Ἀγαμέμνων

Episode 11

Κασάνδρα

1178καὶ μὴν ὁ χρησμὸς οὐκέτʼ ἐκ καλυμμάτων

1179ἔσται δεδορκὼς νεογάμου νύμφης δίκην·

1180λαμπρὸς δʼ ἔοικεν ἡλίου πρὸς ἀντολὰς

1181πνέων ἐσᾴξειν, ὥστε κύματος δίκην

1182κλύζειν πρὸς αὐγὰς τοῦδε πήματος πολὺ

1183μεῖζον· φρενώσω δʼ οὐκέτʼ ἐξ αἰνιγμάτων.

1184καὶ μαρτυρεῖτε συνδρόμως ἴχνος κακῶν

1185ῥινηλατούσῃ τῶν πάλαι πεπραγμένων.

1186τὴν γὰρ στέγην τήνδʼ οὔποτʼ ἐκλείπει χορὸς

1187ξύμφθογγος οὐκ εὔφωνος· οὐ γὰρ εὖ λέγει.

1188καὶ μὴν πεπωκώς γʼ, ὡς θρασύνεσθαι πλέον,

1189βρότειον αἷμα κῶμος ἐν δόμοις μένει,

1190δύσπεμπτος ἔξω, συγγόνων Ἐρινύων.

1191ὑμνοῦσι δʼ ὕμνον δώμασιν προσήμεναι

1192πρώταρχον ἄτην· ἐν μέρει δʼ ἀπέπτυσαν

1193εὐνὰς ἀδελφοῦ τῷ πατοῦντι δυσμενεῖς.

1194ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς;

1195ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων;

1196ἐκμαρτύρησον προυμόσας τό μʼ εἰδέναι

1197λόγῳ παλαιὰς τῶνδʼ ἁμαρτίας δόμων.

Χορός

1198καὶ πῶς ἂν ὅρκος, πῆγμα γενναίως παγέν,

1199παιώνιον γένοιτο; θαυμάζω δέ σου,

1200πόντου πέραν τραφεῖσαν ἀλλόθρουν πόλιν

1201κυρεῖν λέγουσαν, ὥσπερ εἰ παρεστάτεις.

Κασάνδρα

1202μάντις μʼ Ἀπόλλων τῷδʼ ἐπέστησεν τέλει.

Χορός

1204μῶν καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος;

Κασάνδρα

1203προτοῦ μὲν αἰδὼς ἦν ἐμοὶ λέγειν τάδε.

Χορός

1205ἁβρύνεται γὰρ πᾶς τις εὖ πράσσων πλέον.

Κασάνδρα

1206ἀλλʼ ἦν παλαιστὴς κάρτʼ ἐμοὶ πνέων χάριν.

Χορός

1207ἦ καὶ τέκνων εἰς ἔργον ἤλθετον νόμῳ;

Κασάνδρα

1208ξυναινέσασα Λοξίαν ἐψευσάμην.

Χορός

1209ἤδη τέχναισιν ἐνθέοις ᾑρημένη;

Κασάνδρα

1210ἤδη πολίταις πάντʼ ἐθέσπιζον πάθη.

Χορός

1211πῶς δῆτʼ ἄνατος ἦσθα Λοξίου κότῳ;

Κασάνδρα

1212ἔπειθον οὐδένʼ οὐδέν, ὡς τάδʼ ἤμπλακον.

Χορός

1213ἡμῖν γε μὲν δὴ πιστὰ θεσπίζειν δοκεῖς.

Κασάνδρα

1214ἰοὺ ἰού, ὢ ὢ κακά.

1215ὑπʼ αὖ με δεινὸς ὀρθομαντείας πόνος

1216στροβεῖ ταράσσων φροιμίοις δυσφροιμίοις.

1217ὁρᾶτε τούσδε τοὺς δόμοις ἐφημένους

1218νέους, ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασιν;

1219παῖδες θανόντες ὡσπερεὶ πρὸς τῶν φίλων,

1220χεῖρας κρεῶν πλήθοντες οἰκείας βορᾶς,

1221σὺν ἐντέροις τε σπλάγχνʼ, ἐποίκτιστον γέμος,

1222πρέπουσʼ ἔχοντες, ὧν πατὴρ ἐγεύσατο.

1223ἐκ τῶνδε ποινὰς φημὶ βουλεύειν τινὰ

1224λέοντʼ ἄναλκιν ἐν λέχει στρωφώμενον

1225οἰκουρόν, οἴμοι, τῷ μολόντι δεσπότῃ

1226ἐμῷ· φέρειν γὰρ χρὴ τὸ δούλιον ζυγόν·

1227νεῶν τʼ ἄπαρχος Ἰλίου τʼ ἀναστάτης

1228οὐκ οἶδεν οἷα γλῶσσα μισητῆς κυνὸς

1229λείξασα κἀκτείνασα φαιδρὸν οὖς, δίκην

1230Ἄτης λαθραίου, τεύξεται κακῇ τύχῃ.

1231τοιάδε τόλμα· θῆλυς ἄρσενος φονεὺς

1232ἔστιν. τί νιν καλοῦσα δυσφιλὲς δάκος

1233τύχοιμʼ ἄν; ἀμφίσβαιναν, ἢ Σκύλλαν τινὰ

1234οἰκοῦσαν ἐν πέτραισι, ναυτίλων βλάβην,

1235θύουσαν Ἅιδου μητέρʼ ἄσπονδόν τʼ Ἄρη

1236φίλοις πνέουσαν; ὡς δʼ ἐπωλολύξατο

1237ἡ παντότολμος, ὥσπερ ἐν μάχης τροπῇ,

1238δοκεῖ δὲ χαίρειν νοστίμῳ σωτηρίᾳ.

1239καὶ τῶνδʼ ὅμοιον εἴ τι μὴ πείθω· τί γάρ;

1240τὸ μέλλον ἥξει. καὶ σύ μʼ ἐν τάχει παρὼν

1241ἄγαν γʼ ἀληθόμαντιν οἰκτίρας ἐρεῖς.

Χορός

1242τὴν μὲν Θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν

1243ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μʼ ἔχει

1244κλύοντʼ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα.

1245τὰ δʼ ἄλλʼ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.

Κασάνδρα

1246Ἀγαμέμνονός σέ φημʼ ἐπόψεσθαι μόρον.

Χορός

1247εὔφημον, ὦ τάλαινα, κοίμησον στόμα.

Κασάνδρα

1248ἀλλʼ οὔτι παιὼν τῷδʼ ἐπιστατεῖ λόγῳ.

Χορός

1249οὔκ, εἴπερ ἔσται γʼ· ἀλλὰ μὴ γένοιτό πως.

Κασάνδρα

1250σὺ μὲν κατεύχῃ, τοῖς δʼ ἀποκτείνειν μέλει.

Χορός

1251τίνος πρὸς ἀνδρὸς τοῦτʼ ἄγος πορσύνεται;

Κασάνδρα

1252ἦ κάρτα τἄρʼ ἂν παρεκόπης χρησμῶν ἐμῶν

Χορός

1253τοῦ γὰρ τελοῦντος οὐ ξυνῆκα μηχανήν.

Κασάνδρα

1254καὶ μὴν ἄγαν γʼ Ἕλληνʼ ἐπίσταμαι φάτιν.

Χορός

1255καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα· δυσμαθῆ δʼ ὅμως.

Κασάνδρα

1256παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρχεται δέ μοι.

1257ὀτοτοῖ, Λύκειʼ Ἄπολλον, οἲ ἐγὼ ἐγώ.

1258αὕτη δίπους λέαινα συγκοιμωμένη

1259λύκῳ, λέοντος εὐγενοῦς ἀπουσίᾳ,

1260κτενεῖ με τὴν τάλαιναν· ὡς δὲ φάρμακον

1261τεύχουσα κἀμοῦ μισθὸν ἐνθήσειν κότῳ

1262ἐπεύχεται, θήγουσα φωτὶ φάσγανον

1263ἐμῆς ἀγωγῆς ἀντιτείσασθαι φόνον.

1264τί δῆτʼ ἐμαυτῆς καταγέλωτʼ ἔχω τάδε,

1265καὶ σκῆπτρα καὶ μαντεῖα περὶ δέρῃ στέφη;

1266σὲ μὲν πρὸ μοίρας τῆς ἐμῆς διαφθερῶ.

1267ἴτʼ ἐς φθόρον· πεσόντα γʼ ὧδʼ ἀμείβομαι.

1268ἄλλην τινʼ ἄτης ἀντʼ ἐμοῦ πλουτίζετε.

1269ἰδοὺ δʼ Ἀπόλλων αὐτὸς ἐκδύων ἐμὲ

1270χρηστηρίαν ἐσθῆτʼ, ἐποπτεύσας δέ με

1271κἀν τοῖσδε κόσμοις καταγελωμένην μέγα

1272φίλων ὑπʼ ἐχθρῶν οὐ διχορρόπως, μάτην—

1273καλουμένη δὲ φοιτὰς ὡς ἀγύρτρια

1274πτωχὸς τάλαινα λιμοθνὴς ἠνεσχόμην—

1275καὶ νῦν ὁ μάντις μάντιν ἐκπράξας ἐμὲ

1276ἀπήγαγʼ ἐς τοιάσδε θανασίμους τύχας.

1277βωμοῦ πατρῴου δʼ ἀντʼ ἐπίξηνον μένει,

1278θερμῷ κοπείσης φοινίῳ προσφάγματι.

1279οὐ μὴν ἄτιμοί γʼ ἐκ θεῶν τεθνήξομεν.

1280ἥξει γὰρ ἡμῶν ἄλλος αὖ τιμάορος,

1281μητροκτόνον φίτυμα, ποινάτωρ πατρός·

1282φυγὰς δʼ ἀλήτης τῆσδε γῆς ἀπόξενος

1283κάτεισιν, ἄτας τάσδε θριγκώσων φίλοις·

1284ὀμώμοται γὰρ ὅρκος ἐκ θεῶν μέγας,

1285ἄξειν νιν ὑπτίασμα κειμένου πατρός.

1286τί δῆτʼ ἐγὼ κάτοικτος ὧδʼ ἀναστένω;

1287ἐπεὶ τὸ πρῶτον εἶδον Ἰλίου πόλιν

1288πράξασαν ὡς ἔπραξεν, οἳ δʼ εἷλον πόλιν

1289οὕτως ἀπαλλάσσουσιν ἐν θεῶν κρίσει,

1290ἰοῦσα πράξω· τλήσομαι τὸ κατθανεῖν.

1291Ἅιδου πύλας δὲ τάσδʼ ἐγὼ προσεννέπω·

1292ἐπεύχομαι δὲ καιρίας πληγῆς τυχεῖν,

1293ὡς ἀσφάδαστος, αἱμάτων εὐθνησίμων

1294ἀπορρυέντων, ὄμμα συμβάλω τόδε.

Χορός

1295ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δʼ αὖ σοφὴ

1296γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δʼ ἐτητύμως

1297μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

1298βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

Κασάνδρα

1299οὐκ ἔστʼ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνον πλέω.

Χορός

1300ὁ δʼ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται,

Κασάνδρα

1301ἥκει τόδʼ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

Χορός

1302ἀλλʼ ἴσθι τλήμων οὖσʼ ἀπʼ εὐτόλμου φρενός.

Κασάνδρα

1303οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Χορός

1304ἀλλʼ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Κασάνδρα

1305ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

Χορός

1306τί δʼ ἐστὶ χρῆμα; τίς σʼ ἀποστρέφει φόβος;

Κασάνδρα

1307φεῦ φεῦ.

Χορός

1308τί τοῦτʼ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασάνδρα

1309φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ,

Χορός

1310καί πῶς;τόδʼ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.

Κασάνδρα

1311ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει,

Χορός

1312οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

Κασάνδρα

1313ἀλλʼ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσʼ ἐμὴν

1314Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

1315ἰὼ ξένοι,

1316οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ

1317ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

1318ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντʼ ἐμοῦ θάνῃ,

1319ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντʼ ἀνδρὸς πέσῃ.

1320ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δʼ ὡς θανουμένη.

Χορός

1321ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

Κασάνδρα

1322ἅπαξ ἔτʼ εἰπεῖν ῥῆσιν οὐ θρῆνον θέλω

1323ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δʼ ἐπεύχομαι

1324πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

1325ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,

1326δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

1327ἰὼ βρότεια πράγματʼ· εὐτυχοῦντα μὲν

1328σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχῇ,

1329βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

1330καὶ ταῦτʼ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.