεῖ τί πράσσει· τοῦ γὰρ εἰκότος πέρα

75ἄπεστι πλείω τοῦ καθήκοντος χρόνου.

76ὅταν δʼ ἵκηται, τηνικαῦτʼ ἐγὼ κακὸς

77μὴ δρῶν ἂν εἴην πάνθʼ ὅσʼ ἂν δηλοῖ θεός.

Ἱερεύς

78ἀλλʼ εἰς καλὸν σύ τʼ εἶπας οἵδε τʼ ἀρτίως

79Κρέοντα προσστείχοντα σημαίνουσί μοι.

Οἰδίπους

80ὦναξ Ἄπολλον, εἰ γὰρ ἐν τύχῃ γέ τῳ

81σωτῆρι βαίη λαμπρὸς ὥσπερ ὄμματι

Ἱερεύς

82ἀλλʼ εἰκάσαι μέν, ἡδύς· οὐ γὰρ ἂν κάρα

83πολυστεφὴς ὧδʼ εἷρπε παγκάρπου δάφνης.

Οἰδίπους

84τάχʼ εἰσόμεσθα· ξύμμετρος γὰρ ὡς κλύειν.

85ἄναξ, ἐμὸν κήδευμα, παῖ Μενοικέως,

86τίνʼ ἡμὶν ἥκεις τοῦ θεοῦ φήμην φέρων;

Κρέων

87ἐσθλήν· λέγω γὰρ καὶ τὰ δύσφορʼ, εἰ τύχοι

88κατʼ ὀρθὸν ἐξελθόντα, πάντʼ ἂν εὐτυχεῖν.

Οἰδίπους

89ἔστιν δὲ ποῖον τοὔπος; οὔτε γὰρ θρασὺς

90οὔτʼ οὖν προδείσας εἰμὶ τῷ γε νῦν λόγῳ.

Κρέων

91εἰ τῶνδε χρῄζεις πλησιαζόντων κλύειν,

92ἕτοιμος εἰπεῖν, εἴτε καὶ στείχειν ἔσω.

Οἰδίπους

93ἐς πάντας αὔδα· τῶνδε γὰρ πλέον φέρω

94τὸ πένθος ἢ καὶ τῆς ἐμῆς ψυχῆς πέρι.

Κρέων

95λέγοιμʼ ἂν οἷʼ ἤκουσα τοῦ θεοῦ πάρα.

96ἄνωγεν ἡμᾶς Φοῖβος ἐμφανῶς ἄναξ

97μίασμα χώρας, ὡς τεθραμμένον χθονὶ

98ἐν τῇδʼ, ἐλαύνειν μηδʼ ἀνήκεστον τρέφειν.

Οἰδίπους

99ποίῳ καθαρμῷ; τίς ὁ τρόπος τῆς ξυμφορᾶς;

Κρέων

100ἀνδρηλατοῦντας ἢ φόνῳ φόνον πάλιν

101λύοντας, ὡς τόδʼ αἷμα χειμάζον πόλιν.

Οἰδίπους

102ποίου γὰρ ἀνδρὸς τήνδε μηνύει τύχην;

Κρέων

103ἦν ἡμίν, ὦναξ, Λάϊός ποθʼ ἡγεμὼν

104γῆς τῆσδε, πρὶν σὲ τήνδʼ ἀπευθύνειν πόλιν.

Οἰδίπους

105ἔξοιδʼ ἀκούων· οὐ γὰρ εἰσεῖδόν γέ πω.

Κρέων

106τούτου θανόντος νῦν ἐπιστέλλει σαφῶς

107τοὺς αὐτοέντας χειρὶ τιμωρεῖν τινας.

Οἰδίπους

108οἳ δʼ εἰσὶ ποῦ γῆς; ποῦ τόδʼ εὑρεθήσεται

109ἴχνος παλαιᾶς δυστέκμαρτον αἰτίας;

Κρέων

110ἐν τῇδʼ ἔφασκε γῇ· τὸ δὲ ζητούμενον

111ἁλωτόν, ἐκφεύγειν δὲ τἀμελούμενον.

Οἰδίπους

112πότερα δʼ ἐν οἴκοις ἢ ʼν ἀγροῖς ὁ Λάϊος

113ἢ γῆς ἐπʼ ἄλλης τῷδε συμπίπτει φόνῳ;

Κρέων

114θεωρός, ὡς ἔφασκεν, ἐκδημῶν, πάλιν

115πρὸς οἶκον οὐκέθʼ ἵκεθʼ, ὡς ἀπεστάλη.

Οἰδίπους

116οὐδʼ ἄγγελός τις οὐδὲ συμπράκτωρ ὁδοῦ

117κατεῖδʼ, ὅτου τις ἐκμαθὼν ἐχρήσατʼ ἄν;

Κρέων

118θνῄσκουσι γάρ, πλὴν εἷς τις, ὃς φόβῳ, φυγὼν

119ὧν εἶδε πλὴν ἓν οὐδὲν εἶχʼ εἰδὼς φράσαι.

Οἰδίπους

120τὸ ποῖον; ἓν γὰρ πόλλʼ ἂν ἐξεύροι μαθεῖν,

121ἀρχὴν βραχεῖαν εἰ λάβοιμεν ἐλπίδος.

Κρέων

122λῃστὰς ἔφασκε συντυχόντας οὐ μιᾷ

123ῥώμῃ κτανεῖν νιν, ἀλλὰ σὺν πλήθει χερῶν.

Οἰδίπους

124πῶς οὖν ὁ λῃστής, εἴ τι μὴ ξὺν ἀργύρῳ

125ἐπράσσετʼ ἐνθένδʼ, ἐς τόδʼ ἂν τόλμης ἔβη;

Κρέων

126δοκοῦντα ταῦτʼ ἦν· Λαΐου δʼ ὀλωλότος

127οὐδεὶς ἀρωγὸς ἐν κακοῖς ἐγίγνετο.

Οἰδίπους

128κακὸν δὲ ποῖον ἐμποδών, τυραννίδος

129οὕτω πεσούσης, εἶργε τοῦτʼ ἐξειδέναι;

Κρέων

130ἡ ποικιλῳδὸς Σφὶγξ τὸ πρὸς ποσὶν σκοπεῖν

131μεθέντας ἡμᾶς τἀφανῆ προσήγετο.

Οἰδίπους

132ἀλλʼ ἐξ ὑπαρχῆς αὖθις αὔτʼ ἐγὼ φανῶ·

133ἐπαξίως γὰρ Φοῖβος, ἀξίως δὲ σὺ

134πρὸ τοῦ θανόντος τήνδʼ ἔθεσθʼ ἐπιστροφήν·

135ὥστʼ ἐνδίκως ὄψεσθε κἀμὲ σύμμαχον

136γῇ τῇδε τιμωροῦντα τῷ θεῷ θʼ ἅμα.

137ὑπὲρ γὰρ οὐχὶ τῶν ἀπωτέρω φίλων,

138ἀλλʼ αὐτὸς αὑτοῦ τοῦτʼ ἀποσκεδῶ μύσος.

139ὅστις γὰρ ἦν ἐκεῖνον ὁ κτανών, τάχʼ ἂν

140κἄμʼ ἂν τοιαύτῃ χειρὶ τιμωροῦνθʼ ἕλοι.

141κείνῳ προσαρκῶν οὖν ἐμαυτὸν ὠφελῶ.

142ἀλλʼ ὡς τάχιστα, παῖδες, ὑμεῖς μὲν βάθρων

143ἵστασθε, τούσδʼ ἄραντες ἱκτῆρας κλάδους,

144ἄλλος δὲ Κάδμου λαὸν ὧδʼ ἀθροιζέτω,

145ὡς πᾶν ἐμοῦ δράσοντος· ἢ γὰρ εὐτυχεῖς

146σὺν τῷ θεῷ φανούμεθʼ ἢ πεπτωκότες.

Ἱερεύς

147ὦ παῖδες, ἱστώμεσθα· τῶνδε γὰρ χάριν

148καὶ δεῦρʼ ἔβημεν ὧν ὅδʼ ἐξαγγέλλεται.

149Φοῖβος δʼ ὁ πέμψας τάσδε μαντείας ἅμα

150σωτήρ δʼ ἵκοιτο καὶ νόσου παυστήριος.

Choral 2

Episode 3

Οἰδίπους

216αἰτεῖς· ἃ δʼ αἰτεῖς, τἄμʼ ἐὰν θέλῃς ἔπη

217κλύων δέχεσθαι τῇ νόσῳ θʼ ὑπηρετεῖν,

218ἀλκὴν λάβοις ἂν κἀνακούφισιν κακῶν·

219ἁγὼ ξένος μὲν τοῦ λόγου τοῦδʼ ἐξερῶ,

220ξένος δὲ τοῦ πραχθέντος· οὐ γὰρ ἂν μακρὰν

221ἴχνευον αὐτός, μὴ οὐκ ἔχων τι σύμβολον,

222νῦν δʼ ὕστερος γὰρ ἀστὸς εἰς ἀστοὺς τελῶ,

223ὑμῖν προφωνῶ πᾶσι Καδμείοις τάδε·

224ὅστις ποθʼ ὑμῶν Λάϊον τὸν Λαβδάκου

225κάτοιδεν ἀνδρὸς ἐκ τίνος διώλετο,

226τοῦτον κελεύω πάντα σημαίνειν ἐμοί·

227κεἰ μὲν φοβεῖται, τοὐπίκλημʼ ὑπεξελεῖν

228αὐτὸν καθʼ αὑτοῦ· πείσεται γὰρ ἄλλο μὲν

229ἀστεργὲς οὐδέν. γῆς δʼ ἄπεισιν ἀσφαλής.

230εἰ δʼ αὖ τις ἄλλον οἶδεν ἐξ ἄλλης χθονὸς

231τὸν αὐτόχειρα, μὴ σιωπάτω· τὸ γὰρ

232κέρδος τελῶ ʼγὼ χἠ χάρις προσκείσεται.

233εἰ δʼ αὖ σιωπήσεσθε, καί τις ἢ φίλου

234δείσας ἀπώσει τοὔπος ἢ χαὐτοῦ τόδε,

235ἃκ τῶνδε δράσω, ταῦτα χρὴ κλύειν ἐμοῦ.

236τὸν ἄνδρʼ ἀπαυδῶ τοῦτον, ὅστις ἐστί, γῆς

237τῆσδʼ, ἧς ἐγὼ κράτη τε καὶ θρόνους νέμω,

238μήτʼ εἰσδέχεσθαι μήτε προσφωνεῖν τινα,

239μήτʼ ἐν θεῶν εὐχαῖσι μήτε θύμασιν

240κοινὸν ποεῖσθαι, μήτε χέρνιβας νέμειν·

241ὠθεῖν δʼ ἀπʼ οἴκων πάντας, ὡς μιάσματος

242τοῦδʼ ἡμὶν ὄντος, ὡς τὸ Πυθικὸν θεοῦ

243μαντεῖον ἐξέφηνεν ἀρτίως ἐμοί.

244ἐγὼ μὲν οὖν τοιόσδε τῷ τε δαίμονι

245τῷ τʼ ἀνδρὶ τῷ θανόντι σύμμαχος πέλω·

246κατεύχομαι δὲ τὸν δεδρακότʼ, εἴτε τις

247εἷς ὢν λέληθεν εἴτε πλειόνων μέτα,

248κακὸν κακῶς νιν ἄμορον ἐκτρῖψαι βίον·

249ἐπεύχομαι δʼ, οἴκοισιν εἰ ξυνέστιος

250ἐν τοῖς ἐμοῖς γένοιτʼ ἐμοῦ συνειδότος,

251παθεῖν ἅπερ τοῖσδʼ ἀρτίως ἠρασάμην.

252ὑμῖν δὲ ταῦτα πάντʼ ἐπισκήπτω τελεῖν,

253ὑπέρ τʼ ἐμαυτοῦ τοῦ θεοῦ τε τῆσδέ τε

254γῆς ὧδʼ ἀκάρπως κἀθέως ἐφθαρμένης.

Οἰδίπους

255οὐδʼ εἰ γὰρ ἦν τὸ πρᾶγμα μὴ θεήλατον,

256ἀκάθαρτον ὑμᾶς εἰκὸς ἦν οὕτως ἐᾶν,

257ἀνδρός γʼ ἀρίστου βασιλέως τʼ ὀλωλότος,

258ἀλλʼ ἐξερευνᾶν· νῦν δʼ ἐπεὶ κυρῶ γʼ ἐγὼ

259ἔχων μὲν ἀρχὰς ἃς ἐκεῖνος εἶχε πρίν,

260ἔχων δὲ λέκτρα καὶ γυναῖχʼ ὁμόσπορον,

261κοινῶν τε παίδων κοίνʼ ἄν, εἰ κείνῳ γένος

262μὴ ʼδυστύχησεν, ἦν ἂν ἐκπεφυκότα·

263νῦν δʼ ἐς τὸ κείνου κρᾶτʼ ἐνήλαθʼ ἡ τύχη·

264ἀνθʼ ὧν ἐγὼ τάδʼ, ὡσπερεὶ τοὐμοῦ πατρός,

265ὑπερμαχοῦμαι κἀπὶ πᾶν ἀφίξομαι,

266ζητῶν τὸν αὐτόχειρα τοῦ φόνου λαβεῖν,

267τῷ Λαβδακείῳ παιδὶ Πολυδώρου τε καὶ

268τοῦ πρόσθε Κάδμου τοῦ πάλαι τʼ Ἀγήνορος.

269καὶ ταῦτα τοῖς μὴ δρῶσιν εὔχομαι θεοὺς

270μήτʼ ἄροτον αὐτοῖς γῆς ἀνιέναι τινὰ

271μήτʼ οὖν γυναικῶν παῖδας, ἀλλὰ τῷ πότμῳ

272τῷ νῦν φθερεῖσθαι κἄτι τοῦδʼ ἐχθίονι·

273ὑμῖν δὲ τοῖς ἄλλοισι Καδμείοις, ὅσοις

274τάδʼ ἔστʼ ἀρέσκονθʼ, ἥ τε σύμμαχος Δίκη

275χοἰ πάντες εὖ ξυνεῖεν εἰσαεὶ θεοί.

Χορός

276ὥσπερ μʼ ἀραῖον ἔλαβες, ὧδʼ, ἄναξ, ἐρῶ.

277οὔτʼ ἔκτανον γὰρ οὔτε τὸν κτανόντʼ ἔχω

278δεῖξαι. τὸ δὲ ζήτημα τοῦ πέμψαντος ἦν

279Φοίβου τόδʼ εἰπεῖν, ὅστις εἴργασταί ποτε.

Οἰδίπους

280δίκαιʼ ἔλεξας· ἀλλʼ ἀναγκάσαι θεοὺς

281ἃν μὴ θέλωσιν οὐδʼ ἂν εἷς δύναιτʼ ἀνήρ.

Χορός

282τὰ δεύτερʼ ἐκ τῶνδʼ ἂν λέγοιμʼ ἁμοὶ δοκεῖ.

Οἰδίπους

283εἰ καὶ τρίτʼ ἐστί, μὴ παρῇς τὸ μὴ οὐ φράσαι.

Χορός

284ἄνακτʼ ἄνακτι ταὔθʼ ὁρῶντʼ ἐπίσταμαι

285μάλιστα Φοίβῳ Τειρεσίαν, παρʼ οὗ τις ἂν

286σκοπῶν τάδʼ, ὦναξ, ἐκμάθοι σαφέστατα.

Οἰδίπους

287ἀλλʼ οὐκ ἐν ἀργοῖς οὐδὲ τοῦτʼ ἐπραξάμην.

288ἔπεμψα γὰρ Κρέοντος εἰπόντος διπλοῦς

289πομπούς· πάλαι δὲ μὴ παρῶν θαυμάζεται.

Χορός

290καὶ μὴν τά γʼ ἄλλα κωφὰ καὶ παλαίʼ ἔπη.

Οἰδίπους

291τὰ ποῖα ταῦτα; πάντα γὰρ σκοπῶ λόγον.

Χορός

292θανεῖν ἐλέχθη πρός τινων ὁδοιπόρων.

Οἰδίπους

293ἤκουσα κἀγώ. τὸν δʼ ἰδόντʼ οὐδεὶς ὁρᾷ.

Χορός

294ἀλλʼ εἴ τι μὲν δὴ δείματός γʼ ἔχει μέρος,

295τὰς σὰς ἀκούων οὐ μενεῖ τοιάσδʼ ἀράς,

Οἰδίπους

296ᾧ μή ʼστι δρῶντι τάρβος, οὐδʼ ἔπος φοβεῖ.

Χορός

297ἀλλʼ οὑξελέγξων αὐτὸν ἔστιν· οἵδε γὰρ

298τὸν θεῖον ἤδη μάντιν ὧδʼ ἄγουσιν, ᾧ

299τἀληθὲς ἐμπέφυκεν ἀνθρώπων μόνῳ.

Οἰδίπους

300ὦ πάντα νωμῶν Τειρεσία, διδακτά τε

301ἄρρητά τʼ, οὐράνιά τε καὶ χθονοστιβῆ,

302πόλιν μέν, εἰ καὶ μὴ βλέπεις, φρονεῖς δʼ ὅμως

303οἵᾳ νόσῳ σύνεστιν· ἧς σὲ προστάτην

304σωτῆρά τʼ, ὦναξ, μοῦνον ἐξευρίσκομεν.

305Φοῖβος γάρ, εἴ τι μὴ κλύεις τῶν ἀγγέλων,

306πέμψασιν ἡμῖν ἀντέπεμψεν, ἔκλυσιν

307μόνην ἂν ἐλθεῖν τοῦδε τοῦ νοσήματος,

308εἰ τοὺς κτανόντας Λάϊον μαθόντες εὖ

309κτείναιμεν ἢ γῆς φυγάδας ἐκπεμψαίμεθα.

310σύ νυν φθονήσας μήτʼ ἀπʼ οἰωνῶν φάτιν

311μήτʼ εἴ τινʼ ἄλλην μαντικῆς ἔχεις ὁδόν,

312ῥῦσαι σεαυτὸν καὶ πόλιν, ῥῦσαι δʼ ἐμέ,

313ῥῦσαι δὲ πᾶν μίασμα τοῦ τεθνηκότος.

314ἐν σοὶ γὰρ ἐσμέν· ἄνδρα δʼ ὠφελεῖν ἀφʼ ὧν

315ἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνων.

Τειρεσίας

316φεῦ φεῦ, φρονεῖν ὡς δεινὸν ἔνθα μὴ τέλη

317λύῃ φρονοῦντι· ταῦτα γὰρ καλῶς ἐγὼ

318εἰδὼς διώλεσʼ· οὐ γὰρ ἂν δεῦρʼ ἱκόμην.

Οἰδίπους

319τί δʼ ἔστιν; ὡς ἄθυμος εἰσελήλυθας.

Τειρεσίας

320ἄφες μʼ ἐς οἴκους· ῥᾷστα γὰρ τὸ σόν τε σὺ

321κἀγὼ διοίσω τοὐμόν, ἢν ἐμοὶ πίθῃ.

Οἰδίπους

322οὔτʼ ἔννομʼ εἶπας οὔτε προσφιλῆ πόλει

323τῇδʼ, ἥ σʼ ἔθρεψε, τήνδʼ ἀποστερῶν φάτιν.

Τειρεσίας

324ὁρῶ γὰρ οὐδὲ σοὶ τὸ σὸν φώνημʼ ἰὸν

325πρὸς καιρόν· ὡς οὖν μηδʼ ἐγὼ ταὐτὸν πάθω—

Οἰδίπους

326μὴ πρὸς θεῶν φρονῶν γʼ ἀποστραφῇς, ἐπεὶ

327πάντες σε προσκυνοῦμεν οἵδʼ ἱκτήριοι.

Τειρεσίας

328πάντες γὰρ οὐ φρονεῖτʼ· ἐγὼ δʼ οὐ μή ποτε

329τἄμʼ, ὡς ἂν εἴπω μὴ τὰ σʼ, ἐκφήνω κακά.

Οἰδίπους

330τί φής; ξυνειδὼς οὐ φράσεις, ἀλλʼ ἐννοεῖς

331ἡμᾶς προδοῦναι καὶ καταφθεῖραι πόλιν;

Τειρεσίας

332ἐγὼ οὔτʼ ἐμαυτὸν οὔτε σʼ ἀλγυνῶ. τί ταῦτʼ

333ἄλλως ἐλέγχεις; οὐ γὰρ ἂν πύθοιό μου.

Οἰδίπους

334οὐκ, ὦ κακῶν κάκιστε, καὶ γὰρ ἂν πέτρου

335φύσιν σύ γʼ ὀργάνειας, ἐξερεῖς ποτε,

336ἀλλʼ ὧδʼ ἄτεγκτος κἀτελεύτητος φανεῖ;

Τειρεσίας

337ὀργὴν ἐμέμψω τὴν ἐμήν, τὴν σὴν δʼ ὁμοῦ

338ναίουσαν οὐ κατεῖδες, ἀλλʼ ἐμὲ ψέγεις.

Οἰδίπους

339τίς γὰρ τοιαῦτʼ ἂν οὐκ ἂν ὀργίζοιτʼ ἔπη

340κλύων, ἃ νῦν σὺ τήνδʼ ἀτιμάζεις πόλιν;

Τειρεσίας

341ἥξει γὰρ αὐτά, κἂν ἐγὼ σιγῇ στέγω.

Οἰδίπους

342οὐκοῦν ἅ γʼ ἥξει καὶ σὲ χρὴ λέγειν ἐμοί.

Τειρεσίας

343οὐκ ἂν πέρα φράσαιμι. πρὸς τάδʼ, εἰ θέλεις,

344θυμοῦ διʼ ὀργῆς ἥτις ἀγριωτάτη.

Οἰδίπους

345καὶ μὴν παρήσω γʼ οὐδέν, ὡς ὀργῆς ἔχω,

346ἅπερ ξυνίημʼ· ἴσθι γὰρ δοκῶν ἐμοὶ

347καὶ ξυμφυτεῦσαι τοὔργον εἰργάσθαι θʼ, ὅσον

348μὴ χερσὶ καίνων· εἰ δʼ ἐτύγχανες βλέπων,

349καὶ τοὔργον ἂν σοῦ τοῦτʼ, ἔφην εἶναι μόνου.

Τειρεσίας

350ἄληθες; ἐννέπω σὲ τῷ κηρύγματι

351ᾧπερ προεῖπας ἐμμένειν, κἀφʼ ἡμέρας

352τῆς νῦν προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτʼ ἐμέ,

353ὡς ὄντι γῆς τῆσδʼ ἀνοσίῳ μιάστορι.

Οἰδίπους

354οὕτως ἀναιδῶς ἐξεκίνησας τόδε

355τὸ ῥῆμα; καὶ ποῦ τοῦτο φεύξεσθαι δοκεῖς;

Τειρεσίας

356πέφευγα· τἀληθὲς γὰρ ἰσχῦον τρέφω.

Οἰδίπους

357πρὸς τοῦ διδαχθείς; οὐ γὰρ ἔκ γε τῆς τέχνης.

Τειρεσίας

358πρὸς σοῦ· σὺ γάρ μʼ ἄκοντα προυτρέψω λέγειν.

Οἰδίπους

359ποῖον λόγον; λέγʼ αὖθις, ὡς μᾶλλον μάθω.

Τειρεσίας

360οὐχὶ ξυνῆκας πρόσθεν; ἢ ʼκπειρᾷ λέγων;

Οἰδίπους

361οὐχ ὥστε γʼ εἰπεῖν γνωστόν· ἀλλʼ αὖθις φράσον.

Τειρεσίας

362φονέα σε φημὶ τἀνδρὸς οὗ ζητεῖς κυρεῖν.

Οἰδίπους

363ἀλλʼ οὔ τι χαίρων δίς γε πημονὰς ἐρεῖς.

Τειρεσίας

364εἴπω τι δῆτα κἄλλʼ, ἵνʼ ὀργίζῃ πλέον;

Οἰδίπους

365ὅσον γε χρῄζεις· ὡς μάτην εἰρήσεται.

Τειρεσίας

366λεληθέναι σε φημὶ σὺν τοῖς φιλτάτοις

367αἴσχισθʼ ὁμιλοῦντʼ, οὐδʼ ὁρᾶν ἵνʼ εἶ κακοῦ.

Οἰδίπους

368ἦ καὶ γεγηθὼς ταῦτʼ ἀεὶ λέξειν δοκεῖς;

Τειρεσίας

369εἴπερ τί γʼ ἐστὶ τῆς ἀληθείας σθένος.

Οἰδίπους

370ἀλλʼ ἔστι, πλὴν σοί· σοὶ δὲ τοῦτʼ οὐκ ἔστʼ ἐπεὶ

371τυφλὸς τά τʼ ὦτα τόν τε νοῦν τά τʼ ὄμματʼ εἶ.

Τειρεσίας

372σὺ δʼ ἄθλιός γε ταῦτʼ ὀνειδίζων, ἃ σοὶ

373οὐδεὶς ὃς οὐχὶ τῶνδʼ ὀνειδιεῖ τάχα.

Οἰδίπους

374μιᾶς τρέφει πρὸς νυκτός, ὥστε μήτʼ ἐμὲ

375μήτʼ ἄλλον, ὅστις φῶς ὁρᾷ, βλάψαι ποτʼ ἄν.

Τειρεσίας

376οὐ γάρ σε μοῖρα πρός γʼ ἐμοῦ πεσεῖν, ἐπεὶ

377ἱκανὸς Ἀπόλλων, ᾧ τάδʼ ἐκπρᾶξαι μέλει.

Οἰδίπους

378Κρέοντος ἢ σοῦ ταῦτα τἀξευρήματα;

Τειρεσίας

379Κρέων δέ σοι πῆμʼ οὐδέν, ἀλλʼ αὐτὸς σὺ σοί.

Οἰδίπους

380ὦ πλοῦτε καὶ τυραννὶ καὶ τέχνη τέχνης

381ὑπερφέρουσα τῷ πολυζήλῳ βίῳ,

382ὅσος παρʼ ὑμῖν ὁ φθόνος φυλάσσεται,

383εἰ τῆσδέ γʼ ἀρχῆς οὕνεχʼ, ἣν ἐμοὶ πόλις

384δωρητόν, οὐκ αἰτητόν, εἰσεχείρισεν,

385ταύτης Κρέων ὁ πιστός, οὑξ ἀρχῆς φίλος,

386λάθρᾳ μʼ ὑπελθὼν ἐκβαλεῖν ἱμείρεται,

387ὑφεὶς μάγον τοιόνδε μηχανορράφον,

388δόλιον ἀγύρτην, ὅστις ἐν τοῖς κέρδεσιν

389μόνον δέδορκε, τὴν τέχνην δʼ ἔφυ τυφλός.

390ἐπεί, φέρʼ εἰπέ, ποῦ σὺ μάντις εἶ σαφής;

391πῶς οὐκ, ὅθʼ ἡ ῥαψῳδὸς ἐνθάδʼ ἦν κύων,

392ηὔδας τι τοῖσδʼ ἀστοῖσιν ἐκλυτήριον;

393καίτοι τό γʼ αἴνιγμʼ οὐχὶ τοὐπιόντος ἦν

394ἀνδρὸς διειπεῖν, ἀλλὰ μαντείας ἔδει·

395ἣν οὔτʼ ἀπʼ οἰωνῶν σὺ προυφάνης ἔχων

396οὔτʼ ἐκ θεῶν του γνωτόν· ἀλλʼ ἐγὼ μολών,

397ὁ μηδὲν εἰδὼς Οἰδίπους, ἔπαυσά νιν,

398γνώμῃ κυρήσας οὐδʼ ἀπʼ, οἰωνῶν μαθών·

399ὃν δὴ σὺ πειρᾷς ἐκβαλεῖν, δοκῶν θρόνοις

400παραστατήσειν τοῖς Κρεοντείοις πέλας.

401κλαίων δοκεῖς μοι καὶ σὺ χὠ συνθεὶς τάδε

402ἀγηλατήσειν· εἰ δὲ μὴ ʼδόκεις γέρων

403εἶναι, παθὼν ἔγνως ἂν οἷά περ φρονεῖς.

Χορός

404ἡμῖν μὲν εἰκάζουσι καὶ τὰ τοῦδʼ ἔπη

405ὀργῇ λελέχθαι καὶ τά σʼ, Οἰδίπους, δοκεῖ,

406δεῖ δʼ οὐ τοιούτων, ἀλλʼ ὅπως τὰ τοῦ θεοῦ

407μαντεῖʼ ἄριστα λύσομεν, τόδε σκοπεῖν.

Τειρεσίας

408εἰ καὶ τυραννεῖς, ἐξισωτέον τὸ γοῦν

409ἴσʼ ἀντιλέξαι· τοῦδε γὰρ κἀγὼ κρατῶ.

410οὐ γάρ τι σοὶ ζῶ δοῦλος, ἀλλὰ Λοξίᾳ·

411ὥστʼ οὐ Κρέοντος προστάτου γεγράψομαι.

412λέγω δʼ, ἐπειδὴ καὶ τυφλόν μʼ ὠνείδισας·

413σὺ καὶ δέδορκας κοὐ βλέπεις ἵνʼ εἶ κακοῦ,

414οὐδʼ ἔνθα ναίεις, οὐδʼ ὅτων οἰκεῖς μέτα.

415ἆρʼ οἶσθʼ ἀφʼ ὧν εἶ; καὶ λέληθας ἐχθρὸς ὢν

416τοῖς σοῖσιν αὐτοῦ νέρθε κἀπὶ γῆς ἄνω,

417καί σʼ ἀμφιπλὴξ μητρός τε καὶ τοῦ σοῦ πατρὸς

418ἐλᾷ ποτʼ ἐκ γῆς τῆσδε δεινόπους ἀρά,

419βλέποντα νῦν μὲν ὄρθʼ, ἔπειτα δὲ σκότον.

420βοῆς δὲ τῆς σῆς ποῖος οὐκ ἔσται λιμήν,

421ποῖος Κιθαιρὼν οὐχὶ σύμφωνος τάχα,

422ὅταν καταίσθῃ τὸν ὑμέναιον, ὃν δόμοις

423ἄνορμον εἰσέπλευσας, εὐπλοίας τυχών;

424ἄλλων δὲ πλῆθος οὐκ ἐπαισθάνει κακῶν,

425ἅ σʼ ἐξισώσει σοί τε καὶ τοῖς σοῖς τέκνοις.

426πρὸς ταῦτα καὶ Κρέοντα καὶ τοὐμὸν στόμα

427προπηλάκιζε· σοῦ γὰρ οὐκ ἔστιν βροτῶν

428κάκιον ὅστις ἐκτριβήσεταί ποτε.

Οἰδίπους

429ἦ ταῦτα δῆτʼ ἀνεκτὰ πρὸς τούτου κλύειν;

430οὐκ εἰς ὄλεθρον; οὐχὶ θᾶσσον; οὐ πάλιν

431ἄψορρος οἴκων τῶνδʼ ἀποστραφεὶς ἄπει;

Τειρεσίας

432οὐδʼ ἱκόμην ἔγωγʼ ἄν, εἰ σὺ μὴ ʼκάλεις.

Οἰδίπους

433οὐ γάρ τί σʼ ᾔδη μῶρα φωνήσοντʼ, ἐπεὶ

434σχολῇ σʼ ἂν οἴκους τοὺς ἐμοὺς ἐστειλάμην.

Τειρεσίας

435ἡμεῖς τοιοίδʼ ἔφυμεν, ὡς μὲν σοὶ δοκεῖ,

436μῶροι, γονεῦσι δʼ, οἵ σʼ ἔφυσαν, ἔμφρονες.

Οἰδίπους

437ποίοισι; μεῖνον, τίς δέ μʼ ἐκφύει βροτῶν;

Τειρεσίας

438ἥδʼ ἡμέρα φύσει σε καὶ διαφθερεῖ.

Οἰδίπους

439ὡς πάντʼ ἄγαν αἰνικτὰ κἀσαφῆ λέγεις.

Τειρεσίας

440οὔκουν σὺ ταῦτʼ ἄριστος εὑρίσκειν ἔφυς;

Οἰδίπους

441τοιαῦτʼ ὀνείδιζʼ, οἷς ἔμʼ εὑρήσεις μέγαν.

Τειρεσίας

442αὕτη γε μέντοι σʼ ἡ τύχη διώλεσεν.

Οἰδίπους

443ἀλλʼ εἰ πόλιν τήνδʼ ἐξέσωσʼ, οὔ μοι μέλει.

Τειρεσίας

444ἄπειμι τοίνυν· καὶ σύ, παῖ, κόμιζέ με.

Οἰδίπους

445κομιζέτω δῆθʼ· ὡς παρὼν σύ γʼ ἐμποδὼν

446ὀχλεῖς, συθείς τʼ ἂν οὐκ ἂν ἀλγύνοις πλέον.

Τειρεσίας

447εἰπὼν ἄπειμʼ ὧν οὕνεκʼ, ἦλθον, οὐ τὸ σὸν

448δείσας πρόσωπον· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπου μʼ ὀλεῖς.

449λέγω δέ σοι· τὸν ἄνδρα τοῦτον, ὃν πάλαι

450ζητεῖς ἀπειλῶν κἀνακηρύσσων φόνον

451τὸν Λαΐειον, οὗτός ἐστιν ἐνθάδε,

452ξένος λόγῳ μέτοικος, εἶτα δʼ ἐγγενὴς

453φανήσεται Θηβαῖος, οὐδʼ ἡσθήσεται

454τῇ ξυμφορᾷ· τυφλὸς γὰρ ἐκ δεδορκότος

455καὶ πτωχὸς ἀντὶ πλουσίου ξένην ἔπι

456σκήπτρῳ προδεικνὺς γαῖαν ἐμπορεύσεται.

457φανήσεται δὲ παισὶ τοῖς αὑτοῦ ξυνὼν

458ἀδελφὸς αὑτὸς καὶ πατήρ, κἀξ ἧς ἔφυ

459γυναικὸς υἱὸς καὶ πόσις, καὶ τοῦ πατρὸς

460ὁμόσπορός τε καὶ φονεύς. καὶ ταῦτʼ ἰὼν

461εἴσω λογίζου· κἂν λάβῃς ἐψευσμένον,

462φάσκειν ἔμʼ ἤδη μαντικῇ μηδὲν φρονεῖν.

Choral 4

Episode 5

Κρέων

513ἄνδρες πολῖται, δείνʼ ἔπη πεπυσμένος

514κατηγορεῖν μου τὸν τύραννον Οἰδίπουν,

515πάρειμʼ ἀτλητῶν. εἰ γὰρ ἐν ταῖς ξυμφοραῖς

516ταῖς νῦν νομίζει πρός γʼ ἐμοῦ πεπονθέναι

517λόγοισιν εἴτʼ ἔργοισιν εἰς βλάβην φέρον,

518οὔτοι βίου μοι τοῦ μακραίωνος πόθος,

519φέροντι τήνδε βάξιν. οὐ γὰρ εἰς ἁπλοῦν

520ἡ ζημία μοι τοῦ λόγου τούτου φέρει,

521ἀλλʼ ἐς μέγιστον, εἰ κακὸς μὲν ἐν πόλει,

522κακὸς δὲ πρὸς σοῦ καὶ φίλων κεκλήσομαι.

Χορός

523ἀλλʼ ἦλθε μὲν δὴ τοῦτο τοὔνειδος τάχʼ ἂν

524ὀργῇ βιασθὲν μᾶλλον ἢ γνώμῃ φρενῶν.

Κρέων

525τοὔπος δʼ ἐφάνθη, ταῖς ἐμαῖς γνώμαις ὅτι

526πεισθεὶς ὁ μάντις τοὺς λόγους ψευδεῖς λέγοι;

Χορός

527ηὐδᾶτο μὲν τάδʼ, οἶδα δʼ οὐ γνώμῃ τίνι.

Κρέων

528ἐξ ὀμμάτων δʼ ὀρθῶν τε κἀξ ὀρθῆς φρενὸς

529κατηγορεῖτο τοὐπίκλημα τοῦτό μου;

Χορός

530οὐκ οἶδʼ· ἃ γὰρ δρῶσʼ, οἱ κρατοῦντες οὐχ ὁρῶ.

531αὐτὸς δʼ ὅδʼ ἤδη δωμάτων ἔξω περᾷ.

Οἰδίπους

532οὗτος σύ, πῶς δεῦρʼ ἦλθες; ἦ τοσόνδʼ ἔχεις

533τόλμης πρόσωπον ὥστε τὰς ἐμὰς στέγας

534ἵκου, φονεὺς ὢν τοῦδε τἀνδρὸς ἐμφανῶς

535λῃστής τʼ ἐναργὴς τῆς ἐμῆς τυραννίδος;

536φέρʼ εἰπὲ πρὸς θεῶν, δειλίαν ἢ μωρίαν

537ἰδών τινʼ ἔν μοι ταῦτʼ ἐβουλεύσω ποεῖν;

538ἢ τοὔργον ὡς οὐ γνωριοῖμί σου τόδε

539δόλῳ προσέρπον ἢ οὐκ ἀλεξοίμην μαθών;

540ἆρʼ οὐχὶ μῶρόν ἐστι τοὐγχείρημά σου,

541ἄνευ τε πλήθους καὶ φίλων τυραννίδα

542θηρᾶν, ὃ πλήθει χρήμασίν θʼ ἁλίσκεται;

Κρέων

543οἶσθʼ ὡς πόησον; ἀντὶ τῶν εἰρημένων

544ἴσʼ ἀντάκουσον, κᾆτα κρῖνʼ αὐτὸς μαθών.

Οἰδίπους

545λέγειν σὺ δεινός, μανθάνειν δʼ ἐγὼ κακὸς

546σοῦ· δυσμενῆ γὰρ καὶ βαρύν σʼ ηὕρηκʼ ἐμοί.

Κρέων

547τοῦτʼ αὐτὸ νῦν μου πρῶτʼ ἄκουσον ὡς ἐρῶ.

Οἰδίπους

548τοῦτʼ αὐτὸ μή μοι φράζʼ, ὅπως οὐκ εἶ κακός.

Κρέων

549εἴ τοι νομίζεις κτῆμα τὴν αὐθαδίαν

550εἶναί τι τοῦ νοῦ χωρίς, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖς.

Οἰδίπους

551εἴ τοι νομίζεις ἄνδρα συγγενῆ κακῶς

552δρῶν οὐχ ὑφέξειν τὴν δίκην, οὐκ εὖ φρονεῖς.

Κρέων

553ξύμφημί σοι ταῦτʼ ἔνδικʼ εἰρῆσθαι· τὸ δὲ

554πάθημʼ ὁποῖον φὴς παθεῖν, δίδασκέ με.

Οἰδίπους

555ἔπειθες ἢ οὐκ ἔπειθες, ὡς χρείη μʼ ἐπὶ

556τὸν σεμνόμαντιν ἄνδρα πέμψασθαί τινα;

Κρέων

557καὶ νῦν ἔθʼ αὑτός εἰμι τῷ βουλεύματι.

Οἰδίπους

558πόσον τινʼ ἤδη δῆθʼ ὁ Λάϊος χρόνον

Κρέων

559δέδρακε ποῖον ἔργον; οὐ γὰρ ἐννοῶ.

Οἰδίπους

560ἄφαντος ἔρρει θανασίμῳ χειρώματι;

Κρέων

561μακροὶ παλαιοί τʼ ἂν μετρηθεῖεν χρόνοι.

Οἰδίπους

562τότʼ οὖν ὁ μάντις οὗτος ἦν ἐν τῇ τέχνῃ;

Κρέων

563σοφός γʼ ὁμοίως κἀξ ἴσου τιμώμενος.

Οἰδίπους

564ἐμνήσατʼ οὖν ἐμοῦ τι τῷ τότʼ ἐν χρόνῳ;

Κρέων

565οὔκουν ἐμοῦ γʼ ἑστῶτος οὐδαμοῦ πέλας.

Οἰδίπους

566ἀλλʼ οὐκ ἔρευναν τοῦ κτανόντος ἔσχετε;

Κρέων

567παρέσχομεν, πῶς δʼ οὐχί; κοὐκ ἠκούσαμεν.

Οἰδίπους

568πῶς οὖν τόθʼ οὗτος ὁ σοφὸς οὐκ ηὔδα τάδε;

Κρέων

569οὐκ οἶδʼ· ἐφʼ οἷς γὰρ μὴ φρονῶ σιγᾶν φιλῶ.

Οἰδίπους

570τοσόνδε γʼ οἶσθα καὶ λέγοις ἂν εὖ φρονῶν.

Κρέων

571ποῖον τόδʼ; εἰ γὰρ οἶδά γʼ, οὐκ ἀρνήσομαι.

Οἰδίπους

572ὁθούνεκʼ, εἰ μὴ σοὶ ξυνῆλθε, τάσδʼ ἐμὰς

573οὐκ ἄν ποτʼ εἶπε Λαΐου διαφθοράς.

Κρέων

574εἰ μὲν λέγει τάδʼ, αὐτὸς οἶσθʼ· ἐγὼ δὲ σοῦ

575μαθεῖν δικαιῶ ταὔθʼ ἅπερ κἀμοῦ σὺ νῦν.

Οἰδίπους

576ἐκμάνθανʼ· οὐ γὰρ δὴ φονεὺς ἁλώσομαι.

Κρέων

577τί δῆτʼ; ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν γήμας ἔχεις;

Οἰδίπους

578ἄρνησις οὐκ ἔνεστιν ὧν ἀνιστορεῖς.

Κρέων

579ἄρχεις δʼ ἐκείνῃ ταὐτὰ γῆς ἴσον νέμων;

Οἰδίπους

580ἃν ᾖ θέλουσα πάντʼ ἐμοῦ κομίζεται.

Κρέων

581οὔκουν ἰσοῦμαι σφῷν ἐγὼ δυοῖν τρίτος;

Οἰδίπους

582ἐνταῦθα γὰρ δὴ καὶ κακὸς φαίνει φίλος.

Κρέων

583οὔκ, εἰ διδοίης γʼ ὡς ἐγὼ σαυτῷ λόγον.

584σκέψαι δὲ τοῦτο πρῶτον, εἴ τινʼ ἂν δοκεῖς

585ἄρχειν ἑλέσθαι ξὺν φόβοισι μᾶλλον ἢ

586ἄτρεστον εὕδοντʼ, εἰ τά γʼ αὔθʼ ἕξει κράτη.

587ἐγὼ μὲν οὖν οὔτʼ αὐτὸς ἱμείρων ἔφυν

588τύραννος εἶναι μᾶλλον ἢ τύραννα δρᾶν,

589οὔτʼ ἄλλος ὅστις σωφρονεῖν ἐπίσταται.

590νῦν μὲν γὰρ ἐκ σοῦ πάντʼ ἄνευ φόβου φέρω,

591εἰ δʼ αὐτὸς ἦρχον, πολλὰ κἂν ἄκων ἔδρων.

592πῶς δῆτʼ ἐμοὶ τυραννὶς ἡδίων ἔχειν

593ἀρχῆς ἀλύπου καὶ δυναστείας ἔφυ;

594οὔπω τοσοῦτον ἠπατημένος κυρῶ

595ὥστʼ ἄλλα χρῄζειν ἢ τὰ σὺν κέρδει καλά.

596νῦν πᾶσι χαίρω, νῦν με πᾶς ἀσπάζεται,

597νῦν οἱ σέθεν χρῄζοντες ἐκκαλοῦσί με·

598τὸ γὰρ τυχεῖν αὐτοῖσι πᾶν ἐνταῦθʼ ἔνι.

599πῶς δῆτʼ ἐγὼ κεῖνʼ ἂν λάβοιμʼ ἀφεὶς τάδε;

600οὐκ ἂν γένοιτο νοῦς κακὸς καλῶς φρονῶν.

601ἀλλʼ οὔτʼ ἐραστὴς τῆσδε τῆς γνώμης ἔφυν

602οὔτʼ ἂν μετʼ ἄλλου δρῶντος ἂν τλαίην ποτέ.

603καὶ τῶνδʼ ἔλεγχον τοῦτο μὲν Πυθώδʼ ἰὼν

604πεύθου τὰ χρησθέντʼ εἰ σαφῶς ἤγγειλά σοι·

605τοῦτʼ ἄλλʼ, ἐάν με τῷ τερασκόπῳ λάβῃς

606κοινῇ τι βουλεύσαντα, μή μʼ ἁπλῇ κτάνῃς

607ψήφῳ, διπλῇ δέ, τῇ τʼ ἐμῇ καὶ σῇ, λαβών·

608γνώμῃ δʼ ἀδήλῳ μή με χωρὶς αἰτιῶ.

609οὐ γὰρ δίκαιον οὔτε τοὺς κακοὺς μάτην

610χρηστοὺς νομίζειν οὔτε τοὺς χρηστοὺς κακούς.

611φίλον γὰρ ἐσθλὸν ἐκβαλεῖν ἴσον λέγω

612καὶ τὸν παρʼ αὑτῷ βίοτον, ὃν πλεῖστον, φιλεῖ.

613ἀλλʼ ἐν χρόνῳ γνώσει τάδʼ ἀσφαλῶς, ἐπεὶ

614χρόνος δίκαιον ἄνδρα δείκνυσιν μόνος·

615κακὸν δὲ κἂν ἐν ἡμέρᾳ γνοίης μιᾷ.

Χορός

616καλῶς ἔλεξεν εὐλαβουμένῳ πεσεῖν,

617ἄναξ· φρονεῖν γὰρ οἱ ταχεῖς οὐκ ἀσφαλεῖς.

Οἰδίπους

618ὅταν ταχύς τις οὑπιβουλεύων λάθρᾳ

619χωρῇ, ταχὺν δεῖ κἀμὲ βουλεύειν πάλιν·

620εἰ δʼ ἡσυχάζων προσμενῶ, τὰ τοῦδε μὲν

621πεπραγμένʼ ἔσται, τἀμὰ δʼ ἡμαρτημένα.

Κρέων

622τί δῆτα χρῄζεις; ἦ με γῆς ἔξω βαλεῖν;

Οἰδίπους

623ἥκιστα· θνῄσκειν, οὐ φυγεῖν σε βούλομαι.

624ὡς ἂν προδείξῃς οἷόν ἐστι τὸ φθονεῖν.

Κρέων

625ὡς οὐχ ὑπείξων οὐδὲ πιστεύσων λέγεις;

Οἰδίπους

Κρέων

626οὐ γὰρ φρονοῦντά σʼ εὖ βλέπω.

Οἰδίπους

626aτὸ γοῦν ἐμόν.

Κρέων

627ἀλλʼ ἐξ ἴσου δεῖ κἀμόν.

Οἰδίπους

627aἀλλʼ ἔφυς κακός.

Κρέων

628εἰ δὲ ξυνίης μηδέν;

Οἰδίπους

628aἀρκτέον γʼ ὅμως.

Κρέων

629οὔτοι κακῶς γʼ ἄρχοντος.

Οἰδίπους

629aὦ πόλις πόλις.

Κρέων

630κἀμοὶ πόλεως μέτεστιν, οὐχί σοι μόνῳ.

Χορός

631παύσασθʼ, ἄνακτες· καιρίαν δʼ ὑμῖν ὁρῶ

632τήνδʼ ἐκ δόμων στείχουσαν Ἰοκάστην, μεθʼ ἧς

633τὸ νῦν παρεστὸς νεῖκος εὖ θέσθαι χρεών.

Ἰοκάστη

634τί τὴν ἄβουλον, ὦ ταλαίπωροι, στάσιν

635γλώσσης ἐπήρασθʼ οὐδʼ ἐπαισχύνεσθε γῆς

636οὕτω νοσούσης ἴδια κινοῦντες κακά;

637οὐκ εἶ σύ τʼ οἴκους σύ τε, Κρέων, κατὰ στέγας,

638καὶ μὴ τὸ μηδὲν ἄλγος εἰς μέγʼ οἴσετε;

Κρέων

639ὅμαιμε, δεινά μʼ Οἰδίπους ὁ σὸς πόσις

640δρᾶσαι δικαιοῖ δυοῖν ἀποκρίνας κακοῖν

641ἢ γῆς ἀπῶσαι πατρίδος ἢ κτεῖναι λαβών.

Οἰδίπους

642ξύμφημι· δρῶντα γάρ νιν, ὦ γύναι, κακῶς

643εἴληφα τοὐμὸν σῶμα σὺν τέχνῃ κακῇ.

Κρέων

644μή νυν ὀναίμην, ἀλλʼ ἀραῖος, εἴ σέ τι

645δέδρακʼ, ὀλοίμην, ὧν ἐπαιτιᾷ με δρᾶν.

Ἰοκάστη

646ὦ πρὸς θεῶν πίστευσον, Οἰδίπους, τάδε,

647μάλιστα μὲν τόνδʼ ὅρκον αἰδεσθεὶς θεῶν,

648ἔπειτα κἀμὲ τούσδε θʼ οἳ πάρεισί σοι.

Choral 6

Episode 7

Οἰδίπους

700ἐρῶ· σὲ γὰρ τῶνδʼ ἐς πλέον, γύναι, σέβω·

701Κρέοντος, οἷά μοι βεβουλευκὼς ἔχει.

Ἰοκάστη

702λέγʼ, εἰ σαφῶς τὸ νεῖκος ἐγκαλῶν ἐρεῖς.

Οἰδίπους

703φονέα με φησὶ Λαΐου καθεστάναι.

Ἰοκάστη

704αὐτὸς ξυνειδὼς ἢ μαθὼν ἄλλου πάρα;

Οἰδίπους

705μάντιν μὲν οὖν κακοῦργον εἰσπέμψας, ἐπεὶ

706τό γʼ εἰς ἑαυτὸν πᾶν ἐλευθεροῖ στόμα.

Ἰοκάστη

707σύ νυν ἀφεὶς σεαυτὸν ὧν λέγεις πέρι

708ἐμοῦ ʼπάκουσον, καὶ μάθʼ οὕνεκʼ ἐστί σοι

709βρότειον οὐδὲν μαντικῆς ἔχον τέχνης.

710φανῶ δέ σοι σημεῖα τῶνδε σύντομα.

711χρησμὸς γὰρ ἦλθε Λαΐῳ ποτʼ, οὐκ ἐρῶ

712Φοίβου γʼ ἄπʼ αὐτοῦ, τῶν δʼ ὑπηρετῶν ἄπο,

713ὡς αὐτὸν ἕξοι μοῖρα πρὸς παιδὸς θανεῖν,

714ὅστις γένοιτʼ ἐμοῦ τε κἀκείνου πάρα.

715καὶ τὸν μέν, ὥσπερ γʼ ἡ φάτις, ξένοι ποτὲ

716λῃσταὶ φονεύουσʼ ἐν τριπλαῖς ἁμαξιτοῖς·

717παιδὸς δὲ βλάστας οὐ διέσχον ἡμέραι

718τρεῖς, καί νιν ἄρθρα κεῖνος ἐνζεύξας ποδοῖν

719ἔρριψεν ἄλλων χερσὶν ἄβατον εἰς ὄρος.

720κἀνταῦθʼ Ἀπόλλων οὔτʼ ἐκεῖνον ἤνυσεν

721φονέα γενέσθαι πατρὸς οὔτε Λάϊον

722τὸ δεινὸν οὑφοβεῖτο πρὸς παιδὸς θανεῖν.

723τοιαῦτα φῆμαι μαντικαὶ διώρισαν,

724ὧν ἐντρέπου σὺ μηδέν· ὧν γὰρ ἂν θεὸς

725χρείαν ἐρευνᾷ, ῥᾳδίως αὐτὸς φανεῖ.

Οἰδίπους

726οἷόν μʼ ἀκούσαντʼ ἀρτίως ἔχει, γύναι,

727ψυχῆς πλάνημα κἀνακίνησις φρενῶν.

Ἰοκάστη

728ποίας μερίμνης τοῦθʼ ὑποστραφεὶς λέγεις;

Οἰδίπους

729ἔδοξʼ ἀκοῦσαι σοῦ τόδʼ, ὡς ὁ Λάϊος

730κατασφαγείη πρὸς τριπλαῖς ἁμαξιτοῖς.

Ἰοκάστη

731ηὐδᾶτο γὰρ ταῦτʼ οὐδέ πω λήξαντʼ ἔχει.

Οἰδίπους

732καὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ χῶρος οὗτος οὗ τόδʼ ἦν πάθος;

Ἰοκάστη

733Φωκὶς μὲν ἡ γῆ κλῄζεται, σχιστὴ δʼ ὁδὸς

734ἐς ταὐτὸ Δελφῶν κἀπὸ Δαυλίας ἄγει.

Οἰδίπους

735καὶ τίς χρόνος τοῖσδʼ ἐστὶν οὑξεληλυθώς;

Ἰοκάστη

736σχεδόν τι πρόσθεν ἢ σὺ τῆσδʼ ἔχων χθονὸς

737ἀρχὴν ἐφαίνου, τοῦτʼ ἐκηρύχθη πόλει.

Οἰδίπους

738ὦ Ζεῦ, τί μου δρᾶσαι βεβούλευσαι πέρι;

Ἰοκάστη

739τί δʼ ἐστί σοι τοῦτʼ, Οἰδίπους, ἐνθύμιον;

Οἰδίπους

740μήπω μʼ ἐρώτα· τὸν δὲ Λάϊον φύσιν

741τίνʼ ἦλθε φράζε, τίνα δʼ ἀκμὴν ἥβης ἔχων.

Ἰοκάστη

742μέγας, χνοάζων ἄρτι λευκανθὲς κάρα,

743μορφῆς δὲ τῆς σῆς οὐκ ἀπεστάτει πολύ.

Οἰδίπους

744οἴμοι τάλας· ἔοικʼ ἐμαυτὸν εἰς ἀρὰς

745δεινὰς προβάλλων ἀρτίως οὐκ εἰδέναι.

Ἰοκάστη

746πῶς φῄς; ὀκνῶ τοι πρός σʼ ἀποσκοποῦσʼ, ἄναξ.

Οἰδίπους

747δεινῶς ἀθυμῶ μὴ βλέπων ὁ μάντις ᾖ·

748δείξεις δὲ μᾶλλον, ἢν ἓν ἐξείπῃς ἔτι.

Ἰοκάστη

749καὶ μὴν ὀκνῶ μέν, ἃ δʼ ἂν ἔρῃ μαθοῦσʼ ἐρῶ.

Οἰδίπους

750πότερον ἐχώρει βαιὸς ἢ πολλοὺς ἔχων

751ἄνδρας λοχίτας, οἷʼ ἀνὴρ ἀρχηγέτης;

Ἰοκάστη

752πέντʼ ἦσαν οἱ ξύμπαντες, ἐν δʼ αὐτοῖσιν ἦν .

753κῆρυξ· ἀπήνη δʼ ἦγε Λάϊον μία.

Οἰδίπους

754αἰαῖ, τάδʼ ἤδη διαφανῆ. τίς ἦν ποτε

755ὁ τούσδε λέξας τοὺς λόγους ὑμῖν, γύναι;

Ἰοκάστη

756οἰκεύς τις, ὅσπερ ἵκετʼ ἐκσωθεὶς μόνος.

Οἰδίπους

757ἦ κἀν δόμοισι τυγχάνει τανῦν παρών;

Ἰοκάστη

758οὐ δῆτʼ· ἀφʼ οὗ γὰρ κεῖθεν ἦλθε καὶ κράτη

759σέ τʼ εἶδʼ ἔχοντα Λάϊόν τʼ ὀλωλότα,

760ἐξικέτευσε τῆς ἐμῆς χειρὸς θιγὼν

761ἀγρούς σφε πέμψαι κἀπὶ ποιμνίων νομάς,

762ὡς πλεῖστον εἴη τοῦδʼ ἄποπτος ἄστεως.

763κἄπεμψʼ ἐγώ νιν· ἄξιος γὰρ οἷʼ ἀνὴρ

764δοῦλος φέρειν ἦν τῆσδε καὶ μείζω χάριν.

Οἰδίπους

765πῶς ἂν μόλοι δῆθʼ ἡμὶν ἐν τάχει πάλιν;

Ἰοκάστη

766πάρεστιν· ἀλλὰ πρὸς τί τοῦτʼ ἐφίεσαι;

Οἰδίπους

767δέδοικʼ ἐμαυτόν, ὦ γύναι, μὴ πόλλʼ ἄγαν

768εἰρημένʼ ᾖ μοι διʼ ἅ νιν εἰσιδεῖν θέλω.

Ἰοκάστη

769ἀλλʼ ἵξεται μέν· ἀξία δέ που μαθεῖν

770κἀγὼ τά γʼ ἐν σοὶ δυσφόρως ἔχοντʼ, ἄναξ.

Οἰδίπους

771κοὐ μὴ στερηθῇς γʼ, ἐς τοσοῦτον ἐλπίδων

772ἐμοῦ βεβῶτος. τῷ γὰρ ἂν καὶ μείζονι

773λέξαιμʼ ἂν ἢ σοί, διὰ τύχης τοιᾶσδʼ ἰών;

774ἐμοὶ πατὴρ μὲν Πόλυβος ἦν Κορίνθιος,

775μήτηρ δὲ Μερόπη Δωρίς. ἠγόμην δʼ ἀνὴρ

776ἀστῶν μέγιστος τῶν ἐκεῖ, πρίν μοι τύχη

777τοιάδʼ ἐπέστη, θαυμάσαι μὲν ἀξία,

778σπουδῆς γε μέντοι τῆς ἐμῆς οὐκ ἀξία.

779ἀνὴρ γὰρ ἐν δείπνοις μʼ ὑπερπλησθεὶς μέθῃ

780καλεῖ παρʼ οἴνῳ, πλαστὸς ὡς εἴην πατρί.

781κἀγὼ βαρυνθεὶς τὴν μὲν οὖσαν ἡμέραν

782μόλις κατέσχον, θἀτέρᾳ δʼ ἰὼν πέλας

783μητρὸς πατρός τʼ ἤλεγχον· οἱ δὲ δυσφόρως

784τοὔνειδος ἦγον τῷ μεθέντι τὸν λόγον.

785κἀγὼ τὰ μὲν κείνοιν ἐτερπόμην, ὅμως δʼ

786ἔκνιζέ μʼ ἀεὶ τοῦθʼ· ὑφεῖρπε γὰρ πολύ.

787λάθρᾳ δὲ μητρὸς καὶ πατρὸς πορεύομαι

788Πυθώδε, καί μʼ ὁ Φοῖβος ὧν μὲν ἱκόμην

789ἄτιμον ἐξέπεμψεν, ἄλλα δʼ ἄθλια

790καὶ δεινὰ καὶ δύστηνα προύφηνεν λέγων,

791ὡς μητρὶ μὲν χρείη με μιχθῆναι, γένος δʼ

792ἄτλητον ἀνθρώποισι δηλώσοιμʼ ὁρᾶν,

793φονεὺς δʼ ἐσοίμην τοῦ φυτεύσαντος πατρός.

794κἀγὼ ʼπακούσας ταῦτα τὴν Κορινθίαν,

795ἄστροις τὸ λοιπὸν ἐκμετρούμενος, χθόνα

796ἔφευγον, ἔνθα μήποτʼ ὀψοίμην κακῶν

797χρησμῶν ὀνείδη τῶν ἐμῶν τελούμενα.

798στείχων δʼ ἱκνοῦμαι τούσδε τοὺς χώρους, ἐν οἷς

799σὺ τὸν τύραννον τοῦτον ὄλλυσθαι λέγεις.

Οἰδίπους

800καί σοι, γύναι, τἀληθὲς ἐξερῶ. τριπλῆς

801ὅτʼ ἦ κελεύθου τῆσδʼ ὁδοιπορῶν πέλας,

802ἐνταῦθά μοι κῆρύξ τε κἀπὶ πωλικῆς

803ἀνὴρ ἀπήνης ἐμβεβώς, οἷον σὺ φῇς,

804ξυνηντίαζον· κἀξ ὁδοῦ μʼ ὅ θʼ ἡγεμὼν

805αὐτός θʼ ὁ πρέσβυς πρὸς βίαν ἠλαυνέτην.

806κἀγὼ τὸν ἐκτρέποντα, τὸν τροχηλάτην,

807παίω διʼ ὀργῆς· καί μʼ ὁ πρέσβυς ὡς ὁρᾷ,

808ὄχου παραστείχοντα τηρήσας, μέσον

809κάρα διπλοῖς κέντροισί μου καθίκετο.

810οὐ μὴν ἴσην γʼ ἔτισεν, ἀλλὰ συντόμως

811σκήπτρῳ τυπεὶς ἐκ τῆσδε χειρὸς ὕπτιος

812μέσης ἀπήνης εὐθὺς ἐκκυλίνδεται·

813κτείνω δὲ τοὺς ξύμπαντας. εἰ δὲ τῷ ξένῳ

814τούτῳ προσήκει Λαΐου τι συγγενές,

815τίς τοῦδέ γʼ ἀνδρός ἐστιν ἀθλιώτερος;

816τίς ἐχθροδαίμων μᾶλλον ἂν γένοιτʼ ἀνήρ;

817ὃν μὴ ξένων ἔξεστι μηδʼ ἀστῶν τινι

818δόμοις δέχεσθαι μηδὲ προσφωνεῖν τινα,

819ὠθεῖν δʼ ἀπʼ οἴκων. καὶ τάδʼ οὔτις ἄλλος ἦν

820ἢ ʼγὼ ʼπʼ ἐμαυτῷ τάσδʼ ἀρὰς ὁ προστιθείς.

821λέχη δὲ τοῦ θανόντος ἐκ χεροῖν ἐμαῖν

822χραίνω, διʼ ὧνπερ ὤλετʼ· ἆρʼ ἔφυν κακός;

823ἆρʼ οὐχὶ πᾶς ἄναγνος; εἴ με χρὴ φυγεῖν,

824καί μοι φυγόντι μἤστι τοὺς ἐμοὺς ἰδεῖν

825μηδʼ ἐμβατεύειν πατρίδος, ἢ γάμοις με δεῖ

826μητρὸς ζυγῆναι καὶ πατέρα κατακτανεῖν

827Πόλυβον, ὃς ἐξέφυσε κἀξέθρεψέ με.

828ἆρʼ οὐκ ἀπʼ ὠμοῦ ταῦτα δαίμονός τις ἂν

829κρίνων ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἂν ὀρθοίη λόγον;

830μὴ δῆτα, μὴ δῆτʼ, ὦ θεῶν ἁγνὸν σέβας,

831ἴδοιμι ταύτην ἡμέραν, ἀλλʼ ἐκ βροτῶν

832βαίην ἄφαντος πρόσθεν ἢ τοιάνδʼ ἰδεῖν

833κηλῖδʼ ἐμαυτῷ συμφορᾶς ἀφιγμένην.

Χορός

834ἡμῖν μέν, ὦναξ, ταῦτʼ ὀκνήρʼ· ἕως δʼ ἂν οὖν

835πρὸς τοῦ παρόντος ἐκμάθῃς, ἔχʼ ἐλπίδα.

Οἰδίπους

836καὶ μὴν τοσοῦτόν γʼ ἐστί μοι τῆς ἐλπίδος,

837τὸν ἄνδρα τὸν βοτῆρα προσμεῖναι μόνον.

Ἰοκάστη

838πεφασμένου δὲ τίς ποθʼ ἡ προθυμία;

Οἰδίπους

839ἐγὼ διδάξω σʼ· ἢν γὰρ εὑρεθῇ λέγων

840σοὶ ταὔτʼ, ἔγωγʼ ἂν ἐκπεφευγοίην πάθος.

Ἰοκάστη

841ποῖον δέ μου περισσὸν ἤκουσας λόγον;

Οἰδίπους

842λῃστὰς ἔφασκες αὐτὸν ἄνδρας ἐννέπειν

843ὥς νιν κατακτείνειαν. εἰ μὲν οὖν ἔτι

844λέξει τὸν αὐτὸν ἀριθμόν, οὐκ ἐγὼ ʼκτανον·

845οὐ γὰρ γένοιτʼ ἂν εἷς γε τοῖς πολλοῖς ἴσος·

846εἰ δʼ ἄνδρʼ ἕνʼ οἰόζωνον αὐδήσει, σαφῶς

847τοῦτʼ ἐστὶν ἤδη τοὔργον εἰς ἐμὲ ῥέπον.

Ἰοκάστη

848ἀλλʼ ὡς φανέν γε τοὔπος ὧδʼ ἐπίστασο,

849κοὐκ ἔστιν αὐτῷ τοῦτό γʼ ἐκβαλεῖν πάλιν·

850πόλις γὰρ ἤκουσʼ, οὐκ ἐγὼ μόνη, τάδε.

851εἰ δʼ οὖν τι κἀκτρέποιτο τοῦ πρόσθεν λόγου,

852οὔτοι ποτʼ, ὦναξ, σόν γε Λαΐου φόνον

853φανεῖ δικαίως ὀρθόν, ὅν γε Λοξίας

854διεῖπε χρῆναι παιδὸς ἐξ ἐμοῦ θανεῖν.

855καίτοι νιν οὐ κεῖνός γʼ ὁ δύστηνός ποτε

856κατέκτανʼ, ἀλλʼ αὐτὸς πάροιθεν ὤλετο.

857ὥστʼ οὐχὶ μαντείας γʼ ἂν οὔτε τῇδʼ ἐγὼ

858βλέψαιμʼ ἂν εἵνεκʼ οὔτε τῇδʼ ἂν ὕστερον.

Οἰδίπους

859καλῶς νομίζεις· ἀλλʼ ὅμως τὸν ἐργάτην

860πέμψον τινὰ στελοῦντα μηδὲ τοῦτʼ ἀφῇς.

Ἰοκάστη

861πέμψω ταχύνασʼ· ἀλλʼ ἴωμεν ἐς δόμους·

862οὐδὲν γὰρ ἂν πράξαιμʼ ἂν ὧν οὐ σοὶ φίλον.

Choral 8

Episode 9

Ἰοκάστη

911χώρας ἄνακτες, δόξα μοι παρεστάθη

912ναοὺς ἱκέσθαι δαιμόνων, τάδʼ ἐν χεροῖν

913στέφη λαβούσῃ κἀπιθυμιάματα.

914ὑψοῦ γὰρ αἴρει θυμὸν Οἰδίπους ἄγαν

915λύπαισι παντοίαισιν· οὐδʼ ὁποῖʼ ἀνὴρ

916ἔννους τὰ καινὰ τοῖς πάλαι τεκμαίρεται,

917ἀλλʼ ἐστὶ τοῦ λέγοντος, εἰ φόβους λέγοι.

918ὅτʼ οὖν παραινοῦσʼ οὐδὲν ἐς πλέον ποιῶ,

919πρὸς σʼ, ὦ Λύκειʼ Ἄπολλον, ἄγχιστος γὰρ εἶ,

920ἱκέτις ἀφῖγμαι τοῖσδε σὺν κατεύγμασιν,

921ὅπως λύσιν τινʼ ἡμὶν εὐαγῆ πόρῃς·

922ὡς νῦν ὀκνοῦμεν πάντες ἐκπεπληγμένον

923κεῖνον βλέποντες ὡς κυβερνήτην νεώς.

Ἄγγελος

924ἆρʼ ἂν παρʼ ὑμῶν, ὦ ξένοι, μάθοιμʼ ὅπου

925τὰ τοῦ τυράννου δώματʼ ἐστὶν Οἰδίπου;

926μάλιστα δʼ αὐτὸν εἴπατʼ, εἰ κάτισθʼ ὅπου.

Χορός

927στέγαι μὲν αἵδε, καὐτὸς ἔνδον, ὦ ξένε·

928γυνὴ δὲ μήτηρ ἥδε τῶν κείνου τέκνων.

Ἄγγελος

929ἀλλʼ ὀλβία τε καὶ ξὺν ὀλβίοις ἀεὶ

930γένοιτʼ, ἐκείνου γʼ οὖσα παντελὴς δάμαρ.

Ἰοκάστη

931αὔτως δὲ καὶ σύ γʼ, ὦ ξένʼ· ἄξιος γὰρ εἶ

932τῆς εὐεπείας εἵνεκʼ· ἀλλὰ φράζʼ ὅτου

933χρ…